Ο στρατός στην Ευρώπη βγήκε στο δρόμο και μπορεί ακόμη και να πυροβολεί!

Μπορεί ο στρατός να έχει ήδη βγει στους δρόμους ευρωπαϊκών πόλεων υπό το φόβο "τρομοκρατίας" όμως τώρα θα χρησιμοποιηθεί και εναντίον διαδηλωτών.

Η Ευρώπη πάει όλο και καλύτερα! Η απόφαση Μακρόν να βγάλει τον στρατό στο δρόμο για να αντιμετωπίσει τα Κίτρινα Γιλέκα, έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά ανάλογων αποφάσεων που ελήφθησαν με αφορμή τρομοκρατικές επιθέσεις. Τώρα η Ευρώπη πάει ένα βήμα…μπροστά κι αρχίζει να χρησιμοποιεί τον στρατό και εναντίον διαδηλωτών.
Το χειρότερο όμως είναι ότι οι Γάλλοι στρατιώτες που θα αναλάβουν υπηρεσία σε πόλεις της Γαλλίας αυτό το Σαββατοκύριακο, υπό προϋποθέσεις έχουν την άδεια να χρησιμοποιήσουν τα όπλα τους!

Ωστόσο ο Γάλλος στρατηγός Bruno Le Ray, δήλωσε σε τηλεοπτική εκπομπή ότι οι κανόνες εμπλοκής παραμένουν ίδιοι σε περίπτωση που απειληθεί η ζωή στρατιωτών. Σ΄ αυτή τη περίπτωση μπορούν να ανοίξουν πυρ.

Με λίγα λόγια, ο Θεός να βάλει το χέρι του…

Ο Αριθμητής και ο παρονομαστής της δημοκρατίας

Με αφορμή διάφορα σχόλια στα facebook περί του αν η Τουρκία και άλλες παρόμοιες χώρες ιδίως του Ισλαμ, έχουν σχέση με τη δημοκρατία.

Προφανώς οι ασχολούμενοι με αυτό, έχουν κατά νου μια φανταστική αταξική δημοκρατία δυτικού τύπου ως μέτρο σύγκρισης! Ομοίως μέτρο σύγκρισης γι αυτούς είναι και η αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία. Αφαιρούνται από τους αρχαίους ότι δεν αναγνώριζαν ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν ίδια δικαιώματα και νομιμοποιούσαν την δουλεία και την ιδιοκτησία ανθρώπων και αφαιρούνται από τις καπιταλιστικές δημοκρατίες ότι σφαγιάζουν και υποτάσσουν με εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, ολόκληρους λαούς, πάντα στο όνομα της δημοκρατίας, τους καταληστεύουν, τους έχουν υπό κατοχή, τους σκοτώνουν κατά βούληση αλλά και γενικά κάνουν ότι δεν βλέπουν καθόλου τη στυγνή εκμετάλλευση των εργαζομένων από τους καπιταλιστές και τους αναδεικνύουν όλους ίσους, με ίσα δικαιώματα λες και είναι φυσικό πράγμα η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και η κατοχή και καταλήστευση ολόκληρων λαών και χωρών!

Με αυτό το πρότυπο θέλουν να κάνουν συγκρίσεις ανάμεσα σε «ισλαμικές» και «δυτικές» δημοκρατίες για να μας πείσουν πόσο πιο μπροστά είναι οι δυτικές δημοκρατίες από τη δημοκρατία του Ερντογάν!!!

Είναι όμως αυτό το ζητούμενο σήμερα για την ανθρωπότητα που ο ιμπεριαλισμός των δημοκρατιών δυτικού τύπου, τη σέρνει σε νέα ποτάμια αίματος που άρχισαν να χύνονται σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής;

Όλες οι δημοκρατίες είναι ταξικές δημοκρατίες από την αρχαία Αθήνα μέχρι τις σοσιαλιστικές δημοκρατίες.

Ο Γλύξμπουργκ, η βασιλεία στην Ελλάδα και ο Τσίπρας*

Τι είπε στη συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ ο έκπτωτος μονάρχης. Πώς επιχείρησε να κλείσει το μάτι στους πολίτες λέγοντας ότι «δεν θα κουνήσω το δάχτυλό μου για να πάρω τη βασιλεία πίσω, θα το κάνουν οι Ελληνες». Τι είπε για τον σημερινό Πρωθυπουργό και τι είπε για τους ανθρώπους που εξορίζονταν στα χρόνια του πατέρα του

«Δεν είμαι τέως ή πρώην αλλά ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος, τελεία και παύλα». Ηταν μια επανεμφάνιση στη δημόσια σφαίρα μιας προσωπικότητας που εξακολουθεί να διχάζει. Και ίσως ο συγχρονισμός να μην είναι καν τυχαίος, μέσα σε αυτόν τον κοινωνικοπολιτικό βάλτο στον οποίο έχει περιπέσει τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα. Σου λέει: κι αν συνεχιστεί το αδιέξοδο και εγώ βρω την ευκαιρία να επανακάμψω; Πρώτη φορά είναι; Αυτό ήταν το πνεύμα της συζήτησης και δυστυχώς το μήνυμα…

Ο έκπτωτος μονάρχης Γλύξμπουργκ έδωσε συνέντευξη στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ, η οποία προβλήθηκε αργά τη νύχτα της Τρίτης. Τι είπε; Οτι κατά την άποψή του παραμένει βασιλιάς των Ελλήνων, ότι το δημοψήφισμα για την κατάργηση της βασιλείας στην Ελλάδα δεν είναι κάτι τετελεσμένο – άλλωστε άλλες δύο φορές οι Ελληνες έχουν αποφασίσει να επαναφέρουν τη βασιλεία – και πως θα επέστρεφε στη χώρα μας ως μονάρχης, «αν κάτι τέτοιο ήθελε ο λαός»…

Αμετανόητος και χωρίς ίχνος πρόθεσης να ζητήσει μια κάποια συγγνώμη, έστω για τα πεπραγμένα του πατέρα του Παύλου, ο Κωνσταντίνος απέρριψε, βέβαια, τη συμμετοχή του σε κάποιο κόμμα ή στην ανάληψη κάποιου άλλου ρόλου – οι δημοκρατικές διαδικασίες δεν είναι γι’ αυτόν. Υπογράμμισε πάντως πως στον Αλέξη Τσίπρα θα πρέπει να του δοθεί η ευκαιρία να δείξει το έργο του…

Ερωτώμενος για το αν έχει λήξει το θέμα της παλινόρθωσης τόνισε ότι «δεν υπάρχει τέλος και δεν υπάρχει αρχή. Εγώ βλέπω την όλη υπόθεση αυτή να εξελίσσεται στα χέρια του ελληνικού λαού. Αυτοί αποφασίζουν τι θέλουν, αυτοί αποφάσισαν δύο φορές αν θυμάμαι καλά, να επαναφέρουν τη βασιλεία αφού είχε φύγει. Τώρα, αν τη θέλουν, πάλι δικό τους δικαίωμα είναι».

Σε άλλο σημείο ανέφερε: «Δεν θα κουνήσω το δάχτυλό μου για να πάρω τη βασιλεία πίσω, θα το κάνουν οι Ελληνες, εγώ δεν θα το κάνω».

Όλη η «δημοκρατία» της TTIP σε ένα βίντεο

Ο Ιρλανδός Λουκ «Μινγκ» Φλάναγκαν ανέβασε στα κοινωνικά μέσα ένα βίντεο που αποκαλύπτει όλη τη διαδικασία στην οποία υποβάλλει η Ε.Ε. τους ευρωβουλευτές, πριν αποκτήσουν πρόσβαση στα απόρρητα έγγραφα της TTIP. Σε αυτά τα μέτρα πρωτοφανούς μυστικότητας και αδιαφάνειας υπάρχουν ακόμα και… συμβόλαια που δεσμεύουν τους ευρωβουλευτές να μην αποκαλύψουν στους πολίτες όσα μαθαίνουν. Γνωρίζαμε ότι οι συζητήσεις για την TTIP γίνονταν στο σκοτάδι, αλλά αυτό ξεπερνά κάθε (νοσηρή) φαντασία

Ο Φλάναγκαν, ευρωβουλευτής της Ενωμένης Αριστεράς, δημοσίευσε το βίντεο την προηγούμενη εβδομάδα, λίγες μόνο μέρες πριν η Greenpeace διαρρεύσει 248 σελίδες από το περιεχόμενο της TTIP, της εμπορικής συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ε.Ε.
Μετά τη διαρροή κι ενώ οι ευρωπαϊκοί θεσμοί δέχονται σφοδρή κριτική για τις συνθήκες άκρας μυστικότητας που επικρατούν, το Ευρωκοινοβούλιο επέλεξε, αντί να κάνει προσπάθεια για περισσότερη διαφάνεια, να ζητήσει από τον ευρωβουλευτή να κατεβάσει το βίντεο. Η δικαιολογία είναι ότι σε αυτό αναφέρεται το όνομα ενός συνεργάτη άλλου ευρωβουλευτή…

Πάτρα: Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση...αναλαμβάνει τον Κώστα Πελετίδη-Ποινή ακόμη και της προσωρινής παύσης προβλέπει ο Νόμος

Στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις απέστειλε ο υπουργός Εσωτερικών Αργύρης Ντινόπουλος τους φακέλους των πέντε δήμων -που κατέθεσε στην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης- προκειμένου να πράξουν τα δέοντα, ανάμεσά τους και ο Κώστας Πελετίδης. Για τον Δήμαρχο Πατρέων η υπόθεση απεστάλλει στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Δυτικής Ελλάδας Πελοποννήσου και Ιονίων Νήσων

Σύμφωνα με τη διαδικασία, όπως προβλέπεται από τον «Καλλικράτη», μπορεί να επιβληθεί αργία έως έξι μήνες ή παύση από το αξίωμα του δημάρχου.

Αρχαία ελληνική δημοκρατία, δουλεία, και σύγχρονη πολιτική σκέψη

Εργασία δούλων σε ορυχεία

Οι λυρικοί παιάνες στην αρχαία ελληνική δημοκρατία ως αποθέωση και πεμπτουσία του "πολιτικού βίου" σπάνια καταπιάνονται είτε με την άκρως σημαντική για τους ίδιους τους αρχαίους αστάθειά της, είτε με το πρόβλημα της δουλείας, το οποίο οι αρχαίοι δεν είχαν την προδιάθεση να αντιληφθούν ως πρόβλημα. Όταν συμβαίνει και κάποιος ενοχληθεί να καταγράψει την σιωπηλή παρουσία μιας μεγάλης πλειοψηφίας πληθυσμού που δεν την αφορούσε στο παραμικρό η "επινόηση της δημοκρατίας", το γεγονός της ύπαρξής της καταγράφεται ως απλώς παραπληρωματικό: "είχαν βέβαια και δούλους." Όμως η αρχαία δημοκρατία δεν επιτεύχθηκε παρά την ύπαρξη δουλείας· μάλλον, η ύπαρξη δουλείας ήταν βασική και ουσιώδης προϋπόθεση της αρχαίας δημοκρατίας. Αναγκαία και όχι ικανή προϋπόθεση, βέβαια. Αλλά προϋπόθεση, παρ' όλα αυτά.

 

Γιατί πέρα από την κεντρικότητά της στην αρχαία αθηναϊκή οικονομική ζωή, η δημοκρατική σημασία της δουλείας αφορούσε την χρησιμότητά της ως μέσο εξαγοράς χρόνου. Η άμεση δημοκρατία, η δημοκρατία των πολιτών, δεν είχε ως μοναδική της προϋπόθεση τον συγκριτικά περιορισμένο αριθμό του πληθυσμού της· είχε ως επιπρόσθετη προϋπόθεσή της την ικανότητα των πολιτών της να αφιερώνουν χρόνο στα κοινά αντί για τις ιδιωτικές τους υποθέσεις. Και τον χρόνο αυτόν τον εξασφάλιζε η εργασία δούλων. Χωρίς δούλους, με άλλα λόγια, οι αμεσοδημοκρατικοί θεσμοί θα ήταν απλώς αδιανόητοι. Κανείς δεν θα ήταν σε θέση να ξοδεύει τη μέρα του στην αγορά και στην εκκλησία, να ακούει ρήτορες, να ψηφίζει για τα πάντα, να εκλέγεται και να εκλέγει.

Αλονζανφάν!

Η Ρένα Δούρου οδηγεί τους αποφασισμένους

δημοκράτες στην ...κάλπη!

Παρακολουθώντας την κακοστημένη παράσταση της αστικής πολιτικής των τελευταίων ημερών, δεν μπόρεσε να περάσει απαρατήρητη η έκκληση των μεγαλύτερων σαλτιμπάγκων της, αυτών του ΣΥΡΙΖΑ, για την ...υπεράσπιση της «Δημοκρατίας» (και την κυβέρνηση της «αριστεράς» βεβαίως-βεβαίως).

Αρχικά με κέντρισε το φαιδρό του θεάματος, από την μία να συνεδριάζει η συγκυβέρνηση προσπαθώντας να βρει μία φόρμουλα για να προχωρήσει στην διάλυση της ΕΡΤ χωρίς να εκτεθεί κάποιος από τους συγκυβερνώντες, από την άλλη τα συνδικάτα με τον ό,ποιο «κινηματικό» κόσμο να συγκεντρώνονται στην αγ.Παρασκευή, και τον Τσίπρα εντελώς εκτός τόπου και χρόνου να διοργανώνει μόνος του ...προεκλογική συγκέντρωση(!!!!!!) στο Σύνταγμα. Έβγαλε αρκετό γέλιο από μόνο του, ακόμη και δεν συγκρίνει κανείς την κινητοποίηση τους με αυτή της γενικής απεργίας της περασμένης εβδομάδας, όπου είχαν και πάλι κλάσμα του όγκου του «κομματίδιου του 4%» όπως αρέσκονται να το αποκαλούν.

Μετά ήταν το παράλογο του καλέσματος, τουλάχιστον όπως το είδα στην «Αυγή»:

«Ο λαός μπορεί να εγγυηθεί τη δημοκρατική νομιμότητα, την πολιτική ομαλότητα και να επιβάλει δημοκρατικές λύσεις στα αδιέξοδα που προκαλεί η υπό κατάρρευση τρικομματική κυβέρνηση Σαμαρά.»

ΤΑ «ΔΑΚΡΥΑ» ΤΩΝ ΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Το παρακάτω κείμενο μας στάλθηκε με e-mail, και το αναδημοσιεύουμε ευχαρίστως!

Άρθρο της Ναυσικάς Κυριάκη

Η μόνη αληθινή δημοκρατία, είναι η λαϊκή δημοκρατία.
Αυτό οφείλει να το γνωρίζει καλά ο κάθε εργαζόμενος
που εκβιάζεται και τρομοκρατείται από τους κάθε λογής
υποψήφιους «σωτήρες», εκπροσώπους της αστικής τάξης,
κρυφούς και φανερούς.
Δεν είναι λιγότερο εγκληματική η καθημερινή καταπίεση
στους χώρους δουλειάς, ο διαρκής εκβιασμός των εργαζομένων
για ανεργία, οι απαράδεχτες ατομικές συμβάσεις εργασίας,
από τα γαυγίσματα και τα φρενοβλαβή ξεσπάσματα των
εκπροσώπων της Χρυσής Αυγής. Ο φασισμός δεν έχει
πρόσωπο. Ο φασισμός είναι παντού, στους χώρους δουλειάς,
στα σκουπίδια που ταΐζουν τις στρατιές των ανέργων, στα
παιδιά των σχολείων που λιποθυμούν από την πείνα, εκεί
που συνυπάρχει η απελπισία και η φτώχεια, εκεί που ο λαός
αυτοκτονεί. Είναι η εικόνα της αστικής δημοκρατίας ,«πίσω από
το καθρέφτη».

Δημοκρατία και… «δημοκρατία»

Του Δημήτρη Τσιμούρα


Δε δέχονται μύγα στο σπαθί τους! Δε σ’ αφήνουν εσένα, που σε οδηγούν στην πείνα και τη δυστυχία, την εξαθλίωση και τον αφανισμό, ούτε για μια στιγμή να τους αμφισβητήσεις. Το οπλοστάσιο τους είναι πάντα έτοιμο να καταπνίξει όχι μόνο κάθε μορφή αντίστασης αλλά ακόμη και τη σκέψη για αντίσταση.

Το ψέμα, οι προβοκάτσιες, η βία, η τρομοκρατία, η υποκρισία, η διαστρέβλωση γεγονότων, ακόμη και οι επικλήσεις, από τη μεριά τους, θετικά φορτισμένων εννοιών, όπως αυτών της δημοκρατίας και της ελευθερίας, είναι κάποια από τα όπλα, που ανάλογα κατά περίπτωση χρησιμοποιούν.

Άστραψαν και βρόντηξαν την εβδομάδα που πέρασε «κοινωνικοί εταίροι», Κυβέρνηση, ΜΜΕ, γιατί, ύστερα από τη δυναμική παρέμβαση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ, διεκόπη ο… «κοινωνικός τους διάλογος»! Γιατί δεν αφέθηκε η πλειοψηφία της διοίκησης της ΓΣΕΕ να παραδώσει… δημοκρατικά –και τυπικά- ακόμη και τα τελευταία ψήγματα δικαιωμάτων και κατακτήσεων, που απέμειναν στους εργαζόμενους! «Παραβιάστηκε», σύμφωνα με την εκτίμησή τους, «κατάφορα η θεμελιώδης αρχή της… δημοκρατίας»! Βέβαια γι αυτούς δεν είχε καμιά σημασία που η ΓΣΕΕ… «εκπροσωπούσε» τους εργαζόμενους, όσο και η κυβέρνηση τον Ελληνικό Λαό, ούτε βέβαια τι επρόκειτο αυτή να υπογράψει!

Μια σελίδα της δημοκρατίας έκλεισε

Από το κύριο άρθρο της "Ελευθεροτυπίας"

Δεν έχω φυσικά την απαίτηση να ξέρουν εκεί στην "Ε" πως η αστική δημοκρατία δεν είναι κάτι παραπάνω από διχτατορία της αστικής τάξης, και κατά συνέπεια οι όποιες φιλελεύθερες καταχτήσεις της συρρικνώνονται κατά βούληση, ανάλογα με τα συμφέροντα της τάξης αυτής. Κατά τα λοιπά το άρθρο είναι αρκετά αξιόλογο, και από τα καλύτερα που έχουν γραφτεί εδώ και καιρό στο εν λόγω έντυπο...

Του Γιάννη Καλαϊτζή, επίσης από την "Ελευθεροτυπία"

ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΑΝ πολύχρονοι και όχι πάντα αναίμακτοι αγώνες για να καθιερωθεί μία από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας στη χώρα μας: η καθιέρωση του πανεπιστημιακού ασύλου.

Χώρος ελεύθερης διακίνησης ιδεών, με την κυριολεκτική έννοια, και από το πιο ελπιδοφόρο κομμάτι κάθε κοινωνίας: τους νέους και τις νέες. Διαπάλη, διαβουλεύσεις και διάλογος γύρω από κάθε τι πρωτοποριακό εμφανιζόταν. Χωρίς απαγορεύσεις, περιορισμούς και εκπτώσεις. Ζυμώσεις έντονες πολλές φορές, αλλά εποικοδομητικές. Δράσεις που συχνά επηρέαζαν καθοριστικά την πολιτική ζωή. Ιδιαίτερα σε εποχές που η ποιότητα της δημοκρατίας μας δεν ήταν αξιοζήλευτη.