αιτίων σε µιά κατεύθυνση πού στοχεύει στην πολιτική ανάλυση τής κατάστασης του οµοφυλόφιλου µέ δυνάµει έπαναστατικές προτάσεις καί διεξόδους. Και στα δυό κινήµατα έχουµε µιά µειονότητα από άτοµα του ίδιου φύλου η οποία καταπιέζεται καί δοκιµάζει στό σεξουαλικό πεδίο τήν καταπίεση πού δέχεται πιό φανερά στό κοινωνικο-οικονοµικό πεδίο. Ισχύουν λοιπόν καί γιά τό Gay Liberation Front οι γενικές εκτιµήσεις πού κάναµε για το Women's Liberation Movement, ιδιαίτερα όσον άφορά τό χαρακτήρα «της έκτακτης άνάγκης» των αιτηµάτων καί των αναλύσεων των δυό κινηµάτων, τά οποία διανύουν περίοδο ωρίµανσης και ανακάλυψης του εαυτού τους πού προαναγγέλλει πιθανόν τήν είσοδο σ'ένα επαναστατικό µέτωπο όχι πιά πάνω σε τοπικιστικές καί επιμέρους βάσεις.
Σέ µιά κοινωνία πού βασίζεται σέ ιερές αρχές όπως ο µονογαµικός γάµος, η ετεροφυλία, η πατριαρχία καί προστατεύει καί συγκαλύπτει τή βασική οικονοµική τους φύση µέ την αποδοκιµασία και την ηθική καί θρησκευτική άρνηση όλων των εκδηλώσεων πού ξεφεύγουν απ' αυτές τις ιερές αρχές, ο οµοφυλόφιλος δέν είναι ελεύθερος στις επιλογές του και αναγκάζεται νά υποχωρεί σ' έναν διφορούµενο, παράνοµο, ταπεινωτικό, περιθωριακό και σκληρό κόσµο, µέ τον οποίο δεν ταυτίζεται. Είναι αποµονωµένος µέσα σ' ένα καθαρτήριο, όπου νιώθει αόριστα κάποια σιγουριά µόνο αν οi διανοητικές του ικανότητες και η οικονοµική του κατάσταση µπορουν να εξαγοράσουν τη συγνώμη η την ανοχή της κοινωvίας:
Οµως αυτό δε συµβαίνει πάντοτε. Τις περισσότερες φορές, ή έκφραση της οµοφυλόφιλης σεξουαλικότητας δηµόσια, ξεσηκώνει την οργή των «φυσιολογικών», τον «εξοστρακισμό από τη µεριά των σοβινιστών ετερόφυλων», τις επιθέσεις συµµοριών από νεαρούς πού αναζητούν τη συγκίνηση και έχουν την επιθετικότητα αυτοσκοπό. Αυτή η καταπιεστική κατάσταση τους σπρώχνει στο τέλος σε ορισμένες περιοχές γκέτο, έξω από τις οποίες σπάνια θα τούς συµβούλευε κανείς να το διακινδυνεύσουν χωρίς να συγκαλύψουν τραγικά την προσωπικότητά τους.
Οι οµοφυλόφιλοι υφίστανται λοιπόν συχνά διακρίσεις στη δουλειά και είναι δύσκολο να βρούν σπίτι αν τολµήσουν να πουν ειλικρινά τι είναι.
Για να ξεφύγουν από την αισχρή καταπίεση τς επαρχίας και τής περιφέρειας, πολλοί µετακοµίζουν στο Λονδίνο και ζούν δηµόσια σαν οµοφυλόφιλοι στο γκέτο τους ή µέσα στα πλαίσια της gay υποκουλτούρας κάνουν ζωή σχιζοφρενική, παριστάνοντας τους φυσιολογικούς στη δουλειά και ζώντας ανοιχτά σαν οµοφυλόφιλοι το βράδυ στα κλάµπ και τα πάµπ του Τσέλσι και του 'Ερλς Κόρτ.[43]Σε ατοµικό επίπεδο, η διέξοδος από µιά τέτοια κατάσταση είναι είτε να καταπνίγεις τις τάσεις σου µπροστά σε άλλους ή και στον ίδιο τον εαυτό σου -µέ αναπόφευκτη συνέπεια τη δηµιουργία σχιζοφρενικών και νευρωτικών καταστάσεων πού πολύ δύσκολα µπορούν να ξεπεραστούν- είτε να
δεχτείς αυτή την gαy, αλλοτριωµένη, εκµεταλλευόµενη και εκµεταλλευτική υποκουλτούρα.
Τό Gay Liberation Front σχηµατίστηκε γιά νά αναζητήσει ριζικές λύσεις σ'αυτά τα προβλήµατα.
