O Αλέξης στην ΔΕΘ

Σε ένα πρώτο επίπεδο η παρουσία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, στη ΔΕΘ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί υποτονική. Ανεξαρτήτως αν αυτό προκύπτει από την προσπάθεια μετεκλογικής ανασύνταξης του κόμματος, που μέχρι τις αρχές Ιουλίου ήταν στη κυβέρνηση, ή είναι μια επιλογή τακτικής, η ουσία είναι αλλού.

Ο πρώην πρωθυπουργός, επιδιώκοντας να ανακτήσει ένα φιλολαϊκό προφίλ, άσκησε κριτική στην κυβέρνηση της ΝΔ, υπερασπίστηκε – σε γενικές γραμμές – το έργο της διακυβέρνησης του και κυρίως επιδίωξε να εμφανιστεί ως ένας "κεντροαριστερός" πόλος σε αναμονή εξουσίας, έστω και σε βάθος χρόνου.

Οι προσπάθειες αυτοκριτικής του Αλ. Τσίπρα δεν ήταν και τόσο επιτυχημένες. Οι πολιτικές κυβιστήσεις του ΣΥΡΙΖΑ – το… σκίσιμο των μνημονίων και το τρίτο μνημόνιο, οι ιδιωτικοποιήσεις, η συνέχιση των αντιλαϊκών μέτρων, η διάλυση της ελπίδας σε όσους τον πίστεψαν, η ταμπέλα «Αριστερά» που στο περιεχόμενο είχε νεοφιλελεύθερη πολιτική με μπόλικη αγάπη στην «αγία» Ευρωπαϊκή Ένωση – δεν έτυχαν αυτοκριτικής από τον πρόεδρο του.

Αντίθετα, ο Αλ. Τσίπρας, με τον τρόπο του, δήλωσε περήφανος γι’ αυτό που παρέδωσε στην κυβέρνηση της ΝΔ, η οποία συνεχίζει τη μνημονιακή πολιτική, "εκτός μνημονίων"…

ΣΤΙΣ 10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΟΛΟΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΜΕ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ - ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΔΕΘ

ΤΑΞΙΚΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΑΞΙΚΗ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΛΑΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ… ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΣΤΙΣ 10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΟΛΟΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΜΕ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ - ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΔΕΘ ΣΤΙΣ 6 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

Οι ταξικές δυνάμεις, το ΠΑΜΕ, οι δυνάμεις της Λαϊκής συμμαχίας, δεν σταμάτησαν όλο το καλοκαίρι, να δίνουν αγώνες μαζί με εργαζόμενους, ενάντια στις απολύσεις, την απληρωσιά, την καταστρατήγηση εργατικών – λαϊκών δικαιωμάτων, ενάντια στις ελαστικές μορφές απασχόλησης.

Μικρές η μεγαλύτερες κινητοποιήσεις, που θάφτηκαν από τα ΜΜΕ των ολιγαρχών του κεφαλαίου, που ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να τους αντικαταστήσει με τον νέο νόμο για τα κανάλια, με νέους σε πιο φιλικούς σε αυτόν, στο κόμμα του, στην πολιτική του, που τσακίζει εργατικά – λαϊκά δικαιώματα, για να ανακάμψουν τα κέρδη του κεφαλαίου.

Εξάλλου ο ΣΥΡΙΖΑ, με την πολιτική και στρατηγική του, το κεφάλαιο υπηρετεί συνολικά . Οι έριδες των ανταγωνισμών μεταξύ των κεφαλαιοκρατών, για το ποιος θα ενισχυθεί περισσότερο και ποιος λιγότερο, είναι κάτι που έχει αντανάκλαση και στις προτιμήσεις του ΣΥΡΙΖΑ, σαν αστικό κόμμα που είναι. Γιατί από την πίττα που φτιάχνει ο λαός με την δουλειά του, τον μόχθο και ιδρώτα του και παίρνει ψίχουλα, οι κεφαλαιοκράτες – καπιταλιστές αξιώνουν μεγαλύτερα κομμάτια και καθένας μεγαλύτερο για τον εαυτό του για αυτό ανταγωνίζονται σκληρά μεταξύ τους.

Τα ιδιαίτερα συμφέροντα του κάθε καπιταλιστή, βρίσκουν χώρο για να προωθηθούν, μέσα από τα αστικά κόμματα. Για αυτό το κάθε αστικό κόμμα, πέρα από την αντεργατική – αντιλαϊκή στρατηγική, που εκεί συμφωνούν συλλήβδην όλοι οι κεφαλαιοκράτες και ομονοούν πώς να χτυπηθούν εργατικά – λαϊκά – μισθολογικά - ασφαλιστικά – συνταξιοδοτικά - κοινωνικά δικαιώματα.

11/9/11 Ποιος Σεπτέμβρης; Βλέποντας τα μέτρα να περνούν

From: Αριστερά και πολιτική

Το κείμενο «Πες αλεύρι; Ο Σεπτέμβρης σε… γυρεύει»!!! γράφτηκε και αναρτήθηκε στο http://aristeripolitiki.blogspot.com/2010/08/blog-post_23.html στις 23/8/10 για να κτυπήσει τα καμπανάκια της οργανωτικής γύμνιας της Αριστεράς και όχι μόνο, αλλά κυρίως τον μεσσιανισμό που αναπτύχθηκε από κάποιες μικροαστικές συνειδήσεις ότι τον Σεπτέμβρη (του 2010) θα γίνει κάποιο θαύμα(!) και ο λαός ως δια μαγείας θα ξεσηκωθεί και θα πάρει παραμάζωμα την κυβέρνηση, την τρόικα και το μνημόνιο και έτσι απλά ο λαός θα απαλλαχτεί οριστικά από τα βαριά δεσμά του χρέους και της εξάρτησης από το ντόπιο και διεθνές τοκογλυφικό κεφάλαιο.

Τον τελευταίο καιρό ένοιωθα σαν εφιάλτη να με τριγυρίζει το ίδιο κείμενο. Διάβαζα και πάλι στο f/b διάφορα μεσσιανικά κείμενα για τις 3 Σεπτέμβρη, για την ΔΕΘ κλπ και ο εφιάλτης μεγάλωνε. Δεν κρύβω ότι επηρεάστηκα πολύ στην αρνητική στάση μου και από την άλλη μικροαστική αντίληψη που ξαφνικά παράχθηκε με το «κίνημα των πλατειών» η οποία καλλιέργησε την φρούδα ελπίδα και εξίσου μικροαστική αυταπάτη στις μάζες, ότι μπορούν «να τους διώξουν» αρκεί να δηλώνουν αγανακτισμένοι και να διαμαρτύρονται στις πλατείες.

Παρόμοια ήταν και το κείμενο της ανάρτησης «Ο μεσσιανισμός του Σεπτέμβρη και η σκληρή πραγματικότητα» με διαπιστωμένες δυστυχώς τις προβλέψεις.

Ο εφιάλτης είχε μια σημαντική αιτία: χωρίς οργάνωση δεν πετυχαίνεις τίποτα. Ξαναδιαβάζοντας τα κείμενα προσπάθησα να δω τι έγινε από αυτά που είναι προϋποθέσεις ενός μαζικού λαϊκού κινήματος που έχει την απαίτηση να διώξει μια εξουσία και να εγκαταστήσει τη δική του στη θέση της.