To παρόν ιστολόγιο αποτελεί φυσική συνέχεια του Fadomduck στο οποίο θα βρείτε συλλογές κειμένων, παραπομπές σε ηλεκτρονικές διευθήνσεις με πολιτικά βιβλία και μουσική, καθώς και μια αρκετά μεγάλη συλλογή με αφίσσες από την Σοβιετική Ενωση (μέχρι και το 1956). Αρχείο με τα άρθρα του Fadomduck #1 θα βρείτεεδώ. O Fadomduck2 όπως και ο προκάτοχος του δηλώνει πως αν και ντρέπεται να κρύψει τις συμπάθειες του, δεν εκπροσωπεί καμμία συλλoγικότητα, παρά μόνο τον εαυτό του. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο alepotrypa200@gmail.com
«Είναι πολύ ειδικό αυτό που ρωτάτε. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι στο πλαίσιο της έρευνας για το έγκλημα εξετάστηκε ο εν λόγω ύποπτος με βάση τις προβλεπόμενες διαδικασίες. Σε κάθε περίπτωση αυτό είναι ένα ζήτημα που αφορά το αρχηγείο της ΕΛΑΣ».
Είναι πραγματικά καταπληκτικό. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ερωτάται για ένα σοβαρό ζήτημα (εκτός αν δεν είναι σοβαρό ζήτημα ο βασανισμός ενός ανθρώπου από την Αστυνομία) και αντί να απαντήσει με το καθιερωμένο «θα ρωτήσω και θα σας ενημερώσω στο επόμενο μπρίφινγκ», παρέπεμψε τους πολιτικούς συντάκτες στην… Αστυνομία.
Από ΜΜΕ της Δεξιάς, που δε θέλουν να βλέπουν τον Χρυσοχοΐδη ούτε ζωγραφιστό, η απάντηση της Πελώνη ερμηνεύτηκε ως «άδειασμα» του Χρυσοχοΐδη, συνδυαζόμενη και με την απάντηση του Σκέρτσου σε ραδιοφωνική του συνέντευξη, στο ερώτημα αν «συνεχίζει να έχει την εμπιστοσύνη του πρωθυπουργού ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη»: «Ολοι οι υπουργοί έχουν την εμπιστοσύνη του πρωθυπουργού μέχρι να υπάρξει κάποια αλλαγή», είχε απαντήσει ο Σκέρτσος.
H ακατάσχετη μπαρουφολογία περί "σκανδάλων", ειδικά από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ, μόνο τυχαία δεν είναι.
Αφενός πετάει την μπάλα σε ένα γήπεδο που μπορεί να παίξει χωρίς να θίξει τίποτε το ουσιαστικό από τα συμφέροντα του μεγάλου κεφάλαιου, αφεταίρου το εξυπηρετεί ιδεολογικά τα μέγιστα, παρασιωπόντας πως ένας καπιταλισμός χωρίς "σκάνδαλα" είναι ένα όραμα πιο ουτοπικό, και από την αταξική κοινωνία των ...αναρχικών!
Ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλουν την ΕΡΤ ως ντουντούκα της κυβέρνησης Μητσοτάκη και το «αφεντικό» Ζούλα για τις… πρωτότυπες ιδέες του να κολλήσει χαρτάκια στους τοίχους για το τι πρέπει να «παίξει» και τι όχι αναφορικά με το φιάσκο του Μητσοτάκη στην Ικαρία.
Εγιναν αυτά τα πράγματα; Φυσικά και έγιναν. Ηταν η πανικόβλητη πρώτη αντίδραση. Και βλακώδης. Στρουθοκαμηλική. Την ώρα που η ΕΡΤ έκοβε τις εικόνες από το κορονο-τσιμπούσι της Ικαρίας, αυτές έπαιζαν στο Διαδίκτυο και (αναγκαστικά) και σε άλλα κανάλια. Η ΕΡΤ τις έπαιξε με καθυστέρηση εικοσιτετραώρου, όταν ο Ζούλας έβγαλε το κεφάλι από την άμμο και είδε την πραγματικότητα γύρω του.
Ο Τσίπρας κατήγγειλε τον Μητσοτάκη ότι έβαλε επικεφαλής της ΕΡΤ τον πρώην διευθυντή του προσωπικού του γραφείου Τύπου. Ο Μητσοτάκης απάντησε παραθέτοντας λίστα στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που έκαναν τη διαδρομή Κουμουνδούρου-Αγία Παρασκευή. Και θύμισε τις εκπομπές τύπου Ακριβοπούλου-Καψιώχα.
Εμείς θα μπορούσαμε να θυμίσουμε και άλλα. Την καθημερινή εκπομπή του Κοτρώτσου, η οποία ήταν εξωτερική παραγωγή και κόστιζε ένα σκασμό λεφτά στην πενόμενη ΕΡΤ. Τις συνεχείς εμφανίσεις του Νίκου Παππά, ο οποίος είχε μετατρέψει την ΕΡΤ (και) σε προσωπικό του μαγαζί και έβγαινε συνέχεια για να απαντήσει για τις συνεχείς γκάφες του.
Κάποτε, ο Καραμανλής ο Α’ είχε πει ότι στην κρατική τηλεόραση (η οποία τότε ήταν μονοπώλιο) θα παίζουν μόνο ειδήσεις για την κυβέρνηση, γιατί μόνο η κυβέρνηση παράγει έργο!
O Tσίπρας έκανε μια εξαιρετικά προσεκτική ανάρτηση στο facebook. Χωρίς εξάρσεις, χωρίς καταγγελτικό ύφος, οριοθετημένη αυστηρά στο ανθρωπιστικό πλαίσιο: «έκκληση στην κυβέρνηση, να αλλάξει τη στάση της, για να μην κοπεί η κλωστή από την οποία κρέμεται η ζωή του Δημήτρη Κουφοντίνα».
Το Γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού απάντησε με έναν οχετό πολιτικής λάσπης και ψεμάτων. Κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ ως… «συνοδοιπόρο της τρομοκρατίας» και έψεξε τον Τσίπρα διότι «αντί να ζητήσει από τον καταδικασμένο να διακόψει την απεργία πείνας, καλεί την κυβέρνηση να κάνει δεκτό το αίτημά του να επιλέξει εκείνος την φυλακή στην οποία θα εκτίσει την ποινή του»!
Η πολιτική λογική αντιστρέφεται πλήρως: κανένας -πολλώ δε μάλλον ο Τσίπρας- δε θα μπορούσε να ζητήσει από τον Κουφοντίνα να σταματήσει ή να συνεχίσει την απεργία πείνας και δίψας. Τα πολιτικά πρόσωπα τοποθετούνται με βάση μια κατάσταση που έχει διαμορφωθεί από τον απεργό πείνας και δίψας. Ο Τσίπρας ακολούθησε –τελευταίος και καταϊδρωμένος- αυτό που είχαν ήδη κάνει δεκάδες φορείς και χιλιάδες πρόσωπα (πανεπιστημιακοί, νομικοί, διανοούμενοι, γιατροί, απλοί πολίτες): απηύθυνε έκκληση στην κυβέρνηση.
Το ψέμα υποκαθιστά την αλήθεια με τον πιο χοντροκομμένο τρόπο:«Ο Κουφοντίνας θέλει να επιλέξει τη φυλακή στην οποία θα εκτίσει την ποινή του». Δε θέλει ο Κουφοντίνας να επιλέξει φυλακή, αλλά να εφαρμοστεί ο φωτογραφικός νόμος που η κυβέρνηση Μητσοτάκη ψήφισε και που η προπαγάνδα της ονόμασε «νόμο Κουφοντίνα».
Ας πάμε και παραπέρα, όμως. Δεκάδες (αν όχι εκατοντάδες) αιτήματα κρατούμενων για μεταγωγή σε άλλη φυλακή (είτε σε αγροτική είτε πιο κοντά στον τόπο κατοικίας τους) στοιβάζονται στα συρτάρια της ΚΕΜ, με τους κρατούμενους να αγωνιούν για την τύχη τους. Αρα, δεν είναι κάτι πρωτοφανές να ζητάει κρατούμενος μεταγωγή σε άλλη φυλακή. Είναι νόμιμο δικαίωμά του. Ο Κουφοντίνας, βέβαια, δε ζήτησε καμιά μεταγωγή (ζήτησε να εφαρμοστεί αυτό που προβλέπει ο νόμος), όμως ακόμα κι αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, τι μετράει στη ζυγαριά τους; Ο θάνατος ενός ανθρώπου μετράει λιγότερο από την ικανοποίηση ενός αιτήματος μεταγωγής; Αυτός είναι ο πολυδιαφημισμένος ανθρωπισμός τους; Η φλυαρία τους περί «υπέρτατης αξίας της ανθρώπινης ζωής» αποδεικνύεται μια χούφτα κροκοδείλια δάκρυα.
Δύο λόγια για τα γεγονότα της 17/11 που αποτελούν την πολιτική εκτίμηση του γράφοντα για αυτά, και η οποία βέβαια μην έχοντας αξιώσεις αυθεντίας, απομένει να φανεί στο άμεσο μέλλον εάν τελικά θα επαληθευτεί ή όχι.
Η άποψη λοιπόν του fadomduck είναι πως πράγματι, όταν το ΚΚΕ φωνάζει πως την σύγκρουση την μεθόδευσε η κυβέρνηση και όχι το ίδιο, δεν λέει παρά την γυμνή αλήθεια, παρά το γεγονός πως αυτό τον γύρο η κυβέρνηση μοιάζει να τον έχασε (πολιτικά).
Και μοιάζει να τον έχασε πολιτικά, γιατί ούτε η τρομοκρατία τελικά πέρασε, αφού τελικά οι συγκεντρώσεις έγιναν, δηλαδή ο Χρυσαυγίδης έγινε σε πρώτη φάση ρόμπα σαν αναποτελεσματικός, ενώ το γεγονός πως τελικά ύπηρξε απρόκλητο χτύπημα των συγκεντρώσεων αυτών, τον έκανε διπλά ρόμπα και ως φασίστα, τόσο αυτόν όσο και την κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει (για να μην το προσωποποιούμε κιόλας).
Το ερώτημα που μπαίνει εδώ είναι το εξής:
-Είναι τόσο ηλίθιοι που δεν μπορούσαν να προβλέψουν το τι θα συμβεί όταν εξέδιδαν τις χουντικού τύπου πλήρως αντισυνταγματικές απαγορεύσεις τους, ή δεν μπορούσαν να προβλέψουν τις πολιτικές επιπτώσεις από αυτά που πράγματι τελικά συνέβησαν;
Κατά την άποψη μου λοιπόν, θα είναι τεράστιο λάθος να πιστέψουμε πως όλα αυτά έγιναν από ηλιθιότητα, “ανικανότητα”, ή κάποιες “λάθος εκτιμήσεις” των κυβερνόντων μας.
Όχι, η κυβέρνηση επέλεξε απόλυτα συνειδητά να μεθοδεύσει την μετωπική σύγκρουση τώρα, και επέλεξε απόλυτα συνειδητά να επωμιστεί και το ανάλογο “πολιτικό κόστος”, -αν τελικά υπάρξει τέτοιο για την ίδια, αφού έτσι και αλλιώς η τεράστια πλειοψηφία των ψηφοφόρων της, κάθε άλλο παρά για τις δημοκρατικές της ευαισθησίες φημίζεται αφενός, ενώ και εσωκομματικά είναι δέσμια της ακροδεξιάς της πτέρυγας, ήδη από τον καιρό του Σαμαρά.
Παρόλα αυτά το ερώτημα του γιατί επέλεξαν μια τακτική που θα τους οδηγούσε αναπόφευκτα σε μια άμεση μικρότερη ή μεγαλύτερη πολιτική ήττα παραμένει, και η απάντηση σε αυτό είναι σημαντική προκειμένου να μπορέσουμε να μπορέσουμε να προβλέψουμε τις επόμενες κινήσεις τους, και να πάρουμε τα μέτρα μας, πολιτικά και όχι μόνο.
-Το ρημαδογκουβέρνο έχει μία «γραμμή» (μία και αλλοπρόσαλλη) ή δύο (με την μία να βάζει τρικλοποδιές στην άλλη), ε;
Είτε το παραδέχονται είτε όχι όλες οι βιτρίνες του ελληνικού κράτους / κεφάλαιου / παρακράτους διακομματικά, μας έχουν «χώσει» σε παγκόσμιο πόλεμο. Μπορεί η εξέλιξή του να είναι σχετικά αργή – αλλά είναι παγκόσμιος. Και το πότε θα επιταχυνθεί δεν εξαρτιέται ούτε απ’ τις κατάρες ούτε απ’ τις ευχές μας. (Θα είχε την σημασία του ο αντι-εθνικιστικός αντι-ιμπεριαλιστικός αγώνα μας… Αλλά δεν φαίνεται ακόμα στον ορίζοντα…)
Στη μέση Ανατολή, στη βόρεια Αφρική, στο Sahel, σ’ ολόκληρη σχεδόν τη Μεσόγειο, στην ανατολική Ευρώπη, στην Ερυθρά Θάλασσα, στον Περσικό κόλπο και στον Ινδικό ωκεανό (δεν υπάρχουν σύνορα στις ζώνες των παγκόσμιων αναμετρήσεων!) συγκρούονται άμεσα ή έμμεσα «μεγάλοι» και «μεσαίοι» καπιταλισμοί. Και οι «μικροί», αν ψοφάνε για αίμα, μπορούν να βρουν μια θέση… Όπως κάνει πάντα έτσι και τώρα το νο 1 εθνικό κεφάλαιο, οι εφοπλιστές, που διαμορφώνει τις βασικές γραμμές του ελληνικού ιμπεριαλισμού στις περισσότερες (αν και όχι σε όλες) απ’ τις «περιπέτειες» του ελληνικού κράτους από τότε που φτιάχτηκε), θεωρεί ότι έχει «ευκαιρίες». Μαζί του θεωρούν πως έχουν «ευκαιρίες» όλοι οι ντόπιοι κύριοι οφελούμενοι απ’ τον γεωπολιτικό προσοδισμό: κοτσαμπάσηδες, πασάδες και σεβάσμιοι δεσποτάδες.
Οι αιώνιες «ελληνοτουρκικές διαφορές» έχουν πάψει προ πολλού να είναι «ελληνοτουρκικές διαφορές» – είναι το μόνο στο οποίο έχουν δίκιο οι τωρινές πολιτικές βιτρίνες. Έπαψαν να είναι τέτοιες από τότε που οι ροζ εθνικόφρονες (της Κουμουνδούρου), παρέα με τους οριτζινάλ του ψεκασμένου, ξεκίνησαν να πουλήσουν στην Ουάσιγκτον (στο ψόφιο κουνάβι – η προηγούμενη διοίκηση δεν αγόραζε…) το σχέδιο για την «περικύκλωση της ανατολικής Μεσογείου»…
1. Η συγκυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αρχικά με τους ΑΝΕΛ και στην συνέχεια με τη στήριξη ανεξάρτητων βουλευτών και βουλευτριών, εισήγαγε 196 νομοσχέδια προς ψήφιση από τον Σεπτέμβριο του 2015 μέχρι τον Ιούλιο του 2019. Από αυτά, η ΝΔ ως αξιωματική αντιπολίτευση υπερψήφισε το 53%, το ΚΙΝΑΛ το 57%, η Χρυσή Αυγή το 4%, το ΚΚΕ το 5%, το ΠΟΤΑΜΙ το 65%2 και η Ένωση Κεντρώων το 42%.
2. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας που εκλέχθηκε τον Ιούλιο του 2019 εισήγαγε 28 νομοσχέδια προς ψήφιση μέχρι και τις 31 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Από αυτά, ο ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση υπερψήφισε το 32%, το ΚΙΝΑΛ το 54%, το ΚΚΕ το 4%, η Ελληνική Λύση το 46% και το ΜέΡΑ 25 το 7%.
Ο ΣΥΡΙΖΑ «δεν έκανε λάθη». Έκανε κανονική πολιτική που ψηφίζονταν στα νομοσχέδια κατά 53% από τη ΝΔ.
O Kυριάκος Τόμπρας (που τον παρουσίασαν σαν γιο του ανθρώπου-σύμβολο του «βαθέος ΠΑΣΟΚ, Θεοφάνη Τόμπρα, ενώ δεν είναι - Χρήστος είναι το όνομα του πατέρα του) εμφανίζεται απελπισμένος στα κανάλια και δηλώνει: «Μετά από τόσα χρόνια έχασα το χρόνο μου με δύο ηλίθιους, για να σας πω ακριβώς πώς έχουν τα πράγματα, που κατάφεραν να είναι στα δικαστήρια και να είναι κρεμασμένοι στα μανταλάκια στις εφημερίδες. Αυτό το μεγάλο κατόρθωμα έκαναν». Το αποτέλεσμα είναι, όπως λέει, «να τρέχω τώρα γιατί δύο χαζοί, αντί να βρουν άκρη για 3 εκατομμύρια, πήγαν και κρεμαστήκαν στα μανταλάκια»!
Η υπόθεση έχει ως εξής: η τεράστια κατασκευαστική CCC, την οποία κουμαντάρουν οι Παλαιστίνιοι αδελφοί Χούρι (η οικογένειά τους ήταν εγκατεστημένη στο Λίβανο) και έχει στην Ελλάδα μόνο την έδρα της, έχει δώσει στον Καλογρίτσα 3 εκατ. ευρώ, ως προκαταβολή για υπεργολαβία που θα έκανε η εταιρία ΤΟΞΟΤΗΣ στην κατασκευή εμπορικού κέντρου στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Ο Καλογρίτσας δεν έκανε καμιά δουλειά στα ΗΑΕ. Ισχυρίζεται (και ο Τόμπρας τον επιβεβαιώνει) ότι το συμφωνητικό ήταν εικονικό. Οτι τα 3 εκατ. ήταν προκαταβολή, ισόποση της εγγυητικής που απαιτούνταν για να πάρει ο Καλογρίτσας μέρος στο διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες. Η συμφωνία έγινε με παρέμβαση του Παππά και του Μαξίμου (Λευκού Οίκου). Στη συνέχεια θα έπαιρνε άλλα 22 εκατ. για να αγοράσει την άδεια, ενώ ο Καλογρίτσας θα έβαζε στο μέλλον άλλα 25 εκατ. για να στηθεί το συριζοκάναλο. Ο Καλογρίτσας δεν πήρε την άδεια, αλλά δεν επέστρεψε τα 3 εκατ. Λέει ότι, καθ' υπόδειξη του Παππά, τα έβαλε για να φτιάξει το Documento.
Οι Χούρι του ζήτησαν πίσω τα λεφτά και επειδή δεν τα επέστρεψε τον πήγαν στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητήριου στην Ελβετία, όπου κέρδισαν την υπόθεση. Μετά, κατέθεσαν αίτηση στο Πρωτοδικείο Αθηνών, ζητώντας να γίνει εκτελεστή η Διαιτητική Απόφαση και ο Καλογρίτσας να τους δώσει τα λεφτά. Κατά την εκδίκαση αποκαλύφθηκαν οι ισχυρισμοί του Καλογρίτσα για το «στήσιμο» προς όφελος του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Πέτσας στρίβει διαρκώς το μαχαίρι στην πληγή του ΣΥΡΙΖΑ, ζητώντας από τον Τσίπρα να δώσει εξηγήσεις, να πει αν ήξερε για τα νταλαβέρια με τον Μιωνή, να διώξει τον Παππά κτλ. Οσο ο Τσίπρας αντιδρά αμήχανα τόσο ο Πέτσας επανέρχεται. Σε τι συνίσταται η αμηχανία του Τσίπρα; Στο ότι φόρεσε τη λεοντή του Ανδρέα Παπανδρέου, μιλάει για «αναβίωση του βρόμικου '89» (έχοντας δίπλα του τον Δραγασάκη και τον Κουβέλη, που ήταν υπουργοί το '89), προβάλλει το στήθος του και λέει «χτυπήστε εμένα», αλλά δε δίνει απάντηση επί της ουσίας.
Θα ήταν βλάκας ο Μητσοτάκης να μην εκμεταλλευτεί τη δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο Τσίπρας. Ειδικά αν έχει πάρει την απόφαση να πάει σε εκλογές το φθινόπωρο. Την ίδια στιγμή, όμως, βλέπει τον Σαμαρά να ενισχύεται πολιτικά και να ζητάει «αίμα». Ο Σαμαράς ήταν αυτός που έλεγε «θα τους πάω μέχρι το τέλος», ο Σαμαράς διαφωνούσε με την παραπομπή μόνο του Παπαγγελόπουλου, αλλά ήθελε και τον Τσίπρα, το πρωτοπαλίκαρο του Σαμαρά (Γεωργιάδης) έχει σκαρφαλώσει στα κάγκελα και κρατάει το ζήτημα ψηλά. Το πήγε ακόμα και στη Βουλή, ενώ υποτίθεται ότι η κυβέρνηση δεν έχει αναμιχθεί σ' αυτή τη διαδικασία.
Ετσι, την ώρα που ο Πέτσας έχει εντολή να συντηρεί την πίεση πάνω στον Τσίπρα με καθημερινές δηλώσεις (όχι στο ύφος Γεωργιάδη, αλλά μέσα σε ένα αυστηρό πολιτικό πλαίσιο), η Ντόρα Μπακογιάννη, με άρθρο στην «Καθημερινή», έστειλε το μήνυμα «Οχι στην παγίδα της ποδοσφαιροποίησης». Δήλωσε χαρακτηριστικά, απευθυνόμενη στην κυβέρνηση και τη ΝΔ, «εάν χειριστούμε τα γεγονότα αυτά με λογική ποδοσφαιροποίησης, μετρώντας δηλαδή τα γκολ που βάλαμε στον ΣΥΡΙΖΑ, θα έχουμε, κατά τη γνώμη μου, υποπέσει σε μικροκομματική παγίδα. Το θέμα είναι πολύ πιο σοβαρό. (…) Το διακύβευμα είναι πολύ μεγαλύτερο από τα κόμματά μας. Το θέμα σήμερα για όλο τον πολιτικό κόσμο της χώρας οφείλει να είναι η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στους δημοκρατικούς θεσμούς και στη Δικαιοσύνη».
Δεν θα μπορούσε να λείπει, άλλωστε, αφού είναι «ένα πρόσωπο επιφορτισμένο να λύνει προβλήματα όταν υπάρχουν οποιουδήποτε τύπου δυσκολίες με ξένες επενδύσεις», όπως είπε ο πρωθυπουργός.
Η κυβέρνηση διαφημίζει περήφανα το… «επενδυτικό σοκ» που θα έρθει (και) από τη Σαουδική Αραβία. Μάλιστα, ο υπουργός Γεωργιάδης, θα είναι υπεύθυνος για τις επενδύσεις, θα κάνει ό,τι χρειαστεί, ταξίδια, επαφές κ.α.
Το σχέδιο περιέγραψε ο Σαουδάραβας υπουργός Εμπορίου και Επενδύσεων, Majid bin Abdullah Al Qasabi, στο διάλογο που είχε με τον Κυριάκο Μητσοτάκη:
«Θα πρέπει να μας υποδείξετε τις πιθανές επενδυτικές ευκαιρίες για τους Σαουδάραβες και εμείς θα δημιουργήσουμε μία επιχειρηματική αποστολή για να επισκεφτεί την Ελλάδα και να διερευνήσει αυτές τς ευκαιρίες, να συναντήσει τους κατάλληλους ανθρώπους και να αντιληφθούν ποιο είναι το νέο πλαίσιο που ευνοεί τις επενδύσεις, διότι άκουσα ότι υπάρχει διευκόλυνση και στήριξη του επενδυτικού περιβάλλοντος στην Ελλάδα (…) Και αν μου επιτρέπετε, θα εκμεταλλευτώ αυτήν την ευκαιρία και θα έρθω μαζί με την αντιπροσωπεία των επιχειρηματιών».
Αν καταλαβαίνουμε καλά θα έρχονται κατά δεκάδες οι Σαουδάραβες επενδυτές, μαζί με τους Σαουδάραβες παρατρεχάμενους τους αλλά κι εκείνους που θα συντονίζουν τις δουλειές τους κ.ο.κ.
Έχουμε ορισμένες απορίες. Αφορούν τον υπουργό Γεωργιάδη, ο οποίος ως «καθαρός» Έλληνας δεν είχε κανένα πρόβλημα να πει όταν έγινε το ναυάγιο με πρόσφυγες και μετανάστες ανοιχτά των Παξών: «Φανταστείτε πόσο καλά προετοιμασμένοι είναι που γνώριζαν ότι λειτουργεί και το 112» (αριθμός για επικοινωνία σε έκτακτη ανάγκη για τις χώρες της ΕΕ). Πρόσθεσε, δε, μετά: «Έχουμε πέσει θύμα ομαδικής προσπάθειας αλλοίωσης της χώρας».
[...]
Παραμερίζοντας της άνευ ουσίας αντιπολιτευτικές κορόνες, που αφορούν πάντοτε επιμέρους χειρισμούς, για τους οποίους η εκάστοτε αντιπολίτευση κατηγορεί την εκάστοτε κυβέρνηση, θα διαπιστώσουμε ότι επί της ουσίας οι αστικές πολιτικές δυνάμεις είναι ευθυγραμμισμένες στην ίδια στρατηγική: πλήρης υποταγή στις ιμπεριαλιστικές απαιτήσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, ανεπιφύλακτη ένταξη στους στρατηγικούς σχεδιασμούς τους στην ευρύτερη περιοχή και παρακάλια για «μάζεμα» της Τουρκίας.
Αυτό δε ζητάει ο Τσίπρας από τον Μητσοτάκη; Δεν τον κατηγορεί για την υποταγή στα αμερικάνικα σχέδια, αλλά γιατί δεν κατάφερε να πάρει από τον Τραμπ μια δήλωση ενάντια στην Τουρκία. Μήπως, όμως, είχε πάρει ο Τσίπρας τέτοια δήλωση; Μήπως είχε πάρει παρόμοια δήλωση κάποιος άλλος έλληνας πρωθυπουργός στο παρελθόν; Αλλά κι αν γινόταν μια τέτοια δήλωση, θα είχε κάποια πρακτική σημασία;
Η Τουρκία έχει τη δική της αναντικατάστατη θέση στο αμερικανονατοϊκό σύστημα. Και όταν υπάρχουν τριβές στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ (όπως έχει συμβεί αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια), οι Αμερικανοί ποτέ δεν επιχειρούν συσχέτισή τους με τα ελληνοτουρκικά ή το Κυπριακό. Σ' αυτά τα ζητήματα παρεμβαίνουν πάντοτε ως επιδιαιτητές, πωλούν προστασία και στις δύο πλευρές και καραβιές πανάκριβων οπλικών συστημάτων. Το δόγμα της ελληνικής αστικής πολιτικής το γνωρίζουμε πολύ καλά:
«Πράγματι, καθυστερήσαμε να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες της μεσαίας τάξης, μισθωτών και ελεύθερων επαγγελματιών». Το είπε ο Τσίπρας, σε συνέντευξή του στη συντηρητική γαλλική εφημερίδα «Le Figaro», επ' ευκαιρία του ταξιδιού του στο Παρίσι (όπου ξανασυναντήθηκε με το φίλο του τον… Ολαντρέου).
Το σχόλιό μας δεν αφορά την υποκριτική αυτοκριτική, που δεν την κάνουν για πρώτη φορά ο Τσίπρας και οι υπόλοιποι συριζαίοι, αλλά τον ορισμό της περιβόητης «μεσαίας τάξης». Η μεσαία τάξη είναι οι μισθωτοί και οι ελεύθεροι επαγγελματίες! Κι ο άνθρωπος που λέει αυτή την παπαριά παριστάνει τον μαρξιστή. Πρόκειται περί ανθρώπου θεωρητικά αστοιχείωτου. Οχι μόνο από τη σκοπιά της μαρξιστικής επιστήμης, αλλά από τη σκοπιά των κοινωνικών επιστημών γενικά.
Οι τάξεις δε χωρίζονται με βάση τα εισοδήματα ούτε με βάση τη σχέση εργασίας, αλλά με βάση τη θέση τους στην παραγωγή. Οι μισθωτοί, για παράδειγμα, μπορεί να ανήκουν στην εργατική τάξη, μπορεί να ανήκουν και στα μισθωτά μικροαστικά στρώματα. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες μπορεί να ανήκουν στην αστική τάξη (αν μισθώνουν εργατική δύναμη, διαθέτουν μέσα παραγωγής και κάνουν διευρυμένη αναπαραγωγή), αλλά μπορεί να ανήκουν και στα μικροαστικά στρώματα.
Και βέβαια, οι εργάτες και οι ελεύθεροι επαγγελματίες δεν ανήκουν σε καμιά μεσαία τάξη, αλλά σε διαφορετικές τάξεις. Εργάτης είναι αυτός που δε διαθέτει μέσα παραγωγής, που ασκεί μόνο εκτελεστική και όχι διευθυντική εργασία και που ανταλλάσσει την εργασία του με μέσα συντήρησης.Πού να τα ξέρει, όμως, αυτά ο Τσίπρας; Μήπως άνοιξε ποτέ του το «Κεφάλαιο» του Μαρξ ή έστω κάποιο καλό εγχειρίδιο πολιτικής οικονομίας; Ο,τι διάβασε διαγωνίως από εδώ και από εκεί και ό,τι άκουσε επαναλαμβάνει. Και πάντοτε από αστικές πηγές.
Η κουλτούρα της αμάθειας
Ο Ηλίας Κανέλλης, που έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του (φαίνεται ακόμα και από τον τρόπο που γράφει), ανέλαβε να κατακεραυνώσει τον Τσίπρα απ' αφορμή τα όσα είπε για τη «Ντόιτσε Βέλε».
Μόλις προχθές καταγράψαμε ορισμένα «περίεργα πράγματα»: Ο κύριος Ι. Πιπίνης, σύμβουλος του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, για θέματα Λατινικής Αμερικής πραγματοποίησε επίσκεψη στην (κανονική) πρεσβεία της Βενεζουέλας.
Παρ’ όλα αυτά, σημειώναμε, ο σύμβουλος του πρωθυπουργού, Ι. Πιπίνης φωτογραφίζεται στην πρεσβεία της Βενεζουέλας κάτω από τη φωτογραφία του Μαδούρο και του Τσάβες.
Είχαμε θέσει και το εύλογο ερώτημα: Ποιος είναι ο νόμιμος πρόεδρος στη Βενεζουέλα, σύμβουλε του πρωθυπουργού, κύριε Πιπίνη;
Η συνέχεια έχει το ενδιαφέρον της. Ο σύμβουλος Πιπίνης ενημέρωσε και ο ίδιος για την παρουσία του στην πρεσβεία της Βενεζουέλας, γράφοντας τα εξής:
«Στην συνάντηση που είχα με τον Φρέντυ Φερνάντες, επικεφαλής της διπλωματικής αποστολής της κυβέρνησης de facto του Νικολάς Μαδούρο, επανέλαβα το αίτημα για διεξαγωγή πρόωρων “καθαρών” εκλογών και την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, για την επίτευξη μιας ειρηνικής λύσης στην κρίση στη Βενεζουέλα. Επιπλέον επισήμανα την ανάγκη να υπάρχει ανοιχτός δίαυλος επικοινωνίας με την κυβέρνηση de facto του Μαδούρο για την προστασία, μεταξύ άλλων, των οικονομικών συμφερόντων της ελληνικής κοινότητας στη Βενεζουέλα».
Μάλιστα.
Δείτε την ανάρτηση πρεσβείας της Βενεζουέλας και την ανάρτηση του κυρίου Πιπίνη:
Ή με το ΠΑΜΕ ή με την ΥΕΝΕΔ και τους τεμενάδες- Άθλια στοχοποίηση δημοσιογράφου της ΕΡΤ από τη διοίκησή της
Νίκος Αγγελίδης: “Φόβο αισθάνονται μόνο οι δειλοί. Και εγώ όπως είδατε δεν είμαι με τους δειλούς και τους προσκυνητές, αλλά με τους άλλους που δεν το βάζουν κάτω και μάχονται στα πεζοδρόμια των αγώνων για μια κοινωνία ανθρώπινη”.
Η λογική της διοίκησης της ΕΡΤ θα μπορούσε να είναι περίπου η εξής:
“Δεν έχουμε πρόβλημα με όσους είναι στο ΠΑΜΕ. Έχουμε και υπαλλήλους που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ. Αρκεί να μην προκαλούν, να μην το δηλώνουν δημόσια, και να μην κάνουν σατιρικά σχόλια με πολιτικές προεκτάσεις στο προσωπικό τους προφίλ…”
Τη χαφιεδικού τύπου δημοσιοποίηση προσωπικών στοιχείων διαδηλωτή από τον βουλευτή της ΝΔ καταγγέλλει το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ.
Αναφέρει αναλυτικά:
«Το ΚΚΕ καταγγέλλει την πρωτοφανή, χαφιεδικού τύπου, δημοσιοποίηση από τον βουλευτή της ΝΔ Κ. Μπογδάνο και τον ραδιοτηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ» των προσωπικών στοιχείων διαδηλωτή, ο οποίος συμμετείχε στη συγκέντρωση ενάντια στην ανανέωση της συμφωνίας Ελλάδας - ΗΠΑ για τις στρατιωτικές βάσεις. Από πού, αλήθεια, αντλεί αυτά τα στοιχεία και με ποιο δικαίωμα τα εκτοξεύει δημόσια, στοχοποιώντας με τρόπο απαράδεκτο και παράνομο πρόσωπα, παραβιάζοντας ακόμα και αυτήν την αστική νομοθεσία που προστατεύει τα προσωπικά δεδομένα;
Ας ξεκινήσουμε με τα τυπικά στοιχεία για τη σημερινή επιχείρηση της αστυνομίας στα Εξάρχεια, όπως την καταγράφει το ΑΠΕ – ΜΠΕ:
Στην μεγάλη αστυνομική επιχείρηση που πραγματοποιήθηκε το πρωί σε τέσσερα κτίρια στην περιοχή των Εξαρχείων που τελούσαν υπό κατάληψη, εντοπίστηκαν συνολικά 143 πρόσφυγες και μετανάστες, ενώ προσήχθησαν τρία άτομα. Από τους 143, που οδηγήθηκαν στη Διεύθυνση Αλλοδαπών για περαιτέρω έλεγχο των εγγράφων τους, οι 57 είναι άνδρες, οι 51 γυναίκες και οι 35 ανήλικοι, από Ιράν, Ιράκ, Αφγανιστάν, Ερυθραία και Τουρκία.
Σημειώνεται, ότι οι 143 αλλοδαποί ήταν σε δύο κτίρια στην οδό Σπύρου Τρικούπη, ενώ τα τρία άτομα που προσήχθησαν διέμεναν σε κτίριο επί της οδού Καλλιδρομίου. Από τα τρία αυτά άτομα, οι δύο είναι Έλληνες και ο τρίτος Γάλλος. Μάλιστα, ο τελευταίος είχε συλληφθεί για επίθεση σε βάρος αστυνομικών, στο κέντρο της Αθήνας. Οσον αφορά το τέταρτο κτίριο, που τελούσε υπό κατάληψη, στην οδό Φωτήλα, ήταν άδειο την ώρα της αστυνομικής επιχείρησης. Όλοι οι αλλοδαποί οδηγήθηκαν στη Διεύθυνση Αλλοδαπών για περαιτέρω έλεγχο των εγγράφων τους. Παράλληλα, σύμφωνα με πληροφορίες του Αθηναϊκού – Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων από αστυνομικές πηγές, δεν βρέθηκαν ναρκωτικά στα τέσσερα αυτά κτίρια που τελούσαν υπό κατάληψη.
Πάμε τώρα στις δύο φωτογραφίες (επάνω):
Αριστερά ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κοιτάζει τη γνωστή φωτογραφία του Γιάννη Μπεχράκη, που με το φακό του κατάφερε να απεικονίσει με ανθρωπιά και ουσία το ταξίδι ελπίδας και απελπισίας των προσφύγων και των μεταναστών.
Δεξιά μια από τις πολλές φωτογραφίες από τη σημερινή επιχείρηση της αστυνομίας στα Εξάρχεια…
Εκκένωση κατάληψης προσφύγων και μεταφορά παιδιών σε λεωφορεία Σ.τρικουπη εξαρχεια pic.twitter.com/SrHoqAXKWq
Μια «κλωστή» συνδέει όλους τους νόμους που ψήφισε η κυβέρνηση τις πρώτες τριάντα μέρες μετά τις εκλογές, όπως και την αντιλαϊκή πολιτική της με την πολιτική των προηγούμενων: Η «βελτίωση του επιχειρηματικού κλίματος», που «θα προσελκύσει επενδύσεις» και «θα δώσει μεγαλύτερη ώθηση στην ανάπτυξη».
Για παράδειγμα, σκοπός των αλλαγών στον κρατικό μηχανισμό είναι να γίνει πιο «φιλικός» στις επενδύσεις, μειώνοντας τη γραφειοκρατία για τους «επενδυτές» και κάνοντας το κράτος πιο αποδοτικό στην προώθηση «μεταρρυθμίσεων» που έχει ανάγκη η «αγορά», «ανεξαρτήτως πολιτικών εναλλαγών», ανεξάρτητα δηλαδή από το ποιο κόμμα θα είναι στην κυβέρνηση.
Για να το πετύχει αυτό, η κυβέρνηση ψήφισε την κωδικοποίηση (βλέπε μονιμοποίηση) της μνημονιακής νομοθεσίας, ενίσχυσε θεσμούς - κρίκους στην υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής, όπως και τις δομές του κράτους που σχετίζονται με τη συμμετοχή της χώρας σε ιμπεριαλιστικά σχέδια και αποστολές.
Αντίστοιχα, η κατάργηση του ασύλου συμπληρώνει βασικούς άξονες της κυβερνητικής πολιτικής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, μεταξύ των οποίων η «εξωστρέφεια» και η «καλύτερη διασύνδεση με την αγορά εργασίας».
Για την επιχείρηση κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου από την κυβέρνηση, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ με ανακοίνωσή του τονίζει:
«Η κυβέρνηση της ΝΔ, αξιοποιώντας ως πρόσχημα την ανομία και τη δράση συμμοριών, που καμία σχέση δεν έχουν με τα πανεπιστημιακά ιδρύματα και που θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν με το ισχύον πλαίσιο, επιχειρεί να καταργήσει το ακαδημαϊκό άσυλο, που είναι κατάκτηση του φοιτητικού και ευρύτερα του εργατικού - λαϊκού κινήματος.
Μάλιστα, επιχειρεί να νομοθετήσει την κατάργησή του "ντάλα" καλοκαίρι, ακολουθώντας την πεπατημένη όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων που επιχειρούσαν να περάσουν τις αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις στην Εκπαίδευση, σε περιόδους που σχολεία και πανεπιστήμια ήταν κλειστά, προκειμένου να έχουν όσο το δυνατό μικρότερες αντιδράσεις.
Επικαλείται την εγκληματικότητα, την ώρα που το οργανωμένο έγκλημα δρα όχι μόνο γύρω από τα ιδρύματα, αλλά και -σχεδόν ανενόχλητο- σε γειτονιές της Αθήνας και της Αττικής, χωρίς την προστασία κάποιου "ασύλου". Επικαλείται ακόμα και το εμπόριο ναρκωτικών, την ώρα που ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ είναι συνένοχοι για την καλλιέργεια ανοχής απέναντι στα ναρκωτικά, άρα και τη διείσδυσή τους στα πανεπιστήμια. Είναι χαρακτηριστικό ότι μαζί ψήφισαν για τους Χώρους Εποπτευόμενης Χρήσης, που εγκλωβίζουν τον χρήστη, αποτρέπουν την προσπάθεια απεξάρτησης και έχει αποδειχθεί ότι δίπλα τους ξεφυτρώνουν νέες πιάτσες.
Επιχειρώντας να κρύψει την ουσία της ρύθμισης, η κυβέρνηση της ΝΔ επικαλείται την ακαδημαϊκή ελευθερία και τη δήθεν προστασία της, αναμασώντας όσα έλεγε και η προηγούμενη ρύθμιση του ΣΥΡΙΖΑ. Μέσα από τέτοια "ευχολόγια" θέλουν να κρύψουν ότι στο "πανεπιστήμιο-επιχείρηση" που φτιάχνεται, με την πολιτική όλων των κυβερνήσεων, οι σπουδές των φοιτητών, όπως και η ανάπτυξη της επιστήμης και της έρευνας, μόνο ελεύθερες δεν μπορεί να είναι, αφού είναι δεμένες στην προκρούστεια κλίνη της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών ομίλων.
Οι σιωνιστές δεν έχουν πρόβλημα με τον ναζισμό και τους ναζιστές. Στην καταπιεστική πολιτική τους σε βάρος των Παλαιστίνιων έχουν δείξει ότι εμπνέονται από τις τακτικές των ναζί. Το πρόβλημά τους είναι με τον αντισημιτισμό που αποτελεί εγγενές στοιχείο του εθνικοσοσιαλισμού και των νεοναζιστών. Οταν μπορούν και πετυχαίνουν συνδυασμό ναζιστής και φίλος του Ισραήλ, γίνονται οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι του κόσμου. Εναν τέτοιο φίλο αποκτούν στο πρόσωπο του Μάκη Βορίδη. Και δε χρειάστηκε να καταβάλουν καμιά ιδιαίτερη προσπάθεια γι' αυτό.
Μόλις ανακοινώθηκε η σύνθεση της κυβέρνησης Μητσοτάκη άρχισαν τα όργανα με τον αντισημιτισμό του Βορίδη. Πρώτα έκανε σχετική αναφορά το υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ (χωρίς να αναφέρει όνομα). Ακολούθησαν δημοσιεύματα στον σιωνιστικό Τύπο που ονομάτιζαν τον Βορίδη ως αντισημίτη. Κι ύστερα ήρθε ο γενικός γραμματέας του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Βίκτωρ Ελιέζερ, ο οποίος σε συνέντευξή του σε ραδιοφωνικό σταθμό, κάλεσε τον Βορίδη να αποκηρύξει το αντισημιτικό παρελθόν του.
Ετσι και έγινε. Ο Βορίδης έκανε μια μακροσκελή δήλωση μετάνοιας, στην οποία εισαγωγικά έλεγε: «Ουδέποτε έχω υπάρξει αντισημίτης. Εχω όμως πολυετή πολιτική θητεία σε πολιτικά κόμματα και οργανώσεις του εθνικιστικού χώρου και έχω συνυπάρξει πολιτικά με ανθρώπους που είχαν τέτοιες απαράδεκτες ιδέες. Προς άρση λοιπόν οποιασδήποτε αμφιβολίας, αποκηρύσσω κάθε πράξη, παράλειψη ή ανοχή μου σε πράξη τρίτου που θα μπορούσε να εκληφθεί ως αντισημιτική ή νεοναζιστική».
Στη συνέχεια, απαριθμούσε ενέργειές του που αποδεικνύουν πόσο ένθερμος φίλος του σιωνιστικού καθεστώτος είναι και πόσο φανατικός υποστηρικτής των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας που αυτό διαπράττει σε βάρος του παλαιστινιακού λαού:
Οι τελετές παράδοσης-παραλαβής από τους υπουργούς του Τσίπρα στους υπουργούς του Μητσοτάκη απέπνεαν, λέει, πολιτικό πολιτισμό και… κανονικότητα. Επεσαν κάτι λίγες μπηχτές από κάποιους παραδίδοντες, απάντησαν αναγκαστικά με μπηχτές οι αναλαμβάνοντες, αλλά γενικά δεν είχαμε εντάσεις. Εδώ ο Κικίλιας έβγαλε τον Πολάκη «δικαιολογημένα απόντα». Ασε που στο Εργασίας έπεσαν ακόμα και ασπασμοί.
Αν υπάρχει κάτι άξιο να σχολιαστεί σημειολογικά, είναι πως το κλίμα αυτό αντανακλά την πραγματικότητα της αλλαγής σκυταλοδρόμου στη μνημονιακή σκυταλοδρομία. Κατάκοποι οι αθλητές, αγκαλιάζονται μετά τον αγώνα. Οπως λένε στον αθλητισμό, η αξία του νικημένου δίνει δόξα στον νικητή.
Αφού ξεκουραστούν για λίγο, θα αναμετρηθούν σε κούρσα μαραθωνίου. Οι μεν θα συνεχίζουν την ίδια πολιτική, οι δε θα τους καταγγέλλουν κι όταν μπουν στην τελική ευθεία, θα δουν ποιος θα κόψει πρώτος το νήμα που θα στηρίζεται σε κάλπες.
Από το 2009 έχουν στηθεί βουλευτικές κάλπες έξι φορές. Εχουν σχηματιστεί έξι κυβερνήσεις (δεν μετράμε τις υπηρεσιακές) από τέσσερις πρωθυπουργούς (Παπανδρέου, Παπαδήμος, Σαμαράς, Τσίπρας). Επί μια συνεχή δεκαετία, τα αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα έρχονταν πότε με μορφή χιονοστιβάδας και πότε με μορφή βαριάς χιονόπτωσης, δημιουργώντας έναν παγετώνα που πάτησε την εργαζόμενη ελληνική κοινωνία και τη νεολαία της.
Οι αλλαγές κυβερνήσεων αποδείχτηκαν απλώς εναλλαγές. Οι ελπίδες που καλλιεργούνταν σε κάθε προεκλογική περίοδο αποδείχτηκαν φρούδες. Γιατί να συμβεί διαφορετικά με την τωρινή εναλλαγή;
Αν προσέξουμε το λόγο του Μητσοτάκη και των υπουργών του, θα δούμε ότι κυριαρχεί η λέξη «ανάπτυξη». Αυτό είναι το νέο «νερό του Καματερού». Πρώτα θα γίνει αυτό και μετά θα έρθουν όλα τα άλλα, λένε.
