Ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ ψήφισαν περίπου το 50% των άρθρων του νομοσχεδίου

Αν οι αριθμοί λένε την αλήθεια, τότε η κυβέρνηση και ο Κωστής Χατζηδάκης έχουν λόγους να χαμογελούν μετά την ολοκλήρωση της ονομαστικής ψηφοφορίας για το εργασιακό νομοσχέδιο.

Κι αυτό γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ και το Kίνημα Aλλαγής ψήφισαν περίπου το 50% των άρθρων του νομοσχεδίου το οποίο είχαν χαρακτηρίσει με πύρινες ομιλίες αντιδραστικό, νεοφιλελεύθερο, μεσαιωνικό, ολετήρα και είχαν ζητήσει την απόσυρσή του.

Πιο αναλυτικά από τα 128 άρθρα του νομοσχεδίου ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε "ναι" σε 56 άρθρα, "όχι" σε 56 και παρών σε 17 άρθρα. Από την πλευρά τους οι βουλευτές του ΚΙΝΑΛ ψήφισαν "ναι" σε 74 άρθρα του νομοσχεδίου, το ΚΚΕ καταψήφισε τόσο επί της αρχής όσο και επί του συνόλου των άρθρων το νομοσχέδιο, το ΜέΡΑ 25 του Γιάννη Βαρουφάκη υπερψήφισε έξι άρθρα, ενώ η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου έδωσε θετική ψήφο σε 21 άρθρα.

Πάντως τη θετική ψήφο που έδωσαν ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ σε 56 και πλέον άρθρα που συγκέντρωσαν πάνω από 250 ψήφους, την ερμήνευσαν ως υπερψήφιση διεθνών οδηγιών για την εργασιακή ασφάλεια και την αντιμετώπιση της βίας στους χώρους δουλειάς.

Επί της αρχής το νομοσχέδιο ψηφίστηκε από τους 158 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, ενώ 42 άρθρα από τα 128 εγκρίθηκαν μόνο με την κυβερνητική πλειοψηφία.

Τα προκλητικά "παρών" του ΣΥΡΙΖΑ

Η θετική ψήφος που έδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ σε 56 άρθρα αλλά και τα "όχι" και τα "παρών" στα υπόλοιπα άρθρα προκάλεσαν την αντίδραση του Κωστή Χατζηδάκη και του Υπουργείου Εργασίας, καθώς σε ανακοίνωση γίνεται λόγος για "πολιτική υποκρισία" και "ρεσιτάλ πολιτικής τρικυμίας".

Στο μεταξύ οι δεξιοί τρολλάρουν αγρίως...

Συγκεκριμένα το Υπουργείο Εργασίας αναφέρει ότι "ο ΣΥΡΙΖΑ μέσα στην πολιτική του σύγχυση καταψήφισε το άρθρο 55 που κατοχυρώνει το 8ωρο.

Ακόμα ότι καταψήφισε τις διατάξεις της Επιθεώρησης Εργασίας, περιλαμβανομένων των άρθρων 122 και 123 που προβλέπουν ευκολότερη διαδικασία επιβολής κυρώσεων και
έκδοση διαταγής πληρωμής, ενώ:

• Ψήφισε ΠΑΡΩΝ στο άρθρο 14 που προβλέπει τη δυνατότητα να διεκδικεί, σε περίπτωση βίας ή παρενόχλησης, τα δικαιώματά του μέσω της συνδικαλιστικής τους οργάνωσης.
• Ψήφισε ΠΑΡΩΝ στο άρθρο 31 που ορίζει τα νέα "ευέλικτα" ωράρια, μολονότι προέρχεται από την Οδηγία 1158/2019 που οι ίδιοι υπέγραψαν.

Η ένσταση αντισυνταγματικότητας που κατέθεσε το ΚΚΕ

Την απόσυρση του νομοσχεδίου - έκτρωμα ζήτησε το ΚΚΕ και κατέθεσε ένσταση αντισυνταγματικότητας επί των διατάξεών του προς τον πρόεδρο της Βουλής, διότι όπως τόνισε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Θανάσης Παφίλης, κατεδαφίζει βασικές κατακτήσεις των εργαζομένων.

Στην ένσταση αντισυνταγματικότητας επισημαίνεται στην αρχή:

«Οι διατάξεις του Σχεδίου Νόμου παραβιάζουν τα δικαιώματα που απορρέουν από τη διάταξη του άρθρου 22 παρ. 2 του Συντάγματος (συλλογική αυτονομία), καθώς και τα δικαιώματα της συνδικαλιστικής ελευθερίας και της απεργίας (άρθρο 23 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος)».

Σε ό,τι αφορά τα άρθρα που εμπίπτουν στην αντισυνταγματικότητα, αναφέρεται:

👉Στο άρθρο 83 - Καταχώριση συνδικαλιστικών οργανώσεων: «Η εγγραφή των συνδικαλιστικών οργανώσεων στο μητρώο, όπως εισάγεται στο Σχέδιο Νόμου, αποτελεί προϋπόθεση για την άσκηση συνταγματικών δικαιωμάτων τους, όπως η συλλογική διαπραγμάτευση, η υπογραφή ΣΣΕ, η προκήρυξη απεργίας. Τα διαδικαστικά εμπόδια, που ορθώνει το ΣχΝ, μπορούν να οδηγήσουν, όχι απλώς σε περιορισμό, αλλά σε κατάλυση του δικαιώματος συλλογικής διαπραγμάτευσης, της απεργίας και γενικά της συνδικαλιστικής δράσης».

👉Στο άρθρο 86 - Γενική Συνέλευση μελών συνδικαλιστικών οργανώσεων: «Η δυνατότητα εξ αποστάσεως παρουσίας και διενέργειας ηλεκτρονικής ψηφοφορίας θέτει ζητήματα συμμετοχής των μελών - ψηφοφόρων της οργάνωσης στη Γενική Συνέλευση, τα οποία θα μπορούν, ενδεχομένως, να ψηφίζουν και από απόσταση, χωρίς να παρίστανται στο συλλογικό όργανο. Με τον τρόπο αυτό υπονομεύεται η ζωντανή διαδικασία και λειτουργία των Γενικών Συνελεύσεων ως συλλογικών οργάνων, όπου συνδιαμορφώνονται ή μπορεί και να μεταβάλλονται γνώμες, μέσα από τον ζωντανό διάλογο».

Οι νέοι στο στόχαστρο

Αν υπάρχει μια μερίδα εργαζομένων που θα βιώσει με μεγαλύτερη σφοδρότητα τις συνέπειες από το νέο νομοσχέδιο - έκτρωμα, αυτή είναι η σημερινή και η αυριανή βάρδια της εργατικής τάξης, οι νέοι εργαζόμενοι. Αυτοί που, στο όνομα της «καινοτομίας» και της «ψηφιακής επανάστασης», ακούνε την κυβέρνηση και την εργοδοσία να αντιστρέφουν προκλητικά την πραγματικότητα που ζούνε.

Να τους λένε δηλαδή ότι σήμερα, παρά την άνοδο της παραγωγικότητας και την πρόοδο της επιστήμης και της τεχνικής, ο «σύγχρονος εργαζόμενος» πρέπει να μάθει να ζει με λιγότερα δικαιώματα από ό,τι οι γονείς και οι παππούδες του, να δουλεύει περισσότερες ώρες και πιο εντατικά, για μικρότερο μισθό.

Παρουσιάζουν ως «κανονικότητα» αυτό που ήδη ζουν χιλιάδες νέοι εργαζόμενοι, ειδικά σε κλάδους όπως η Πληροφορική, οι Τηλεπικοινωνίες, το Εμπόριο, ο Επισιτισμός και προσπαθούν να τους πείσουν ότι είναι «εκσυγχρονισμός» να κατοχυρώνονται και με νόμο οι ατελείωτες και ακανόνιστες ώρες δουλειάς, το «όποτε και όπως» θέλει ο εργοδότης.

Δικαιολογημένα λοιπόν πολλοί νέοι αναρωτιούνται «τι πρόκειται να αλλάξει» με το νομοσχέδιο που φέρνει η κυβέρνηση, αφού δεν μπορούν να φανταστούν κάτι χειρότερο απ' αυτό που είναι η καθημερινότητά τους στη δουλειά.

Κι όμως.

Αίτημα του ΝΑΡ για 6ωρο-30ωρο: Δήθεν «επιθετική» απογείωση με ρεφορμιστικό περιεχόμενο

Το τελευταίο διάστημα οι δυνάμεις του ΝΑΡ στο συνδικαλιστικό κίνημα εμφανίζονται με τη νέα τους εφεύρεση, το αίτημα για «6ωρο-5νθήμερο-30ωρο». Πρόκειται για ένα αίτημα που αποπροσανατολίζει τους αγωνιστές του εργατικού κινήματος από τους βασικούς στόχους πάλης της περιόδου, δηλαδή την ανατροπή του αντεργατικού νομοσχεδίου, και την υπεράσπιση και διεκδίκηση του 5νθημερου-8ωρου.

Η θέση αυτή του ΝΑΡ πηγάζει από τη λαθεμένη ανάλυση για ανάγκη «επιθετικών αιτημάτων» και την άποψη για τη ματαιότητα της «φτωχής αμυντικής αντίστασης». Εμείς από τη μεριά μας δεν βλέπουμε τίποτα το «επιθετικό» στο να προτείνει κανείς ένα αίτημα απογειωμένο από την πραγματικότητα και τους συσχετισμούς στους χώρους δουλειάς. Με την ίδια λογική, αναρωτιόμαστε αν πιο «επιθετικό» θα ήτανε το 5ωρο-4ημέρο και πάει λέγοντας. Με ποιο κριτήριο διαλέγουμε τα αιτήματα για το εργατικό κίνημα;

Για εμάς, πρωταρχικό κριτήριο για ένα αίτημα είναι αν μπορεί να παλευτεί από τους εργαζόμενους. Αλλιώς δεν πρόκειται για πραγματικό αίτημα. Ας θυμηθούν οι σύντροφοι του ΝΑΡ το αίτημα για 1.450 ευρώ βασικό μισθό, το μισθό «των κοινωνικών αναγκών». Σήμερα πόσο κοστολογεί το ΝΑΡ τις εργατικές ανάγκες και τι μισθό βάζει για αίτημα; Μήπως ο συσχετισμός που διαμορφώθηκε μετά τα μνημόνια εξαΰλωσε το αίτημα; Αυτή τη στιγμή, κεντρικό σημείο του νόμου αποτελεί η διάλυση του 5νθήμερου-8ωρου, που, παρ’ όλο που έχει τρωθεί και καταπατιέται σε πολλούς κλάδους, αποτελεί (ειδικά για τη βιομηχανία) τον βασικό κατοχυρωμένο τρόπο υπολογισμού του εργάσιμου χρόνου. Πάνω σ’ αυτή τη βάση, οι εργαζόμενοι ακόμα και σε αυτούς τους κλάδους είναι εφικτό να κινητοποιηθούν για υπερασπιστούν το 8ωρο και τις κατακτήσεις που συνδέονται μ’ αυτό.

Μεγαλύτερο όμως πρόβλημα αποτελεί κατά τη γνώμη μας η αιτιολόγηση του αιτήματος από την πλευρά της καθοδήγησης του ΝΑΡ: οι αυξημένες τεχνολογικές δυνατότητες της ανθρωπότητας. Οι τεχνολογικές δυνατότητες δεν έχουνε σε τίποτα να κάνουνε με τη διεκδίκηση του ελεύθερου χρόνου.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ - ΕΚΤΡΩΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ

10ωρη δουλειά, πλήρης κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και νέο χτύπημα στη συνδικαλιστική δράση περιλαμβάνονται στις κατάπτυστες διατάξεις

Πόλεμο ενάντια στην εργατική τάξη κήρυξε η κυβέρνηση με την επίσημη παρουσίαση, χτες, ενός νομοσχεδίου - πραγματικού οδοστρωτήρα σε ό,τι έχει απομείνει όρθιο από τα εργασιακά δικαιώματα.

Ο «Ριζοσπάστης» παρουσιάζει σήμερα τα καίρια χτυπήματα που επιχειρεί το νομοσχέδιο στα εργατικά δικαιώματα.
____________
1ο χτύπημα: Συντριπτικό πλήγμα στο 8ωρο - Καθιέρωση 10ωρης δουλειάς - Ο «φερετζές» της «ψηφιακής κάρτας»

Χτίζοντας πάνω στο ευρωενωσιακό οικοδόμημα της «διευθέτησης του χρόνου εργασίας» και των αντίστοιχων νομοθετημάτων όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, το νομοσχέδιο προχωρά σε συντριπτικό χτύπημα του 8ωρου με την καθιέρωση 10ωρης δουλειάς, που θα επιβάλλεται από τους εργοδότες με ατομικές συμβάσεις εργασίας. Μάλιστα, παρά τη μέχρι τώρα προπαγάνδα της κυβέρνησης ότι το 10ωρο θα επιβάλλεται με ατομική σύμβαση εκεί που δεν υπάρχει σωματείο, ή τις γελοιότητες για «αίτηση του εργαζόμενου», από τη διάταξη προκύπτει το αντίθετο. Συγκεκριμένα, μπορεί να επιβάλλεται με ατομική σύμβαση ακόμα κι αν το συνδικάτο του χώρου διαφωνεί και δεν υπάρχει συλλογική συμφωνία!

Οι δύο τουλάχιστον επιπλέον ώρες εργασίας θα είναι χωρίς αμοιβή, ώστε να ξεχειλώνεται η τζάμπα εργασία, με την κυβέρνηση να παραπέμπει τον εργαζόμενο σε ...αναπλήρωσή τους με μειωμένο ωράριο ή άδεια όποτε συμφέρει την επιχείρηση. Το νομοσχέδιο μάλιστα δεν κάνει διάκριση εφαρμογής του μέτρου για συμβάσεις ορισμένου ή αορίστου χρόνου, κάτι που αφήνει ανοιχτό το πεδίο εφαρμογής του, π.χ. σε όσους εργάζονται σεζόν στον Τουρισμό: Θα δουλεύουν 10ωρα και 12ωρα για ένα εξάμηνο, χωρίς πρόσθετη αμοιβή, και η «αναπλήρωση» θα πηγαίνει στα αζήτητα, όταν θα έχουν πια απολυθεί...

Ο εμπαιγμός απογειώνεται από το υπουργείο Εργασίας όταν φτάνει να παρουσιάζει ως «δικαίωμα» του εργαζόμενου το να δουλεύει τζάμπα 10 ώρες τη μέρα, που τάχα δεν πρέπει να του το «στερούν» τα συνδικάτα...

Ο υπουργός φέρνει μάλιστα ως παράδειγμα τη «μητέρα» που όπως λέει έχει «δικαίωμα να μη δουλεύει την Παρασκευή για να βλέπει το παιδί της», έχοντας επιλέξει να δουλεύει «10 ώρες τις άλλες μέρες τη βδομάδα». Ενα ακόμα «επιχείρημα» που δείχνει ότι η κυβέρνηση είναι εκτός πραγματικότητας, αφού φαντασιώνεται γονείς που θέλουν να βλέπουν τα παιδιά τους την Παρασκευή (μέρα σχολείου) αλλά όχι τις Κυριακές που τους στέλνει για δουλειά, καταργώντας την κυριακάτικη αργία για δεκάδες κλάδους (βλ. παρακάτω).