Σχόλιο Praxis:
Η κρίση και η πολιτική αντιπαράθεση έχουν φέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της "καθυστέρησης" του Ελληνικού καπιταλισμού, που αντιπαρατίθεται στην Μαρξιστική θέση για τον ιμπεριαλιστικό του χαρακτήρα και την θέση του στη μεσαία βαθμίδα του ιμπεριαλιστικού συστήματος (ιμπεριαλιστική χώρα, σε διαφορετική προφανώς βαθμίδα απο ΗΠΑ, Γερμανίας κλπ). Δημοσιεύουμε, σαν συμβολή στο διάλογο, ένα κείμενο του Α.Π το 1977, το οποίο είναι μια συνοπτική παρουσίαση των θεωριών αυτών.
Όλο αυτό το ρεύμα, στις διάφορες εκδοχές του, προσπαθούσε να αποδείξει είτε ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε καπιταλισμό, είτε ότι έχουμε καπιταλισμό αλλά αυτός είναι "στρεβλός", "μεταπρατικός", "κομπραδόρικος", "ψιλικατζίδικος", "αεριτζίδικος", "διεφθαρμένος" κλπ και άρα έμπαινε ζήτημα όχι άλλης κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης αλλά ενός "παραγωγικού" καπιταλισμού, "ανεξάρτητου". Και επομένως η εργατική τάξη θα έπρεπε να μπεί κάτω από τις σημαίες των "τίμιων εθνικών δυνάμεων" της αστικής τάξης, για το"καλό του λαού και του τόπου". Τα αποτελέσματα όλων αυτών είναι γνωστά και τα βιώνουμε σήμερα. Είναι χαρακτηριστική η επιχειρηματολογία του άρθρου που ανακαλύπτει "προκαπιταλιστικές μορφές παραγωγής" στην Ελλάδα ......του 1977 και παρουσιάζει τον Ελληνικό καπιταλισμό σαν "προκεχωρημένο φυλάκιο" και "κατάληψη χώρου" από τους Αμερικανούς. Με αυτόν τον τρόπο η δράση του "εξωτερικού" παράγοντα όχι μόνο δεν συνδέθηκε με τις καπιταλιστικές σχέσεις -των οποίων ήταν έκφραση-αλλά έγινε και "πλυντήριο" για την αστική πολιτική τόσο στο "εξωτερικό" όσο και στο "εσωτερικό".
