Μετωπική!

Δύο λόγια για τα γεγονότα της 17/11 που αποτελούν την πολιτική εκτίμηση του γράφοντα για αυτά, και η οποία βέβαια μην έχοντας αξιώσεις αυθεντίας, απομένει να φανεί στο άμεσο μέλλον εάν τελικά θα επαληθευτεί ή όχι.

Η άποψη λοιπόν του fadomduck είναι πως πράγματι, όταν το ΚΚΕ φωνάζει πως την σύγκρουση την μεθόδευσε η κυβέρνηση και όχι το ίδιο, δεν λέει παρά την γυμνή αλήθεια, παρά το γεγονός πως αυτό τον γύρο η κυβέρνηση μοιάζει να τον έχασε (πολιτικά).

Και μοιάζει να τον έχασε πολιτικά, γιατί ούτε η τρομοκρατία τελικά πέρασε, αφού τελικά οι συγκεντρώσεις έγιναν, δηλαδή ο Χρυσαυγίδης έγινε σε πρώτη φάση ρόμπα σαν αναποτελεσματικός, ενώ το γεγονός πως τελικά ύπηρξε απρόκλητο χτύπημα των συγκεντρώσεων αυτών, τον έκανε διπλά ρόμπα και ως φασίστα, τόσο αυτόν όσο και την κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει (για να μην το προσωποποιούμε κιόλας).

Το ερώτημα που μπαίνει εδώ είναι το εξής:

-Είναι τόσο ηλίθιοι που δεν μπορούσαν να προβλέψουν το τι θα συμβεί όταν εξέδιδαν τις χουντικού τύπου πλήρως αντισυνταγματικές απαγορεύσεις τους, ή δεν μπορούσαν να προβλέψουν τις πολιτικές επιπτώσεις από αυτά που πράγματι τελικά συνέβησαν;

Κατά την άποψη μου λοιπόν, θα είναι τεράστιο λάθος να πιστέψουμε πως όλα αυτά έγιναν από ηλιθιότητα, “ανικανότητα”, ή κάποιες “λάθος εκτιμήσεις” των κυβερνόντων μας.

Όχι, η κυβέρνηση επέλεξε απόλυτα συνειδητά να μεθοδεύσει την μετωπική σύγκρουση τώρα, και επέλεξε απόλυτα συνειδητά να επωμιστεί και το ανάλογο “πολιτικό κόστος”, -αν τελικά υπάρξει τέτοιο για την ίδια, αφού έτσι και αλλιώς η τεράστια πλειοψηφία των ψηφοφόρων της, κάθε άλλο παρά για τις δημοκρατικές της ευαισθησίες φημίζεται αφενός, ενώ και εσωκομματικά είναι δέσμια της ακροδεξιάς της πτέρυγας, ήδη από τον καιρό του Σαμαρά.

Παρόλα αυτά το ερώτημα του γιατί επέλεξαν μια τακτική που θα τους οδηγούσε αναπόφευκτα σε μια άμεση μικρότερη ή μεγαλύτερη πολιτική ήττα παραμένει, και η απάντηση σε αυτό είναι σημαντική προκειμένου να μπορέσουμε να μπορέσουμε να προβλέψουμε τις επόμενες κινήσεις τους, και να πάρουμε τα μέτρα μας, πολιτικά και όχι μόνο.

«Οι ήρωες προχωρούν στα σκοτεινά»

Σκέψεις για την επέτειο της 17ης Νοεμβρίου από την Όλγα Νικολαΐδου.

«Θητεύσαμε παιδιά στη νύχτα
μ’ ένα σταφύλι θυμού ατρύγητο
Τι αμόλυντη περηφάνια είχαν τα λόγια μας
φωτίζοντας το θαύμα που θαύμα δεν έγινε.
…….
Είναι από τότε που βγάζουν στο σφυρί
τα κουρέλια εκείνου του πάναγνου έρωτα.
Κι όσοι τάχτηκαν πρώτοι
εξαργύρωσαν την κραυγή μας ερήμην.
Από εκείνη τη νύχτα ό,τι κι αν πω
φωνάζει σαν αίμα»

Οι παραπάνω στίχοι από το ποίημα «Το ερπετό της μνήμης» του Ηλία Γκρη.

Ο Ηλίας Γκρης, συμμετείχε στα γεγονότα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Μεγαλώσαμε, τα παιδιά της γενιάς μου, θαυμάζοντας την γενιά του Πολυτεχνείου. Συχνά, στεναχωριόμασταν που δεν είχαμε γεννηθεί νωρίτερα. Γιατί θεωρούσαμε βέβαιο, ότι αν η ηλικία μας το επέτρεπε, εκείνο το βράδυ που τα τανκς έμπαιναν μέσα, εμείς, θα ήμασταν εκεί, στην συμβολή των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, για να φωνάξουμε «Αδέλφια μας στρατιώτες». Οι ήρωες του Πολυτεχνείου, ήταν οι πιο αγαπημένοι μας, ακριβώς γιατί καλούμασταν να τους ανακαλύψουμε μόνοι μας, ψάχνοντας όχι σε σχολικά βιβλία, αλλά σε αρχεία εφημερίδων, σε λογοτεχνικά βιβλία, σε θρυμματισμένες διηγήσεις, σε τεμαχισμένες από τον πόνο, τον φόβο, αλλά και την ελπίδα αναμνήσεις, σε ματωμένα ποιήματα και τραγούδια.

Μετά σιγά σιγά τα πράγματα άλλαξαν. Η εορτή καθιερώθηκε επισήμως ως εθνική και κάποιους από εκείνους που είχαμε λατρέψει ως επαναστάτες, τους είδαμε να «διαπρέπουν» σε έναν χώρο που δεν τους είχαμε φανταστεί. Με τα χρόνια τους είδαμε να μεταλλάσσονται σε «golden boys» και «golden girls» ενός «χρηματιστηρίου» που εμείς αγνοούσαμε, γιατί πραγματικά ποτέ δεν είχαμε σκεφτεί ότι οι αξίες , αφορούν σε μετοχές και ομόλογα πάσης φύσεως.

-Μπογδανο μην τολμήσεις και έρθεις Kύπρο!

Το ανιστόρητο τσιράκι των μεγάλων συμφερόντων άνοιξε το στόμα του λίγες μέρες πριν την επέτειο του πολυτεχνείου και έχυσε το δηλητήριο του.

Ετσι κάνουν τα φίδια.

Σύμφωνα με τον βλακέντιο κουραμπιέ φιλόσοφο της ελληνικής τηλεόρασης η τουρκική εισβολή οφείλεται στην λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Δεν ευθύνονται οι Συνταγματάρχες και οι εδώ τους εγκάθετοι πραξικοπηματίες και λοιπός συρφετός, αλλα οι φοιτητές του Πολυτεχνείου.

Ο εγκάθετος των καναλαρχών Μπογδανος δεν μας κάνει αίσθηση, στην Ελλάδα και στην Κύπρο το Κεφάλαιο και οι πολιτικοί απόγονοι των Χουντικών προσπαθούν μεθοδευμένα να ξαναγράψουν την ιστορία.

Φέτος βάλανε τον Μπογδάνο.

41η επέτειος Πολυτεχνείου: Μαζική και δυναμική η αντιιμπεριαλιστική πορεία

Με μια μεγάλη αντιιμπεριαλιστική πορεία προς την αμερικάνικη πρεσβεία ολοκληρώθηκαν νωρίς το βράδυ της Δευτέρας οι τριήμερες εκδηλώσεις για την 41ή επέτειο του ξεσηκωμού του Πολυτεχνείου. Ογκώδη, ισχυρά και οργανωμένα τα μπλοκ του ΚΚΕ, της ΚΝΕ και της Κοινωνικής Συμμαχίας, με τη συμμετοχή χιλιάδων εργαζόμενων, άνεργων, νέων, συνταξιούχων, έδωσαν τον τόνο στην αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση.

Τα συνθήματα «Οι ιμπεριαλιστές τη Γη ξαναμοιράζουν, με των λαών το αίμα τα σύνορα χαράζουν», «Ενωση και ΝΑΤΟ πολέμου συνδικάτο», «Ούτε γη ούτε νερό στους φονιάδες των λαών», «Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι», «Το Πολυτεχνείο ζει, έξω οι Αμερικανοί», «Εννιά δεκαετίες αγώνας και θυσία, το ΚΚΕ στην πρωτοπορία» αντήχησαν στους δρόμους της πρωτεύουσας, αλλά και στην αμερικάνικη πρεσβεία (Δείτε ΕΔΩ βίντεο). Για αρκετή ώρα τα μπλοκ του ΚΚΕ, της ΚΝΕ και της Κοινωνικής Συμμαχίας, περνούσαν μπροστά από την πρεσβεία.

Πολυτεχνείο: Ονόματα και φωτογραφίες των θυμάτων

Αυτός είναι ο "χάρτης του θανάτου"

Η προσπάθεια να πληγεί η ουσία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και να αποκαθηλωθεί με κάθε τρόπο το μήνυμα αντίστασης ενός λαού έναντι οποιουδήποτε ολοκληρωτικού καθεστώτος, είναι προσπάθεια που συστηματικά βρίσκεται σε εξέλιξη πάρα πολλά χρόνια τώρα. Και τα “επιχειρήματα” όσων υποστηρίζουν με πάθος ότι το Πολυτεχνείο είναι ένας μύθος και τίποτα παραπάνω εστιάζονται στα εξής δύο: σ΄ όσους απλά εξαργύρωσαν τη συμμετοχή τους στην εξέγερση -και οι οποίοι είναι η απόλυτη μειοψηφία- και στην αμφισβήτηση ύπαρξης έστω και ενός νεκρού ως συνέπεια των γεγονότων!

Ο Λεωνίδας Καλλιβρετάκης, μέλος τότε της Φοιτητικής Επιτροπής Αγώνα και πρόεδρος της συνέλευσης της Φιλοσοφικής Σχολής στο Πολυτεχνείο στις 16 Νοεμβρίου 1973, ιστορικός, διευθυντής ερευνών στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, με την έρευνά του που αποτυπώνεται στο εξαιρετικό κείμενο που ακολουθεί απαντά σ΄ όσους απλά μισούν όχι μόνο το Πολυτεχνείο,αλλά οποιοδήποτε γεγονός έχει να κάνει με αντίσταση.

Το κείμενο συνοδεύεται από τον ονομαστικό κατάλογο των θυμάτων αλλά κι έναν χάρτη πάνω στον οποίο έχουν αποτυπωθεί τα σημεία των Αθηνών όπου υπήρξαν νεκροί εκείνες τις ημέρες, μαζί με τις αστυνομικές ή στρατιωτικές δυνάμεις που ήταν κοντά στα σημεία που έπεσαν οι νεκροί.

Πατήστε ΕΔΩ για να δείτε όλο το κατάλογο των νεκρών και τις φωτογραφίες τους.

Το ζήτημα των θυμάτων: Νεκροί και τραυματίες

Ανακοίνωση του ΚΚΕ για τα 41 χρόνια από τον ηρωικό ξεσηκωμό στο Πολυτεχνείο το 1973

Σε ανακοίνωση του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 41 χρόνια από τον ηρωικό ξεσηκωμό στο Πολυτεχνείο το 1973 αναφέρει:

«Σαράντα ένα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τον ηρωικό ξεσηκωμό του λαού και της νεολαίας το Νοέμβρη του 1973 ενάντια στη στρατιωτική δικτατορία. Το ΚΚΕ καλεί τις νέες, τους νέους, τους εργαζόμενους, όλο το λαό να τιμήσουν τον ηρωικό ξεσηκωμό στο Πολυτεχνείο, τους νεκρούς του Νοέμβρη, που αποτέλεσε το κορυφαίο γεγονός της αντιδικτατορικής πάλης και να πάρουν μαζικά μέρος στις εκδηλώσεις γιορτασμού και στην πορεία προς την Αμερικάνικη πρεσβεία.

Οι νέες και οι νέοι, μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι, άνεργοι, έχουν δικαίωμα και πρέπει να μάθουν την αλήθεια για το λαϊκό ξεσηκωμό το Νοέμβρη του '73, τις καταλήψεις της Νομικής που προηγήθηκαν. Να μάθουν για το ρόλο που έπαιξε η στρατιωτική δικτατορία για την προάσπιση των συμφερόντων της πλουτοκρατίας, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Να απομονώσουν τη ναζιστική Χρυσή Αυγή, που ρίχνει λάσπη και συκοφαντεί την αντιδικτατορική πάλη του λαού και της νεολαίας. Να αποκρούσουν και όσους διαστρεβλώνουν τον ηρωικό ξεσηκωμό του Νοέμβρη του ’73, τη μεγάλη συμβολή του ΚΚΕ και της ΚΝΕ σε όλο τον αντιδικτατορικό αγώνα, στις καταλήψεις της Νομικής και του Πολυτεχνείου, στη σκληρή πάλη, καθ’ όλη την 7ετία, για να αναπτυχθεί η αντίσταση του λαού και της νεολαίας, για να σπάσει ο φόβος, ο συμβιβασμός και η μοιρολατρία ενάντια στον αντικομμουνισμό που ήταν η επίσημη ιδεολογία της στρατιωτικής δικτατορίας, του κράτους και των αστικών κομμάτων που έστρωσαν το δρόμο για την επιβολή της.

Για την "Πανσπουδαστική νο8"

Δημοσιεύτηκε σε δύο συνέχειες στο παρόν μπλογκ, το 2011 τέτοιες μέρες (εδώ και εδώ). Αναδημοσιεύεται για μια ακόμη χρονιά, για ευνόητους λόγους επικαιρότητας.

Το λογότυπο της εφημερίδας "Πανσπουδαστική"

Μέρες που είναι, είπαμε να πιάσουμε λίγο έναν πολύ διαδεδομένο αστικό μύθο που επαναλαμβάνεται εν χορώ, από σχετικούς και άσχετους, κάθε χρόνο τέτοιες μέρες. Αυτός δεν είναι άλλος από την περίφημη «Πανσπουδαστική νο8», μέσω της οποίας η ΚΝΕ καταδίκασε υποτίθεται, την κατάληψη του Πολυτεχνείου σαν έργο προβοκατόρων. Συμπυκνωμένη (γιατί με το πέρασμα των χρόνων προστίθεται συνεχώς και περισσότερη σάλτσα) αυτήν την άποψη μπορούμε να την βρούμε εκτός από τις διάφορες ανιστόριτες γκρούπες της «εξωκοινοβουλευτικής» και της «αναρχίας», σε ακροδεξιά(!) μπλογκ (με μια βόλτα στο google θα βρείτε και τέτοια), στην γνωστή και μη εξαιρετέα «καθημερινή»: 

(«...Ενα κόμμα που τρέμει το αυθόρμητο και βδελύσσεται το ακαπέλωτο, και οι πορείες του οποίου γίνονται έξω από τον πραγματικό κόσμο, σε έναν άλλον κόσμο, παράλληλο, αυτόκλειστο και αυτοσυντηρούμενο, ποιον άλλον να ενοχλήσει εκτός ίσως από τα μέλη του εκείνα που έχουν αρχίσει να κατανοούν ότι η αναμονή του «καθαρού προλεταριακού κινήματος» δεν διαφέρει σε πολλά από την αναμονή της Δευτέρας Παρουσίας και ότι εκείνη η διά της «Πανσπουδαστικής Νο 8 οξύτατη καταγγελία της ίδιας της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, το 1973, σαν «προβοκάτσιας», έχει αφήσει ανεξίτηλα και καθοδηγητικά τα σημάδια της;...»)

αλλά και στην «έγκριτη» κατά τα άλλα Ελευθεροτυπία , άρθρο της οποίας και παραθέτουμε σαν ενδεικτικό του «μύθου»:

Μαζικές συλλήψεις και ανελέητοι ξυλοδαρμοί φοιτητών ακολούθησαν μετά την εξέγερση. Πώς περιγράφουν οι ίδιοι τη φρίκη που έζησαν

PEΠOPTAZ: ΠANOΣ MΠAΪΛHΣ

H φρίκη είχε πρόσωπο στο υπόγειο γκαράζ της Γενικής Aσφάλειας, στα κρατητήρια της EΣA, στις στρατιωτικές φυλακές στο Mπογιάτι. Kαι δεν ήταν μόνο Mπάμπαλης, ο Mάλιος, ο Λουκόπουλος, ήταν δεκάδες άτομα, αστυνομικοί, στρατιωτικοί απλοί φαντάροι, γιατροί, που είχαν πέσει πάνω στους νεαρούς φοιτητές και τους σακάτευαν με φάλαγγες, εικονικές εκτελέσεις, με ανελέητους ξυλοδαρμούς. Nύχτα-μέρα ξύλο, ανακρίσεις, τρομοκρατία χωρίς τέλος.

Hταν λίγο μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, όταν η Aσφάλεια άρχισε μαζικές συλλήψεις φοιτητών, οι οποίοι είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στα γεγονότα της 17ης Nοεμβρίου.

Hθελαν να τους αποσπάσουν ότι «δια πλειόνων πράξεων συνιστωσών εξακολούθησιν ενός και του αυτού εγκλήματος επεδίωξες την εφορμογήν ιδεών εχουσών ως έκδηλον σκοπόν την δια βιαίων μέσων ανατροπήν του πολιτεύματος και δημοκρατικού καθεστώτος και την εγκθίδρυσιν του κομμουνιστικού καθεστώτος εις την χώραν κατά το πρότυπον των λαϊκών δημοκρατιών».

Kαι όσοι αρνούνταν να μιλήσουν, όπως περιγράφουν οι ίδιοι στις καταθέσεις τους μετά την πτώση της χούντας στη δίκη των βασανιστών, υποβάλλονταν σε μεθοδικά βασανιστήρια, τα οποία είχαν εμπνευστεί αρρωστημένα μυαλά.

Tότε υπήρχαν δύο τύποι βασανιστηρίων, όπως λένε σήμερα οι τότε φοιτητές: αυτά που γίνονταν με επιστημονικό τρόπο, όπου οι βασανιστές σε χτυπούσαν, πονούσες, αλλά δεν κινδύνευες να πεθάνεις, αλλά και αυτά, συνήθως στο Mπογιάτι, όπου νεαροί στρατιώτες χτυπούσαν παντού με ό,τι έβρισκαν μπροστά τους.

Kαι σαν να μην έφταναν οι ξυλοδαρμοί, οι φοιτητές, αφού δεν μπορούσαν να σταθούν στα πόδια τους, στοιβάζονταν σε υγρά κελιά χωρίς τροφή και νερό, χωρίς περίθαλψη.

Kαι για να διατηρήσουν τα προσχήματα οι εμπνευστές των βασανιστηρίων, έβαζαν έναν γιατρό, ο οποίος μοίραζε γνωματεύσεις γενικώς, χωρίς να αναφέρει πουθενά περί βασανισμών.

Αρχείο ΕΡΤ: Δίκες Απριλιανών,ΕΑΤ-ΕΣΑ,Πολυτεχνείου

Οι «χρυσαυγίτες» στο Πολυτεχνείο του ’73

Του Δημήτρη Ψαρρά
Ο στενός συνεργάτης του Μιχαλολιάκου Γιάννης Περδικάρης στο βιβλίο του «Χρυσή Αυγή – Πολιτικός Οδοδείκτης» που υπογράφει με το ψευδώνυμο Ιων Φιλίππου αποκαλύπτει τη δολοφονική και παρακρακτική δράση των νεοφασιστών

Ειρωνεία της ιστορίας: Η πιο πρόσφατη συμβολή στην ιστοριογραφία περί Πολυτεχνείου φέρει την υπογραφή ενός φανατικού εθνικοσοσιαλιστή!

Συνιδρυτής της Χρυσής Αυγής, στενός συνεργάτης του Μιχαλολιάκου και συγγραφέας των βασικών ιδεολογικών κειμένων της οργάνωσης, ο Γιάννης Περδικάρης ήταν φοιτητής στη Σχολή Μηχανολόγων του Μετσόβιου την περίοδο της εξέγερσης. Στο βιβλίο του περί Χρυσής Αυγής που μόλις κυκλοφόρησε με το ψευδώνυμο Ιων Φιλίππου, ο Περδικάρης περιγράφει τον ιδιαίτερο ρόλο της ομάδας Μιχαλολιάκου, η οποία ανήκε τότε στο «Κόμμα Τετάρτης Αυγούστου», την οργάνωση του Κώστα Πλεύρη, τη μόνη οργάνωση που επέτρεπε τη λειτουργία της το δικτατορικό καθεστώς.

«Την πρώτη βραδιά της εξέγερσης», γράφει ο Περδικάρης, «μια μεγάλη ομάδα εκατό νεολαίων ξεκίνησε από τα γραφεία της Τετάρτης Αυγούστου με κατεύθυνση τους δρόμους πέριξ του Πολυτεχνείου. Εκεί συναντήσαμε και αρκετούς άλλους αντιφρονούντες [σ.σ.: με τον όρο αυτό περιγράφει τους χουντικούς, αντιφρονούντες δηλαδή προς το φοιτητικό κίνημα] και “αντιφρονούντες”, δηλαδή παρακρατικούς και ασφαλίτες. Αργότερα, οι αντιφρονούντες πύκνωσαν σημαντικά, ώστε σε μια σύσκεψη του δρόμου στις 11.00 τη νύχτα, αποφασίστηκε η οργάνωση εισβολής στο Πολυτεχνείο. Η έλλειψη σχεδιασμού αλλά κυρίως στιβαρής ηγετικής ομάδας, αποσόβησε τελικά μια τέτοια εξέλιξη. Ετσι, επιδοθήκαμε μέχρι πρωίας στην παρεμπόδιση και αποτροπή της τροφοδοσίας των εγκλείστων από τις εξωτερικές ομάδες περιφρούρησης, περιφερόμενοι στους κήπους του Μουσείου, την Τοσίτσα και την Στουρνάρη. Πρέπει να σημειώσω ότι η ηγεσία της Τετάρτης Αυγούστου εκείνες τις ημέρες ήταν άφαντη [σ.σ.: καρφί για τον Πλεύρη]».

Μήπως τελικά κάποιες εξεγέρσεις έχουν μπει σε μουσεία;

Ένα από τα πιο γνωστά συνθήματα που ακούγεται πολύ κάθε χρόνο αυτές τις μέρες στις πορείες για την εξέγερση του Πολυτεχνείου είναι το "οι εξεγέρσεις δεν μπαίνουν σε μουσεία - εμπρός για τις γενιάς μας τα πολυτεχνεία".

Το σύνθημα αυτό καθεαυτό με βρίσκει ασφαλώς σύμφωνο και το έχω φωνάξει και εγώ πολλές φορές. Το πρόβλημα είναι όμως ότι πολλοί το φωνάζουν...και μετά απλά κάνουν την εθιμοτυπική πορεία για το Πολυτεχνείο, συμμετέχουν ίσως και σε κάποιες εθιμοτυπικές ομιλίες για το τι έγινε τότε, κτλ, κτλ, κτλ.

Με λίγα λόγια, αντί να εμπνεόμαστε από τους αγώνες του παρελθόντος, απλά τα θυμόμαστε, και το χειρότερο απ' όλα είναι ότι ακόμα και όσοι έχουν διάθεση να ξανακάνουν ένα "νέο Πολυτεχνείο", αδυνατούν να κατανοήσουν ότι εκτός από ομοιότητες, υπάρχουν και διαφορές με τότε, και άρα χρειάζεται και διαφορετική αντιμετώπιση. Έτσι, μπορεί να υπάρχουν παλιοί, αλλά και νέοι αγωνιστές, που θέλουν την ανατροπή, αλλά φαντασιώνονται ότι η σημερινή κατάσταση μπορεί τάχα να αλλάξει μόνο με πολιτικό αγώνα.

Η σημερινή κατάσταση δεν αφορά μόνο τη μορφή του πολιτεύματος, μιας και η καπιταλιστική κρίση είναι πολύ βαθύτερη, έχει παγκόσμιες διαστάσεις, και αναγκάζει τους πάντες να εξετάσουν όλα τα επίπεδα, δηλαδή όχι μόνο το πολιτικό-κοινωνικό-ιδεολογικό (όπως επί χούντας), αλλά και το οικονομικό.

Υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο;

Κάποτε ρώτησαν τον Γκέμπελς αν υπήρχαν κρεματόρια κι αν οι ναζί είχαν επιδοθεί στην εξολόθρευση των Εβραίων. Κι εκείνος απάντησε: «Αδύνατον, αν συνέβαινε κάτι τέτοιο θα το γνώριζα»! Η ιστορία του γκεμπελισμού είναι επομένως παλιότερη των αποβρασμάτων που την υπηρετούν. Η διαφορά πλέον είναι ότι ο γκεμπελισμός πέραν των παλιών μεθόδων, αξιοποιεί και νέες μορφές διάχυσής του, όπως για παράδειγμα αυτός ο παράλληλος και συχνά ανεξέλεγκτος κόσμος του διαδικτύου. Όποιος επιχειρήσει να σερφάρει τούτες τις μέρες της επετείου του Πολυτεχνείου στο διαδίκτυο θα διαπιστώσει ότι είναι αδύνατον να μείνει ανέγγιχτος από τα βρομόνερα του γκεμπελισμού. Η προσφιλής ενασχόληση των διαδικτυακών «ΕΣΑτζήδων» είναι η διακίνηση της θεωρίας πως «δεν υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο» και πως «οι νεκροί του Πολυτεχνείου είναι μύθος»…

Η αλήθεια για το Φύλλο 8 της Πανσπουδαστικής

Με τις μέρες του Πολυτεχνείου να πλησιάζουν, τις μνήμες να αναζωπυρώνονται και την μεγάλη πορεία μνήμης και αγώνα της 17/11 να βρίσκεται στα σκαριά, τα μέλη του Κόκκινου Φάκελου επιχειρούμε να ανοίξουμε το θέμα του φύλλου 8 της Πανσπουδαστικής, που ταλαιπώρησε και θα ταλαιπωρήσει (φανταζόμαστε και φέτος) πολλές φοιτητικές και συνδικαλιστικές συνελεύσεις. Όλοι μας έχουμε τουλάχιστον μια φορά συμμετέχει σε κάποια συνέλευση στην οποία, τούτες τις μέρες, διάφοροι πραίτορες και προεστοί, διαφόρων παρατάξεων (από το ΠΑΣΟΚ μέχρι το ΝΑΡ) επιχειρούν να καταγγείλουν τις δυνάμεις της ΚΝΕ ή του ΚΚΕ για το περίφημο φύλλο 8 της Πανσπουδαστικής.

Όπως συμβαίνει συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις, η φημολογία, οι διαδόσεις και η παραπληροφόρηση, έχουν δώσει την θέση τους στην ιστορική αλήθεια σε σημείου που αυτή είναι δύσκολο να αποκαλυφθεί εάν κανείς δεν έχει την διάθεση να ψάξει βαθιά και να την αποκαλύψει. Πέραν της εσκεμμένης διαστρέβλωσης (που συνήθως προέρχεται από θρασίμια που τόλμησαν να αφαιρέσουν ψηφιακά τα συνθήματα στις πύλες του Πολυτεχνείου από τις αφίσες τους), θεωρούμε ότι και στον χώρο των σημερινών παρατάξεων υπάρχει κόσμος που δεν έχει για αντικειμενικούς λόγους ξεκάθαρο το τι υπήρξε και τι έλεγε το φύλλο 8. Για αυτούς τους λόγους θεωρούμε αναγκαία την ανάδειξη αυτού του θέματος.

1) Τι είναι και τι ήταν η"Πανσπουδαστική"

Για την "Πανσπουδαστική νο8"

Δημοσιεύτηκε σε δύο συνέχειες στο παρόν μπλογκ, πέρσι τέτοιες μέρες (εδώ και εδώ). Αναδημοσιεύεται και σήμερα για ευνόητους λόγους επικαιρότητας.

Το λογότυπο της εφημερίδας "Πανσπουδαστική"

Μέρες που είναι, είπαμε να πιάσουμε λίγο έναν πολύ διαδεδομένο αστικό μύθο που επαναλαμβάνεται εν χορώ, από σχετικούς και άσχετους, κάθε χρόνο τέτοιες μέρες. Αυτός δεν είναι άλλος από την περίφημη «Πανσπουδαστική νο8», μέσω της οποίας η ΚΝΕ καταδίκασε υποτίθεται, την κατάληψη του Πολυτεχνείου σαν έργο προβοκατόρων. Συμπυκνωμένη (γιατί με το πέρασμα των χρόνων προστίθεται συνεχώς και περισσότερη σάλτσα) αυτήν την άποψη μπορούμε να την βρούμε εκτός από τις διάφορες ανιστόριτες γκρούπες της «εξωκοινοβουλευτικής» και της «αναρχίας», σε ακροδεξιά(!) μπλογκ (με μια βόλτα στο google θα βρείτε και τέτοια), στην γνωστή και μη εξαιρετέα «καθημερινή»: 

(«...Ενα κόμμα που τρέμει το αυθόρμητο και βδελύσσεται το ακαπέλωτο, και οι πορείες του οποίου γίνονται έξω από τον πραγματικό κόσμο, σε έναν άλλον κόσμο, παράλληλο, αυτόκλειστο και αυτοσυντηρούμενο, ποιον άλλον να ενοχλήσει εκτός ίσως από τα μέλη του εκείνα που έχουν αρχίσει να κατανοούν ότι η αναμονή του «καθαρού προλεταριακού κινήματος» δεν διαφέρει σε πολλά από την αναμονή της Δευτέρας Παρουσίας και ότι εκείνη η διά της «Πανσπουδαστικής Νο 8 οξύτατη καταγγελία της ίδιας της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, το 1973, σαν «προβοκάτσιας», έχει αφήσει ανεξίτηλα και καθοδηγητικά τα σημάδια της;...»)

αλλά και στην «έγκριτη» κατά τα άλλα Ελευθεροτυπία , άρθρο της οποίας και παραθέτουμε σαν ενδεικτικό του «μύθου»:

Μύθοι και πραγματικότητα: Για την "Πανσπουδαστική νο8"#2

συνέχεια από εδώ

Αφού λοιπόν είδαμε πως το περί ου ο λόγος κείμενο, ούτε της ΚΝΕ είναι, ούτε σε κάποιο «όργανο» της ΚΝΕ αναδημοσιεύθηκε, ας δούμε λίγο και το τι ακριβώς λέει, μια και ελάχιστοι έχουν μπει στον κόπο να το διαβάσουν.

Η ανακοίνωση λοιπόν της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα του Πολυτεχνείου έχει γραφτεί σαν απάντηση στις γνωστές αιτιάσεις της ΕΣΑ περί «αναρχικών στοιχείων τα οποία εισχώρησαν στον πανεπιστημιακό χώρο με σκοπό την διασάλευσιν της δημοσίας τάξεως ...κλπ».

Το γεγονός πως όσοι καταγγέλλουν την ανακοίνωση της «συντονιστικής» σαν συκοφαντική, δικαιώνουν εμμέσως πλην σαφώς την ...ΕΣΑ στην οποία το κείμενο απαντάει, δεν δείχνει να έχει προβληματίσει κανέναν, σχεδόν 40 χρόνια μετά. Το προσπερνάμε και συνεχίζουμε για να δούμε που ακριβώς καταγγέλλεται η κατάληψη του ΕΜΠ σαν έργο προβοκατόρων. Τέτοιο πράγμα βέβαια δεν υπάρχει πουθενά στο κείμενο! Και πως θα μπορούσε εξάλλου; Σε μία τέτοια περίπτωση η «συντονιστική» θα κατήγγειλε τον ίδιο τον ...εαυτό της!

Τι αφορά λοιπόν η καταγγελία περί προβοκατόρων; Ας την δούμε:

«...καταγγέλλουμε την προσχεδιασμένη εισβολή στον χώρο του Πολ)χνείου την Τετάρτη, 14 του Νοέμβρη, 350 περίπου οργανωμένων πρακτόρων της ΚΥΠ, ...με σκοπό να προβάλουν με κάθε μέσο τραμπουκισμού και προβοκάτσιας (τι μου θυμίζει...;) γελοία αναρχικά συνθήματα και συνθήματα που δεν εκφράζανε την στιγμή και τις συγκεκριμένες δυνάμεις...»

η ανακοίνωση της "συντονιστικής"

Εδώ λοιπόν δεν καταγγέλλεται καμμία κατάληψη του ΕΜΠ. Εκείνο που καταγγέλλεται σαν προβοκατόρικο, είναι η προσπάθεια κάποιων μειοψηφιών να καπελώσουν (και μάλιστα προσπαθώντας να καταλάβουν τα μεγάφωνα του ΕΜΠ με την βία, όπως λέει παρακάτω) με τα δικά τους συνθήματα και πρακτικές, μία ευρύτερη λαϊκή κινητοποίηση. Είναι ένα έργο, το οποίο έχουμε βαρεθεί εξάλλου να το βλέπουμε σε κάθε κινητοποίηση, και μέχρι σήμερα.

Μύθοι και πραγματικότητα: Για την "Πανσπουδαστική νο8"

Το λογότυπο της εφημερίδας "Πανσπουδαστική"

Μέρες που είναι, είπαμε να πιάσουμε λίγο και άλλον έναν πολύ διαδεδομένο αστικό μύθο που επαναλαμβάνεται εν χορώ, από σχετικούς και άσχετους, κάθε χρόνο τέτοιες μέρες. Αυτός δεν είναι άλλος από την περίφημη «Πανσπουδαστική νο8», μέσω της οποίας η ΚΝΕ καταδίκασε υποτίθεται, την κατάληψη του Πολυτεχνείου σαν έργο προβοκατόρων. Συμπυκνωμένη (γιατί με το πέρασμα των χρόνων προστίθεται συνεχώς και περισσότερη σάλτσα) αυτήν την άποψη μπορούμε να την βρούμε εκτός από τις διάφορες ανιστόριτες γκρούπες της «εξωκοινοβουλευτικής» και της «αναρχίας», σε ακροδεξιά(!) μπλογκ (με μια βόλτα στο google θα βρείτε και τέτοια), στην γνωστή και μη εξαιρετέα «καθημερινή»: 

(«...Ενα κόμμα που τρέμει το αυθόρμητο και βδελύσσεται το ακαπέλωτο, και οι πορείες του οποίου γίνονται έξω από τον πραγματικό κόσμο, σε έναν άλλον κόσμο, παράλληλο, αυτόκλειστο και αυτοσυντηρούμενο, ποιον άλλον να ενοχλήσει εκτός ίσως από τα μέλη του εκείνα που έχουν αρχίσει να κατανοούν ότι η αναμονή του «καθαρού προλεταριακού κινήματος» δεν διαφέρει σε πολλά από την αναμονή της Δευτέρας Παρουσίας και ότι εκείνη η διά της «Πανσπουδαστικής Νο 8 οξύτατη καταγγελία της ίδιας της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, το 1973, σαν «προβοκάτσιας», έχει αφήσει ανεξίτηλα και καθοδηγητικά τα σημάδια της;...»)

αλλά και στην «έγκριτη» κατά τα άλλα Ελευθεροτυπία , άρθρο της οποίας και παραθέτουμε σαν ενδεικτικό του «μύθου»:

«...Το μυστήριο της «Πανσπουδαστικής Νο 8»