Δολοφόνοι καθ' έξιν…

Επρεπε να πεθάνει ένας 26χρονος νέος για να πληροφορηθεί το πανελλήνιο ότι ένα μήνα πριν από το θάνατό του αυτός ο νέος είχε κακοποιηθεί ανηλεώς από τα ΜΑΤ στο Βόλο. Για τον Χρυσοχοΐδη, όμως, σημασία έχουν τα ακριβή αίτια του θανάτου αυτού του νέου και όχι το γεγονός της ακραίας κακοποίησής του από ένστολα γουρούνια, το οποίο δε θα άλλαζε, ακόμα κι αν αυτός ο νέος δεν είχε πεθάνει.

Με μια αξιοπρεπέστατη δήλωση, παρά τον πόνο για το χαμό του παιδιού του, ο πατέρας του Βασίλη Μάγγου έδωσε όλη την ουσία της υπόθεσης:

«Δεν λέμε ότι το παιδί μας πέθανε από τα τραύματα. Δεν λέμε πως αυτά ήταν η άμεση αιτία θανάτου του. Ξέρουμε όμως ότι αυτός ο ξυλοδαρμός, που είχαν πέσει δέκα πάνω του και του έσπασαν τα πλευρά, επηρέασε πολύ την ψυχολογία του. Αυτό δεν θα το δείξει καμία ιατροδικαστική έρευνα. Ο γιος μας λοιπόν δεν ήταν ένας Γρηγορόπουλος, δεν διεκδικούμε κάτι τέτοιο. Αλλά αγωνιζόταν ενάντια σε ένα αστυνομικό κράτος καταστολής. Δεν θέλουμε ένα κίνημα για το παιδί μας. Ενα κίνημα για την αστυνομική βία χρειαζόμαστε».

Οταν ο Βασίλης βρέθηκε νεκρός στο Βόλο, όσοι τον γνώριζαν θυμήθηκαν αμέσως το γεγονός της κακοποίησής του από τα ΜΑΤ. Δεν ήταν μικρός ο τραυματισμός του: 6-7 σπασμένα πλευρά, θλάση στο συκώτι και στη χοληδόχο κύστη. Τον χτύπησαν στο δρόμο, συνέχισαν να τον χτυπούν στο αυτοκίνητο και στο κτίριο της Αστυνομικής Διεύθυνσης Μαγνησίας. Οσο φώναζε «δεν μπορώ να αναπνεύσω» (ποιος μπορεί να αναπνεύσει με τόσα σπασμένα πλευρά;) τόσο τον χτυπούσαν.

Δεσμοφύλακες και εγκληματίες πολέμου...*

Γίνεται πολύς λόγος τις τελευταίες ημέρες για «θεαματική αλλαγή» στην πολιτική της Ελλάδας στο προσφυγικό ή και στα εθνικά της ζητήματα. Ο λόγος αυτός ερμηνεύει ως ριζοσπαστικές ανατροπές τις δύο κινήσεις στις οποίες προέβη η ελληνική κυβέρνηση μετά τις εξελίξεις που πυροδότησαν τα γεγονότα στο Ιντλίμπ της Συρίας. Η πρώτη ήταν η έκφραση έμμεσων αντιρρήσεων στην σύνοδο των εκπροσώπων των κρατών μελών στο ΝΑΤΟ για το ψήφισμα συμπαράστασης στην Τουρκία η οποία -κατά το ΝΑΤΟ- δέχεται επίθεση από τους Σύρους στο συριακό έδαφος. Το «έμμεσων» αναφέρεται στο αιτιολογικό της ελληνικής θέσης – η ελληνική αντιπροσωπεία δεν θα είχε αντίρρηση να «συμπαρασταθεί» στην Τουρκία εάν στο ανακοινωθέν υπήρχε κάποια μνεία ή υπόμνηση του προσφυγικού δηλαδή της ανάγκης εφαρμογής της συμφωνίας Ε.Ε. – Τουρκίας.

Η δεύτερη κίνηση ήταν η απόφαση για «κλείσιμο» των ανατολικών συνόρων της χώρας, δηλαδή για κινητοποίηση όλων των διαθέσιμων στρατιωτικών και αστυνομικών δυνάμεων στο «σφράγισμα» των περασμάτων προς την Ελλάδα και την «ανάσχεση» των προσφυγικών ρευμάτων. Και οι δύο αυτές κινήσεις συνοδεύτηκαν από πλήθος παρεμβάσεων κυβερνητικών παραγόντων και διπλωματών σε ηγέτες, κυβερνήσεις και συλλογικά όργανα του «δυτικού» κόσμου, ειδικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να εντοπίσει κανείς ψήγματα διαφορετικής πολιτικής αντίληψης και ακόμα λιγότερο «ριζοσπαστικής στροφής» της ελληνική πολιτικής στις δύο αυτές κινήσεις. Ούτε η μία, ούτε η άλλη έρχονται σε αντίθεση με τις επιδιώξεις και τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το αντίθετο μάλλον, εξυπηρετούν και επικοινωνιακά και πολιτικά τους τελευταίους. Αντίθετα δε ελάχιστα εξυπηρετούν την επίλυση του προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Να σταθούμε λίγο εδώ.

Τα περί «στεγανοποίησης» των ανατολικών συνόρων της χώρας είναι απλά μια διακήρυξη με επικοινωνιακό, αποκλειστικά και μόνο, χαρακτήρα. Η μαζική κινητοποίηση στρατιωτικών και αστυνομικών δυνάμεων ίσως αποδώσει κάποια βραχύχρονα αποτελέσματα στα 192 χιλιόμετρα των χερσαίων συνόρων στον Έβρο.

Ξεβρακώθηκαν!

Ο,τι «δημοκρατία» δείχνει η φωτογραφία συνέβη χτες στα Εξάρχεια. Είχε επαναληφθεί πριν από τέσσερις βδομάδες. Πάλι στα Εξάρχεια. Είχε επαναληφθεί με αφισοκολλητές του ΣΕΚ στις 12 Νοέμβρη στο ΑΤ Κερατσινίου. Συνέβη το ίδιο με τον σπουδαστή του ΙΕΚ στις 21 Νοέμβρη στη στάση του λεωφορείου δίπλα από το υπουργείο Πολιτισμού.

Στρέφουμε («γλυκά»…) τα ερωτήματα κατά παντός πολιτικού υπευθύνου:

• -Τι είδους τσογλάνια, τραμπούκοι, αληταράδες είναι αυτοί που παριστάνουν τους «προστάτες του πολίτη» επιδεικνύοντας τέτοιου τύπου παρακρατική, τρομοκρατική και μαφιόζικη συμπεριφορά;
• -Από ποιους λαμβάνουν τις εντολές τους και από ποιους έχουν εξασφαλίσει «κάλυψη»;
• -Εσείς, ως πολιτικοί προϊστάμενοι των αποβρασΜΑΤων που ξεγυμνώνουν ανθρώπους εν μέση οδώ, τι είδους πολιτική εποπτεία ασκείτε και τι είδους πολιτική ευθύνη έχετε για όλα αυτά;

Να υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε ενώπιον μιας ιδιότυπης επαναφοράς και ανομολόγητης εφαρμογής του νόμου 4000 περί «τεντιμποϊσμού»;

Μήπως το «καουμποϊλίκι» πηγαίνει ακόμα παραπέρα; Μήπως το επόμενο μέτρο «νόμου και τάξης» που θα δούμε είναι το δημόσιο κούρεμα με την ψιλή;…

Με την ανοχή και την προστασία της Αστυνομίας η σχεδιασμένη εμφάνιση των φασιστών στην επέτειο της 25ης Μαρτίου

χρυσαυγίτες συγκεντρώνονται υπό την κάλυψη των ΜΑΤ

Το γεγονός ότι οι χρυσαυγίτες επιχείρησαν να χύσουν το φασιστικό τους δηλητήριο στην Καλλιθέα με την κάλυψη της Αστυνομίας και των ΜΑΤ καταγγέλλουν οι ΚΟ Καλλιθέας του ΚΚΕ.

Σε ανακοίνωσή τους σημειώνουν:

«Σήμερα 25η Μαρτίου, στην παρέλαση της Καλλιθέας οι φασίστες δολοφόνοι ΝΑΖΙ της Χρυσής Αυγής με την κάλυψη της Αστυνομίας και των ΜΑΤ επιχείρησαν να χύσουν το φασιστικό τους δηλητήριο. Καταγγέλλουμε την απαράδεκτη στάση της Αστυνομίας που προσπάθησε να προστατέψει τους φασίστες να “κάνουν τη δουλεία τους ανενόχλητοι” και έριχνε στο “ψαχνό” σε μέλη σωματείων και φορέων της Καλλιθέας στέλνοντας αρκετούς από αυτούς στο νοσοκομείο με χτυπήματα στο κεφάλι από γκλοπ.

Το σχέδιό τους ήταν προσχεδιασμένο. Από νωρίς το πρωί άρχισαν να συγκεντρώνονται στην οδό Μεταμορφώσεως, στις Τζιτζιφιές, ενώ βρισκόντουσαν, από ό,τι όλα δείχνουν, σε συνεννόηση με την Αστυνομία η οποία τους παρακολουθούσε να συγκεντρώνονται και τους παρείχε πλήρη κάλυψη.

Στη συνέχεια με τη συνοδεία της Αστυνομίας οι χρυσαυγίτες κατευθύνθηκαν προς την πλ. Κύπρου, με επικεφαλής τον υποψήφιο δημοτικό σύμβουλο της “Ελληνικής Αυγής” Πέτρο Σαμαρτζοπάνο. Μόλις τα φασιστοειδή έκαναν την εμφάνισή τους στην πλατεία, τα ΜΑΤ επιτέθηκαν απρόκλητα και με μεγάλη βιαιότητα απέναντι στους συγκεντρωμένους με σκοπό να διαλύσουν το πλήθος που διαδήλωνε ενάντια στην παρουσία των φασιστών. Παράλληλα άφηναν ανενόχλητους τους χρυσαυγίτες να χαιρετούν ναζιστικά, να βρίζουν και να απειλούν τους συγκεντρωμένους.

Παρ' όλα αυτά η αποφασιστική και μαχητική στάση του λαού της Καλλιθέας ανάγκασε τα φασιστοειδή με γοργό βήμα να εγκαταλείψουν την πλατεία, πάντα με τη συνοδεία των αντρών των ΜΑΤ. Πήραν την απάντηση που τους άξιζε!

Πυρήνες των ΜΑΤ που δρούσαν συντεταγμένα και μετά τη διάλυσή τους απ' τον ΣΥΡΙΖΑ, εξάρθρωσε το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη

Έκπληξη, αλλά και αποτροπιασμό προκάλεσε η αποκάλυψη πώς τον τελευταίο χρόνο, οργανωμένες ομάδες της Μονάδας Αποκατάστασης Τάξης εξακολουθούσαν να δρουν συντεταγμένα και σε πλήρη αρμονία με την ΕΛ.ΑΣ. παρά τη θρυλούμενη διάλυσή τους, την οποία και είχε υποσχεθεί ο ΣΥΡΙΖΑ ήδη από το 2012.

Όπως αποκαλύπτουν καλά πληροφορημένες πηγές του «Κουλουριού», οι παράτυποι αυτοί πυρήνες των ΜΑΤ δρούσαν ανενόχλητοι κυριολεκτικά κάτω απ΄τη μύτη της κυβέρνησης, δίνοντας το «παρών» για να επιβάλλουν την τάξη σε πλήθος συγκεντρώσεων, πορειών και αθλητικών αναμετρήσεων, παρά τις σαφέστατες διακηρύξεις σχετικά με την παύση της λειτουργίας τους.

Το τελευταίο διάστημα, οι ψίθυροι σχετικά με τη δράση των ομάδων αυτών, οι οποίες δρούσαν συντεταγμένα με απόλυτη πειθαρχία και στρατηγική, είχαν φτάσει μέχρι και τον ίδιο το πρωθυπουργό, ο οποίος διέταξε την διεξαγωγή σχετικής έρευνας. Το πόρισμα αυτής, επιβεβαίωσε τις φήμες κι έτσι διεξήχθη τεράστια αστυνομική επιχείρηση υπό την εποπτεία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, που οδήγησε στην πλήρη εξάρθρωση των πυρήνων.

«Έχει ήδη διαταχθεί ΕΔΕ και αναζητούνται οι υπαίτιοι για αυτό το φιάσκο. Απορώ πώς γίνεται να μην είχε αντιληφθεί κανείς τη δράση των ΜΑΤ.

-Ζήτω η τρέλλα! (-ποιός κυβερνά αυτό τον τόπο;)

Εκτεταμένη χρήση χημικών αλλά και σωματικής βίας καταγγέλλουν μέλη οργανώσεων αλληλέγγυων προς τους μετανάστες που ζουν στο κέντρο κράτησης στην Αμυγδαλέζα, κατά τη διάρκεια ειρηνικής πορείας που πραγματοποιείται το μεσημέρι του Σαββάτου.

Σύμφωνα με πληροφορίες, νωρίτερα το σώμα της πορείας εισήλθε μέσα στο χώρο του κέντρου σπάζοντας την μπάρα και φτάνοντας μέχρι τους χώρους κράτησης. Όταν η πορεία έφτασε στα κοντέινερ, τα ΜΑΤ απώθησαν τους διαδηλωτές.

Όλη η πορεία έχει πλέον απωθηθεί εκτός του στρατοπέδου το οποίο πλέον φυλάσσεται από ισχυρές δυνάμεις των ΜΑΤ. Πληροφορίες κάνουν λόγο για μία προσαγωγή.
«Αντιμετωπίσαμε ξύλο και χημικά μόλις φτάσαμε ειρηνικά στην είσοδο», κατήγγειλε ο Α. Σπουρδαλάκης, μέλος της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ.

Πηγή: Indymedia Athens

-Ποιόν "κατήγγειλε", γαμώ την τρέλλα μου γαμώ, το μέλος της κυβερνητικής νεολαίας;

Και μετά την δικαιολογημένη μου, πιστεύω, κραυγή αγανάκτισης ενάντια στον βιασμό της κοινής λογικής, ας καταγράψουμε τα όσα σουρεαλιστικά προκύπτουν από το παραπάνω μικρό κειμενάκι:

Συνεχίζει τις προκλήσεις ο Πανούσης. Τα ΜΑΤ εισέβαλαν στην Αμυγδαλέζα

Ορδές ένστολων χρυσαυγιτών εισέβαλαν χθες στην Αμυγδαλέζα, με εντολή του Πανούση, ο οποίος, όπως φαίνεται ξεκάθαρα πλέον, έχει πλήρη κυβερνητική κάλυψη.

Αφορμή για την εισβολή των ανθρωποειδών στο στρατόπεδο συγκέντρωσης αποτέλεσε ο ξεσηκωμός των κρατουμένων.

Συγκεκριμένα, οι κρατούμενοι στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Αμυγδαλέζας εξεγέρθηκαν ξανά χθες, μετά από έκρηξη θερμοσίφωνα σε ένα από τα άθλια κοντέινερ στα οποία υποχρεώνονται να ζουν. Και πριν προλάβουν να σβήσουν τη φωτιά, εξερράγη και άλλος θερμοσίφωνας σε άλλο κοντέινερ.

Η απάντηση στην τραγωδία που ζουν οι κρατούμενοι ήταν η αποστολή ένστολων ανθρωποειδών που αυτή τη φορά δεν περικύκλωσαν απλώς το σύγχρονο ελληνικό Νταχάου, όπως έκαναν την Παρασκευή. Τώρα, με εντολή και πάλι του κ. Πανούση, τα ΜΑΤ εισέβαλαν στο στρατόπεδο, ενώ ο χώρος περικυκλώθηκε από εκατοντάδες μέλη των εγκηματικών ομάδων ΔΕΛΤΑ, ΔΙΑΣ, ΟΠΕΚ και άλλων ένστολων χρυσαυγιτών. Ήταν η ψυχραιμία των κρατουμένων, που αναμένουν την υλοποίηση των κυβερνητικών υποσχέσων, που απέτρεψε επεισόδια, παρά τις προκλήσεις της ένστολης αλητείας.

Αυτονομήθηκαν απ' το κράτος τα ΜΑΤ, δέρνουν μόνα τους

Σκουριές: "Αυτονομημένοι" ΜΑΤαδες έστειλαν στο νοσοκομείο δημοτικη σύμβουλο του Δ. Αριστοτέλη

Αλλοτρίωση και Μολότοφ (repeat)

Το κείμενο είχε ανέβει στο μπλογκ και στις 18 Οκτώβρη 2011. Θεωρώντας το (δυστυχώς) και πάλι επίκαιρο, με τις κουβέντες περί πρακτικών που έχουν ανοίξει μετά την διαδήλωση της Κυριακής, το δημοσιεύω και πάλι...

Το παρακάτω κείμενο το αλίευσα από το περιοδικό "Αρδην" (το τι μπορεί να διαβάσει ένας περιπτεράς όταν δεν έχει δουλειά, δεν μπορείτε να φανταστείτε). Παρά το ιδεολογικό χάσμα που με χωρίζει από τις απόψεις του εν λόγω έντυπου (και που σε καμία περίπτωση δεν υιοθετώ) το αναδημοσιεύω γιατί από μία τελείως διαφορετική οπτική από την δική μου, φτάνει σε κάποια οικεία  συμπεράσματα, πάνω στις ίδιες καταστάσεις. Ακόμη παρότι μπορεί να μην συμφωνώ 100% σε ό,τι λέει, νομίζω πως ανοίγει μία πολύ ενδιαφέρουσα οπτική του θέματος με το οποίο καταπιάνεται. [...]

Άρδην τ. 86 (Ιούνιος – Αύγουστος 2011)

Τώρα που φαίνονται τα πράγματα στην ελληνική κοινωνία να ζεσταίνονται περισσότερο, είναι χρήσιμο να κάνουμε μια προληπτική κουβέντα. Αλλά, νομίζουμε ότι αυτό το κείμενο δεν έχει ενδιαφέρον μόνο γι’ αυτό καθεαυτό που λέει ο τίτλος του. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι μεγαλύτερη σημασία έχει ο τρόπος συζήτησης του θέματος.

Ίσως εκείνο που πρόκειται να διακυβευθεί τον 21ο αιώνα να είναι ριζικά διαφορετικό απ’ αυτό που τελικά διακυβεύθηκε τους δύο προηγούμενους. Σ’ αυτή την περίπτωση, χρειαζόμαστε νέο πλαίσιο συζήτησης των θεμάτων και νέες έννοιες.
Στο κείμενο λοιπόν αυτό θα αναφερθούμε στις επιθετικές πρωτοβουλίες (μολότοφ, πετροπόλεμο, σιδερολοστούς κλπ.) ατόμων και ομάδων, που χρησιμοποιούν ως κάλυψή τους τις εκδηλώσεις κοινωνικής διαμαρτυρίας του πλήθους, όπως διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις και πορείες, και έχουν ως στόχο τοποθεσίες, σύμβολα και πρόσωπα της εξουσίας.

Δεν θα αναφερθούμε εδώ αναλυτικά, παρά μόνο όσο είναι αναγκαίο για το θέμα μας, στις επιθετικές πρωτοβουλίες και κινήσεις του πλήθους. Δεν θα αναφερθούμε επίσης σε επιθετικές πρωτοβουλίες που γίνονται μεμονωμένα και ανεξάρτητα από τις εκδηλώσεις κοινωνικής διαμαρτυρίας του πλήθους. Είναι φανερό ότι κάποιοι πάντα θα πιστεύουν ότι οι καταδρομικές και στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον τοπικών σημείων, συμβόλων και ανθρώπων της εξουσίας, μπορούν να έχουν θετικά πολιτικά και κοινωνικά αποτελέσματα στη μάχη εναντίον του καπιταλισμού. Δεν θα εξετάσουμε εδώ αυτό το θέμα. Θα κάνουμε όμως μια σημαντική παρατήρηση: Η στρατιωτική και βίαιη νοοτροπία δημιουργεί τη δική της οντότητα και επιζητά τη συνεχή και μάλιστα διευρυνόμενη αναπαραγωγή της. Δεν είναι τυχαίο ότι, ενώ πολλές τρομοκρατικές οργανώσεις ξεκινούν με δημοφιλία από πλευράς κοινωνίας, πάντα η διευρυνόμενη ισχύς της στρατιωτικής και βίαιης νοοτροπίας είναι ένας σημαντικός λόγος που τις οδηγεί σε μονομερείς αναλύσεις και σημαντικά στρατηγικά σφάλματα, που τελικά καταστρέφουν αυτή τη δημοφιλία.

Αλλοτρίωση και Μολότοφ

Το παρακάτω κείμενο το αλίευσα από το περιοδικό "Αρδην" (το τι μπορεί να διαβάσει ένας περιπτεράς όταν δεν έχει δουλειά, δεν μπορείτε να φανταστείτε). Παρά το ιδεολογικό χάσμα που με χωρίζει από τις απόψεις του εν λόγω έντυπου (και που σε καμία περίπτωση δεν υιοθετώ) το αναδημοσιεύω γιατί από μία τελείως διαφορετική οπτική από την δική μου, φτάνει σε κάποια οικεία  συμπεράσματα, πάνω στις ίδιες καταστάσεις. Ακόμη παρότι μπορεί να μην συμφωνώ 100% σε ό,τι λέει, νομίζω πως ανοίγει μία πολύ ενδιαφέρουσα οπτική του θέματος με το οποίο καταπιάνεται.

Άλλωστε νομίζω πως είναι επίκαιρο πριν τις κινητοποιήσεις, για να μην μας λένε μετά πως ψάχνουμε "ό,τι νά'ναι" για να την πούμε σε κάποιους ανθρώπους και πρακτικές.

Άρδην τ. 86 (Ιούνιος – Αύγουστος 2011)

Τώρα που φαίνονται τα πράγματα στην ελληνική κοινωνία να ζεσταίνονται περισσότερο, είναι χρήσιμο να κάνουμε μια προληπτική κουβέντα. Αλλά, νομίζουμε ότι αυτό το κείμενο δεν έχει ενδιαφέρον μόνο γι’ αυτό καθεαυτό που λέει ο τίτλος του. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι μεγαλύτερη σημασία έχει ο τρόπος συζήτησης του θέματος.

Ίσως εκείνο που πρόκειται να διακυβευθεί τον 21ο αιώνα να είναι ριζικά διαφορετικό απ’ αυτό που τελικά διακυβεύθηκε τους δύο προηγούμενους. Σ’ αυτή την περίπτωση, χρειαζόμαστε νέο πλαίσιο συζήτησης των θεμάτων και νέες έννοιες.
Στο κείμενο λοιπόν αυτό θα αναφερθούμε στις επιθετικές πρωτοβουλίες (μολότοφ, πετροπόλεμο, σιδερολοστούς κλπ.) ατόμων και ομάδων, που χρησιμοποιούν ως κάλυψή τους τις εκδηλώσεις κοινωνικής διαμαρτυρίας του πλήθους, όπως διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις και πορείες, και έχουν ως στόχο τοποθεσίες, σύμβολα και πρόσωπα της εξουσίας.