3 αποκαταστάσεις και μπόλικο θράσος#2(το Θράσος)

Συνέχεια από εδώ

Το θράσος αρχικά όλων αυτών, από το ...ΠΑΣΟΚ μέχρι τους ...αναρχικούς, που τολμάνε να επικαλούνται το όνομα «Αρης Βελουχιώτης» κατά κύριο λόγο (αλλά και άλλων, με αγαπημένο τους άλλο παράδειγμα τον Πλουμπίδη) προκειμένου να χτυπήσουν το κόμμα για το οποίο αυτοί οι άνθρωποι έζησαν και πέθαναν. Γιατί αν δεν αποτελεί αυτό σκύλευση πτωμάτων, τότε τι; Και σάματι φταίμε εμείς αν αυτοί οι πολιτικοί χώροι δεν γέννησαν ήρωες; Γιατί να είμαστε υποχρεωμένοι να μιλάμε για τους δικούς μας, λες και πέφτει λόγος και αλλού για αυτούς;

3 αποκαταστάσεις και μπόλικο θράσος#1

Μαθαίνουμε από τον «Ριζοσπάστη» πως  το ΚΚΕ  υλοποιώντας τις αποφάσεις της πανελλαδικής συνδιάσκεψης της 16^ης /7/2011, προχωράει σε δημόσιες εκδηλώσεις για τις κομματικές αποκαταστάσεις Ν.Ζαχαριάδη, Ν.Βαβούδη, και την πολιτική αποκατάσταση του Θ.Κλάρα (Αρη Βελουχιώτη).

Καιρός του ήτανε λοιπόν, και μπράβο στο κόμμα που έστω και με καθυστέρηση αποφάσισε επιτέλους να κάνει το αυτονόητο, και να επανεντάξει στην κομματική εξιστόρηση τρεις αγωνιστές – πραγματικά υποδείγματα για κάθε κομμουνιστή- κάθε αγωνιστή που σέβεται τον εαυτό του, στην θέση που τους πρέπει.

Πολλά έχουν γραφτεί τόσο από τον αστικό (βλ.  Το Βήμα) όσο και τον οπορτουνιστικό τύπο (βλ. «Αυγή»)σε σχέση με αυτές. Αυτά έχουν σχέση με το «θράσος» του τίτλου, αλλά σε σχέση με αυτό θα επανέλθουμε στην συνέχεια.