Προσοχή, είναι προβοκάτορες!

Δήλωση της Επιτροπής Νεολαίας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος Ρωσίας (ΚΕΚΡ).

Το παραδοσιακό φεστιβάλ της ελληνικής κομμουνιστικής νεολαίας, ΚΝΕ, πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στην Ελλάδα με μεγάλη επιτυχία. Το πρόγραμμα του φόρουμ ήταν γεμάτο από ενδιαφέρουσες και ενημερωτικές πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις και έλαβε επάξια θετικές κριτικές από τους ξένους επισκέπτες. Ωστόσο, όπως λέει και η ρωσική παροιμία, υπήρξε ένα κουταλάκι πίσσας που χάλασε το βαρέλι με το μέλι.

Μια συγκεκριμένη ομάδα μισής ντουζίνας τουριστών από τη Ρωσία προσπάθησε να αυτοπαρουσιαστεί ως RKSM(b) – Επαναστατική Κομμουνιστική Ένωση Νεολαίας (Μπολσεβίκοι). Στην πραγματικότητα, αυτή η ομάδα αποστατών έχει διαγραφεί από τις τάξεις του ΚΕΚΡ και δεν έχει δικαίωμα να εκπροσωπεί την οργάνωση νεολαίας του κόμματος, την RCSM(b). Αυτοί δεν είναι απλώς αποστάτες, αλλά επιδρομείς που έχουν κλέψει ιστότοπους από το Κόμμα και την Κομσομόλ, έχουν πάρει το δρόμο της σύγκρουσης με το Κόμμα και στην πραγματικότητα βοηθούν το αστικό καθεστώς.

Το Καταστατικό της RKSM(b), το οποίο μπορεί να βρεθεί ακόμη και σήμερα στην κλεμμένη από την Κομσομόλ αποστάτρια πηγή (https://rksmb.org/charter-komsomol/ Το Καταστατικό της RKSM(b) (rksmb.org), λέει: 

“Η RKSM(b) ασπάζεται τις βασικές προγραμματικές θέσεις του Ρωσικού Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος εντός του ΚΚΣΕ (ΚΕΚΡ-ΚΚΣΕ) – της πιο συνεπούς επαναστατικής κομμουνιστικής οργάνωσης που δραστηριοποιήθηκε στην πρώην ΕΣΣΔ. Το έργο της RKSM(b) θα πρέπει να συμβάλει στην αύξηση των δυνάμεων του ΚΕΚΡ-ΚΚΣΕ και στην ανανέωσή του”.

Η ομάδα έχει πάρει το δρόμο της ανοιχτής σύγκρουσης με το κόμμα, κλείνοντας την πρόσβαση στον επίσημο ιστότοπό του. Έχουν εγκαταλείψει τόσο την κόκκινη σημαία όσο και τα σύμβολα του ΡΟΤ ΦΡΟΝΤ, αφήνοντας όλα αυτά τα διακριτικά μόνο για εξωτερική επίδειξη στα διεθνή φόρουμ, τα οποία θέλουν να αποτελέσουν την κύρια μορφή εργασίας τους.

ΚΕΚΡ: Για την ταξική αντίληψη του αγώνα κατά του φασισμού και τα λάθη του «αριστερισμού» των Ελλήνων συντρόφων

Αναδημοσιεύεται, χωρίς το μπλογκ να ταυτίζεται 100% με τις απόψεις που παρουσιάζονται από ΚΕΚΡ. Ένας από τους λόγους, είναι πως το ΚΕΚΡ λόγω της θέσης του εντός την Ρώσσικης ομοσπονδίας, έχει την υποχρέωση να αναδείξει πρώτα και κύρια τα "στραβά" της δικής του κυβέρνησης, πράγμα που λόγω της δικής μου θέσης σε μια χώρα του ΝΑΤΟ, δεν συμβαίνει καθόλου (να θέσω δηλαδή σαν στόχο πρώτης προτεραιότητας την δική τους κυβέρνηση αντί της δικής μου). Ο fadomduck λοιπόν, δεν σκοπεύει να συμμετέχει στον σχολιασμό, και σίγουρα όχι απαντώντας σε ερωτήματα που απευθύνονται στο ΚΕΚΡ. Ως εκ τούτου τα σχετικά σχόλια που θα απευθύνονται σε εμένα, όπως και αυτά που είναι εκτός του θέματος της ανάρτησης, θα απορρίπτονται χωρίς άλλη προειδοποίηση. 

Ο καθένας μπορεί φυσικά να καταθέσει την άποψη του για το θέμα του άρθρου, εντός των κανόνων σχολιασμού του μπλογκ.

 ___________

Σχολιασμός του άρθρου του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ «Για τη στάση του ΚΕΚΡ στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανίας», εκ μέρους του Διεθνούς Τμήματος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΕΚΡ

Στις 29 Απριλίου 2022, η εφημερίδα «Ριζοσπάστης», το κεντρικό όργανο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, δημοσίευσε ένα άρθρο του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ «Για τη στάση του ΚΕΚΡ στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία».

Το άρθρο αξιολογεί τις ενέργειες του ΚΕΚΡ σε σχέση με την ειδική επιχείρηση που διεξάγει η Ρωσία στην Ουκρανία, εκφράζει ακραία ενόχληση για τη διαφωνία μας με τη θέση του ΚΚΕ και δηλώνει ότι η προσέγγιση του ΚΕΚΡ είναι εκλεκτικιστική και ότι διολισθαίνει σε σοβαρά θεωρητικά και πολιτικά λάθη, «υιοθετώντας» ακόμη και αστικές θεωρίες.
____________________
Λέμε ευθέως ότι διαφωνούμε κατηγορηματικά με τέτοιες εκτιμήσεις, θεωρώντας τις αντιεπιστημονικές, αλλά διαφωνούμε ακόμη περισσότερο με τη μέθοδο συζήτησης από το κόμμα με το οποίο έχουμε μακροχρόνιες φιλικές σχέσεις. Κατόπιν αιτήματος του Διεθνούς Τμήματος της ΚΕ του ΚΚΕ της 28. 04. 2022, συζητήσαμε συγκεκριμένα την κατάσταση στη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου και απαντήσαμε στα ερωτήματα που τέθηκαν. Ωστόσο, αποδείχθηκε ότι κανείς δεν περίμενε ιδιαίτερα τα επιχειρήματά μας, και ήδη στις 29. 04. 2022, το προαναφερθέν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Ριζοσπάστης».

Καθώς τα κύρια επιχειρήματά μας έχουν ήδη επαληθευτεί και παραδοθεί στους συντρόφους μας στην ΚΕ του ΚΚΕ, τα παραδίδουμε στο Solidnet για δημοσίευση, προσπαθώντας να ακολουθήσουμε τη δομή του άρθρου του «Ριζοσπάστη» για τον καλύτερο προσανατολισμό των Ελλήνων αναγνωστών.

Λίγα λόγια για τη σχέση μεταξύ του ΚΕΚΡ και του ΚΚΕ

Το Πολιτικό Συμβούλιο της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματός μας εξέτασε και συζήτησε προσεκτικά την επιστολή της 28ης Απριλίου 2022 του Διεθνούς Τμήματος του ΚΕ ΚΚΕ σχετικά με τις σοβαρές διαφορές στις θέσεις μας σε μια σειρά από ζητήματα, κυρίως την εκτίμηση της κατάστασης σε σχέση με τη στρατιωτική δράση στην Ουκρανία και το Ντονμπάς.

Πιστεύουμε και εμείς ότι έχει έρθει η ώρα να ξεκαθαρίσουμε τις σχέσεις μας, οι οποίες έχουν μακρά ιστορία και σε μεγάλο βαθμό είναι γόνιμου και συντροφικού χαρακτήρα.

Θυμόμαστε και εκτιμούμε καλά το γεγονός ότι το ΚΚΕ ήταν ένα από τα πρώτα ξένα κομμουνιστικά κόμματα που συνήψαν διμερείς σχέσεις με το ΚΕΚΡ. Τα κόμματά μας αντιμετώπιζαν πάντοτε τον μαρξισμό ως επιστήμη με τον ίδιο τρόπο και οι θέσεις μας σχετικά με την ανάλυση των αιτιών της ήττας του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ ήταν σχεδόν ταυτόσημες. Στη διεθνή συνάντηση στο Λένινγκραντ το 1997 με αφορμή την 80ή επέτειο της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης, μαζί με άλλα 30 κόμματα υπογράψαμε τη διακήρυξη «Οκτώβρης-80». Μπορούμε να πούμε ότι κάναμε θεωρητική εργασία από κοινού. Έτσι, κατόπιν αιτήματος των Ελλήνων συντρόφων μας, επιλέγαμε την κατάλληλη βιβλιογραφία σχετικά με τις οικονομικές συζητήσεις στην ΕΣΣΔ και οι ειδικοί μας μοιράζονταν τις γνώσεις τους. Μια ομάδα επιστημόνων, πολιτικών οικονομολόγων και φιλοσόφων (η αν. καθηγήτρια Γιαμπρόβα, οι καθηγητές Ποπόφ, Ελμέγιεφ και Βόλοβιτς), πήγαν στην Ελλάδα για να προσφέρουν διαλέξεις και να συμμετάσχουν σε επιστημονικές συζητήσεις. Θυμόμαστε επίσης με ευγνωμοσύνη την οργάνωση σπουδών στην Ελλάδα μιας ομάδας ακτιβιστών μας στο συνδικαλιστικό κίνημα. Το Κόμμα μας υποστήριξε αμέσως την πρωτοβουλία του ΚΚΕ για τη διοργάνωση τακτικών Διεθνών Συναντήσεων Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων το 1998 και συμμετείχε σε όλες αυτές τις συναντήσεις ως μέλος της Ομάδας Εργασίας Solidnet. Τα κόμματά μας από κοινού έθεσαν τα θεμέλια για το περιοδικό «Διεθνής Κομμουνιστική Επιθεώρηση» (ΔΚΕ) και τη δημιουργία της «Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας» (ΕΚΠ).

Το ΚΕΚΡ είδε αυτές τις μορφές αλληλεπίδρασης ως συγκεκριμένα βήματα προς τη δημιουργία ενός κομμουνιστικού πόλου στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα, το οποίο, κατά την εκτίμησή μας, είχε την ισχυρότερη οπορτουνιστική προδιάθεση από την εποχή του Γκορμπατσόφ. Όπως γνωρίζετε, το Κόμμα μας συνέβαλε στην υπέρβαση αυτής της παρέκκλισης, διοργάνωσε διεθνή συνέδρια ορθόδοξων κομμάτων: «100 χρόνια Οκτώβρης» στο Λένινγκραντ, «100 χρόνια Κομιντέρν» και «140 χρόνια Στάλιν» στη Μόσχα, «70 χρόνια Νίκης» στο Ντονμπάς, στα οποία συμμετείχε το ΚΚΕ.

Δυστυχώς, παρά τη μακρόχρονη αυτή συντροφικότητα μεταξύ των κομμάτων μας, έχουμε πράγματι πρόσφατα αντιμετωπίσει σοβαρές αποκλίσεις απόψεων.

Πώς συνέβη αυτό; Και εμείς ανησυχούμε ειλικρινά για το γεγονός αυτό και αναλύουμε την προηγούμενη ιστορία. Νομίζουμε ότι πρέπει να πούμε ευθέως ότι ορισμένες αποκλίσεις προέκυψαν πολύ νωρίτερα από τη στρατιωτική δράση των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων στην Ουκρανία. Νωρίτερα, υπήρχαν διαφορές στο θέμα της επιστημονικής κατανόησης του φασισμού και της αξιολόγησης των εκδηλώσεων του φασισμού στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ (δηλαδή της ανάληψης πρωτοβουλίας για την συγκρότηση και υποστήριξη τρομοκρατικών μορφών κυριαρχίας του κεφαλαίου στη χώρα «θύμα») και των συμμάχων τους στο ΝΑΤΟ σήμερα - «εξαγώγιμος φασισμός». Σημαντικές διαφορές προέκυψαν και στην αξιολόγηση της Κομιντέρν.

Αλλά ακόμη πιο σημαντικό, κατά την άποψή μας, είναι το γεγονός ότι η απόκλιση στο όραμα των κομμάτων μας για τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται ο κομμουνιστικός πόλος έχει σταδιακά συσσωρευτεί. Αναγνωρίζουμε βεβαίως την αξία του ΚΚΕ για την έναρξη και την ίδρυση της ΔΕΕ και στη συνέχεια του ΕΚΙ, αλλά πρέπει να σημειώσουμε ότι αυτές οι οργανωτικές μορφές δεν αναπτύχθηκαν ποτέ ως έγκυρες μορφές συλλογικής πάλης ενάντια στον οπορτουνισμό και τον αναθεωρητισμό. Περιορίστηκαν στην ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των κομμάτων, αλλά δεν βρήκαν συνέχεια στην πρακτική κοινή εργασία - δεν παρείχαν ούτε την πιο στοιχειώδη κοινή συντονισμένη δράση των κομμάτων του πόλου προς τα έξω, για παράδειγμα σε φόρουμ όπως οι γενικές συναντήσεις Solidnet. Για να διασφαλίσει τη φαινομενική ενότητα και προς αποφυγή της διάσπασης του συστήματος Solidnet, το ΚΚΕ συγκρατούσε συνεχώς τις προσπάθειες οργάνωσης ενός κοινού μετώπου ενάντια στον οπορτουνισμό της Ευρωαριστεράς και άλλων δεξιών κομμάτων, παρόλο που το ίδιο μιλούσε ως επί το πλείστον σωστά, από επαναστατικές μαρξιστικές θέσεις, για ζητήματα θεωρίας και τρέχουσας πολιτικής.

Σε αυτό πρέπει να προσθέσουμε ότι, από τη μεριά μας, από τις πρώτες συναντήσεις, οι σύντροφοι ηγέτες του ΚΚΕ έχουν γίνει κάπως υπερόπτες, όπως λένε στη Ρωσία, κάπως χάλκινοι, έχουν αρχίσει να παρουσιάζουν τις απόψεις τους ως την απόλυτη αλήθεια ή ακόμη και ως διδαχές, και η ΔΚΕ και το ΕΚΠ έχουν μετατραπεί σε φορείς υποστήριξης της γραμμής του ΚΚΕ.

ΚΕΚΡ: Σχόλιο στην Αποφαση της ΚΕ του ΚΚΕ «Για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία»

Αυτός ο πόλεμος έχει μια δίκαιη άρχη

Σε αυτό το σχόλιο, πρέπει συχνά να επαναλάβανουμε τη λέξη «Ντονμπάς», αφού ακριβώς στην αναφορα στα γεγονότα του Ντονμπάς βρίσκεται η ρίζα των διαφορών μας με τους Έλληνες συντρόφους στην εκτίμηση του πολέμου.

Η Αποφαση των Ελλήνων Κομμουνιστών αναφέρει:  

«Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή καταδίκασε την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και εξέφρασε την αλληλεγγύη του στον λαό της Ουκρανίας».  

(Εδώ θα πρεπει να διευκρινιστει,με το λαό του Ντονμπάς, ο οποίος μέχρι πρόσφατα, σύμφωνα με όλες τις επίσημες εκτιμήσεις, συμπεριλαμβανομένων των ρωσικών, θεωρούνταν μέρος του ουκρανικού λαού και που υποφέρει από τους Ναζί εδώ και 8 χρόνια, δεν υπάρχει αλληλεγγύη;). Επιπλέον, η αποφαση αναφέρει ότι: ο ουκρανικός λαός πληρώνει το τιμημα του ανταγωνισμόυ και του αγώνα μεταξύ ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ και Ρωσίας για τη διαίρεση των αγορών και των σφαιρών επιρροής. Σωστά! (Μόνο που το Ντονμπάς πληρώνει επίσης το τίμημα, και μάλιστα με την πιο επικίνδυνη μορφή για τις ζωές των ανθρώπων - τη μορφή της φασιστικής τρομοκρατίας και της γενοκτονίας. Μέσα σε 8 χρόνια οι Ναζί έχουν ήδη σκοτώσει περίπου 15 χιλιάδες αμάχους, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών).

Το ΚΚΕ υπενθυμίζει: ότι στο πλαίσιο του ανταγωνισμου μεταξύ των ιμπεριαλιστικών κέντρων, οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ επιδίδονται εδώ και πολλά χρόνια στην οικονομική, πολιτική και στρατιωτική περικύκλωση της Ρωσίας. Και θα προσθέταμε ότι μέρος αυτής της περικύκλωσης ήταν η εγκαθίδρυση, το 2014, ενός φασιστικού καθεστώτος στην Ουκρανία, το οποίο ήταν αδίστακτα ρωσοφοβικό, συντρίβοντας όλους τους διαφωνούντες και σκοτώνοντας τους κατοίκους του αποσχισθέντος Ντονμπάς,

Μιλώντας για αυτή την απόσχιση, η Ανακοινωση αναφέρει: «Η Ρωσία, με τη σειρά της, έχει αρχίσει να αποσπα τα εδάφη της Ουκρανίας ... για τα δικά της συμφέροντα». (Εδώ, αγνοείται τελείως το γεγονός ότι οι λαοί του Ντονμπάς ήταν αυτοί που «απεσπασαν» τα εδάφη, που επαναστάτησαν ενάντια στη φασιστική δικτατορία και εξέφρασαν σε δημοψηφίσματα τη βούληση του λαού να μην ζήσει κάτω από τη φτέρνα των φασιστών).

Αυτά τα γεγονότα, αναφέρειη Ανακοινωση, αποτελούν τραγική απόδειξη της ιστορικής οπισθοδρόμησης μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού και την διαλυση της ΕΣΣΔ.

Σχόλιο του ΚΕΚΡ για την επιστολή του ΚΚΕ στην ελληνική Βουλή σχετικά με την ομιλία Ζελένσκι

Την επιστολή του ΚΚΕ μπορείτε να την βρείτε εδώ. 

Το σχόλιο του ΚΕΚΡ:

Το ΚΚΕ είναι ο παλιός και έμπιστος σύντροφός μας. Η συνεπής αντιιμπεριαλιστική του στάση και το γεγονός ότι οι βουλευτές του ΚΚΕ αρνούνται να επικοινωνήσουν με τον Ζελένσκι εμπνέει σεβασμό.

Ωστόσο, πρέπει να σημειώσουμε ότι διαφωνούμε ουσιαστικά με τις εκτιμήσεις του ΚΚΕ « για την απαράδεκτη εισβολή ρωσικών στρατευμάτων στο έδαφος της Ουκρανίας ». 

Μιλήσαμε για αυτό στους συντρόφους μας και το επαναλαμβάνουμε ξανά: για οκτώ χρόνια, ο πραγματικός φασισμός βομβάρδιζε και σκότωσε τους κατοίκους του Donbass. 15 χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν, συμπεριλαμβανομένων πολιτών, γυναικών και παιδιών. 

Οι Ναζί έπρεπε να σταματήσουν, διαφορετικά ήταν έτοιμοι να μπουν στο Donbass και να εκπληρώσουν τις απειλές τους- να πετσοκόψουν τους "Μοσχοβίτες" και όσους διαφωνούν με την ιδεολογία του Bandera. Ρώσοι στρατιώτες και ένοπλες δυνάμεις του Ντονμπάς πολεμουν σήμερα τους Ναζί. Οι κομμουνιστές απαίτησαν αυτές τις ενέργειες και πρέπει να στηρίξουν τον αγώνα κατά του φασισμού, ακόμα κι αν αυτός διεξάγεται με τη βοήθεια αστικών δυνάμεων.

Πηγή: ΚΕΚΡ

Υ.Γ.

Ευχαριστούμε για την μετάφραση, τον σύντροφο Lunacharsky

Σχετικά με τη στάση του ΚΕΚΡ στις στρατιωτικές ενέργειες της κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας και των ενόπλων δυνάμεων του Donbass στην Ουκρανία

*Το κείμενο είναι αρκετά μεγάλο, οπότε αν κάτι στην μετάφραση μας έχει ξεφύγει, το μπλογκ ζητάει συγνώμη προκαταβολικά

____________

 Έκθεση του Πολιτικού Συμβουλίου στην Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΕΚΡ, 26 Μαρτίου 2022, Μόσχα

Πρέπει να οικοδομήσουμε την ανάλυσή μας για την κατάσταση, τις εκτιμήσεις και, το σημαντικότερο, τα συμπεράσματα και τις συστάσεις για πρακτική δράση, βασιζόμενοι τόσο στη θεωρητική κληρονομιά των Μπολσεβίκων όσο και στις εκτιμήσεις που έχει ήδη κάνει το Κόμμα κατά τη διάρκεια της μακροπρόθεσμης ανάπτυξης. αυτής της κατάστασης.

Οι κύριες προτάσεις που θέτει η θεωρία και το Κόμμα μας, οι οποίες είναι απολύτως σαφείς για εμάς και δεν αμφισβητούνται από κανέναν, είναι οι εξής:

1. Ο καπιταλισμός έφερε πολέμους στη γη της Σοβιετικής Ένωσης. Το ΚΕΚΡ δηλώνει κατηγορηματικά ότι η τρέχουσα εστία πολέμου στην Ουκρανία είναι ένας άλλος κρίκος στην αλυσίδα των αιματηρών συγκρούσεων που έχουν λάβει χώρα στα εδάφη της κατεστραμμένης Σοβιετικής Ένωσης από το 1991 μετά την αντεπανάσταση: Σουμγκάιτ, Καραμπάχ, Υπερδνειστερία, Τατζικιστάν, Αμπχαζία, Γεωργία, Οσετία, Τσετσενία, Ντονμπάς, Ουκρανία... Το κυριότερο είναι ότι αυτός ο κρίκος της αλυσίδας σίγουρα δεν θα είναι ο τελευταίος . Ο λόγος είναι ο καπιταλισμός που αναβίωσε στις πρώην ΣΣΔ. Στη Σοβιετική Ένωση όλοι οι λαοί, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας, της Ουκρανίας και του Ντονμπάς, ζούσαν σε ειρήνη και φιλία. Μάλιστα αντιπροσώπευαν ένα σύνολο, τον Σοβιετικό λαό. Και ο καπιταλισμός έφερε φυσικά μια σειρά από διεθνικές συγκρούσεις και πολέμους. Πρόκειται για συγκρούσεις σχηματισμού μιας νέας τάξης εκμεταλλευτών, συγκρούσεις που δημιουργούνται από τον ιμπεριαλισμό ή μάλλον από την επιθυμία να αναδιανεμηθεί ο κόσμος στα εδάφη της πρώην ΕΣΣΔ με τη συμμετοχή των συμφερόντων του ξένου κεφαλαίου.

Η ενοχή της ρωσικής αστικής τάξης για τις συνεχιζόμενες τραγωδίες είναι αναμφισβήτητη - ήταν η Ρωσική Ομοσπονδία, με επικεφαλής τον Γέλτσιν, που ηγήθηκε της προέλασης των εθνικών κυριαρχιών, όρμησε στον καπιταλισμό και κατέστρεψε την Ένωση. Σήμερα προσπαθεί να ρίξει την ευθύνη της στους μπολσεβίκους και στην κληρονομιά της ΕΣΣΔ. Ταυτόχρονα, οι αρχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας ψεύδονται κυνικά και ευθαρσώς. Θυμόμαστε πώς ο Μπόρις Γέλτσιν το 1992 μίλησε στο Κογκρέσο των ΗΠΑ με έναν πιστό λόγο: « Έχω την μεγάλη τιμή να μιλήσω εδώ στο Κογκρέσο μιας μεγάλης και ελεύθερης χώρας. Το κομμουνιστικό είδωλο, που έσπειρε την κοινωνική διχόνοια, την εχθρότητα και την απαράμιλλη σκληρότητα παντού στη γη, που ενστάλαξε φόβο στην ανθρώπινη κοινότητα, κατέρρευσε. Συνετρίβη για πάντα. Είμαι εδώ για να σας διαβεβαιώσω ότι στη γη μας δεν θα τον αφήσουμε να αναστηθεί».

Ο διάδοχος του Γέλτσιν, Πούτιν, συνεχίζει την πορεία του, ανοίγει μνημεία στον Γέλτσιν και κέντρα προπαγάνδας για την κατορθωμένη αντεπανάσταση. Όχι μόνο ενισχύει την τάξη των ιδιοκτητών, αλλά ονειρεύεται να την αναβαθμίσει σε παγκόσμιο επίπεδο, μετατρέποντάς την σε ένα κομμάτι της ιμπεριαλιστικής ελίτ που λεηλατεί τον κόσμο. Το 2000 ζήτησε μάλιστα από τον Κλίντον να δεχτεί τη Ρωσία στο ΝΑΤΟ! Και το γεγονός ότι η Ρωσία δεν είναι σήμερα στο ΝΑΤΟ δεν είναι εξαιτίας της Ρωσίας ή του Πούτιν, αλλά εξαιτίας του Κλίντον, που δεν θέλει ανταγωνιστές για τους ιμπεριαλιστές του. Μάταια λοιπόν σήμερα οι ρωσικές αρχές προσποιούνται ότι προσβάλλονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

2. Η θεωρία του Λένιν για τον ιμπεριαλισμό . Στον σύγχρονο κόσμο, η κατάσταση δεν μπορεί να κατανοηθεί και να εξηγηθεί χωρίς τη λενινιστική θεωρία του ιμπεριαλισμού.Υπάρχει σκληρός ανταγωνισμός και συνεχείς μάχες μεταξύ των μονοπωλίων για σφαίρες επιρροής και αναδιαιρέσεις του κόσμου. Οι ισχυρότερες ιμπεριαλιστικές χώρες δεν χρειάζονται τη Ρωσία με μια ισχυρή, ανεπτυγμένη οικονομία ως ισότιμο εταίρο. Όχι γιατί στην εξουσία στις ΗΠΑ και στις χώρες του ΝΑΤΟ μόνο σκάρτοι είναι, αλλά γιατί ο καπιταλιστικός κόσμος κινείται από εντελώς υλικά οικονομικά συμφέροντα, τα συμφέροντα του κέρδους. Ήδη από τον Νοέμβριο του 1991, το ιδρυτικό συνέδριο του ΚΕΚΡ σημείωσε ότι η Ρωσία, στο μονοπάτι του καπιταλισμού, θα μπορούσε κάλλιστα να χάσει την ακεραιότητά της και ακόμη και την κρατική της ιδιότητα. Οι αρχές της αστικής Ρωσίας και οι οπαδοί τους, φυσικά, φταίνε και πρέπει να λογοδοτήσουν στον λαό για τις ψευδαισθήσεις που ενέπνευσαν στη χώρα σχετικά με την καρποφορία και την χωρίς συγκρούσεις είσοδο της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην παγκόσμια αγορά. Και για την απώλεια ολόκληρων τομέων της οικονομίας, η πτώση του τεχνικού επιπέδου παραγωγής και προϊόντων,

Είναι αδύνατο να κατανοήσουμε τα ζητήματα των σημερινών καταιγίδων στον κόσμο χωρίς να βασιστούμε στη μεθοδολογία οικονομικής ανάλυσης της θεωρίας του Λένιν για τον ιμπεριαλισμό. Ο ίδιος ο Βλαντιμίρ Ίλιτς, στον πρόλογο της ήδη μετα-επαναστατικής έκδοσης του έργου, έγραψε: « Θα ήθελα να ελπίζω ότι το φυλλάδιό μου θα βοηθήσει στην κατανόηση του κύριου οικονομικού ζητήματος, χωρίς να μελετήσει το οποίο είναι αδύνατο να καταλάβουμε τίποτα στην αξιολόγηση του σύγχρονου πολέμου και της σύγχρονης πολιτικής (εφεξής, τονισμένη εκδ.), δηλαδή: στο ζήτημα της οικονομικής ουσίας του ιμπεριαλισμού.

Η σωστή κατανόηση της θεωρίας του Λένιν για τον ιμπεριαλισμό έγκειται στο γεγονός ότι όχι μόνο ολόκληρος ο καπιταλιστικός κόσμος κινείται στον δρόμο του ιμπεριαλισμού, με την έννοια ότι σήμερα παντού, σε όλες τις χώρες, δεν υπάρχει πια ελεύθερη αγορά, αλλά κυριαρχούν τα μονοπώλια. Όχι λιγότερο σημαντική είναι μια άλλη θέση -

ΚΕΚΡ:Οι ευρωπαϊκές αξίες και τα καθήκοντα των εργαζομένων

Μετάφραση: Αγκάρρα
____________

Ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της αστικής Ρωσίας, όλα τα μεγάλα τοπικά ΜΜΕ, μετατόπισαν την προσοχή τους από την κάλυψη των γεγονότων στην Ουκρανία και τη Συρία και επικεντρώνονται περισσότερο στις ετερογενείς και αντιφατικές πληροφορίες περί εκρήξεων βίας και άλλων ακροτήτων από μετανάστες στους δρόμους της Ευρώπης, κατά τη διάρκεια των πρωτοχρονιάτικων εοργασμών και αργότερα. Διάφορα είδη αναλυτών, επίσης, κάνουν το παν για να ερμηνεύσουν αυτά τα γεγονότα. Οι ερμηνείες διαφέρουν επίσης πολύ μεταξύ τους.

Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι η επιδείνωση της εσωτερικής πολιτικής κατάστασης εξαιτίας εθνοτικών συγκρούσεων, εκρήξεων εθνικού συναισθήματος και η εγκληματική δραστηριότητα εθνοτικών ομάδων δεν είναι κάτι νέο στον καπιταλισμό. Και στη Ρωσία είναι γνωστά τέτοια συμβάντα. Ας θυμηθούμε τα γεγονότα στην περιοχή Biryulevo της Μόσχας το 2013. Ένα απομονωμένο έγκλημα οδήγησε εκεί σε έκρηξη λαϊκής οργής, που οφειλόταν τόσο σε γενική δυσαρέσκεια με τις αρχές, όσο και σε δυσαρέσκεια για τις δραστηριότητες εθνοτικών εγκληματικών ομάδων. Οι μαζικές διαμαρτυρίες γρήγορα πήραν τη μορφή της πάλης ενάντια στους ξένους και οι εθνικιστές πήραν τον έλεγχο. Ωστόσο, θα πρέπει πάντοτε να θυμόμαστε ότι κάθε κατάσταση, πόσο μάλλον αυτές που αναδύονται σε διαφορετικές χώρες, έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες.

Δεν υπάρχει παρόλα αυτά αμφιβολία ότι υπάρχει κοινό έδαφος σε αυτά τα συμβάντα. Γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι αυτές οι εκδηλώσεις είναι αναπόφευκτες και κοινές σε κάθε τύπο καπιταλισμού. Ο καπιταλισμός ήταν που έφερε τις συγκρούσεις και τους πολέμους στους λαούς των Σοβιετικών δημοκρατιών και που γενά τέτοιες συγκρούσεις στην Ευρώπη. Ανήκει στην ουσία του καπιταλισμού το ότι η γενική δυσαρέσκεια και η ενεργητικότητα της διαμαρτυρίες που συσσωρεύεται σε μια κοινωνία διοχετεύονται διαρκώς στην ευκολότερη κατεύθυνση, δηλαδή τον εθνικισμό, την αναζήτηση ενός εχθρού που ενσαρκώνεται από λαούς διαφορετικής εθνότητας και θρησκείας, κάτι που πράττει το Κεφάλαιο και στο οποίο συνδράμουν συχνά οι αρχές. Είναι σαφές ότι ο κύριος στόχος της άρχουσας τάξης των εκμεταλλευτών παραμένει ο ίδιος: η διατήρηση της κυρίαρχης θέσης τους, δηλαδή η διατήρηση του καπιταλισμού, καθώς επίσης προσπαθούν να εξαλείψουν οτιδήποτε αποτελεί απειλή για αυτόν. Για να εξασφαλιστεί αυτό κινητοποιείται όλη η αστική τάξη, και μαζί της και ο κρατικός μηχανισμός.

Καθώς αναλύουμε την τωρινή προσφυγική κρίση θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι πρόκειται για ιμπεριαλιστές, οι οποίοι προσπαθούν να καλύψουν το γεγονός ότι είναι οι ίδιοι που, επιζητώντας τους νοσηρούς τους σκοπούς, εξαπέλυσαν αιματηρούς πολέμους στη Μέση Ανατολή, κατέστρεψαν όλον τον παραδοσιακό τρόπο ζωής και εκεί, και δημιούργησαν αφόρητες συνθήκες, που οδήγησαν μεγάλες μάζες λαού να αναζητήσουν καταφύγιο από τον τρόμο του πολέμου και τη συνεπαγώμενη φτώχεια σε εμφανώς πλουσιότερες ευρωπαϊκές χώρες. Φυσικό και επόμενο είναι ότι οι πολίτες των ευρωπαϊκών χωρών αποδείχτηκαν εντελώς απροετοίμαστοι για αυτή την ξαφνική εισροή (αν και τίποτε δεν είναι τόσο απροσδόκητο – θα αρκούσε να υπολογίσει κανείς τις συνέπειες των πράξεών του κάπως καλύτερα…). Οι αρχές των ευρωπαϊκών χωρών παρουσιάζουν το προσφυγικό ζήτημα σαν κάποιο είδος φυσικής καταστροφής. Το πρόβλημα θεωρείται το βασικό σημείο εστίασης της ευρωπαϊκής πολιτικής, και γίνονται καυγάδες για τις ποσοστώσεις ανά χώρα και τα μέτρα για την μετανάστευση.

Το ΚΕΚΡ σχετικά με τις διαπραγματεύσεις για το μέλλον του Ντονμπάς

Τι να σημαίνει αυτό;

Περί μερικών περίεργων συμπτώσεων

Ήδη έχουμε συνηθίσει τα τελευταία 25 χρόνια στη ρωσική κοινωνία να μας παρέχεται μια αυστηρά δοσολογημένη πληροφόρηση. Δεν αναφερόμαστε τώρα στον κυκλώνα παραπληροφόρησης. Γίνεται λόγος μόνο για την πληροφόρηση σχετικά με γεγονότα που έχουν πραγματικά συμβεί. Να λοιπόν που έγιναν και πάλι διαπραγματεύσεις της αποκαλούμενης «τετράδας της Νορμανδίας». Αυτή τη φορά διεξήχθησαν στο Παρίσι. Αυτό είναι λογικό, θα ήταν πιο εύκολο να μεταβεί αεροπορικώς ο Πούτιν και ο Ποροσένκο στο Μινσκ, ενώ ο Ολλάντ και η Μέρκελ βολεύονταν καλύτερα με το Παρίσι. Όσον αφορά τους εκπροσώπους των ΛΔ, το τι βολεύει αυτούς, δεν απασχολεί κανέναν. Αυτές οι Δημοκρατίες δεν αποκαλούνται με κανέναν άλλο τρόπο εκτός από αυτόν που τις θέλει χωριστές περιοχές των περιφερειών του Ντονιέτσκ και του Λουγκάνσκ της Ουκρανίας. Και μάλιστα αποκαλούνται έτσι και από τα μέλη της ρωσικής αντιπροσωπείας.

Εν πάσει περιπτώσει, αυτά είναι λεπτομέρειες. Σημασία έχει η ουσία. Περί αυτής μάς έχουν αναφέρει με τη μέγιστη λεπτομέρεια: οι διαπραγματεύσεις διεξήχθησαν σε εποικοδομητικό κλίμα, ελήφθησαν νέες σημαντικές αποφάσεις, επετεύχθησαν ορισμένες πρόοδοι καθ’ οδόν προς τη διευθέτηση της σύρραξης. Το ποιες είναι αυτές οι αποφάσεις, το περί τίνος συμφώνησαν, το σε τι συνίστανται αυτές οι πρόοδοι δεν είναι υπόθεση του δικού μας νου. Αν χρειαστεί στο μέλλον κάτι, θα μας το αφηγηθούν οι ιθύνοντες όταν θα έρθει ο καιρός. Και ό,τι δε χρειάζεται, δε θα μας το πουν ποτέ.
Γι’ αυτό, οι αναλυτές χρειάζεται να εκμαιεύσουν αποσπασματικές μαρτυρίες, να τις αντιπαραβάλουν και να προβούν σε αυτοτελή λογικά συμπεράσματα.

Κάποτε, μετά τις διαπραγματεύσεις του Μινσκ μας έλεγαν προσεκτικά μια είδηση που, χωρίς υπερβολή, ήταν μία νάρκη τρομακτικής καταστροφικής ισχύος. Επί του παρόντος, ήταν μια νάρκη με χρονοκαθυστέρηση. Εδώ γίνεται λόγος για τη συμφωνία που αφορά τη μεταβίβαση του ελέγχου των συνόρων των ΛΔ με τη Ρωσική Ομοσπονδία. Τη μεταβίβασή τους στις ουκρανικές αρχές.

Κατ’ αρχήν, αυτό είναι τυπική και μονοσήμαντη άρνηση της αναγνώρισης της κυριαρχίας των Δημοκρατιών του Ντονμπάς, δεδομένου ότι τους αρνούνται ακόμα και να έχουν τα δικά τους σύνορα. Και με αυτό συμφώνησαν και η Ρωσία, και οι ίδιες οι Δημοκρατίες δια των πληρεξουσίων αντιπροσώπων τους. Συμφώνησαν λοιπόν αυτοί με το ότι οι ίδιες αυτές οι Δημοκρατίες δεν είναι πραγματικές Δημοκρατίες και επιπλέον, ότι στην πραγματικότητα είναι έτοιμες στο εξής να βρίσκονται στη σύνθεση της Ουκρανίας. Παρ’ όλες τις αποφασιστικές και απειλητικές υποσχέσεις που είχαν ακουστεί κατά το παρελθόν. Ρώτησε άραγε κάποιος τούς λαούς των Δημοκρατιών αυτών αν συμφωνούν με τέτοια αυτοκτονική απόφαση; Φυσικά και όχι.

Για το ζήτημα της Ρωσικής ανάμιξης στον πόλεμο στη Συρία (η άποψη του ΚΕΚΡ)

Ανακοίνωση του Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος Ρωσίας (ΚΕΚΡ)

Ορίστε λοιπόν, που για πάνω από πέντε χρόνια μαίνεται ο πόλεμος στη Συρία. Ως αιτίες και πηγές αυτού του πολέμου ονομάζονται πολλές: σοβαρά λάθη της κυβέρνησης στην οικονομική σφαίρα, διαθρησκευτικές συγκρούσεις και στοιχεία εθνοτικών συγκρούσεων.

Αλλά η βασική και καθοριστική αιτία είναι αναμφίβολα η εξωτερική επίδραση των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων των ισχυρότερων παγκόσμια δυνάμεων· πρώτα και κύρια των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στην Μέση Ανατολή: του Ισραήλ και μιας σειράς αραβικών μοναρχιών.

Στο επίκεντρο, όπως γίνεται πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, βρίσκονται οικονομικά συμφέροντα. Η Συρία δεν είναι μόνο μια σημαντική πηγή πετρελαίου με δυνητικά αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Μεσόγειο. Η Συρία είναι μια χώρα που χαίρει σεβασμού ως κυρίαρχη στον αραβικό κόσμο, κάτι που θεωρείται ιδιαιτερότητα ελαχίστων χωρών, που επέτρεψαν στον εαυτό τους να διενεργούν ανεξάρτητη από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ κυβερνητική πολιτική. Στην πλήρη διαχείριση των ζητημάτων της περιοχής, μια τέτοια εθνική πολιτική όπως αυτή του καθεστώτος Μπάαθ του οποίου ηγείται ο Άσαντ, δεν μπορεί να γίνει ανεκτή από τον ιμπεριαλισμό. Οι ΗΠΑ εμφάνισαν τον Άσαντ σαν μεταμορφωμένο διάβολο και αιμοσταγή διχτάτορα και ζήτησαν την απομάκρυνση του και την εγκαθίδρυση δημοκρατίας στη χώρα. Για τον σκοπό αυτό έλαβαν πρωτοβουλίες και στήριξαν την ένοπλη πάλη της εσωτερικής αντιπολίτευσης, η οποία πολύ γρήγορα άρχισε να τροφοδοτείται από δυνάμεις εξωτερικές. Οι Αμερικανοί έχουν πλούσια πείρα σε τέτοιες βρώμικες δουλειές. Αρκεί να θυμηθούμε πως παρόμοιο ενδιαφέρον, συνδεδεμένο με την ακόρεστη δίψα για πετρέλαιο, οδήγησε στους αιματηρούς πολέμους στο Ιράκ και στη Λιβύη. Τότε επίσης είχε αποδειχθεί πως οι ηγεσίες αυτών των χωρών, όπως και της Συρίας, δεν ήταν αρκετά πιστές στο θέλημα των μεγάλων ιμπεριαλιστών και των δορυφόρων τους.

Στη ρωσική κοινή γνώμη, υπό την ισχυρή επίδραση των μέσων μαζικής χειραγώγησης, όλο αυτό το διάστημα ανταγωνίζονται δύο αντίθετες μεταξύ τους προσεγγίσεις: η συριακή κυβέρνηση και προσωπικά ο Άσαντ φταίνε για όλα και είναι διάβολοι ή η κυβέρνηση της Συρίας και προσωπικά ο Άσαντ δεν φταίνε σε τίποτα και είναι αθώα θύματα. Παρόλα αυτά, και οι δύο απλουστευμένες αυτές προσεγγίσεις είναι λανθασμένες και δεν μπορούν να αποτελέσουν βάση για τη λήψη αποφάσεων.