Περιορισμοί του εκλογικού δικαιώματος (και καλπονοθευτικά εκλογικά συστήματα)

Η αστική τάξη στην πάλη της ενάντια στη φεουδαρχία διακήρυσσε την τυπική ισότητα των ανθρώπων. Ολοι έπρεπε και μπορούσαν να είναι πολίτες. Ομως στην πραγματικότητα, η αστική τάξη δεν έμεινε πιστή στις διακηρύξεις της αυτές. Ο φόβος της εργατικής τάξης, οι συμβιβασμοί των αστών με τους φεουδάρχες, περιόρισαν δραστικά τις αστικοδημοκρατικές αυτές αρχές. Ετσι, ακόμη και οι πιο ριζοσπάστες εκπρόσωποι της αστικής τάξης, όπως o Ρουσό και οι ιακωβίνοι, ήταν οπαδοί της καθολικής ψηφοφορίας των ανδρών. Οι γυναίκες βρίσκονταν εκτός της έννοιας του πολίτη σε ό,τι τουλάχιστον αφορούσε το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι.

Στην πράξη εφαρμόστηκαν στις διάφορες χώρες ποικίλα συστήματα περιορισμού του δικαιώματος της ψήφου. Το εκλογικό σώμα περιορίστηκε με κριτήρια περιουσιακά έτσι ώστε τελικά δικαίωμα ψήφου είχαν μόνο οι αστοί και οι γαιοκτήμονες. Η σταδιακή διεύρυνση του εκλογικού δικαιώματος, κάτω από την πίεση των λαϊκών αγώνων, έδωσε το δικαίωμα αυτό και σε ορισμένες κατηγορίες μικροϊδιοκτητών της πόλης και του χωριού, οι οποίοι όμως εύκολα χειραγωγούνταν από τα κόμματα του κατεστημένου. Και, βέβαια, οι γυναίκες, το μισό και πλέον του πληθυσμού έμεναν αυστηρά εκτός εκλογικής διαδικασίας.

Ετσι, το γαλλικό επαναστατικό Σύνταγμα του 1793 διακήρυσσε την καθολική ψηφοφορία, αλλά αυτή ποτέ δεν εφαρμόστηκε. Το 1814 δικαίωμα ψήφου είχαν 50.000 Γάλλοι σε σύνολο 30 εκατομμυρίων. Το 1830 το εκλογικό δικαίωμα επεκτάθηκε. Ψήφισαν τότε 250 χιλιάδες! Στις αρχές του 20ού αιώνα και μέχρι το 1940, παρότι είχε θεωρητικά καθιερωθεί η καθολική ψηφοφορία, δεν είχαν αυτό το δικαίωμα οι γυναίκες και άλλες κατηγορίες του πληθυσμού (στρατιωτικοί, πληθυσμός των αποικιών), με αποτέλεσμα να έχουν δικαίωμα ψήφου το 27% του πληθυσμού στη μητρόπολη και το 1% στις αποικίες της Γαλλίας.

Στη Βρετανία η διεύρυνση του εκλογικού δικαιώματος ήταν ακόμη περισσότερο αργή. Αντίστοιχη ήταν η εμπειρία των ΗΠΑ. Στις νότιες πολιτείες, η ψήφος εξαρτιόταν από την καταβολή ενός ορισμένου ύψους φόρου, ενώ αλλού εξαρτιόταν από ένα ορισμένο μορφωτικό επίπεδο. Αυτό αυτόματα απέκλειε από το δικαίωμα της ψήφου τα φτωχότερα στρώματα, τov μαύρο πληθυσμό και τα πλέον ριζοσπαστικά στοιχεία.

Εγκλήματα των Μπάιντεν και Τραμπ στην Ουκρανία

Με αφορμή τις αμερικάνικες εκλογές μεταφράσαμε το άρθρο του Greg Butterfield στην αριστερή έκδοση Struggle La Lucha, για τα εγκλήματα των δύο πολιτικών αντιπάλων στην Ουκρανία. Στο τέλος του άρθρου παραθέτουμε πηγές για την συμμετοχή ακροδεξιών αμερικανικών οργανώσεων στο πλευρό των Ναζί της Ουκρανίας, γεγονός που συνδέεται με την έξαρση της φασιστικής απειλής στις ΗΠΑ.

Καθώς ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ πραγματοποίησε ομιλία στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 24 Σεπτεμβρίου 2019, επιτιθέμενος στο Ιράν, τη Βενεζουέλα, την Κίνα, και τους εργαζόμενους και καταπιεσμένους σε ολόκληρο τον κόσμο, η Πρόεδρος της Βουλής του Δημοκρατικού Κόμματος Νάνσι Πελόσι ανακοίνωσε την έναρξη πρότασης μομφής κατά του Τραμπ.

Ωστόσο, η διαδικασία μομφής δεν αφορά τις πολυάριθμες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου από τον Τραμπ, όπως η παραίτηση από την πυρηνική συμφωνία του Ιράν, η υποκίνηση της κατάσχεσης των υπερπόντιων περιουσιακών στοιχείων της Βενεζουέλας και της πρεσβείας της στην Ουάσινγκτον, ή η ενίσχυση του παράνομου αποκλεισμού της Κούβας.

Ούτε έχει να κάνει με τη μαζική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού ή τη φυλάκιση προσφύγων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Δεν έχει να κάνει ούτε με τις πολιτικές του που ενθαρρύνουν την περιβαλλοντική καταστροφή.

Όχι, η διαδικασία μομφής επικεντρώνεται σε τηλεφωνική κλήση στις 25 Ιουλίου μεταξύ του Τραμπ και του Ουκρανού Προέδρου Βλαντιμίρ Ζελένσκι, στην οποία ο Τραμπ φέρεται να πίεσε τον Ζελένσκι να διερευνήσει κατηγορίες διαφθοράς εναντίον του πρώην Αντιπροέδρου και του νυν Δημοκρατικού προεδρικού υποψηφίου Τζο Μπάιντεν.

Αυτή η “εκρηκτική” κατηγορία έγινε από έναν πράκτορα μυστικών υπηρεσιών που υπέβαλε την πληροφορία. Ο πράκτορας υπαινίχθηκε ότι ο Τραμπ είχε ζητήσει αντάλλαγμα από τον Ζελένσκι με για  τη συνέχιση της αμερικανικής βοήθειας.

Εκλογές Ε.Π.Α. 2020

Οι οπαδοί και οι συνήγοροι του ψόφιου κουναβιού υποστηρίζουν ότι, σαν ένοικος του άσπρου σπιτιού, δεν ξεκίνησε κανέναν (καινούργιο) πόλεμο· σε αντίθεση μ’ εκείνους που ξεκίνησε στην οκταετία του ο Obama. Λένε ψέμματα. Το ψόφιο κουνάβι ξεκίνησε έναν κανονικό πόλεμο όταν διέταξε την δολοφονία του επικεφαλής των ειδικών δυνάμεων του ιρανικού στρατού Qasem Soleimani (και του επικεφαλής των ιρακινών PMF Abu Mahdi al-Muhandis), στο αεροδρόμιο της Βαγδάτης, στις 3 του περασμένου Γενάρη. Το γεγονός ότι η άμεση αντίδραση του ιρανικού καθεστώτος στις 8 Γενάρη (πυραυλική επίθεση σε δύο αμερικανικές βάσεις στο ιράκ) είχε «μόνο» πάνω από 100 αμερικάνους πεζοναύτες τραυματίες και κανέναν νεκρό (σίγουρα δεν ανακοινώθηκε τέτοιος), και ότι το ψόφιο κουνάβι με την εμπορική του λογική είπε «εντάξει», δεν σημαίνει ότι ο πόλεμος Ουάσιγκτον – Τεχεράνης ήταν / είναι … λιγότερο πολεμικός! Πρακτικά αυτός ο πόλεμος συνεχίστηκε τους επόμενους μήνες στο ιρακινό έδαφος, αναγκάζοντας τον αμερικανικό κατοχικό στρατό να αναδιπλωθεί από 3 τουλάχιστον βάσεις του. Και θα συνεχιστεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο όποιος και να εκλεγεί στις 3 Νοέμβρη…

Η λογιστική του ποιός έχει κάνει τους περισσότερους πολέμους ένα πράγμα δείχνει: ότι το αμερικανικό κράτος μόνο για τέτοιους ζει. Κι αυτό θα ισχύει και στις 4 Νοέμβρη, όποιος κι αν νικήσει στο ελ Πάσο… Πέρα απ’ αυτό έχει την σημασία της η ασυνήθιστη πόλωση στο εσωτερικό του ψοφιοκουναβιστάν: και οι δύο πλευρές ετοιμάζονται να αμφισβητήσουν την ήττα τους· και πιθανόν όχι μόνο με λόγια… Τι είναι αυτό που πολώνει το αμερικανικό «εκλογικό σώμα» στα τέλη του 2020, ως το σημείο απειλών για ένοπλες συγκρούσεις; Όχι, πάντως, η γοητεία του ψόφιου κουναβιού και του νυσταλέου Jo!!

Είναι πολλές οι αιτίες αυτής της πόλωσης, και σχεδόν όλες συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με την παρακμή της άλλοτε υπερδύναμης. Το επιχείρημα των υποστηρικτών του ψόφιου κουναβιού ότι δεν είναι πολεμοχαρής είναι μεν έωλο αντικειμενικά· είναι όμως βάσιμο αν συγκριθεί με τις βλέψεις της συμμαχίας των δεξιών «δημοκρατικών» με τους «νεοσυντηρητικούς» του Μπους του Β, που υποστηρίζουν τον νυσταλέο Jo σαν βιτρίνα τους.

Ο τρόπος που οι μεταπολεμικές αμερικανικές κυβερνήσεις μπορούσαν να ελέγχουν (όσο και όπως…) τις εσωτερικές αντιθέσεις, ταξικές, φυλετικές, ακόμα και πολιτισμικές, ήταν το «american dream», ή αλλιώς η αμερικανική ιμπεριαλιστική ηγεμονία σε μεγάλο μέρος του πλανήτη.

Δεν γίνεται να «σκίζεσαι» για την ισοτιμία της ψήφου και να ζητάς κατάργηση της απλής αναλογικής

Ρεσιτάλ υποκρισίας από Ν.Δ και ΚΙΝ.ΑΛ αποτελεί ο θόρυβος που έχει ξεσηκωθεί για την ψήφο των αποδήμων και αναμένεται τα αποτελέσματα αυτής της διαδικασίας να αποτυπωθούν σε συγκεκριμένο σχέδιο νόμου και πιθανά μέσα στον Οκτώβριο. Αυτός τουλάχιστον είναι ο διακηρυγμένος στόχος της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Εσωτερικών.

Είναι αυτονόητο ότι κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί το δικαίωμα της εμπλοκής στα κοινά και τα πολιτικά τεκταινόμενα στους οικονομικούς μετανάστες που προέρχονται από την χώρα.
Δηλαδή κατ’ αρχήν τα θύματα της οικονομικής κρίσης, τους ανθρώπους (κυρίως νέους) που λόγω της ανεργίας, της ανέχειας και της έλλειψης προοπτικής οδηγήθηκαν στην αναζήτηση ενός διαφορετικού μέλλοντος σε χώρες του εξωτερικού, κατά κύριο λόγο στην Ευρώπη και ειδικά στις χώρες που σπούδασαν.

Επίσης, στους ανθρώπους που τις τελευταίες δεκαετίες, ακολούθησαν τους ίδιους δρόμους για παρεμφερείς λόγους. Πολύ περισσότερο μάλιστα εκείνους που εμφανώς αντιλαμβάνονται αυτή την επιλογή τους όχι μόνον ως αναγκαστική αλλά και ως παροδική. Αναζητούν δηλαδή τρόπους να επιστρέψουν στην Ελλάδα, όμως οι οικονομικές κατά κύριο λόγο συνθήκες και οι διατηρούμενες πολιτικές λιτότητες και χαμηλών μισθών καθιστούν αυτή την επιλογή απαγορευτική.

Αυτό όμως είναι εντελώς διαφορετικό από το να αναζητείται η ενσωμάτωση στο σημερινό εκλογικό σώμα των ανθρώπων που ενεπλάκησαν στα μεταναστευτικά ρεύματα των πρώτων έξι δεκαετιών του προηγούμενου αιώνα. Όπως και των απογόνων τους που αποτελούν αυτό που αποκαλείται από την σημερινή κυβέρνηση «ελληνισμός».

Οι λόγοι είναι προφανείς:

Εκλογές, αστικά δίπολα και…καπιταλιστική συνέχεια

Η εξουσία δεν είναι μονοδιάστατη ούτε μονοπολική, καθότι εμπεριέχει διαβαθμίσεις αναφορικά με την ισχύ και την ένταση του κάθε πόλου που την συγκροτεί συνολικά (κεφάλαιο, κράτος, ΜΜΕ κλπ). Υπό αυτή την έννοια, η κυβερνητική εξουσία και η εκλογική κατάληψη της αποτελεί μόνο το ένα σκέλος, το πολιτικό τμήμα που υψώνεται πάνω στο οικονομικό. Γιατί, στις ταξικά προσδιορισμένες αστικές κοινωνίες η εξουσία κατέχεται από εκείνους που ελέγχουν τα κλειδιά της οικονομίας, που έχουν στην ιδιοκτησία τους τα μέσα παραγωγής και τον κοινωνικό πλούτο που παράγεται.

Σε αυτό το πλέγμα κοινωνικών σχέσεων υπάρχουν οι εκμεταλλευτές και οι εκμεταλλευόμενοι, οι κοινωνικές τάξεις (αστική – εργατική) που συγκροτούνται γύρω από την κεντρική σύγκρουση της αντιθετικής σχέσης κεφαλαίου – εργασίας, Μια εκλογική νίκη, ακόμη και ενός κόμματος που αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερό (όπως του ΣΥΡΙΖΑ το 2015) δεν αρκεί για να μετασχηματιστεί η κοινωνία. Δεν καταργείται η ταξική πάλη, δεν αίρονται οι κοινωνικές τάξεις με την άνοδο του Α ή Β κόμματος στον κυβερνητικό θώκο, ούτε η ταξική σύγκρουση μπορεί απλά να μεταφερθεί από τη οικονομική σφαίρα (χώροι εργασίας, επιχειρήσεις, λιμάνια κ.ά.) στη κρατική σφαίρα (κυβέρνηση, υπουργεία). Το αστικό κράτος δεν μπορεί παρά με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να συνιστά την εκτελεστική επιτροπή της άρχουσας τάξης (όπως το έθεσε ο Μαρξ) που το διευθύνει, όπως και το κοινοβούλιο δεν μπορεί παρά για τους κομμουνιστές να αποτελεί ένα πεδίο αξιοποίησης για την απογύμνωση του ως αστικού θεσμού. Συνεπώς, δεν είναι αρκετή η βούληση, η θέληση, η τόλμη κ.ά. μιας «αριστερής» κυβέρνησης για να αλλάξει θεμελιακά η κοινωνία, πόσο μάλλον όταν δεν θέτει καν το ζήτημα εκεί που δημιουργείται, δηλαδή στην παραγωγική διαδικασία (καπιταλισμός), αλλά αποσπασματικά στον τρόπο αναπαραγωγής/διαχείρισης του (αναδιανομή, ανακατανομή).

Σε αυτό το πλαίσιο και στον αστερισμό του επαναπροσδιορισμού του αστικού/καπιταλιστικού διπολισμού όπως χαρτογραφήθηκε στις ελληνικές εθνικές εκλογές μπορούν να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα, με ευρύτερες προεκτάσεις που αφορούν και την Κύπρο, όσον αφορά τη πολιτική ουσία των πραγμάτων:

(α) Το πολιτικό δίπολο (νεοφιλελευθερισμός – σοσιαλδημοκρατία) όπως εξακτινώνεται και σε όλο τον ευρωπαϊκό χώρο διατηρείται με ορισμένες όμως τροποποιήσεις στο εσωτερικό του δεύτερου καθώς αντανακλάται περισσότερο μια μεταμοντέρνα νεοαριστέρα και όχι μια παραδοσιακή-ρεφορμιστική σοσιαλδημοκρατία.

(β) Σε ο,τι αφορά την κομματική εκπροσώπηση του δεύτερου πόλου (σοσιαλδημοκρατία) έχουμε μια εδραιωμένη μετατόπιση αφού ο ΣΥΡΙΖΑ έχει οριστικά πάρει τη θέση του παλιού ΠΑΣΟΚ (νυν ΚΙΝΑΛ) και αυτό αποτυπώνεται στα αποτελέσματα του εκλογικού χάρτη. Το νεοκομματικό δίπολο ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ, εκφράζει το πολιτικό δίπολο νεοφιλελευθερισμού/συντηρητισμού – σοσιαλδημοκρατίας/νεοαριστερας που κυριαρχεί σε εκλογικό επίπεδο.

Ανακοίνωση Σύλλογου εμποροϋπάλληλων Αθήνας

Τη Δευτέρα 1 Ιουλίου 2019 ολοκληρώθηκαν οι εκλογές του σωματείου μας για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου και αντιπροσώπων για τα συνέδρια των δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων, της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος (ΟΙΥΕ) και του Εργατικού Κέντρου Αθήνας(ΕΚΑ).

Η Δημοκρατική Αγωνιστική Συνεργασία Εμποροϋπαλλήλων (ΔΑΣΕ) έλαβε 804 ψήφους για το Διοικητικό Συμβούλιο και τις 15 έδρες στη Διοίκηση και 724 για την ανάδειξη αντιπροσώπων στα δευτεροβάθμια συνδικαλιστικά εκλέγοντας 7 αντιπροσώπους για το Συνέδριο της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας(ΟΙΥΕ) και 10 αντιπροσώπους για το Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας (ΕΚΑ).

Απευθύνουμε αγωνιστικό χαιρετισμό στους εκατοντάδες συναδέλφους που έκαναν το βήμα και με την ψήφο τους στήριξαν και ενίσχυσαν το κλαδικό μας σωματείο. Η αυξημένη συμμετοχή σε αυτές τις εκλογές συναδέλφων από δεκάδες εμπορικά καταστήματα ήταν η καλύτερη απάντηση στη προσπάθεια της εργοδοσίας του κλάδου και των δυνάμεων του κυβερνητικού – εργοδοτικού συνδικαλισμού που έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να εμποδίσουν συναδέλφους να έρθουν σε επαφή με το κλαδικό τους σωματείο.

Συνεχίζουμε δυναμικά το επόμενο διάστημα και καλούμε κάθε εμποροϋπάλληλο, να οργανωθεί και να συμμετέχει στο Σύλλογο Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, στο σωματείο του για να σπάσει ο φόβος και η τρομοκρατία στα εμπορομάγαζα, τα πολυκαταστήματα, τα σουπερ μάρκετ, τις αποθήκες, για να μπορούμε από καλύτερη θέση να παλέψουμε για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και ζωής.
Κανένας εμποροϋπάλληλος μόνος του, ανοργάνωτος.

Μπορεί να έχουμε κυβερνητική αλλαγή αλλά όλα τα αντεργατικά μέτρα είναι ψηφισμένα και είναι εδώ.

Εκλογικά ποσοστά ΚΚΕ: Από την Σκύλα της ενσωμάτωσης στην Χάρυβδη της αντίδρασης #2

Συνέχεια από το προηγούμενο:

Κλείναμε το προηγούμενο σημείωμα ως εξής:

«Κατά συνέπεια η συλλογιστική του μοιράσματος των κομματιών μιας ενιαίας πίττας δεν έχει καμμία εφαρμογή εδώ. Μάλλον των συγκοινωνούντων δοχείων, των οποίων η στάθμη ανεβοκατεβαίνει παράλληλα έχει...»

Αυτό συμβαίνει για τον εξής απλό λόγο:

Όταν το πολιτικό εκκρεμές κινείται δεξιόστροφα (όταν δηλαδή έχει πτώση και η σοσιαλδημοκρατία), λογικά και αναμενόμενα τα εκλογικά ποσοστά του ΚΚΕ δεν μπορεί παρά να πέφτουν. Και αντιστρόφως, όταν το κοινωνικό εκκρεμές κινείται αριστερόστροφα, τότε παράλληλα με την σοσιαλδημοκρατία θα στρέφεται κόσμος και προς το Κόμμα της εργατικής τάξης. Αυτός είναι ο κανόνας*. Συνέβαινε με το ΠΑΣΟΚ μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ‘80 περίπου (όσο δηλαδή η κοινωνία το θεωρούσε «όμορο χώρο» με το ΚΚΕ), συμβαίνει με τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ από το 1993 και δώθε, για τον ίδιο λόγο.

-Γιατί όμως ενώ τα εκλογικά ποσοστά ΚΚΕ-σοσιαλδημοκρατίας κινούνται κατά κανόνα παράλληλα, υπάρχει διάχυτη η αίσθηση στους φίλους του Κόμματος, πως είναι αυτή που «κλέβει» συστηματικά ψήφους και κοινωνική απήχηση από το ΚΚΕ;

Παρά το γεγονός πως αυτό έχει συμβεί -με απευθείας μετακίνηση ψηφοφόρων του Κόμματος προς την σοσιαλδημοκρατία- μόλις μία φορά μετά την μεταπολίτευση, και μάλιστα στις πολύ «ειδικές» συνθήκες των επαναληπτικών εκλογών του Ιούνη του ’12, η αίσθηση αυτή είναι ...σωστή.
Είναι σωστή γιατί στην δεξιόστροφη κίνηση του πολιτικού εκκρεμούς, όταν δηλαδή η αστική τάξη προτιμάει να κυβερνήσει με το «μαστίγιο» της δεξιάς, παρά με το «καρότο» της σοσιαλδημοκρατίας**, το έδαφος για την ανάπτυξη κοινωνικών αγώνων είναι, για αυτόν ακριβώς τον λόγο, πολύ πιο πρόσφορο.

Η εκλογική "κανονικότητα" και ο αγώνας που συνεχίζεται σήμερα

Αλλαγή σκυτάλης και πολιτικού προσωπικού λοιπόν στις χθεσινές εκλογές. Ο απερχόμενος πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας μίλησε κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης του για την επιστροφή της χώρας στην ‘κανονικότητα’, κάτι που εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται ότι δεν έπεισε όσους χρειαζόταν για να παραμείνει στην κυβέρνηση.

Το αποτέλεσμα των εκλογών, πάντως, είναι μια επιστροφή στην ‘κανονικότητα’ εκ των πραγμάτων. Τα αποτελέσματα μοιάζουν με αυτά των εκλογών του 2009 με ένα νέο δικομματισμό να εδραιώνεται και με τα δέκα χρόνια κρίσης να φέρνουν την αντικατάσταση του ενός πόλου του συστήματος (ΠΑΣΟΚ) από έναν άλλο (ΣΥΡΙΖΑ). Ακόμη και η ναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής αντικαταστάθηκε από την Ελληνική Λύση του Βελόπουλου στον ρόλο του σχετικά πρόσφατου ΛΑ.Ο.Σ. Εκλογικά τουλάχιστον η αστική τάξη διαχειρίστηκε με απόλυτη επιτυχία την κρίση, η οποία αποτέλεσε την μεγαλύτερη δοκιμασία για την ηγεμονία του πολιτικού προσωπικού του καπιταλιστικού συστήματος στην Ελλάδα.

Ωστόσο, οι ομοιότητες με αυτό που κωδικοποιήθηκε ως ‘κανονικότητα’ (η κίβδηλη ευδαιμονία των προ-κρίσης δεκαετιών) τελειώνουν εκεί. Τα οικονομικά στοιχεία της λαϊκής οικονομίας δεν έχουν και δεν θα έχουν ποτέ στο μέλλον την εικόνα που είχαν τις προηγούμενες δεκαετίες. Μια ακόμη μεγάλη διαφορά που κατοχυρώθηκε σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση είναι η εικόνα απαξίωσης του πολιτικού συστήματος από μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος. Η αποχή που έκλεισε στο 42,08%, αποτελεί την δεύτερη μεγαλύτερη της μεταπολίτευσης και δίνει μια εικόνα μεγάλης απογοήτευσης, μια εικόνα ενός λαού σε παραίτηση και κατάθλιψη. Φυσικά αυτή η εικόνα είναι άμεσο αποτέλεσμα της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ που απογοήτευσε μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων του, οδηγώντας τους είτε σε πολιτική συντηρητικοποιηση, είτε σε απάθεια. Αξίζει να σημειωθεί ότι το ΚΚΕ προειδοποίησε για το που θα οδηγήσει η πολιτική και η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ από το 2012 κιόλας

Σε αυτές τις συνθήκες ‘κανονικότητας’ λοιπόν, το ΚΚΕ κατάφερε να κρατήσει τις δυνάμεις του, οι οποίες εάν κάποιος δει την μεγάλη εικόνα της κατάστασης του κινήματος σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν είναι διόλου αμελητέες.

Εκλογικά ποσοστά ΚΚΕ: Από την Σκύλα της ενσωμάτωσης στην Χάρυβδη της αντίδρασης #1

Αρχίζοντας να γράφω για τα αποτελέσματα των τελευταίων βουλευτικών εκλογών, βλέπω πως ελάχιστα έως καθόλου πράγματα θα μπορούσα να αλλάξω σε όσα έγραφα αποτιμόντας τα αποτελέσματα από τις ευρωεκλογές του Μάη.
Θα μπορούσε να γίνει ίσως μια πολιτική ανάλυση για το τι σημαίνει η για πρώτη μεταμνημονιακή φορά αυτοδυναμία, της ΝΔ, αλλά και για αυτό γράψαμε εδώ προεκλογικά ήδη, και προφανώς ούτε εδώ έχει να αλλάξει κάτι.

Αξίζει όμως τον κόπο να σχολιαστεί κάτι άλλο, που το ακούμε και συχνά μάλιστα.
«-Γιατί εφόσον (ή όταν) ο ΣΥΡΙΖΑ (ή η σοσιαλδημοκρατία γενικότερα) πέφτει, δεν ανεβαίνουν τα ποσοστά του ΚΚΕ;»
Η προφανής απάντηση εδώ θα ήταν «γιατί όταν πέφτει η σοσιαλδημοκρατία, η κοινωνία συνήθως συντηρητικοποιείται ρε μπουμπούνα!», αλλά μάλλον αυτό δεν φτάνει. Δεν φτάνει με την έννοια πως πρέπει να το δούμε και λίγο αναλυτικότερα, τόσο πολιτικά, όσο και πρακτικά.

Με ελάχιστες λοιπόν εξαιρέσεις (πολύ ειδικών συνθηκών), από το 1978 μέχρι σήμερα τα εκλογικά ποσοστά του ΚΚ και της σοσιαλδημοκρατίας αρχικά (και του οπορτουνιστικου πόλου μετά το 1990) ανεβοκατεβαίνουν παράλληλα. Άνισα μεν, αλλά παράλληλα.

• Το 1981 με τον θρίαμβο του ΠΑΣΟΚ, άνοδο έχει (μικρή σχετικά μεν, αλλά άνοδο) και το ΚΚΕ.
• Το 1985 το ΠΑΣΟΚ έρχεται πρώτο, αλλά με εκλογική φθορά σε σχέση με το 1981. Το ίδιο και το ΚΚΕ. Όχι απλά δεν εισπράτει από την φθορά του ΠΑΣΟΚ, αλλά μειώνει την δύναμη του και το ίδιο.
• Στις ειδικών συνθηκών εκλογές του Ιούνη του ’89 σε συνθήκες κατάρρευσης του ΠΑΣΟΚ, ο εννιαίος ΣΥΝασπισμός τσιμπάει μεν ένα 13,13% αλλά με άνοδο μόλις 1,4% από το 11,73% που ήταν το άρθροισμα των ποσοστών του ΚΚΕ και του «εσωτερικού» στις προηγούμενες εκλογές, για να το χάσει και αυτό -και μάλιστα με τόκο- (-2,16%) λίγους μήνες αργότερα στις εκλογές του Νοέμβρη του ίδιου έτος, και με το ΠΑΣΟΚ μάλιστα να ανακάμπτει οριακά.

Ακολουθούν οι εκλογές του 1993, ακριβώς επάνω στην εποχής της «τρύπιας σημαίας» και της διάλυσης της ΕΣΣΔ και του σοσιαλιστικού στρατοπέδου, όπου (λογικά) το ΚΚΕ βρίσκεται στο έως τότε ιστορικό χαμηλό του, με 4,54%.

Για το εκλογικό αποτέλεσμα της 7ης Ιουλίου

Το αποτέλεσμα της κάλπης της 7ης Ιούλη 2019 είναι αρνητικό για τον τόπο και τον λαό, ο οποίος στην πλειοψηφία του εγκλωβίστηκε στον μνημονιακό νεοδικομματισμό.

Η Νέα Δημοκρατία, με μεγάλο χορηγό και σπόνσορα την αντιλαϊκή πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ που λειτούργησε σαν «πλυντήριο» της πολιτικής της, επανέρχεται κυβερνητικά αυτοδύναμη για να εκφράσει και να προωθήσει με μεγαλύτερη ένταση και τραχύτητα τα συμφέροντα της ντόπιας και ξένης ολιγαρχίας εις βάρος των συμφερόντων των εργαζομένων. Η ΝΔ με «εφόδιο» τη δική της σφραγίδα στα μνημόνια, με έντονα τα ακροδεξιά χαρακτηριστικά στο εσωτερικό της και με ένα ποσοστό που προσεγγίζει το 40%, θα επιχειρήσει να θέσει άμεσα σε εφαρμογή το αντιδραστικό πρόγραμμα της σε κάθε τομέα, με αυταρχισμό και με το σύνθημα «νόμος και τάξη». Πίσω από τα «ωραία λόγια» με τα οποία υποδέχτηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης το αποτέλεσμα και τις υποσχέσεις για «κυβέρνηση όλων των Ελλήνων» κρύβεται ο «οδοστρωτήρας» της λιτότητας, του ξεπουλήματος και του εργασιακού μεσαίωνα, που σημαίνει ότι άμεσα οι εργαζόμενοι πρέπει να συγκροτήσουν τα κοινωνικά και πολιτικά τους οδοφράγματα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού έφερε σε πέρας επί 4,5 χρόνια τη βρώμικη δουλειά του «δεν υπάρχει εναλλακτική», εφάρμοσε σκληρή μνημονιακή πολιτική και ανακηρύχτηκε σε σημαιοφόρο του ευρωατλαντισμού, θα συνεχίσει πλέον την ίδια τακτική από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης επιδιώκοντας το σύνηθες, όπως επαναβεβαιώθηκε και από τις δηλώσεις του προέδρου του και απερχόμενου πρωθυπουργού Αλ.Τσίπρα:

Η "στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ" τελικά πραγματοποιήθηκε

Διαβάζουμε στο MAO.gr:

Επιβεβαιώνονται οι διάχυτες πληροφορίες ότι ο Αλέξης Τσίπρας αμέσως μετά τις εθνικές εκλογές θα δρομολογήσει την ίδρυση νέου κόμματος του θα κινείται στο χώρο της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο τέως πρωθυπουργός είχε ήδη ενημερώσει πριν τις εκλογές σχετικά τους ηγέτες του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος για το «κόμμα Τσίπρα» που θα αποτελεί τη μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ και θα καταθέσει επισήμως αίτημα για τη συμμετοχή του ως επίσημο μέλος στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, στο οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ μετέχει εδώ και χρόνια ως κόμμα-παρατηρητής.

Εκτός βουλής ο πρώην γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ

Η «μάχη του σταυρού» στις εκλογικές περιφέρειες επεφύλασσε ένα μικρό σοκ για δεκάδες κορυφαία στελέχη της Κουμουνδούρου που είδαν τους ψηφοφόρους να τους γυρίζουν την πλάτη προτιμώντας τηλεοπτικά αναγνωρίσιμα πρόσωπα προερχόμενα κυρίως από το ΠΑΣΟΚ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι π.χ στον Βόρειο Τομέα η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου πήρε περισσότερους ψήφους από τον Γιώργο Κατρούγκαλο. Στον Δυτικό Τομέα ο προερχόμενος από τους Ανεξάρτητους Έλληνες Θανάσης Παπαχριστόπουλος συγκέντρωσε περισσότερους σταυρούς από τον πρώην γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ Πάνο Ρήγα. Από το ΠΑΣΟΚ προέρχονται και οι δύο πρώτοι σε σταυρούς στη Β’ Πειραιά Νίνα Κασσιμάτη και Γιάννης Ραγκούσης. Μάλιστα ο τελευταίος ήταν πέρσι υποψήφιος αρχηγός του Κινήματος Αλλαγής. Εκτός βουλής μένουν και ο πρώην υπουργός Ενέργειας Γιώργος Σταθάκης καθώς η πρώην εκπρόσωπος τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Ράνια Σβίγκου.

«Οι πολίτες έδωσαν εντολή μετασχηματισμού μας!»

Τι σημαίνει η έξοδος της Χρυσής Αυγής από τη Βουλή για τη Δίκη - Το στρατηγικό λάθος των νεοναζί

Έρχεται...

Εξελίξεις στην πορεία της Δίκης της Χρυσής Αυγής αναμένεται να φέρει η, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, έξοδός της από τη Βουλή.

Σύμφωνα με τον ιστότοπο της Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της νεοναζιστικής οργάνωσης, jailgoldendawn.com, «η εκλογική ήττα της Χρυσής Αυγής σημαίνει ότι αρκετοί κατηγορούμενοι για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης δεν θα απολογηθούν με την ιδιότητα του βουλευτή», κάτι που αποτελούσε εκ των ων ουκ άνευ στοιχείο της υπερασπιστικής γραμμής των νεοναζί.

«Πρόκειται για πικρό καρπό της στρατηγικής κωλυσιεργίας που ακολούθησε η υπεράσπιση τον τελευταίο χρόνο», σημειώνει το jailgoldendawn.com, καθώς με την σκόπιμη καθυστέρηση της Δίκης οι νεοναζί κατέληξαν να αυτοπαγιδευτούν. Έτσι, «ο μόνος που θα προσέλθει στο δικαστήριο να απολογηθεί διατηρώντας τη βουλευτική ιδιότητα είναι ο κατηγορούμενος Ιωάννης Λαγός ο οποίος έχει εκλεγεί ευρωβουλευτής».

«Η απώλεια της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης θα σημάνει νέες δυσκολίες στη χρηματοδότηση της οργάνωσης, καθώς θα παύσουν οι μηνιαίες βουλευτικές αποζημιώσεις, θα διακοπούν οι συμβάσεις των επιστημονικών συνεργατών και θα επιστρέψουν στα καθήκοντά τους οι δεκάδες μετακλητοί υπάλληλοι που περιφέρονται στις εκδηλώσεις», καταλήγει το jailgoldendawn.

Πηγή: Το ποντίκι

Εκλογικό παρολί

Έκανα τη μαλακία και έκλεισα όλους τους λογαριασμούς μου στο στοίχημα, κι ενώ έχω σιγουράκια τ' αποτελέσματα των εκλογών της Κυριακής δεν μπορώ να τα εξαργυρώσω.
Βασικό ηθικό δίδαγμα: δεν κλείνουμε τους στοιχηματικούς μας λογαριασμούς όταν επίκεινται εκλογές.

Για να δούμε όμως τι γεννήματα θα βγάλουν οι κάλπες.
Όπως δίνουν όλες οι στοιχηματικές εταιρείες δημοσκοπήσεων η Νουδού θα είναι πρώτο κόμμα. Το βλέπει κανείς στη φάτσα του Κυριάκου, ο άνθρωπος είναι γεννημένος να ηγηθεί της χώρας, είναι ο ηγέτης που μας έλειπε, που θα τοποθετηθεί δίπλα στις σεβάσμιες μορφές του Α.Σαμαρά και του Γ.Α.Παπανδρέου, ο ηγέτης που κάθε γιαγιάκα θέλει να αγκαλιάσει για να ξορκίσει τη ματαιότητα τούτου του κόσμου. Ο Κυριάκος θα γίνει πρωθυπουργός, αλλά με προβλέψεις που σου δίνουν απόδοση 1,01 δεν τινάζεις τη μπάνκα.

Για τις ευρωεκλογές ήμουν βέβαιος ότι θα προέκυπτε μεγάλη διαφορά. Είναι χαλαρές, δίνουν την ευκαιρία στον ψηφοφόρο να τρίξει τα δόντια στην εκάστοτε κυβέρνηση, πόσο μάλλον όταν έχει προηγηθεί μια συμφωνία σαν των Πρεσπών που έχει τσούξει κόσμο και κοσμάκη. Πίστευα ότι θα λειτουργούσαν κάπως σαν ένα χαστούκι που το ρίχνεις κι έπειτα ψιλομετανιώνεις και χαϊδολογάς τον χαστουκισμένο, "έλα μωρέ, πάνω στα νεύρα μου σου το έριξα". Υπέθετα ότι στις βουλευτικές θα ακολουθούσε ντέρμπι, πήγε όμως το άλλο το μσκάρι και προκήρυξε εκλογές σ' ένα μήνα. Που να προλάβεις σ' ένα μήνα να ξετσαντιστείς;

Πρώην στελέχη ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζουν ΚΚΕ! #2

Ανδρέας ΚΟΛΛΙΑΡΑΚΗΣ

Ποιητής, συνεργαζόμενος με το ΚΚΕ και τη «Λαϊκή Συσπείρωση» Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης, πρώην στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Ισχυρό ΚΚΕ για την επόμενη μέρα. Ισχυρό ΚΚΕ μέσα και έξω από τη Βουλή, σημαίνει ισχυρή εργατική τάξη και ισχυρός λαός. Οι καπιταλιστικοί και ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί δυσχεραίνουν όλο και περισσότερο τις ζωές μας. Το ΚΚΕ είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να αποτελέσει τη λαϊκή αντιπολίτευση και τη λαϊκή αντίσταση που είναι αναγκαία και να οργανώσει τη λαϊκή αντεπίθεση που είναι απαραίτητη. Οι πρόσφατες ευρωεκλογές και τοπικές εκλογές έδειξαν ότι, παρά τις πιέσεις που δέχτηκε το ΚΚΕ από κάθε πλευρά, κατάφερε και να κρατήσει τις δυνάμεις του και να ανοιχτεί σε έναν κόσμο του αγώνα που είτε το ψήφισε είτε συμπορεύτηκε μαζί του πιο ενεργά. Κι αυτό το άνοιγμα συνεχίζεται και θα συνεχίζεται όλο και πιο δημιουργικά.

Ανθρωποι της Τέχνης και του Πολιτισμού, εργαζόμενοι-ες, άνεργοι-ες, αγωνιστές-ριες, ακόμα και ένας κόσμος που παλαιότερα ίσως κοίταζε το ΚΚΕ με επιφύλαξη, βρίσκεται δίπλα του και δίνει τη στήριξή του όλο και πιο συνειδητά. Η επιστροφή σε ένα κλίμα συντήρησης, για την οποία η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει τεράστιες ευθύνες με τις πολιτικές που εφάρμοσε, όπως ευθύνες έχουν και όσες δυνάμεις έδωσαν έμμεσα και άμεσα «αριστερό άλλοθι» σε αυτήν την κυβέρνηση, δεν αφήνει περιθώρια για το πώς πρέπει να κινηθούμε. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και την τελευταία στιγμή, με τις προτάσεις του για τον νέο Ποινικό Κώδικα, δεν έκρυψε τις προθέσεις του, τόσο με το θέμα του οπισθοδρομικού ορισμού του βιασμού, που αναγκάστηκε μετά από αντιδράσεις να πάρει πίσω, καθώς έτσι ελάφρυνε τη θέση των βιαστών, όσο και με την εμφανή στάση του απέναντι στην εγκληματική ναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής, που φρόντισε όποτε και να τελειώσει η δίκη της οι ποινές να μην είναι τόσο αυστηρές όσο προβλέπονταν αρχικά.

Δημοσκόπηση RASS: Κοντά στο 6% το ΚΚΕ, εκτός Βουλής η Χρυσή Αυγή

Διαφορά 11,7% υπέρ της ΝΔ στην εκτίμηση ψήφου καταγράφει η τελευταία δημοσκόπηση της Rass πριν από τις εκλογές για το Action24.

 

Στην ίδια δημοσκόπηση η Χρυσή Αυγή φαίνεται να τίθεται εκτός της επόμενης Βουλής και το Κίνημα Αλλαγής να εδραιώνεται στη 3η θέση, ενώ μάχη για την είσοδο στη Βουλή, δίνουν με οριακά ποσοστά, η Ελληνική Λύση και το ΜέΡΑ25.

 Σύμφωνα με τη Rass η μέση τιμή στην Εκτίμηση Ψήφου η ΝΔ λαμβάνει 39,4%, ΣΥΡΙΖΑ 27,7, Κίνημα Αλλαγής 8,2%, ΚΚΕ 5,9%, Ελληνική Λύση 3,2%, ΜέΡΑ25 3%, Χρυσή Αυγή 2,7, Ένωση Κεντρώων 2%, Πλεύση Ελευθερίας 1,8%.

 Στην πρόθεση ψήφου τα ποσοστά έχουν ως εξής (%):

Ωραίο πράγμα ο «διχαστικός λόγος»!

Στις εκλογές του καθωσπρεπισμού δεν χωράει ο λόγος που «ξεχωρίζει» τον μισθωτό από τα αφεντικά και τον λαό από το κεφάλαιο.

Στις «comme il faut» εκλογές μας ο καθωσπρεπισμός έχει δώσει ρέστα.

Κόμματα που αποδεδειγμένα διαθέτουν μηχανισμούς ασφαλίτικων μεθόδων, αυτοί που διατηρούν σφιχτές σχέσεις με μέσα ενημέρωσης που δεν διστάζουν να διαδώσουν οποιαδήποτε ανυπόστατη είδηση ή να δολοφονήσουν χαρακτήρες με τον χειρότερο τρόπο, μεταβλήθηκαν σε «παρθεναγωγεία».

«Παρακαλώ, μετά από εσάς…»

Προσφάτως, ο Αλέξης Τσίπρας, στον ΣΚΑΪ ευχήθηκε «καλή επιτυχία» στον Μπάμπη Παπαδημητρίου της «σοβαρής Χρυσής Αυγής» και τον Κωνσταντίνο Μπογδάνο των «τανκς στην ΕΡΤ».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης διαγράφει μικρομεσαία στελέχη που δημοσιοποιούν προκλητικές δηλώσεις για την Κ.Κούνεβα ή υμνούν την χούντα, ενώ ο Κωνσταντίνος Καραμανλής κάνει χειραψίες σε εκλογικό περίπτερο του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι αρχηγοί του ΣΥΡΙΖΑ και της Ν.Δ , που τα προηγούμενα χρόνια «σφαζόντουσαν» στην Βουλή εμπλέκοντας πατεράδες, μανάδες, αδελφές, γιους, ξαδέρφες, ανιψιούς, γνωστούς και φίλους, το τελευταίο μήνα χαλάρωσαν. Δηλώνουν πώς θέλουν να γίνουν πρωθυπουργοί «όλων των Ελλήνων».

Στο διαφημιστικό του ΣΥΡΙΖΑ με τον Αλέξη Τσίπρα, πληροφορούμαστε πως «προχωράμε μπροστά όλοι μαζί». Στα βιντεάκια της Ν.Δ ο Κυριάκος Μητσοτάκης μας λέει πως «όλοι μαζί μπορούμε».

Μέσα σε αυτό το πνεύμα αμφότεροι «αποτάσσονται τον Σατανά». Μετανοούν για τις «ακρότητες» του παρελθόντος. Καταδικάζουν, απαξιώνουν και κρατούν αποστάσεις από τον «διχαστικό λόγο»:

• Ο ΣΥΡΙΖΑ, με συνεχή παροχή πιστοποιητικών ευρωπαϊκής νομιμοφροσύνης, που χαρακτήρισαν πολλές δηλώσεις του πρωθυπουργού σε διεθνή μέσα, ετοιμάζει, μετεκλογικά, την πλήρη μεταστροφή του σε «κόμμα του κεντρώου χώρου».
• Η Νέα Δημοκρατία κρύβει μεθοδικά το καθεστώς σκληρού αυταρχισμού με το οποίο θα συνοδεύσει την νεοφιλελεύθερη πολιτική που επαγγέλλεται.
• Από κοντά και η Φώφη Γεννηματά με την διαφήμιση – τενεκεδούπολη του ΚΙΝ.ΑΛ και την πρόθεση της να γίνει η «χρήσιμη τσόντα» της κυβερνητικής διαχείρισης.

-Την Κική ή την Κοκό;

Της Κάλι Καρά

Η πόλωση που προέρχεται από το ρήμα πολώνω είναι μια κατάσταση αδιαλλαξίας, αντιπαράθεσης που ανακύπτει ανάμεσα σε δύο πλευρές (πόλους), λέει η ετυμολογία της λέξης. Μιας λέξης που μετατράπηκε σε ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για όλες τις άρχουσες τάξεις σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο όπου Γης.

Μπροστά στις εθνικές εκλογές με πολύ στοχευμένα βήματα στη χώρα μας δουλεύουν όλοι οι μηχανισμοί ώστε να εγκλωβιστεί ο λαός ανάμεσα στους δύο πόλους από τους οποίους δεν κινδυνεύει η ρότα της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, για να μην κινδυνεύσουν τελικά τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων, των τραπεζών, των εφοπλιστών και όλων αυτών που αυγατίζουν τα κέρδη τους από την εκμετάλλευση των εργαζομένων.

Όσο πλησιάζει ο χρόνος των εκλογών, γίνεται και πιο ορατός ο επιδιωκόμενος στόχος. Να εγκλωβιστούν οι ψηφοφόροι στο δίλημμα..., «Ψήφισε ΝΔ για να φύγουν αυτοί» ή «Ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ για να μην έρθουν εκείνοι».

Στα τηλεοπτικά πάνελ τελευταία η εκπροσώπηση των κομμάτων γίνεται όχι με έναν, αλλά με δύο από τους δύο μονομάχους και για «ξεκάρφωμα» πού και πού και κάποιος του ΚΚΕ.

Ίδια η εικόνα και στους ραδιοφωνικούς σταθμούς, αληθινούς, αντικειμενικούς, πλουραλιστικούς και άλλους!

Σκυλοκαυγάς μεταξύ των δύο πόλων για το ποιος από τους δύο ευθύνεται περισσότερο για την αθλιότητα στην οποία έφθασαν τον ελληνικό λαό και προπαντός ποιος θα γίνει πιο αξιόπιστος σ' αυτούς που καθορίζουν το πολιτικό τους προσωπικό, ώστε να παγιώσουν - διαιωνίσουν την εκμετάλλευση των εργαζομένων.

Στο Πειθαρχικό επειδή κολλούσε αφίσες του ΚΚΕ!

Καταγγελία των ΚΟ Αστικών Συγκοινωνιών του Κόμματος

Πειθαρχική διαδικασία σε βάρος εργαζόμενου που κολλούσε αφίσες για να προπαγανδίσει τη χτεσινή συγκέντρωση του ΚΚΕ στο Σύνταγμα κινεί η διοίκηση του αμαξοστασίου Ανθούσας της ΟΣΥ! Το απαράδεκτο γεγονός καταγγέλλουν οι ΚΟ Αστικών Συγκοινωνιών Αττικής του ΚΚΕ, ως προσπάθεια τρομοκράτησης συνολικά των εργαζομένων και παρεμπόδισης της πολιτικής τους δράσης. Σε ανακοίνωσή τους σημειώνουν:

«Με προκλητικές - απαράδεκτες ενέργειες, στελέχη της εργοδοσίας της ΟΣΥ στο αμαξοστάσιο στην Ανθούσα, σε διατεταγμένη υπηρεσία από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και σε αγαστή συνεργασία με τη ΝΔ, το ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ και τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου, με αντικομμουνιστικό μένος, θέτουν εμπόδια στην πολιτική δράση του Κόμματος στους χώρους δουλειάς, απειλούν με πειθαρχική ποινή τούς εργαζόμενους στις αστικές συγκοινωνίες.

Εχουν επιδοθεί στο κυνήγι πρωτοπόρων εργατών που συμπορεύονται και παλεύουν μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ, καταστρέφουν προπαγανδιστικές αφίσες και πανό στα αμαξοστάσια. Εφτασαν σε σημείο να κλητεύσουν με χαλκευμένες κατηγορίες - με γελοίο κατηγορητήριο - σε πειθαρχική διαδικασία εργαζόμενο επειδή κολλούσε αφίσες του ΚΚΕ στο αμαξοστάσιο στην Ανθούσα! Προσπαθούν να διαμορφώσουν συνθήκες σιωπής, υποταγής των εργαζομένων στη στρατηγική του κεφαλαίου.

Αντί προεκλογικού δεκαλέπτου

Δήλωση στήριξης στο ΚΚΕ από τον Γιάννη Μηλιό

Τη στήριξή του στο ΚΚΕ εκφράζει ο Γιάννης Μηλιός, οικονομολόγος, καθηγητής στο ΕΜΠ. Σε δήλωσή του σημειώνει:

«Η στροφή του εκλογικού σώματος προς τα δεξιά μετά την κυβερνητική πολιτική, που απαξίωσε κάθε έννοια Αριστεράς, είχε αρνητικές επιπτώσεις στις πέραν του ΣΥΡΙΖΑ αριστερές δυνάμεις. Ενώ όμως οι μικρότεροι κομματικοί σχηματισμοί συρρικνώθηκαν δραματικά, το ΚΚΕ κατάφερε να διατηρήσει τις δυνάμεις του.

Το ΚΚΕ έχει κάνει θετική επανεκτίμηση κατά τα τελευταία χρόνια των αναλύσεών του και της πολιτικής στρατηγικής του σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση για το σοσιαλισμό - κομμουνισμό. Είναι δεδομένη η συνεπής και διαρκής στράτευσή του στους αγώνες υπεράσπισης των ταξικών συμφερόντων της εργατικής τάξης και των φτωχών, σε μια εποχή που οι κοινωνικές αντιθέσεις οξύνονται δραματικά.

Το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που λέει στους εργαζόμενους: "Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τον αγώνα!". Είναι το μόνο κόμμα που δεν μιλάει στο όνομα "όλης της κοινωνίας", δεν διακηρύσσει την "ανάπτυξη για όλους", αλλά δηλώνει ξεκάθαρα ότι τα συμφέροντα του κεφαλαίου δεν συμβιβάζονται με εκείνα της εργατικής τάξης και των ευρύτερων εργαζόμενων στρωμάτων.