Προσοχή στα τοξικά δώρα του Έλληνα «απρόβλεπτου μαρξιστή»…

Ένα αντίδοτο στις διαβρωτικές επιδράσεις από τα γιατροσόφια του Βαρουφάκη στην ταξική συνείδηση

Συνεχίζουμε να συναντάμε αυτόν τον περφόρμερ λεκτικών τρικ Γιάνη Βαρουφάκη και το τελευταίο γιατροσόφι του με την επωνυμία «θεραπεία ενάντια στον τεχνο-φεουδαρχισμό». Μετά την επευφημία του από τον Guardian για τους αριθμούς του ως ακροβάτη που σπρώχνει στη σκηνή του Eurogroup και το μελόδραμά του ως «απρόβλεπτος μαρξιστής» που τον ξεγέλασαν οι Βρυξέλλες (που έφεραν σε εκατομμύρια Έλληνες πραγματικά δάκρυα), ο Γιάνης ξεκινά το ρόλο της καριέρας του ως ζογκλέρ για κομμουνιστικό δέλεαρ.

Αυτό είναι ένα μάρκετινγκ που απευθύνεται σε πολλούς, καθώς ο Βαρουφάκης έχει το ταλέντο της υποβλητικής γλώσσας εκθέτοντας όλα τα δεινά που έχουμε υποστεί από τον νεοφιλελευθερισμό. Πολλοί γοητεύονται από την πολύχρωμη περιγραφική διάγνωση της κοινής μας ασθένειας, με τον ίδιο τρόπο, όπως ένας έξυπνος μάντης ή αστρολόγος μπορεί να προσελκύσει την προσοχή εκείνων των φτωχών ψυχών που ζητούν απελπισμένα μια λύση στα προβλήματά τους, χρησιμοποιώντας τα κλισέ : «Ω βλέπω μεγάλο πόνο και αγωνία στα χαρτιά. Η ταλαιπωρία σας είναι μεγάλη και θέλετε να τελειώσει».

Πολλοί ελκύονται με την ιδέα ότι οι κρυσταλλικές σφαίρες του Βαρουφάκη, οι κάρτες ταρώ του Ζιζέκ, οι αναγνώσεις παλάμης του Μπαντιού και η ερμηνεία των ονείρων των Χαρντ και Νέγκρι αντιπροσωπεύουν το νέο Διαφωτισμό που θα μας σώσει από τους Βουρβόνους.

Έλκονται από αυτούς τους μυστικιστές-μαρξιστές, επειδή αυταπατώνται με την ιδέα ότι δεν είναι προλετάριοι, αλλά ένα χαρισματικοί «γνώστες» του κόσμου που είναι πρόθυμοι να ενωθούν σε χειραφετημένα ψηφιακά δίκτυα και να «απελευθερώσουν» τη βιοπολιτική τους εργασία, προσφέροντας τη στον μεγαλύτερο, περισσότερο οικολογικά ξεπλυμένο πλειοδότη. Συχνά αναρωτιόμαστε κάθε φορά που συναντάμε τέτοιους τύπους, «ποιος καθαρίζει πραγματικά τον κάδο τουαλέτας στο σπίτι τους»; Αξίζει να τους κάνετε αυτήν την ερώτηση αν τους γνωρίσετε ποτέ αυτοπροσώπως, καθώς σίγουρα θα σας κοιτάξουν περίεργα, σαν να μην έχουν συναντήσει ποτέ έναν κάδο τουαλέτας. Αυτό είναι πραγματικά πολύ πιθανό για τους κατοίκους των ψηφιακών κοινοτήτων που καθαρίζονται μετά από ένα «χωρίς τάξη», «χωρίς φύλο» πράγμα που ονομάζεται μαμάδες.

Αυτοί οι τύποι φαντάζονται ακόμη τους εαυτούς τους ως τη νέα «κομμουνιστική» πρωτοπορία, αφού διεκδικούν εκ νέου τη λέξη κομμουνισμός για να εμπορεύονται τις δικές τους φαντασιώσεις ως ριζοσπαστικές.

"Να πάρετε την τύχη της προοδευτικής παράταξης στα χέρια σας..."

«Να πάρετε την τύχη της προοδευτικής παράταξης στα χέρια σας, όπως η Κρήτη έκανε από τα χρόνια του Βενιζέλου μέχρι σήμερα». Μ' αυτά τα λόγια απευθύνθηκε ο Τσίπρας στους Χανιώτες που πήγαν να τον ακούσουν στις Μουρνιές. Ούτε Αριστερά ούτε ριζοσπαστισμός. Βενιζελισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Είχε φροντίσει, άλλωστε, να κάνει μια στάση και στο σπίτι του Βενιζέλου, για να σηματοδοτήσει και στο συμβολικό επίπεδο το σκοπό της περιοδείας του. Πρώτα στην Αχαΐα, κοιτίδα του παπανδρεϊσμού, μετά στην Κρήτη και δη στα Χανιά, κοιτίδα του βενιζελισμού. Ο Τσίπρας προσπαθεί να μαζέψει πασόκους στον ΣΥΡΙΖΑ κι αφήνει κάποιους μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ με το… αριστερόμετρο στο χέρι.

Για να μη μείνει καμιά αμφιβολία για το στόχο του, επέλεξε να δώσει συνέντευξη σε τοπικό κανάλι από τον προαύλιο χώρο των τάφων των Βενιζέλων στο Ακρωτήρι, χαρακτήρισε τον Βενιζέλο «μεγάλο εθνάρχη» (!!!) και διακήρυξε ότι όλοι οι πασόκοι που νοσταλγούν το παλιό καλό ΠΑΣΟΚ «της πρώτης περιόδου» (όχι από Σημίτη και μετά) δεν έχουν παρά να ενταχθούν στον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος είναι σήμερα ο «ντε φάκτο βασικός κορμός της προοδευτικής δημοκρατικής παράταξης». Ολόκληρη η συνέντευξη γύρω απ' αυτό το θέμα κινήθηκε. O Tσίπρας εμφανίστηκε ως συνεχιστής του βενιζελισμού και του παπανδρεϊσμού και ο δημοσιογράφος τον αβαντάριζε με τις ερωτήσεις του για να επαναλαμβάνει συνεχώς αυτό το πράγμα.

Τον ίδιο στόχο είχε και η συμμετοχή του Τσίπρα στη σύναξη των ευρωπαίων σοσιαλδημοκρατών, αυτή τη φορά με την ιδιότητα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και όχι του πρωθυπουργού. Εκανε μια εντυπωσιακή αρχηγική παρουσία στις Βρυξέλλες (ο παλιόφιλος ο Γιούνκερ δεν του χάλασε το χατίρι για μια συνάντηση), ώστε η σύγκριση με την κακομοιριά που ανέδυε η παρουσία της Φώφης να είναι καταλυτική υπέρ του και να χρησιμεύσει στο εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι για την άγρα πασόκων. Ακόμα και στη Βουλή και στα αστικά ΜΜΕ, η παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ είναι πάρα πολύ πιο μεγάλη απ' αυτή του ΚΙΝΑΛ, οπότε οι συγκρίσεις γίνονται αυθόρμητα από τους πασόκους ψηφοφόρους. Και η ζυγαριά, βέβαια, γέρνει υπέρ του Τσίπρα. Αλλωστε, και σε προσωπικό επίπεδο δε χωρά σύγκριση μεταξύ Τσίπρα και Φώφης. Ούτε μεταξύ των φλώρων που έχει μαζέψει η Φώφη και των ηγετικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, που έχουν πλέον και τον αέρα και την πείρα από την υπουργική τους θητεία.

Ο Τσίπρας εμφανίζεται ως αδίστακτος δημαγωγός, αντιγράφοντας το ανδρεοπαπανδρεϊκό παράδειγμα. Στα Χανιά έφτασε να πει το εξής αμίμητο:

Σημίτης: Δεν ξέρω αν δόθηκαν μίζες, αλλά δόθηκαν!

Ο άνθρωπος που, κατά την προσωπική άποψη του γράφοντος, συνέδεσε την πρωθυπουργία του με την επταετία της μεγαλύτερης πολιτικής και ηθικής εξαχρείωσης του ελληνικού λαού μετά από εκείνην της χούντας, κατέθεσε στο δικαστήριο για τα εξοπλιστικά.

Παραθέτουμε τις ερωταπαντήσεις με την έδρα, από το ΚτΠ:
__________

Πρόεδρος: Εσείς την περίοδο που υπεγράφησαν οι συμβάσεις για τα ΤΟΡ και τα υποβρύχια συμμετείχατε στο ΚΥΣΕΑ. 

Σημίτης: Με εκπλήσσει το ερώτημά σας γιατί στο ΚΥΣΕΑ συμμετέχει πάντα και προεδρεύει ο πρωθυπουργός. Ήρθα ευχαρίστως γιατί θέλω να συμβάλλω στην απόδοση της δικαιοσύνης. Δεν γνωρίζω κάτι σχετικό με τις παράνομες πράξεις των κατηγορούμενων που τους αποδίδονται. Το μόνο που γνωρίζω είναι από τις εφημερίδες και τα δικαστήρια. Θα ήθελα να πω μερικά πράγματα για να καταλάβουμε το πλαίσιο. Έγιναν αγορές εξοπλισμών πέρα από το συνηθισμένο.

Μπορεί να αναρωτηθεί κανείς γιατί έγινε εκείνη την εποχή αυτό και αν έγινε με αρνητική πρόθεση. Ήμουν ο πρωθυπουργός που οδήγησε σε αυτές τις αγορές. Γιατί; Θα θυμόσαστε ίσως όταν δεν είχα λάβει ακόμα ψήφο εμπιστοσύνης συνέβη το επεισόδιο των Ιμίων. Εκεί οι ‘Ενοπλες Δυνάμεις δεν είχαν την ετοιμότητα και τον εξοπλισμό που θα έπρεπε να έχουν γι΄αυτό και δεν μπόρεσαν να επέμβουν έγκαιρα.

Επεσε τότε ένα ελικόπτερο και σκοτώθηκαν τα παιδιά γιατί το ελικόπτερο πέταξε περισσότερες ώρες, γιατί δεν υπήρχαν άλλα ελικόπτερα. Όταν το πρωί ρώτησα τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ αν μπορούν οι Έλληνες κομάντος να καταλάβουν τη νησίδα δίπλα που ήταν οι Τούρκοι μου είπε ότι δεν μπορούσαν γιατί ήταν οι κομάντος στη Θεσσαλονίκη και χρειάζονταν έξι ώρες να έρθουν.

Αν θέλετε μπορώ να σας διαβάσω και ένα κομμάτι του βιβλίου μου που είχα γράψει πριν γίνουν αυτά τα γεγονότα. Αφού κρίθηκε αναγκαίο μετά τα Ίμια, όχι μόνο από εμένα αλλά και μετά από συναντήσεις με την στρατιωτική ηγεσία που μου είχε πει ότι υπήρχε διαφορά μεταξύ ημών και της Τουρκίας η οποία ήταν ισχυρότερη και έπρεπε να αναπτυχθεί δύναμη αναχαίτισης έναντι της Τουρκίας.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου και η ψευτομαρξιστική θεωρία της "υπανάπτυξης" του Ελληνικού Καπιταλισμού

Σχόλιο Praxis: 

Η κρίση και η πολιτική αντιπαράθεση έχουν φέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της "καθυστέρησης" του Ελληνικού καπιταλισμού, που αντιπαρατίθεται στην Μαρξιστική θέση για τον ιμπεριαλιστικό του χαρακτήρα και την θέση του στη μεσαία βαθμίδα του ιμπεριαλιστικού συστήματος (ιμπεριαλιστική χώρα, σε διαφορετική προφανώς βαθμίδα απο ΗΠΑ, Γερμανίας κλπ). Δημοσιεύουμε, σαν συμβολή στο διάλογο, ένα κείμενο του Α.Π το 1977, το οποίο είναι μια συνοπτική παρουσίαση των θεωριών αυτών.
Όλο αυτό το ρεύμα, στις διάφορες εκδοχές του, προσπαθούσε να αποδείξει είτε ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε καπιταλισμό, είτε ότι έχουμε καπιταλισμό αλλά αυτός είναι "στρεβλός", "μεταπρατικός", "κομπραδόρικος", "ψιλικατζίδικος", "αεριτζίδικος", "διεφθαρμένος" κλπ και άρα έμπαινε ζήτημα όχι άλλης κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης αλλά ενός "παραγωγικού" καπιταλισμού, "ανεξάρτητου". Και επομένως η εργατική τάξη θα έπρεπε να μπεί κάτω από τις σημαίες των "τίμιων εθνικών δυνάμεων" της αστικής τάξης, για το"καλό του λαού και του τόπου". Τα αποτελέσματα όλων αυτών είναι γνωστά και τα βιώνουμε σήμερα. Είναι χαρακτηριστική η επιχειρηματολογία του άρθρου που ανακαλύπτει "προκαπιταλιστικές μορφές παραγωγής" στην Ελλάδα ......του 1977 και παρουσιάζει τον Ελληνικό καπιταλισμό σαν "προκεχωρημένο φυλάκιο" και "κατάληψη χώρου" από τους Αμερικανούς. Με αυτόν τον τρόπο η δράση του "εξωτερικού" παράγοντα όχι μόνο δεν συνδέθηκε με τις καπιταλιστικές σχέσεις -των οποίων ήταν έκφραση-αλλά έγινε και "πλυντήριο" για την αστική πολιτική τόσο στο "εξωτερικό" όσο και στο "εσωτερικό".