Η εκτέλεση του Μπενίτο Μουσολίνι από Ιταλούς παρτιζάνους

Ο ηγέτης του φασιστικού κόμματος της Ιταλίας, Μπενίτο Μουσολίνι που διοίκησε με αυταρχικό τρόπο τη χώρα, για σχεδόν είκοσι χρόνια, εκτελέστηκε στις 28 Απριλίου του 1945 στο Μιλάνο από Ιταλούς κομμουνιστές παρτιζάνους.

Tον συνέλαβαν την ώρα που προσπαθούσε να διαφύγει προς την Ελβετία μαζί με την ερωμένη του Κλαρέττα Πετάτσι.

Ο δικτάτορας που οδήγησε την Ιταλία στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ήταν σύμμαχος του Χίτλερ, άρχισε να χάνει έδαφος, μετά την ήττα του στα ελληνικά βουνά της Ηπείρου.

Δείτε στο βίντεο της «Μηχανής του Χρόνου» την αρχή του τέλους, του Μπενίτο Μουσολίνι και την εξευτελιστική εκτέλεση του, μαζί με κάποιους συντρόφους του.

Τα πτώματά τους κρεμάστηκαν σε κεντρική πλατεία του Μιλάνου.

ΓΙΑ ΤΗΝ 48ωρη ΑΠΕΡΓΙΑ

Τα παιδιά-θαύμτα τα ξέρετε, έτσι δεν είναι; Μιλάμε για τον Μότσαρτ που σε νηπιακή ηλικία συνέθετε μουσικά κομμάτια, τον Νόρμαν Γουάτσάιντ που έπαιξε σε Μουντιάλ στα 17 του και πάει λέγοντας. Στην Ελλάδα είχαμε προ τριακονταετίας και μια νεαρά-θαύμα: Την Άννα Διαμαντοπούλου που διορίστηκε νομάρχης στην ηλικία των 26 ετών, πραγματώνοντας ιδιαίτερα εμφατικά το σύνθημα του Ανδρέα Παπανδρέου περί περήφανων νιάτων.

Σήμερα, αφού διήνυσε μία εντυπωσιακή πολιτική πορεία σε Ελλάδα και Ευρώπες, η Άννα "Έχω πάει και Μπόντιμπίλντεμπεργκ" Διαμαντοπούλου είναι μια ανήσυχη παρατηρηρτής των πολιτικών δρώμενων. Βεβαίως, απέχει πολύ από το να θεωρηθεί ως εντασσόμενη στη συνέχεια του ως άνω ανδρεϊκού συνθήματος ("Τιμημένα Γηρατειά"), οπότε, εύλογα πιστεύουμε ότι θα επανακάμψει για να συνεχίσει την ευρωπορεία της η δοκιμαζόμενη χώρα μας. Κάτι σαν χρυσή εφεδρεία, να πούμε.

Για να μην ξεχαστεί και τελείως, βέβαια, που και που ξεμυτίζει με καμιά ανάρτηση σε σόσιαλ μίντια, εντασσόμενη στο ρεαλιστικομενουμευρωπαϊκό κλίμα, αυτό κάτω από το οποίο θα τα βρουν (ή τα ΄χουν ήδη βρει) συριζοπασόκοι και πασόκοι. Σε μία εξ αυτών μας λέει, μέσω γλαφυρής αφήγησης με χρήση δραματικού διαλόγου, πόσο κακός είναι ο σοσιαλισμός (ο κανονικός, όχι ο καλός, ο δικός της) που έρχεται σε ρήξη με την Αγορά, το ρεαλισμό, την Κοινή Λογική κ.λπ. Συγκεκριμένα, διεκτραγωδείται η κατάσταση της Βενεζουλελας που ο κόσμος υποφέρει και εξάγεται αβίαστα το συμπέρασμα ότι χωρίς ΕΕ και καπιταλισμό, θα ψάχναμε για λαχανίδες.

Βεβαίως, στο παράδειγμα της Βενεζουέλας έχει και τα δίκια της. Αντί ο συχωρεμένος ο Τσάβες να καταργήσει τη δικτατορία της αστικής τάξης (κοινοβουλευτισμό) το ΄ριξε σε κάτι μεσοβέζικα που, έστω και ως τέτοια, εξασφάλισαν ένα καλύτερο βιοτικό επίπεδο για μεγάλο μέρος των πενόμενων κοινωνικών στρωμάτων.

ΛΑΕΝ: Απίστευτοι υποκριτές και τυχοδιώκτες

"κλικ" για μεγέθυνση

Η ΛΑΕ των Λαφαζάνη, Στρατούλη κ.ά., με σχόλιό της την Τετάρτη 27/4, καταγγέλλει την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ότι με την «πρακτική της υποχρεωτικής κατάθεσης των ταμειακών διαθεσίμων φορέων και οργανισμών στην Τράπεζα της Ελλάδος» τα «παραδίδουν στα νύχια των εκβιαστών». Και εξηγούν, μάλιστα, ότι η διαφωνία τους «εδράζεται και στην ουσία και στη σημασιοδότηση αυτών των πρακτικών που οδηγούν στο στέγνωμα των φορέων κοινωνικής πολιτικής στο όνομα της εξυπηρέτησης των δανειστών».

Θα έλεγε κανείς ότι καλώς καταγγέλλεται η συγκεκριμένη κυβερνητική πρακτική, καθώς ξεζουμίζει κυριολεκτικά τους ήδη τσακισμένους ΕΟΠΥΥ, ΟΑΕΔ και άλλους φορείς, θέτοντας σε κίνδυνο τη λειτουργία τους και τις ελάχιστες - όσες πια - παροχές προς τις λαϊκές οικογένειες. 

Υπάρχει, όμως, ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός, που αν τα στελέχη της ΛΑΕ δεν το ξέχασαν, μάλλον υπολογίζουν ότι το ξέχασαν όλοι οι άλλοι... Κι αυτό είναι ότι αυτή η πρακτική γίνεται με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) που θεσπίστηκε τον Απρίλη του 2015! Τότε που στην κυβέρνηση της «πρώτη φορά Αριστεράς», οι κ.κ. Λαφαζάνης, Στρατούλης και άλλοι, που σήμερα μαζεύονται στη ΛΑΕ, στρογγυλοκάθονταν σε κορυφαίες υπουργικές θέσεις.

Συγκεκριμένα, ως μέλη του υπουργικού συμβουλίου, οι Π. Λαφαζάνης, Ν. Χουντής, Ν. Βαλαβάνη και Δ. Στρατούλης προσυπέγραφαν την ΠΝΠ που όριζε:

Προς τα πού πάει η Αίγυπτος;

O πρώην πρόεδρος Χόσνι Μουμπάρακ καταδικάστηκε

 για υπεξαίρεση και για το ρόλο του στην καταστολή

διαδηλώσεων. Ωστόσο, τα γεγονότα, όπως τα πίστεψε

τότε η πλειοψηφία, δεν επαληθεύτηκαν ποτέ.

Εδώ και πέντε χρόνια, η ιστορία της Αιγύπτου, όπως και μερικών άλλων αραβικών κρατών, είναι μια σειρά από συνωμοσίες, βία, ανακοινώσεις και διαψεύσεις. Ό τι πίστεψε η διεθνής κοινή γνώμη σε δεδομένη στιγμή αμφισβητήθηκε από νέα στοιχεία. Ο Τιερί Μεϊσάν (Thierry Meyssan) προσπαθεί εδώ να διαχωρίσει το αληθινό από το ψεύδος, ενώ εξακολουθεί να αναρωτιέται για το τι κρύβει ακόμη ο σημερινός πρόεδρος αλ-Σίσι.
______________
Εξαιρετικά συντηρητική κοινωνία, υπό την ηγεσία του στρατού, η Αίγυπτος γνώρισε περίοδο αναταραχής κατά τα τελευταία πέντε χρόνια και δεν έχει αναρρώσει πλήρως. Μπορούμε να συζητήσουμε αυτά τα γεγονότα με τρεις διαφορετικούς τρόπους, αν και κανένας δεν είναι πλήρως ικανοποιητικός:
Για τις δυτικές κυβερνήσεις και το Τύπο τους, κάθε στρατιωτικό καθεστώς θα ήταν κακό από μόνο του και ήμασταν θεατές μιας πάλης μεταξύ των υποστηρικτών του και των δημοκρατών. Το πρόβλημα αυτής της ανάγνωσης είναι, πρώτον, ότι οι Αιγύπτιοι στρατιωτικοί είναι Ρεπουμπλικάνοι και, δεύτερον, διαθέτουν μια λαϊκή υποστήριξη άπειρα ευρύτερη από τους δημοκράτες.
Για τους υπερασπιστές του Δικαίου, ο Μοχάμεντ Μόρσι ανακηρύχτηκε σε νόμιμα εκλεγμένο πρόεδρο από το 17% των ψηφοφόρων. Ωστόσο, η νομιμότητα του θα έπρεπε να είχε τεθεί υπό αμφισβήτηση, όταν 33 εκατομμύρια Αιγύπτιοι απαίτησαν την ανάκληση του, και αποδείχτηκε με στοιχεία, ότι η Εκλογική Επιτροπή δεν είχε τηρήσει την ψήφο των πολιτών το 2012. Ως εκ τούτου, είναι αδύνατο να χαρακτηριστεί η ανατροπή του ως « πραξικόπημα ».
για τους ίδιους τους Αιγυπτίους, αυτά τα γεγονότα είναι η συνέχιση της πάλης μεταξύ εθνικιστών και ισλαμιστών. Η Αδελφότητα των Αδελφών Μουσουλμάνων, η οποία έχει προσπαθήσει πολλές φορές να καταλάβει την εξουσία μετά τη δολοφονία των πρωθυπουργών το 1945 και το 1948 και του πρόεδρου το 1981, τελικά το κατάφερε με τη βοήθεια των ΗΠΑ και νοθεύοντας τις εκλογές. Ωστόσο σήμερα, ο υπέρμαχος των εθνικιστών πωλεί τη χώρα στους Σαουδάραβες.

Η παραίτηση του Χόσνι Μουμπάρακ (11 Φεβρουαρίου 2011)

Το 2011, οργανώθηκαν λαϊκές διαδηλώσεις από την Ουάσιγκτον η οποία είχε ήδη αναπτύξει επί τόπου μια ολόκληρη κοορτή από ΜΚΟ που εμπλέκονται στις «χρωματιστές επαναστάσεις» και συντονίζονται από την ομάδα του Gene Sharp [1]. Ήταν το ξεκίνημα της «Αραβικής Άνοιξης».

Οι πολιτικοί απατεώνες και το πραγματικό δίλημμα

Κυβερνούν «πολιτικοί απατεώνες» που δηλώνουν «αριστεροί» για να κάνουν όλη την βρώμικη δουλειά του συστήματος, σημείωσε ο Νίκος Μπογιόπουλος, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό «Κρήτη 9,84».

Εδώ που φτάσαμε, τόνισε, ο λαός πρέπει να αναστοχαστεί για το πραγματικό δίλημμα. Το πραγματικό δίλημμα δεν είναι αν καλύτερος εφαρμοστής μνημονίων είναι ο Τσίπρας ή ο Μητσοτάκης, ούτε αν είναι προτιμότερο ένα νέο «οικουμενικό» κυβερνητικό σχήμα από τους ίδιους βουλευτές και τα ίδια κόμματα που ψήφισαν το 3ο Μνημόνιο.

Το πραγματικό δίλημμα είναι αν ο λαός θα επιτρέψει σε «αριστερούς» και δεξιούς «σωτήρες» να συνεχίσουν να είναι οι μεσάζοντες της υποδούλωσης και της λαϊκής εξαθλίωσης του ή αν θα εξεγερθεί για να πάρει την εξουσία στα χέρια του, προς όφελος της ζωής του και της ανεξαρτησίας της Ελλάδας.

Έργα ή "έργα" Ιωάννου Μεταξά;

Από το Cogito ergo sum:

Μπράβο σου για τα στοιχεία που έχεις συλλέξει. Να πω κι εγώ ότι το "πρωτοποριακό για την εποχή του 1939 Ασυλο Κοκκινιάς" το ίδρυσε η ίδια κυβέρνηση που εγκαθίδρυσε το ΙΚΑ, το 8ωρο, την εργατική εστία, τις διακοπές για τους εργαζόμενους κι ένα χρόνο μετά είπε το "ΟΧΙ" στους Ιταλούς φασίστες και το κράτησε όχι μόνο 17 ώρες όπως κάτι δημοκράτες της εποχής μας αλλά μέχρι το τέλος. Η κυβέρνηση του Ι.Μεταξά. Καλή συνέχεια.

Το παραπάνω κειμενάκι αναρτήθηκε τις προάλλες από τον αναγνώστη Κ. ως σχόλιο στο Ιστοριούλες φασιστών (2). Η ευγένεια της διατύπωσης και η καλή χρήση της γλώσσας με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν έχω να κάνω με άλλον έναν ηλίθιο χρυσαυγήτη αλλά με κάποιον κακώς πληροφορημένο αναγνώστη, ο οποίος δικαιούται μια εξ ίσου ευγενική απάντηση. Πάμε, λοιπόν, να αποκαταστήσουμε την ιστορική αλήθεια, βοηθώντας και τον συγκεκριμένο αναγνώστη να βγει από την πλάνη του αλλά και τους υπόλοιπους αναγνώστες να λύσουν ενδεχόμενες σχετικές απορίες:

(α) Ι.Κ.Α.

Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος

ως πρόεδρος του Εθνικού Ενωτικού
Κόμματος, το οποίο ίδρυσε το 1935,

 ενώ ήταν διοικητής του ΙΚΑ.

Η ιστορία του ΙΚΑ δεν έγινε αμαρτωλή τώρα στα γεράματα. Οι αμαρτίες ξεκινούν από τα γεννοφάσκια του. Γι' αυτό πρέπει να πάρουμε τα πράγματα με την σειρά, αν θέλουμε να βγάλουμε άκρη. Και να μη ξεχνάμε ότι κάθε σταθμός αυτής της ιστορίας κατακτήθηκε με αγώνες και αίμα.

Εν αρχή ην ο νόμος 2868 του 1922 "Περί υποχρεωτικής ασφαλίσεως των εργατών και ιδιωτικών υπαλλήλων" (ΦΕΚ Α' 119/30-7-1922). Μ' αυτόν τον νόμο άνοιξε ο δρόμος για να στηθούν τα πρώτα κλαδικά ταμεία (καπνεργατών, αρτεργατών κλπ) αλλά το πανεργατικό αίτημα για ενιαία κοινωνική ασφάλιση συνέχισε να μένει ανικανοποίητο.

Το 1932, επί κυβερνήσεως Βενιζέλου, ήρθε ο νόμος 5733 "Περί των κοινωνικών ασφαλίσεων" (ΦΕΚ Α' 364/11-10-1932), όπου ορίζεται ότι "συνιστάται Αυτόνομος Οργανισμός υπό τον τίτλον Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων" (άρθρο 14, παρ.1). Το ΙΚΑ γεννιέται μ' αυτόν τον νόμο. Εδώ στηρίζονται όλοι όσοι υποστηρίζουν ότι το ΙΚΑ το έφτιαξε ο Βενιζέλος.

ΑΘΗΝΑ: Μαζικό συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ ενάντια στο νόμο - λαιμητόμο

«Πάρτε πίσω το νόμο-λαιμητόμο» το σύνθημα που βροντοφώναξαν εργαζόμενοι, άνεργοι, αυτοαπασχο-λούμενοι, γυναίκες, νέοι και νέες, οι οποίοι διαδήλωσαν στο Σύνταγμα, ύστερα από το κάλεσμα του ΠΑΜΕ. Το πανό στην κεντρική εξέδρα έστειλε το μήνυμα: «Δεν θα περάσει ο νόμος-λαιμητόμος για την Κοινωνική Ασφάλιση. Όλοι στη 48ωρη γενική απεργία», με υπογραφή ΠΑΜΕ.

Στο συλλαλητήριο παραβρέθηκε και έκανε δήλωση ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας. (Δείτε τη δήλωση ΕΔΩ)

Νωρίτερα, οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στα σημεία όπου είχαν οριστεί οι προσυγκεντρώσεις, στην πλατεία Κάνιγγος, στο σταθμό του ΗΣΑΠ στο Μοναστηράκι, στους Στύλους του Ολυμπίου Διός και στην πλατεία Ομονοίας.

Πίσω από τα πανό των σωματείων τους και των Λαϊκών Επιτροπών απαίτησαν δουλειά για όλους, δουλειά με δικαιώματα με βάση τις σύγχρονες ανάγκες τους. Με συνθήματα όπως «Μέσα στης Ευρώπης τη λυκοσυμμαχία έχει μόνο φτώχεια, πολέμους και ανεργία», «Μια επιλογή έχει ο λαός, ταξικός αγώνας, όχι συμβιβασμός», «Είμαστε σε πόλεμο μην παραδοθείς, έφτασε η ώρα να ξεσηκωθείς», «Πολέμα ταξικά, σημάδεψε σωστά γκρέμισε μνημόνια και αφεντικά» έκαναν ξεκάθαρο ότι όποτε και να φέρει για ψήφιση το νόμο - έκτρωμα για το Ασφαλιστικό, θα απαντήσουν με γενικό ξεσηκωμό, με 48ωρη απεργία, με συλλαλητήρια οργής και αγώνα.

Στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα, μίλησε ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης, πρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγικής Βιομηχανίας, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε ο Ηλίας Τσιμπουκάκης, εκ μέρους των Επιτροπών Αγώνα Μισθωτών και Αυτοαπασχολούμενων Τεχνικών.

8 δικαιολογίες για να αράξεις σπίτι σου και να μην κάνεις τίποτα για το ασφαλιστικό που θα σου καταστρέψει τη ζωή

Προσπαθούμε να δώσουμε μερικά άλλοθι στον μέσο αδιάφορο, για να εξηγεί στην παρέα του γιατί δεν πρόκειται να κάνει τίποτα για το ασφαλιστικό, σε περίπτωση που δε ντρέπεται να τα πει παραέξω.

Έχεις βρεθεί και εσύ στη δυσάρεστη θέση να σε αποκαλούν παρτάκια, όταν έκατσες να πιεις κάπου το φρέντο σου ή να φας ένα φρόζεν γιόγκουρτ; Έχει τύχει να μη μπαίνεις στο φέισμπουκ σε μέρα πορείας ή απεργίας, για να νομίζουν όλοι ότι συμμετείχες και εσύ; Έχεις νιώσει τον κοινωνικό αποκλεισμό, όταν όλοι στην παρέα σου γελάνε συγκαταβατικά και ίσως σου χαϊδεύουν το κεφαλάκι, όταν τους εξηγείς πως με τις πορείες δεν αλλάζει τίποτα;

Μην ανησυχείς. Είμαστε εμείς εδώ και με αφορμή το νέο γύρο κινητοποιήσεων που ξεκινάνε σε όλη την Ελλάδα ενάντια στο νέο ασφαλιστικό, προσπαθούμε να σου δώσουμε μερικές ατάκες, που μπορείς να λες στους κολλητούς σου και να κρύβεις την πραγματική έκταση της μαλακίας που σε δέρνει.

Όταν σε ρωτάνε λοιπόν γιατί δεν κατεβαίνεις στην πορεία για το ασφαλιστικό, μπορείς ανερυθρίαστα να τους λες:

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΛΙΘΟΓΡΑΦΩΝ: Ανακοίνωση για την απεργία της ΠΟΕΣΥ-"Δεν θα επιτρέψουμε να μας κλείσει το στόμα ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός"

Η Πανελλαδική Ένωση Λιθογράφων εξέδωσε ανακοίνωση για την απεργία διαρκείας της ΠΟΕΣΥ όπου επισημαίνει τα εξής:
__________
«Η κατάθεση στη Bουλή από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ του Aσφαλιστικού και του Φορολογικού σε ένα σχέδιο νόμου, επιβεβαιώνει την πρόβλεψη ότι έρχεται βαρύ πλήγμα που μας αγγίζει όλους. Το Ασφαλιστικό μας καταδικάζει σε μία σύνταξη επίδομα πτωχοκομείου, για όσους την πάρουν και στη δουλειά ως τα βαθιά γεράματα.

Στο όνομα της εξυγίανσης των ασφαλιστικών Ταμείων, δημιουργεί ένα υπερταμείο καταργώντας ότι άλλο υπάρχει, μεταξύ αυτών και το ΕΤΑΠ - ΜΜΕ. Καταργείται η σημερινή κατώτερη σύνταξη που ήταν 486 ευρώ. Τα 384 ευρώ της εθνικής σύνταξης θα δίνονται με 20ετή Ασφάλιση, όταν σήμερα αρκούσαν 15 έτη. Όποιος εργαζόμενος θέλει να βγει στα 62 έτη, θα δέχεται ποινή 40%, δηλαδή θα μειώνεται απευθείας η σύνταξή του στα 230 ευρώ.

Αυτά ως κάποια από τα σοβαρότερα μέτρα μαζί με μία σειρά άλλες παροχές που περικόπτονται από τους συναδέλφους που είναι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ ή στο ΕΤΑΠ - ΜΜΕ, συνιστούν το νέο Ασφαλιστικό περιβάλλον που μας θέλει να αφήνουμε την τελευταία μας πνοή στις μηχανές των εργοστασίων. Στις 11 μειώσεις των προηγούμενων κυβερνήσεων, έρχονται να προστεθούν ''με ένα νόμο και ένα άρθρο'' άλλες τόσες.

Τα μέτρα που φέρνει το Ασφαλιστικό και το Φορολογικό, ασφαλώς δεν αγγίζουν μόνο τους Λιθογράφους ή τον κλάδο του Τύπου και των ΜΜΕ. Χτυπάνε ενιαία την εργατική τάξη και ενιαία πρέπει να αντιμετωπιστούν.

Είναι ώρα ευθύνης και αγώνα! Είναι ώρα να στείλουμε το μήνυμα: ''Πάρτε πίσω το νόμο-λαιμητόμο, να πληρώσει το κράτος και η μεγαλοεργοδοσία''.

Τέρμα οι θυσίες για τα κέρδη των εκδοτών και των βιομηχάνων του κλάδου!

ΠΑΜΕ: Ανακοίνωση - κάλεσμα για το παναττικό συλλαλητήριο

Όλοι στο συλλαλητήριο την Τρίτη - Να μην περάσουν τα αντιλαϊκά μέτρα στο Ασφαλιστικό και τη φορολογία

Όλοι στο συλλαλητήριο την Τρίτη 26 Απρίλη στις 7 μ.μ. στο Σύνταγμα. Να μην περάσουν τα αντιλαϊκά μέτρα στο Ασφαλιστικό και τη φορολογία. Απαντάμε με μαζική συμμετοχή στη 48ωρη πανελλαδική απεργία.

Αυτό είναι το μήνυμα του ΠΑΜΕ σε σχετική ανακοίνωσή του με την οποία καλεί και στο παναττικό συλλαλητήριο. Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:
______
«Συνάδελφοι εργάτες, άνεργοι, ελευθεροεπαγγελματίες, συνταξιούχοι, νέες και νέοι,

Όλοι στη μάχη της απεργίας! Η καλύτερη τιμή στην εξέγερση των εργατών του Σικάγο την Πρωτομαγιά του 1886 είναι η επιτυχία της. Στήνουμε εργατικό - λαϊκό μπλόκο στην επίθεση κυβέρνησης - ΕΕ - κεφαλαίου.

Έρχεται βαρύ πλήγμα στο Ασφαλιστικό που μας αγγίζει όλους! Εργαζόμενους νέους και παλιούς, στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, εργαζόμενους με πολλά έτη ασφάλισης, εργαζόμενους με μισθούς που χαρακτηρίζονται "υψηλοί" προκειμένου να δικαιολογηθεί η εξίσωση προς τα κάτω σε συντάξεις και δικαιώματα, ώστε να συνηθίσουμε τη ζωή με τα ελάχιστα και τα ψίχουλα! Το νέο Ασφαλιστικό χτυπά κύρια τους εργαζόμενους που βρίσκονται στους σημερινούς άθλιους μισθούς των 586 και 511 ευρώ, τους εργαζόμενους που εργάζονται με όλες τις ελαστικές μορφές εργασίας, τους ανέργους!

Ας δούμε τα θαύματα με άλλο μάτι (άγιες μέρες γαρ)

Ο Ντέιβιντ Χιουμ, διάσημος Σκοτσέζος στοχαστής του 18ου αιώνα, επισήμανε κάτι έξυπνο σχετικά με τα θαύματα: αρχικά, όρισε το θαύμα ως «υπέρβαση» (ή παραβίαση) των νόμων της φύσης.

Το βάδισμα στην επιφάνεια της θάλασσας, η μετατροπή του νερού σε κρασί, η εκκίνηση ενός ρολογιού με τη δύναμη της σκέψης, η μετατροπή ενός βατράχου σε πρίγκιπα, παραβιάζουν τους νόμους της φύσης. Τέτοια θαύματα θα ήταν πολύ ενοχλητικά για την επιστήμη. Ενοχλητικά, αν ποτέ συνέβαιναν, δηλαδή! Επομένως, πώς πρέπει να απαντάμε σε ιστορίες για θαύματα;
Ο Χιουμ χρησιμοποίησε τα παρακάτω λόγια — μην ξεχνάτε ότι τα έγραψε πριν από δύο και πλέον αιώνες, και το ύφος της γλώσσας έχει από τότε αλλάξει:

Καμιά μαρτυρία δεν επαρκεί για να εξακριβωθεί η ύπαρξη θαύματος, εκτός αν η μαρτυρία είναι τέτοια ώστε η διάψευσή της να αποτελεί ακόμη μεγαλύτερο θαύμα από το γεγονός που η ίδια αποπειράται να εξακριβώσει.

Επιτρέψτε μου να διατυπώσω το επιχείρημα του Χιουμ με άλλα λόγια. Αν ο Γιάννης σάς αφηγηθεί μια ιστορία για ένα θαύμα, πρέπει να την πιστέψετε μόνο αν εκτιμήσετε ότι θα επρόκειτο για ακόμη μεγαλύτερο θαύμα αν η ιστορία του Γιάννη ήταν ψέμα. Για παράδειγμα, μπορείτε να πείτε, «Θα εμπιστευόμουν στον Γιάννη τη ζωή μου, ποτέ δεν λέει ψέματα’ θα ήταν θαύμα αν ο Γιάννης έλεγε ποτέ ψέματα». Ωραία- όμως ο Χιουμ θα έλεγε το εξής: «Όσο απίθανο κι αν είναι να πει ο Γιάννης ψέμα, άραγε είναι πιο απίθανο απ’ όσο είναι το θαύμα που ισχυρίζεται ότι είδε;» Έστω ότι ο Γιάννης ισχυρίζεται πως είδε μια αγελάδα να πηδάει πάνω απ’ το φεγγάρι. Ανεξάρτητα από το πόσο ειλικρινής είναι ο Γιάννης, το ότι είπε ψέμα είναι «λιγότερο θαύμα» απ’ ό,τι ο ισχυρισμός του ότι μια αγελάδα πήδησε πάνω απ’ το φεγγάρι. Επομένως, πρέπει να προτιμήσετε την εξήγηση ότι ο Γιάννης ψεύδεται.

ΛΙΒΥΗ: Ετοιμάζεται η συγκάλυψη της νέας φάσης επέμβασης

Εντείνονται οι σχεδιασμοί δυτικών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για την επόμενη φάση της επέμβασής τους στη Λιβύη, όπου συνεχίζονται σφοδρότατες συγκρούσεις και η δράση των τζιχαντιστών του «Ισλαμικού Κράτους» έπειτα από την επέμβαση του 2011, με πρόσχημα την ανατροπή του τότε Προέδρου Μουαμάρ Καντάφι.

Οπως διαφάνηκε από τις δηλώσεις που έκαναν έως τα μέσα της βδομάδας, ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών Φίλιπ Χάμοντ, που επισκέφθηκε τη Δευτέρα την Τρίπολη της Λιβύης, ο απεσταλμένος του ΟΗΕ στη Λιβύη (Γερμανός διπλωμάτης) Μάρτιν Κόμπλερ, σε συνδυασμό με το ανακοινωθέν που εξέδωσε την Τρίτη το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών και Αμυνας της ΕΕ, το επόμενο διάστημα θα πρέπει να αναμένουμε, μεταξύ άλλων:

• Νέο «κάλεσμα» του διορισμένου, νέου, Λίβυου πρωθυπουργού, Φαγιέζ Σεράτζ, σε ΕΕ και ενδεχομένως και σε ΝΑΤΟ για «βοήθεια» που θα αφορά ενδεχομένως την εναέρια και θαλάσσια υποστήριξη μιας χερσαίας, ευρύτερης επιχείρησης λιβυκών δυνάμεων του στρατού και άλλων ένοπλων ομάδων (εφόσον βεβαίως καταστεί εφικτός ο κεντρικός έλεγχός τους από τον νέο πρωθυπουργό) κατά των τζιχαντιστών του «Ισλαμικού Κράτους» που εδρεύουν στη Σύρτη. Με τον τρόπο αυτό, Δυτικοί ιμπεριαλιστές θα αποφύγουν, από νομικής - τεχνικής άποψης, τις κατηγορίες περί επέμβασης, γιατί θα διαθέτουν την άδεια των λιβυκών αρχών. (Αλλωστε, ο ίδιος ο Κόμπλερ, σύμφωνα με την «Γκάρντιαν», δήλωνε προ ημερών: «Γιατί να μη ζητήσει μία συγκροτημένη κυβέρνηση ξένη στρατιωτική βοήθεια; Εάν έχεις τη συναίνεσή της, τότε δεν έχεις επέμβαση...»).
• «Πρόσκληση» των λιβυκών αρχών στην ΕΕ, προκειμένου να διευρυνθεί η ιμπεριαλιστική ευρω-ενωσιακή ναυτική αποστολή «ΣΟΦΙΑ» που γίνεται σε διεθνή ύδατα με πρόσχημα τη «διάσωση» Αφρικανών μεταναστών και προσφύγων. Εάν δοθεί μια τέτοια άδεια, τότε τα σκάφη της ΕΕ θα επιχειρούν και εντός των λιβυκών εγχώριων υδάτων, πραγματοποιώντας ναυτική επιχείρηση, που «τεχνικά» θα παρουσιάζεται όχι ως επέμβαση, αλλά ως «ανταπόκριση σε έκκληση βοήθειας».
• Ειδική «αντιτρομοκρατική» εκπαίδευση λιβυκού στρατού και αστυνομίας, αν όχι στη Λιβύη, πιθανώς σε μία κοντινή χώρα όπως η Τυνησία.

Η χαμένη τιμή της φιλανθρωπίας

1. Ποιος θα προστατεύσει αυτόν τον κόσμο από τη φιλανθρωπία; Αυτήν την έμμονη ιδέα του συστήματος που έχει καταντήσει χόμπι, ώστε οι «φιλάνθρωποι» να μην κάνουν τίποτε άλλο από το να ανιχνεύουν τις περιοχές δυστυχίας για να τις «χτυπήσουν» απροειδοποίητα;
Πραγματική εικόνα: Βλέπουμε με τη βοήθεια της κάμερας μια οικογένεια προσφύγων στη σκηνή της. Ακόμα προσπαθούν να καταλάβουν τη συμφορά που τους έχει βρει, όταν εμφανίζεται μπροστά τους μια γνωστή κυρία που γέρνει από το χρυσό που κουβαλάει πάνω της, σέρνοντας πίσω της έναν γνωστό τραγουδιστή, με χαμόγελο σαν να διαφημίζει οδοντόπαστα και φυσικά το τηλεοπτικό συνεργείο που αποτυπώνει το γεγονός. Ποιο γεγονός; Μα ότι έσφιξαν τα χέρια με τους πρόσφυγες και χάιδεψαν τα μικρά παιδιά με τον τρόπο των ζωόφιλων.

2. Η φιλανθρωπία είναι προσβολή για την ανθρωπότητα. Η αφόρητη φτώχεια ανάγεται σε θέαμα, προσλαμβάνεται σαν παρηγορητικό χάπι για τις νευρώσεις πολυτελείας και συχνά χρησιμοποιείται για καθαρά οικονομικούς λόγους.

3. Η συνάντηση των τριών Εκκλησιών στη Λέσβο, μαζί με το καλό ποδαρικό, απέδειξε και τη γύμνια τους. Το οικονομικό σύστημα που αποθεώνουν μέχρι σήμερα τους άφησε πίσω, να κινούνται σαν γραφικές φιγούρες φορτωμένες «ηλίθια» πάθη και την ψευδαίσθηση ότι καθορίζουν το παιχνίδι ακόμη και τώρα. Δεν κατάφεραν ούτε το ποίμνιό τους να πείσουν στη μόνη έμμονη ιδέα του γλυκύτατου Ιησού περί αγάπης. Τα χάνουν παρακολουθώντας τους χριστιανούς από εδώ ίσαμε το Βερολίνο για την ξενοφοβία, τη μισανθρωπία και την απάθειά τους.

Η ουκρανική πρεσβεία στην Αθήνα απαιτεί να διανέμονται στην Ελλάδα μόνο οι ταινίες που εγκρίνει!

Η αφίσα του ντοκιμαντέρ

Το καθεστώς του Κιέβου, που εξακολουθεί να ματοκυλά το Ντονμπάς (ανατολική Ουκρανία) παρά και ενάντια στην επίσημη εκεχειρία που έχει συμφωνηθεί, έχει χάσει πλέον κάθε μέτρο και σε διπλωματικό επίπεδο. Μετά την απαίτηση(!) που είχε τον περασμένο Φλεβάρη από το γαλλικό κανάλι Canal+ να μην μεταδώσει το ντοκιμαντέρ «Οι μάσκες της επανάστασης» του δημοσιογράφου Πολ Μορέιρα για τα γεγονότα του Μαϊντάν στο Κίεβο το 2014 και την τραγωδία με την οργανωμένη πυρπόληση του Σπιτιού των Συνδικάτων στην Οδησσό από τους φασίστες, όπου βρήκαν τραγικό θάνατο εκατοντάδες άνθρωποι στις 2 Μαΐου 2014, τώρα, ανάλογη απαίτηση προβάλει και στην Ελλάδα!
Με αφορμή την έναρξη των κοινών, διακρατικών ελληνο-ρωσικών πολιτιστικών εκδηλώσεων που θα γίνουν και στις δύο χώρες σε όλη τη διάρκεια του 2016, η πρεσβεία της Ουκρανίας στην Αθήνα, κουρελιάζοντας κάθε διπλωματική δεοντολογία, απαιτεί να μην προβληθεί στην Ελλάδα το ντοκιμαντέρ του Αντρέι Κοντρασόφ, «Κριμαία – Επιστροφή στην πατρίδα»!

Συγκεκριμένα, με επιστολή του προς τον δήμαρχο Αθηναίων, Γ. Καμίνη, ο πρέσβης της Ουκρανίας στην Ελλάδα, Βολοντίμηρ Σκούροβ, «παρακαλεί θερμώς» να «ληφθούν από τον Δήμο Αθηναίων τα απραίτητα μέτρα» για να αποτρέψει την προβολή «αυτηνής»(sic) της ταινίας, διότι το Κίεβο την θεωρεί ως ρωσική προπαγάνδα!

Το ντοκιμαντέρ θα προβληθεί, μεταξύ άλλων, και στον κινηματογράφο «Αλκυονίδα», στο πλαίσιο αφιερώματος στον ρωσικό κινηματογράφο από 23 έως 27 Απριλίου, το οποίο θα πλαισιωθεί και από άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Ψιτ… συνάδελφε! (δημοσιογραφικό και πένθιμο)

Για να δημιουργηθούν  οι πιθανότητες  επιτυχίας ενός  αγώνα , βασική προϋπόθεση είναι η διάχυση του δίκαιου χαρακτήρα του στην κοινωνία, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί  ανοχή, συμπάθεια, κατανόηση και υποστήριξη. Δεν υπάρχει άλλος κλάδος, άλλη επαγγελματική κατηγορία, που υπονόμευσε τόσο συστηματικά  αγώνες  (άλλων) εργαζομένων υποθάλποντας τον κοινωνικό αυτοματισμό όσο η δημοσιογραφία και οι δημοσιογράφοι. Ως εκ τούτου, δεν πρόκειται να «κλάψει» κανείς για τον «θάνατο» του  επαγγέλματος…

Ο θάνατος άλλωστε έχει επέλθει προ πολλού και σίγουρα πολύ πριν την κατάθεση του ασφαλιστικού από την κυβέρνηση της «αριστεράς» του Αλέξη Τσίπρα. Η βαριά ασθένεια του επαγγέλματος ξεκινά από πολύ παλιότερα. Τότε, που έδεναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα… Από τότε, το «σύμπλεγμα» των media  τοποθετήθηκε δίπλα στην εξουσία και πρόσφερε τις υπηρεσίες του με το αζημίωτο  για τη διαχείριση (και όχι ενημέρωση) της κοινής γνώμης. Όσο οι πόροι ήταν επαρκείς το σύστημα μπορούσε να εξασφαλίσει την αναπαραγωγή του: εναλλαγή των κομμάτων εξουσίας, μοίρασμα της πίτας στην οικονομική ολιγαρχία, αρκετά ψίχουλα για την ικανοποίηση των ψευδαισθήσεων των «λειτουργών» του Τύπου, κάποιοι από τους οποίους –και όχι λίγοι- συνήθισαν στο παντεσπάνι.

Ενσωματωμένο στο σύστημα εξουσίας το δημοσιογραφικό επάγγελμα (κατά περίπτωση ακούσια ή εκούσια)  αναλάμβανε την βρώμικη δουλειά με μοναδικό στόχο την διαιώνιση μιας βολικής και προσοδοφόρας κατάστασης για όσους ήταν στο κόλπο. Έτσι γίνονταν οι δουλειές, έτσι υπογράφονταν οι συμβάσεις, έτσι χαρίζονταν η διαφήμιση,  έτσι μοιράζονταν οι θέσεις φιλέτα, έτσι  εξασφαλίζονταν 2 και 3 και 4 και 5 αργομισθίες, έτσι καπαρώνονταν γραφεία τύπου, θέσεις σε γραμματείες  και πάει λέγοντας.

Άγριες μάχες Κούρδων (YPG) και Σύρων κυβερνητικών στην Καμισλί

Μάχες μαίνονται μεταξύ των σοσιαλιστικών κουρδικών Μονάδων Προστασίας του Λαού (YPG) και των συριακών κυβερνητικών δυνάμεων στην κυρίως κουρδική πόλη Καμισλί στη βορειοανατολική Συρία, δίπλα στα σύνορα με την Τουρκία.

Οι κυβερνητικές δυνάμεις βομβάρδισαν την Πέμπτη τις θέσεις των Κούρδων ανταρτών μέσα στη Καμισλί με όλμους, προκαλώντας απώλειες μεταξύ του άμαχου πληθυσμού.

Στον χάρτη βλέπετε με κόκκινο χρώμα τον κυβερνητικό θύλακα που υπάρχει μέσα στα κουρδικά εδάφη στη βορειοανατολική Συρία. Η «κορυφή» αυτού του θύλακα εισέρχεται μέσα στην πόλη Καμισλί, η οποία ελέγχεται σε ένα μέρος από τους Κούρδους (κίτρινο χρώμα) και από την κυβέρνηση (κόκκινο χρώμα). Ακριβώς από την απέναντι πλευρά των συνόρων, στην Τουρκία, βρίσκεται η επίσης κυρίως κουρδική πόλη Νίσιβη. Στη Νίσιβη οι Κούρδοι βομβαρδίζονται από το τουρκικό καθεστώς στην Καμισλί από το συριακό. Το έγκλημα των Κούρδων είναι ότι θέλουν την ελευθερία τους.

Μιλώντας στο ARA News από το Καμισλί, ο ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων Φερχάντ Χίσο δήλωσε ότι οι κυβερνητικές δυνάμεις του 54ου Συντάγματος βομβάρδισαν την περιοχή γύρω από τα κτιριακό συγκρότημα των Φυλακών Αλάγια [οι οποίες καταλήφθηκαν από τις κουρδικές δυνάμεις] ανατολικά της πόλης, προκαλώντας απώλειες μεταξύ των αμάχων.

Στον χάρτη βλέπετε τη διάταξη των αντιμαχόμεων δυνάμεων. Οι Κούρδοι είναι με το κίτρινο χρώμα και οι κυβερνητικοί με το κόκκινο.

«Πολλές οβίδες χτύπησαν τις συνοικίες Ζαϊτουνίγια και Αλ Γάρμπι εν μέσω συγκρούσεων μεταξύ κουρδικών δυνάμεων και κυβερνητικών», λέει ένας αυτόπτης μάρτυρας.

Τουλάχιστον 4 άμαχοι σκοτώθηκαν την Πέμπτη στη συνοικία Ζαϊτουνίγια, ένα από τα θύματα αναγνωρίστηκε ως ο Χελίν Αχμέντ, 10 ετών, και ακόμα 24 άνθρωποι τραυματίστηκαν σύμφωνα με ιατρική πηγή που μίλησε στο ARA News ανώνυμα.

Εκλογικές κατηγορίες “κατεστημένο” και “νέα γενιά”

*Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε σε σχέση με την Κύπρο, αλλά νομόζω πως κάποια από τα συμπεράσματα του θα μπορούσαν να ισχύουν απόλυτα και στην δική μας πραγματικότητα.
_______________

 

Ένα από τα φρουτάκια που ακούμε όποτε έρχονται εκλογές είναι το φρουτάκι του “κατεστημένου”. Το οποίο σαν αναλυτική κατηγορία είναι για τα σκουπίδια. Τι είναι ακριβώς το κατεστημένο; Ο συγκεκριμένος που κάθεται στην καρέκλα αυτή τη στιγμή, ο άλλος που ήταν πριν αλλά δεν είναι τώρα, οι πολιτικοί, οι τραπεζίτες, οι σκύλλοι, οι γάτοι; Δεν υπάρχει απάντηση, διότι ακριβώς είναι ένας όρος που χωρεί μέσα τα πάντα και δεν σημαίνει απολύτως τίποτε. Άλλο πράγμα σημαίνει όταν το χρησιμοποιούν οι φιλελεύθεροι, άλλο οι σοσιαλδημοκράτες αλλά και ανάλογα με την περίσταση. Το πιο αστείο της υπόθεσης είναι πως άνθρωποι για χρόνια στην πολιτική σκηνή, με λεφτά και επιχειρήσεις να πολιτεύονται με τον συγκεκριμένο όρο, όπως ο Γιώργος Λιλλήκας ( ένα παράδειγμα στο εξωτερικό, ο Ντόναλντ Τραμπ στην Αμερική, που εννοεί το “κατεστημένο” εννοώντας τους πολιτικούς της Ουάσιγκτον).

Το ίδιο συμβαίνει και με την ιδέα της “νέας γενιάς”. Τι θα κάνουν άραγε οι νέοι που δεν κάνουν οι παλιοί; Πολιτεύεται ο καθένας με το άτομο του; Aφού εκτός από το γεγονός πως η πολιτική είναι φαινόμενο αντικειμενικό και άρα δεν είναι ζήτημα νέων-παλιών, μέσα από κόμματα βγαίνουν, εκεί μαθαίνουν την διαδικασία, γνωρίζουν την εκλογική τους “πελατεία” κτλ. Για παράδειγμα, μήπως η Σάβια Ορφανίδου που πολιτεύεται με τον ΔΗΣΥ διαφέρει πουθενά σε αυτά που λέει με αυτά που λέει ο παλαιός Νίκος Αναστασιάδης;

Παρόλα αυτά, είναι δύο κατηγορίες που συζητιούνται πολύ, που εκτός από ωραία φανελάκια συνήθως χρησιμοποιούνται για να κτυπηθεί η αποχή και να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στο υπάρχον κοινοβουλευτικό σύστημα.

Ε.Ε.: Χρηματοδότηση 600.000€ σε φασιστικά κόμματα μόνο το 2016!

Σύμφωνα με έρευνα του σουηδικού αντιφασιστικού και αντιρατσιστικού Ιδρύματος Expo (ιστοσελίδα expo.se), η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδότησε με 600.000 ευρώ, για το έτος 2016, την ομαδοποίηση φασιστικών κομμάτων “Συμμαχία για την Ειρήνη και την Ελευθερία” (APF – Alliance for Peace and Freedom), της οποίας βασικό μέρος είναι η Χρυσή Αυγή. Συνολικά 2,3 εκατομμύρια ευρώ δόθηκαν τα έτη 2014-2016 σε κόμματα της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς, παρά τις υποσχέσεις των θεσμικών οργάνων της ΕΕ ότι θα ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για “να μην επιδοτούνται αντιδημοκρατικά κόμματα”.

• Διαβάστε όλη την έρευνα του expo.se: “Πάνω από 2 εκατομμύρια ευρώ σε επιδοτήσεις της ΕΕ χορηγούνται σε φασίστες”.

Υποτίθεται πως το 2014 η ΕΕ είχε αποφασίσει τη σκλήρυνση των όρων χρηματοδότησης των ακροδεξιών κομμάτων. Ωστόσο, με διάταξη που υπέγραψε ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς, στις 22/10/2014 στο Στρασβούργο, αποφασίστηκε ότι οι νέοι κανόνες δεν θα τεθούν σε ισχύ παρά μόνο από τις αρχές του 2017. Είναι αυτό το νομικό “παραθυράκι” που αξιοποίησε η Χρυσή Αυγή και η ομαδοποίηση των κομμάτων στην οποία ανήκει για να πετύχει τη χρηματοδότησή της με 600.000 ευρώ, μόνο για το 2016.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ-ΑΡΓΙΑΣ: Από το Σωματείο Εργαζομένων στις επιχειρήσεις «Μαρινόπουλος» και την Ένωση Εμποροϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης

Σε απεργιακή συγκέντρωση την Κυριακή 24 Απρίλη, που θα είναι ανοιχτά τα καταστήματα, καλούν το Σωματείο Εργαζομένων στις επιχειρήσεις του ομίλου «Μαρινόπουλος» στη Β. Ελλάδα και η Ένωση Εμποροϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης. Η συγκέντρωση θα γίνει στις 10.30 π.μ. στο «Καρφούρ Μακεδονία».

Σε ανακοίνωσή του το Σωματείο μεταξύ άλλων επισημαίνει ότι
«η καθυστέρηση της πληρωμής του μισθού Μαρτίου χτυπάει το καμπανάκι και σε μας, οι αναδιαρθρώσεις, οι επενδυτικές ενέργειες, οι μεγάλες συμπράξεις γίνονται με τις πλάτες τις δικές μας όπως γινόταν και η ανάπτυξη, πληρώνοντας εμείς το μάρμαρο. Τότε με μειώσεις μισθών, σήμερα με καθυστέρηση της πληρωμής του μισθού μας.

Δεν μπορούμε άλλο να τα ανεχθούμε, δεν πρέπει να το αφήσουμε να συνεχίζεται. Η ζωή μας έχει αποδείξει πως όσο σκύβουμε το κεφάλι τόσο περισσότερο χαμένοι είμαστε.

Ένας δρόμος μάς έχει απομείνει, της ενότητας, συσπείρωσης και διεκδίκησης των δικών μας συμφερόντων. Σήμερα δεν μπορούμε να κάνουμε πίσω από το αίτημα της άμεσης καταβολής του μισθού μας, τη μη αποδοχή καμίας άλλης καθυστέρησης ή της καταβολής μέρους του μισθού μας με άλλους τρόπους, π.χ. με διατακτικές.

Από τη μία μας μειώνουν τους μισθούς, καθυστερούν να μας τους καταβάλουν και από την άλλη μας ζητάνε να δουλεύουμε τις Κυριακές, μας ετοιμάζουν δραματικές αλλαγές στο Ασφαλιστικό, στο Φορολογικό, αυξήσεις στους έμμεσους φόρους σε βασικά είδη και θα συνεχίσουν με αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις και στις απολύσεις.

Ο Μαγιακόφσκι γράφει για το Λένιν

(…)

Θα θάψουμε τον πιο απλό άνθρωπο
απ’ όλους όσους έζησαν στη γη.
 
Απλός ναι, αλλ’ όχι σαν κι αυτούς
που το βλέμμα τους
πηγαίνει να καταλήξει στη λεκάνη τους.
 
Με μια ματιά που επόπτευε ολάκερη τη γη,
αγκάλιαζε αυτό που ο χρόνος σκέπαζε ξανά.
 
Σαν και σας και σαν εμένα, ίδιος κι απαράλλαχτος,
μόνο που στην άκρη των ματιών του,
 
ο στοχασμός περισσότερο ζαρώνει το πετσί,
και που τα χείλια του είναι πιο σκληρά και ειρωνικά.
 
Δεν είχε τη σκληράδα του σατράπη πάνω στ’ άρμα
που σε συντρίβει με μια μόνο κίνηση
των χαλιναριών.

Οι ΗΠΑ φτιάχνουν βάση στην Κoμπάνι

Μια άκρως σημαντική πληροφορία μεταφέρει η τουρκική εφημερίδα Yeni Safak, δημοσιογραφικό όργανο του Ερντογάν, η οποία αν επαληθευτεί βάζει βόμβα στα τουρκικά σχέδια.

Σύμφωνα με την εφημερίδα οι Αμερικανοί αγοράζουν εκατοντάδες εκτάρια γης στο συριακό έδαφος, στην περιοχή της Κομπάνι, στα σύνορα με την Τουρκία, με σκοπό τη δημιουργία εκεί στρατιωτικής βάσης και αεροδρομίου.

Σύμφωνα με τους Τούρκους οι Αμερικανοί αγόρασαν την περιοχή από το κουρδικό PYD, γεγονός που, εκ των άλλων, σημαίνει πως οι Κούρδοι θα κέρδισαν κάποια ανταλλάγματα πέραν των χρημάτων που υπολογίζονται στα 750-800.000 δολάρια.

Επικαλούμενη συριακές πηγές, η εφημερίδα αναφέρει ότι συνολικά οι Αμερικανοί αγόρασαν έκταση 1200 στρεμμάτων.

Οι Αμερικανοί κατασκευάζουν στρατιωτική βάση κοντά στο χωριό Σεχμπέτ, νότια της Κόμπανι, ενώ η αμερικανική αεροπορία θα κατασκευάσει βάση σε απόσταση 20 χλμ. της πρώτης στο χωριό Χαράμπ Ισκ.

Οι Κούρδοι παραχώρησαν μια έκταση 400 ακόμα στρεμμάτων δωρεάν στους Αμερικανούς, σε ένδειξη καλής θέλησης, σύμφωνα πάντα με την τουρκική εφημερίδα. Εκεί θα δημιουργηθεί και τρίτη αμερικανική βάση εντός της ελεγχόμενης από τους Κούρδους περιοχής.

Νοθείες

Δεν υπάρχει εθνική διέξοδος από την καπιταλιστική κρίση. Μια διαπίστωση που δεν προκύπτει ως παράγωγο ενός νηπιακού αντισωβινισμού, αλλά ως απόρροια της θέσης, ότι κάθε θεώρηση που προτάσσει την συνισταμένη του έθνους , ως την καθοριστική των ιστορικών, πολιτικών και οικονομικών εξελίξεων, καταλήγει στην προβολή ενός ηθικοπλαστικού εθνικισμού, που διαιρεί τον κόσμο σε προδότες και πατριώτες.

Δεν υφίσταται παγκόσμιο σχέδιο σκλάβωσης των Ελλήνων. Υπάρχει όμως ως υλικό αποκρυστάλλωμα του διεθνούς συσχετισμού δύναμης, η επιδίωξη των καπιταλιστικών ελίτ, εγχώριων και διεθνών, να κατασκευάζονται τρύπες στην γεωγραφία, μαύρα σημάδια φτώχειας, εξαθλίωσης και φθηνής εργασίας, που επεκτείνονται διαρκώς, πάνω στο ανάγλυφο του παγκόσμιου χάρτη.

Ακριβώς για αυτό πολιτικά εγχειρήματα, ή ακόμη και πολιτικές αναγνώσεις της ιστορικής πραγματικότητας που προβάλλουν την δυνατότητα μιας εθνικής διεξόδου από τον λαβύρινθο της καπιταλιστικής κρίσης, έρχονται σύντομα αντιμέτωπες με ένα αναπόφευκτο ερώτημα:

-Σε ποια ακριβώς πατρίδα αναφέρονται ;
Σε αυτή των φασιστών, των ναζί, της καπιταλιστικής ανάπτυξης και της διαφθοράς της -που αποτελεί ομογάλακτη εκφορά της- , στην πατρίδα των golden boys, στην πατρίδα των τραπεζιτών, των χρηματιστών, των βολεμένων και σιωπηλών μεσοαστών, στην πατρίδα των αφεντικών ή στην πατρίδα των εργαζόμενων και των ανέργων;

Ακόμη περισσότερο, σε ποιο χρέος αναφέρονται , ποιόν αφορά αυτό το χρέος, τι το καθιστά επονείδιστο και τι όχι;

H ΕΚΟΦ, η χούντα ο Δ. Ιωαννίδης (και η συνέχεια του κράτους)

Ο κ. Γ. Αλφαντάκης (δεξιά) με τον πραξικοπηματία

 Δ. Ιωαννίδη σε φωτογραφία του 1975, όταν ήταν

συνήγορός του στη δίκη των πρωταιτίων της χούντας

ΒΙΟΣ KAI ΠΟΛΙΤΕΙΑ TOY Γ. ΑΛΦΑΝΤΑΚΗ

Πώς οι σχέσεις με τους πραξικοπηματίες «έκαψαν» τις πολιτικές του φιλοδοξίες

Ως γνήσιος απόγονος του βασιλιά Πύρρου - ίδρυσε την πατρίδα του Πρέβεζα το 290 π.X. -, ο δικηγόρος Γιώργος Αλφαντάκης ξέρει καλά ότι καμία νίκη δεν αξίζει αν το αποτέλεσμά της δεν είναι διασφαλισμένο. Το έζησε και ο ίδιος όταν η ανοδική πολιτική του πορεία κατέρρευσε το 1974, με τη Μεταπολίτευση. H δικηγορική του καριέρα εξελίχθηκε ομαλότερα, έγινε ένας από τους γνωστότερους δικηγόρους της Αθήνας. Οι αποκαλύψεις για τις συμβουλές που παρείχε το γραφείο του στον Δ. Κονδυλιό, ο οποίος έχει καταδικαστεί για μεταφορά ναρκωτικών και ξέπλυμα χρήματος, άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου για το γραφείο του.

Ο Γιώργος Αλφαντάκης γεννήθηκε στην Πρέβεζα το 1937. Ο πατέρας του Σπύρος, που απέκτησε τέσσερα παιδιά (τρία αγόρια και ένα κορίτσι), ζούσε την οικογένειά του εκτελώντας μεταφορές με το φορτηγό του. Οικογένεια φτωχή. Ο Σπύρος Αλφαντάκης ήταν οπαδός του Π. Γαρουφαλιά (ο οποίος πολιτευόταν στην Πρέβεζα), όταν αυτός ήταν στην Ενωση Κέντρου, και - απ' ό,τι λένε παλαιοί Πρεβεζάνοι - όχι από τους πιο ήσυχους. Ο γιος του Γιώργος φαίνεται ότι κληρονόμησε τον «δυναμισμό» του. Το 1955, φοιτητής στη Νομική Σχολή Αθηνών, βρήκε πρόσφορο πεδίο για να τον εκδηλώσει. Εντάχθηκε στον σκληρό δεξιό πυρήνα της σχολής του. Στο βιβλίο του «Το κίνημα της ελληνικής νεολαίας», ο ΕΚΟΦίτης Λάκης Ιωαννίδης κατέγραψε το 1973 τους στενότερους συνεργάτες του στην ΕΚΟΦ και στην EPEN. Εκεί υπάρχει φωτογραφία του κ. Αλφαντάκη με τη λεζάντα «Ιδρυτικόν μέλος της ΕΚΟΦ. Συνδικαλιστής της Νομικής Αθηνών. Πρόεδρος νεολαίας EPEN». H Εθνική Κοινωνική Οργάνωση Φοιτητών (ΕΚΟΦ) ήταν ο «δούρειος ίππος» της EPE στο φοιτητικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Αν και η δράση της είχε ξεκινήσει νωρίτερα, επισήμως ιδρύθηκε το 1960. H βία, η νοθεία στις φοιτητικές εκλογές, ο χαφιεδισμός ήταν στην ημερήσια διάταξη. Τα μέλη της είχαν πολλά προνόμια, εύνοια από τους (υπερσυντηρητικούς) καθηγητές, γενναίες επιχορηγήσεις από την κυβέρνηση κ.ά. Στα ιδρυτικά μέλη της οργάνωσης, όπως εμφανίζονται στο καταστατικό της, δεν περιλαμβάνεται το όνομα του κ. Αλφαντάκη και ο ίδιος αρνείται ότι ανήκε στην ΕΚΟΦ. Το βέβαιο είναι ότι έγραψε σειρά άρθρων στην «Ηχώ των Σπουδαστών», έντυπο που απηχούσε τις απόψεις της ΕΚΟΦ και τυπωνόταν στο στρατιωτικό τυπογραφείο.

ΚΚΕ: Ανακοίνωση για το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967

Σε ανακοίνωση για το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει:
«Σήμερα, 49 χρόνια μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 διδασκόμαστε, τιμάμε τους αγωνιστές, τα θύματα της χούντας. Τιμάμε τα μέλη και τα στελέχη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, όλους όσοι στάθηκαν όρθιοι και αλύγιστοι στα κρατητήρια, στα βασανιστήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ, στις φυλακές και τις εξορίες.

Η στρατιωτική δικτατορία στηρίχτηκε από τμήματα της πλουτοκρατίας, από κέντρα της αστικής τάξης της χώρας μας, τις ΗΠΑ, απόδειξη ότι η αστική τάξη και το κράτος της, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους, τις ανάγκες του εκμεταλλευτικού συστήματος, μπορούν ακόμα και να στηρίξουν στρατιωτικά και πολιτικά πραξικοπήματα.

Σήμερα, που νοσταλγοί της χούντας προσπαθούν να σηκώσουν κεφάλι, η ναζιστική εγκληματική Χρυσή Αυγή χύνει το φασιστικό, ρατσιστικό της δηλητήριο, τα ιστορικά συμπεράσματα από την επιβολή της χούντας έχουν μεγάλη σημασία, γιατί αποδεικνύουν ότι οι αντιδραστικές, φασιστικές δυνάμεις είναι γέννημα θρέμμα του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος. Γι’ αυτό και η αντιμετώπιση του φασισμού και η υπεράσπιση των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων και κατακτήσεων περνά μέσα από την πάλη για την ανατροπή του συστήματος, που γεννά τη φτώχεια, την εκμετάλλευση και την καταπίεση.

Το πραξικόπημα των συνταγματαρχών το 1967 μπόρεσε να επιβληθεί όχι μόνο γιατί η επιλογή της αστικής τάξης ήταν να προωθήσει, με την κατάλυση της αστικής δημοκρατίας και νομιμότητας, τα αντιλαϊκά της σχέδια, να ξεπεράσει τις δυσκολίες της, αλλά και γιατί ο λαός δεν μπόρεσε με την οργάνωση της πάλης του να προετοιμαστεί εναντίον του.

Η άγνωστη 21η Απριλίου

Η ιστορία μας ξεκινά την 21η Απριλίου 1981. Εξι μήνες πριν από την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ, ο πρόεδρός του παρέδωσε στον γενικό γραμματέα του Καραμανλή, Πέτρο Μολυβιάτη, σημείωμα που είχε «από έγκυρη αμερικανική πηγή», σύμφωνα με το οποίο στις 23 Φεβρουαρίου είχε επιχειρηθεί πραξικόπημα από εν ενεργεία και απόστρατους αξιωματικούς, δίχως η κυβέρνηση Ράλλη ν’ ανακοινώσει το παραμικρό (Φ.63Β, φ.196).

Η σιβυλλική απάντηση του Μολυβιάτη, όπως αποτυπώνεται σε σχετικό «σημείωμά» του (Φ.63Β, φ.199-200), σίγουρα δεν μείωσε την ανασφάλεια του μελλοντικού πρωθυπουργού:

«Απήντησα ότι δεν είμαι σε θέση να σχολιάσω τη συγκεκριμένη αυτή πληροφορία, αλλά θα ήθελα με την ευκαιρία να του πω ότι ο κ. Πρόεδρος είναι ανήσυχος γιατί πιστεύει ότι η αυξανόμενη διεθνής ένταση (του ανέλυσα το Πολωνικό) θα δημιουργήσει τάσεις ενθαρρύνσεως δικτατορικών καθεστώτων σε χώρες όπου η δημοκρατία θεωρείται επισφαλής (Τουρκία, Ισπανία, Πορτογαλία). Γι’ αυτό και ο κ. Πρόεδρος φροντίζει ήδη να διαμορφώσει έτσι την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας ώστε να υπάρχει εγγύηση νομιμοφροσύνης».

Επί της ουσίας, αυτό που αποσπάστηκε ήταν η νομιμοφροσύνη του ίδιου του Αντρέα, που έσπευσε να δηλώσει «ότι τον ανακουφίζει και τον ικανοποιεί η πληροφορία ότι ο κ. Πρόεδρος ασχολείται με το θέμα της στρατιωτικής ηγεσίας. “Δεν υπάρχει σήμερα, είπε, κανένας Ελληνας συμπεριλαμβανομένου και εμού που να μπορεί να αντικαταστήσει τον κ. Καραμανλή στον ρόλο αυτό του εγγυητού της Δημοκρατίας και της ομαλότητος. Είμαι αποφασισμένος όχι μόνο να μην τον θίξω σε τίποτε, ακόμα και όταν αναφέρομαι στην τελευταία πρωθυπουργία του, αλλά και να κάνω ό,τι μπορώ για να ενισχύσω ακόμα περισσότερο το κύρος του”».
Ενάμιση μήνα μετά, ο υπουργός Αμυνας Ευάγγελος Αβέρωφ ανακοίνωσε πως «ολίγοι άφρονες απόστρατοι» είχαν σχεδιάσει πραξικόπημα για τη νύχτα της 1ης Ιουνίου, αλλά αναδιπλώθηκαν όταν κηρύχθηκε από το ΥΠΕΘΑ «άσκηση ετοιμότητας».

Ο Αντρέας υποστήριξε ότι «δεν συνέβη τίποτα» κι έκανε λόγο για κυβερνητικό «σίριαλ κινδυνολογίας».

Από τα αποχαρακτηρισμένα αμερικανικά αρχεία προκύπτει πάντως ότι, όχι μόνο είχε ενημερωθεί από τον πρωθυπουργό, αλλά και ενημερώσει ο ίδιος την πρεσβεία (Ευρυβιάδης-Ιγνατίου 2010, σ.98).

Τελική κατάληξη του «σίριαλ» υπήρξε, όπως έχουμε γράψει και παλιότερα στον «Ιό» (22/7/2007), η συνομολόγηση του ελληνικού «ιστορικού συμβιβασμού» μεταξύ Παπανδρέου και Καραμανλή για τα όρια της πολιτικής αλλαγής του 1981.

Εκτός από τα δημοσιευμένα ντοκουμέντα του Αρχείου Καραμανλή, αποκαλυπτικό για την όλη διαδικασία είναι ένα σημείωμα του Μολυβιάτη, για τη συνομιλία του με τον νέο πρωθυπουργό στις 13/11/1981 (Φ.63Β, φ.225-226).

Με απεργία διαρκείας απειλούν τα γερμανικά συνδικάτα!

Σε αδιέξοδο οδηγούνται οι διαπραγμα-τεύσεις εργοδοτών-εργαζομένων

«Ετοιμαζόμαστε για απεργία διαρκείας», δήλωσε την Τρίτη στη «Sueddeutsche Zeitung» ο Μάινχαρντ Γκάιγκεν, στέλεχος του μεγαλύτερου και ισχυρότερου συνδικάτου εργαζομένων στη γερμανική μεταλλουργία, IG Metall. Ο γερμανός συνδικαλιστής εξήγησε ότι οι διαπραγματεύσεις για τη νέα συλλογική σύμβαση εργασίας, που πρόκειται να ολοκληρωθούν στις 28 Απριλίου, δεν πηγαίνουν κατ' ευχήν.

Ο Γκάιγκεν στις δηλώσεις του στη γερμανική εφημερίδα σημειώνει ότι πιθανότατα της απεργίας διαρκείας θα προηγηθεί προειδοποιητική 24ωρη απεργία σε όλα τα εργοστάσια και τις μονάδες παραγωγής της Γερμανίας. Μέχρι στιγμής τα γερμανικά συνδικάτα έχουν προχωρήσει μόνο σε προειδοποιητικές στάσεις εργασίας. Το IG Metall αριθμεί 2,2 εκατομμύρια μέλη στον κλάδο της βαριάς βιομηχανίας στη Γερμανία που απασχολεί 3,8 εκατ. εργαζομένους.

Αφού πέρυσι συμβιβάστηκαν με αυξήσεις 3,4% αντί των διεκδικουμένων 5,5%, οι Γερμανοί συνδικαλιστές εμφανίζονται αμετακίνητοι στην εφετινή διεκδίκησή τους για αυξήσεις μισθών της τάξεως του 5%. Από την πλευρά της εργοδοσίας, η Ένωση Gesamtmetall προτίθεται να δώσει αύξηση μόλις 0,9%.

«Το πρόβλημα δεν είναι ότι προτείνουμε πολύ λίγα, αλλά το ότι το IG Metall απαιτεί πάρα πολλά. Τα αιτήματα του IG Metall δεν ανταποκρίνονται στην οικονομική πραγματικότητα», είχε σχολιάσει την περασμένη εβδομάδα ο πρόεδρος της Gesamtmetall, Ράινερ Ντουλγκέρ.

Τα συνδικάτα του κλάδου της σιδηρουργίας και της βαριάς βιομηχανίας εν γένει δεν είναι τα μόνα που διεκδικούν μισθολογικές αυξήσεις στη Γερμανία. Το συνδικάτο των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα Verdi διεκδικεί αυξήσεις 6%.

O Φιντέλ στο συνέδριο του PCC: Το τέλος έρχεται για όλους, οι ιδέες μένουν

Ομιλία- αποχαιρετισμός στους συντρόφους του από τον εμβληματικό κουβανό ηγέτη

Χαρακτήρα πολιτικού αποχαιρετισμού είχε η ομιλία του εμβληματικού κουβανού ηγέτη Φιντέλ Κάστρο στο συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας (PCC), στην οποία μίλησε για το θάνατο αλλά διατράνωσε την πίστη του στην παρακαταθήκη της Αβάνας.

H εμφάνιση του Φιντέλ Κάστρο στο βήμα του συνεδρίου του PCC ήταν η μεγαλύτερης διάρκειας δημόσια εμφάνισή του τα τελευταία χρόνια. Μεταδόθηκε ολόκληρη στην κουβανική τηλεόραση, όχι σε ζωντανή σύνδεση, και ο Κάστρο (που είχε μείνει καθιστός) φαινόταν σε καλύτερη κατάσταση από ό,τι προηγουμένως.

Εμείς, θα εξακολουθήσουμε να τον θυμόμαστε κάπως έτσι...

«Γίνομαι 90 σύντομα, και σύντομα θα είμαι όπως όλοι οι άλλοι» είπε. «Η ώρα έρχεται για όλους και ίσως είναι μία από τις τελευταίες φορές που θα μιλήσω σε αυτήν την αίθουσα» συνέχισει, τονίζοντας: «οι ιδέες όμως των κουβανών κομμουνιστών θα μείνουν ως απόδειξη για τον πλανήτη πως αν τις δουλέψουμε με ζήλο και αξιοπρέπεια, μπορούν να παράξουν τα υλικά και πολιτιστικά αγαθά που χρειάζονται οι άνθρωποι».

Στο ίδιο το συνέδριο του PCC, επανεπιβεβαιώθηκε η ηγεσία του «διδύμου» Ραούλ Κάστρο και Χοσέ Ραμόν Ματσάδο Βεντούρα, δεύτερη γενικού γραμματέα για τουλάχιστον ένα τμήμα της υπόλοιπης πενταετούς τους θητείας.

Αυτό σημαίνει ότι ο Ραούλ Κάστρο, ακόμη και μετά την προαναγγελθείσα αποχώρησή του από την κουβανική ηγεσία το 2018, θα μπορεί ενδεχομένως να μείνει στην κεφαλή του PCC.

Εκτός από την επανεπιβεβαίωση του Βεντούρα -που για αρκετούς δεν ήταν δεδομένη, καθώς η σκληρή του γραμμή δεν ταιριάζει με την πορεία που έχει αρχίσει να παίρνει η Αβάνα- το συνέδριο απέφυγε επίσης να φέρει σημαντικές τομές στο 15μελές Πολιτικό Γραφείο του.

Χαμός από την αφίσσα των γαλλικών συνδικάτων ενάντια στη καταστολή

Σφοδρή αντιπαράθεση πυροδότησε στη Γαλλία, η "προκλητική" αφίσα που κυκλοφόρησε μια συνδικαλιστική ένωση, για την αστυνομική βία, στην οποία εικονίζεται ένα γκλομπ, μια λίμνη αίματος κι ένα έμβλημα της αστυνομίας, την ώρα μάλιστα που το κλίμα στη χώρα παραμένει τεταμένο, λόγω των κινητοποιήσεων κατά της μεταρρύθμισης της εργασιακής νομοθεσίας.

«Η αστυνομία πρέπει να προστατεύει τους πολίτες, όχι να τους χτυπάει!» επισημαίνεται στην αφίσα, που αναρτήθηκε το Σάββατο στον ιστότοπο του συνδικάτου CGT των εργαζόμενων στους τομείς της ενημέρωσης και της επικοινωνίας.

«Μια πολιτική εξουσία που βρίσκεται υπό ασφυκτική πίεση και δυνάμεις επιβολής της τάξης που δείχνουν υπερβάλλοντα ζήλο, δεν προλαβαίνουμε πλέον να καταμετρούμε τις υπερβάσεις εξουσίας της αστυνομίας, που θέλει να υποτάξει τους νέους» μπορεί να διαβάσει κανείς στον ιστότοπο, που καλεί τους πολίτες να «ανταποδίδουν εάν υφίσταται ανάγκη».
Μια αφίσα «εξοργιστική», «εξαιρετικά σοκαριστική» και «πολύ άδικη», δήλωσε σήμερα στο France Info ο Ζαν-Μαρκ Φαλκόν, ο αρχηγός της αστυνομίας, ενώ συνδικαλιστές της αστυνομίας δεν κρύβουν την οργή τους μιλώντας για μία «έκκληση στο μίσος». Την αφίσα εκτός των άλλων καταδίκασαν πολλοί πολιτικοί.

Πηγή: Ενικός

Εδώ η δημοκρατική Γαλλική αστυνομία επί το έργον:

Απαντήσεις σε κάποια από τα επιχειρήματα της κυβέρνησης σχετικά με το νέο Ασφαλιστικό Νομοσχέδιο

1) «Υπήρξε συμφωνία ή σημαντική προσέγγιση σε όλα τα ανοικτά θέματα, στη βάση του προσχεδίου νόμου και των κυβερνητικών προτάσεων και σε αρκετές περιπτώσεις σε ακόμη πιο θετική κατεύθυνση, ιδίως σε ό,τι αφορά τις μεταβατικές του διατάξεις».

Η αρχική πρόταση της κυβέρνησης, με τη «νέα αρχιτεκτονική» στην Ασφάλιση, γίνεται ακόμα χειρότερη μετά τη διαπραγμάτευση. Όσον αφορά τους ήδη συνταξιούχους, οι συντάξεις τους ιδίως οι επικουρικές δέχονται νέα πλήγματα και παραπέρα μειώσεις.
Σε σχέση με το αρχικό σχέδιο οι αλλαγές θα είναι αρκετές πχ ποσοστά αναπλήρωσης αλλά το βασικό χτύπημα βρίσκεται στην κατάργηση της 15ετίας δηλαδή η 20ετία να γίνει ο κανόνας για την απόδοση σύνταξης. 

2) «Διασφαλίσθηκε η απόλυτη προστασία των κύριων συντάξεων» και μάλιστα όσων θα έχουν μικρές αποδοχές.

Η κυβέρνηση παραδίδει δωρεάν μαθήματα εξαπάτησης. Η κρατική συνταξιοδοτική δαπάνη μειώνεται κατά 1,8 δις και οι συντάξεις δήθεν αυξάνονται ή δε μειώνονται (!!!) τη στιγμή που η ανεργία κι η ανασφάλιστη εργασία είναι σε δυσθεώρητα ύψη.
Πρώτον, η κυβέρνηση έχει μονιμοποιήσει τις 11 κατά σειρά μειώσεις, ενώ έχει προσθέσει μια ακόμη, επιβάλλοντας πρόσθετη εισφορά στον κλάδο Υγείας από το 4% στο 6%. Με το νομοσχέδιο φέρνει μια ακόμη που ισούται με τις υπόλοιπες 11.
Δεύτερον, με το νέο τρόπο υπολογισμού αλλάζει προς το χειρότερο ο αντιασφαλιστικός νόμος 3863/2010 (Λοβέρδου-Κουτρουμάνη), ανοίγοντας διάπλατα πόρτες και παράθυρα για τα συστήματα ιδιωτικής ασφάλισης. Οι συντάξεις για τους νέους συνταξιούχους (δηλαδή όσους συνταξιοδοτηθούν μέσα στο 2016) θα είναι μειωμένες σε σχέση με τις σημερινές, αλλά και σε σχέση με εκείνες που θα δίνονταν με το νόμο 3863/2010,γιατί:

Τα μικρότερα ποσοστά αναπλήρωσης θα υπολογίζονται σε πολύ μικρότερες συντάξιμες αποδοχές. Γιατί; Διότι οι συντάξιμες αποδοχές θα υπολογίζονται σε ολόκληρο τον εργάσιμο βίο και όχι στην καλύτερη πενταετία της τελευταίας δεκαετίας ή στη διετία που ίσχυε ως σήμερα.

Τα ποσοστά αναπλήρωσης μειώνονται συνεχώς. Στην κυβερνητική πρόταση πάνε στο 33,81% για τα 35 χρόνια ασφάλισης (συν τα 384€ εθνική σύνταξη) όταν στο ισχύον σύστημα έφταναν το 70%.
Παράδειγμα:

Πάνω από ένας στους δύο Ρώσους επιθυμεί επαναφορά της ΕΣΣΔ και του σοσιαλισμού

Περισσότεροι από τους μισούς πολίτες της Ρωσίας θεωρούν ότι η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης ήταν μια αρνητική εξέλιξη που θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί, ενώ ακόμα περισσότεροι υποστηρίζουν ότι θα καλωσόριζαν την επαναφορά του σοσιαλιστικού συστήματος και της ΕΣΣΔ.

Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση που επικαλείται το Russia Today το 56% των Ρώσων εκφράζει αρνητικά συναισθήματα για την κατάρρευση[sic] της Σοβιετικής Ένωσης, ενώ το 28% υποστηρίζει ότι τα συναισθήματά του για την ΕΣΣΔ είναι απολύτως θετικά. Άλλο ένα 16% θεωρεί ότι η ερώτηση δεν προσφέρεται για απλοϊκές απαντήσεις.

Το 51% των ερωτηθέντων απάντησε ότι η "κατάρρευση" της ΕΣΣΔ θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί, ενώ το 33% ανέφερε ότι ήταν αναπόφευκτη.

Όταν οι ερευνητές ρώτησαν το κοινό αν θα ήθελαν την επανίδρυση της Σοβιετική Ένωσης το 58% απάντησε θετικά, με το 14% να θεωρεί τέτοιο ενδεχόμενο ρεαλιστικό. Το 44% απάντησε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν ακατόρθωτο, ενώ το 31% ανέφερε ότι θα δυσαρεστούταν από μια τέτοια εξέλιξη.

Το ποσοστό της νοσταλγίας για της ΕΣΣΔ στη Ρωσία είναι το υψηλότερο από το 2000, όταν το 75% τασσόταν υπέρ της επιστροφής στον σοσιαλισμό.

Λόρδος Μπάιρον, ένας επαναστάτης αριστοκράτης

«Κλαίγε, κλαίγε, Ελευθεριά»
Βιβλίο αναφοράς: Λόρδος Μπάιρον, Η ζωή, το έργο και η επαναστατική του δράση, Αλέκος Κουτσούκαλης, Εκδόσεις «Ιωλκός».

Γράφει η Άννεκε Ιωαννάτου //
_______________
«Λευτεριά για λίγο πάψε
Να χτυπάς με το σπαθί.
Τώρα σίμωσε και κλάψε
Εις του Μπάιρον το κορμί.

Άκου Μπάιρον, πόσον θρήνον
κάνει, ενώ σε χαιρετά
η Πατρίδα των Ελλήνων
κλαίγε, κλαίγε, Ελευθεριά».

Οι παραπάνω στίχοι είναι του Διονύσιου Σολωμού στην Ωδή «Εις τον θάνατον του Λόρδου Μπάιρον» του πρωτοπόρου Άγγλου λόρδου στοχαστή, του μεγάλου ποιητή, του κοινωνικού επαναστάτη. Γενικά οι Έλληνες ιστορικοί, κριτικοί, κοινωνιολόγοι και στοχαστές δεν ασχολήθηκαν διεξοδικά και σοβαρά με το δημιουργικό έργο του Μπάιρον παρά περιορίστηκαν κυρίως στο να υμνήσουν το φιλελληνισμό και τη θυσία του για τη λευτεριά της Ελλάδας, θα πει ο ιστορικός και διδάκτορας της φιλοσοφίας Αλέκος Κουτσούκαλης στο ως άνω βιβλίο του. Ο Μαξίμ Γκόρκι έγραφε ότι «ο Μπάιρον ήταν αποφασιστικός αντίπαλος κάθε χαμέρπειας, υποκρισίας και σκοταδισμού, […], ο μεγαλόπνοος ποιητής που αφιέρωσε όλες τις δυνάμεις του για την απελευθέρωση της ανθρωπότητας από τους βασιλιάδες και τους τυράννους, ένας από τους προοδευτικότερους ανθρώπους της εποχής του, θερμός και αγέρωχος αγωνιστής της λευτεριάς και της ανεξαρτησίας των λαών» (σελ. 11 της Εισαγωγής). Και ο Φ. Ένγκελς σημειώνει: «Ο Σέλλεϋ, ο μεγαλοφυής προφήτης Σέλλεϋ, και ο Μπάιρον με όλο το πάθος τους και την καυστική τους σάτιρα για τη σύγχρονή τους κοινωνίας, είχαν τους περισσότερους αναγνώστες ανάμεσα στους εργάτες. Οι αστοί κρατούν για τον εαυτό τους μόνο τις λεγόμενες «οικογενειακές εκδόσεις», ευνουχισμένες και προσαρμοσμένες στη σύγχρονη υποκριτική ηθική» (στην ίδια σελίδα).

Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος γράφει: «Δεν υπάρχει άλλος ποιητής, που να εσήμανε στην εποχή του, σε ολόκληρη την Ευρώπη, ό, τι εσήμανε ο Μπάιρον. Και δεν υπάρχει άλλος, που νάγινε, όπως έγινε ο Μπάιρον, εθνικός ήρωας μιας άλλης χώρας, όχι της δικής του. Και λατρεύεται, έως τα σήμερα, σαν εθνικός ήρωας των Ελλήνων. Ο Μπάιρον είναι ένα μοναδικό φαινόμενο στην ιστορία του ευρωπαϊκού πνεύματος, στην ευρωπαϊκή – ή και την παγκόσμια – ιστορία γενικά» (σελ. 350/351 Κουτσούκαλη, από το «Λόρδος Βύρων» του Π. Κανελλόπουλου, σελ. 515). Βέβαια, αυτά τα λόγια γράφτηκαν αρκετό καιρό πριν και στο μεταξύ η επέτειος έχει ξεγυμνωθεί από τα ιστορικά της πλαίσια και μηνύματα.

Κουράστηκες...

Του Μπέρντολντ Μπρεχτ
_______________
Ακούμε: δε θέλεις πια να δουλέψεις μαζί μας.
Γονάτισες, δε μπορείς άλλο να τρέχεις.

Κουράστηκες, δε μπορείς πια να μαθαίνεις καινούργια.

Ξόφλησες: Κανείς δε μπορεί να σου ζητήσει να κάνεις πια τίποτα.

Μάθε λοιπόν: εμείς το ζητάμε.

Σαν κουραστείς κι αποκοιμηθείς κανείς δε θα σε ξυπνήσει πια να πει:

σήκω το φαΐ είναι έτοιμο.

Γιατί να υπάρχει έτοιμο φαΐ;

Σαν δεν μπορείς άλλο να τρέχεις,θα μείνεις ξαπλωμένος.

Κανείς δε θα σε ψάξει για να πει: “έγινε επανάσταση, τα εργοστάσια σε περιμένουν”.

Γιατί να ’χει γίνει επανάσταση;

Όταν πεθάνεις θα σε θάψουν,είτε φταις που πέθανες, είτε όχι.

Λες: πολύν καιρό αγωνίστηκες. δε μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς.

Άκου λοιπόν: είτε φταις, είτε όχι σαν δεν μπορείς άλλο να παλέψεις θα πεθάνεις.

Μια πολύ περίεργη εκεχειρία, με τον Άσαντ να επιλέγει ανάμεσα στο Χαλέπι και τη Ράκκα

Θεωρητικά, η εκεχειρία στη Συρία εφαρμόζεται. Στην πραγματικότητα όμως, φαίνεται σαν να μην υπάρχει. Επιπλέον, μέσα σ' αυτή τη κατάσταση, διέρρευσε στον τύπο και το αμερικανικό σχέδιο «Β», το οποίο αφορά την παροχή οπλισμού στη συριακή αντιπολίτευση. Για το τι όμως πραγματικά συμβαίνει στην Συρία, μιλάει στο Ria Novosti η Έλενα Σουπόνινα, ειδική σε θέματα Μέσης Ανατολής.
___________
Στην ιστορία ασφαλώς δεν έχει υπάρξει πιο παράξενη εκεχειρία από αυτήν που τυπικά εφαρμόζεται στην Συρία. Στην πραγματικότητα, είναι σαν να μην υπάρχει, καθώς οι μάχες και οι τρομοκρατικές επιθέσεις συνεχίζονται σε διάφορες περιοχές της χώρας. Στα λόγια, πολλοί ισχυρίζονται ότι η εκεχειρία εφαρμόζεται. Μάλιστα, το κάνουν αυτό τόσο πειστικά, που η εικονική αυτή απεικόνιση, μετατρέπεται σε τμήμα της πραγματικότητας. Το επιβεβαιώνουν μάλιστα και οι βουλευτικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στις 13 Απριλίου στη Συρία.

Ο πρόεδρος Μπασάρ αλ-Άσαντ, κάνοντας αυτές τις εκλογές, θέλησε να δείξει ότι ο ίδιος έχει μεγάλη αυτοπεποίθηση και εμπιστοσύνη στους συμμάχους του. Από το φθινόπωρο του 2015, όταν η Ρωσία ξεκίνησε την στρατιωτική της επιχείρηση στην Συρία, η κατάσταση στα πολεμικά μέτωπα, άλλαξε δραματικά υπέρ της συριακής κυβέρνησης.

Οι προηγούμενες βουλευτικές εκλογές που έγιναν τον Μάΐο του 2012, καθώς και προεδρικές τον Ιούνιο του 2014, πραγματοποιήθηκαν σε πολύ χειρότερες συνθήκες εν καιρώ πολέμου. Παρ 'όλα αυτά, η νέα βουλή, εξελέγη για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, ενώ η θητεία του Μπασάρ αλ-Άσαντ, που είναι επταετής θα διαρκέσει έως και το 2021.

Θα ολοκληρώσει τη θητεία της η νέα Βουλή;

Οι εκλογές αυτές είχαν φυσικά τις δικές τους ιδιαιτερότητές. Ιδιαιτερότητες που οφείλονται στο γεγονός ότι ο πόλεμος συνεχίζεται και στο ότι αυτές ακριβώς τις μέρες ξεκινούν και πάλι στη Γενεύη οι ειρηνευτικές συνομιλίες για τη Συρία (η άφιξη της κυβερνητικής αντιπροσωπείας μετατέθηκε προς το τέλος της εβδομάδας).

Οι ειδικός απεσταλμένος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Στέφαν Ντε Μιστούρα, στην προσπάθεια του να διασώσει τις διαπραγματεύσεις που διαρκώς ''κρέμονται'' από μια κλωστή, επισκέφθηκε επειγόντως τη Δαμασκό, και από εκεί σχεδόν αμέσως αναχώρησε για την Τεχεράνη, για να αναχωρήσει στη συνέχεια και πάλι για τη Γενεύη.

Οι βουλευτικές εκλογές στη Συρία, έκαναν δικαιολογημένα πολλούς να διερωτηθούν και να πουν «γιατί έγιναν», αφού σκοπός των συνομιλιών της Γενεύης «θα πρέπει να είναι συνταγματική μεταρρύθμιση και η διεξαγωγή πρόωρων εκλογών στη Συρία». Στο ίδιο ζήτημα είχε αναφερθεί και ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ στις 13 Απριλίου, δηλαδή την ημέρα της διεξαγωγής εκλογών στη Συρία.

Ραούλ Κάστρο: «Οχι» σε νεοφιλελεύθερες συνταγές με σοσιαλισμό στην Κούβα

Ούτε «θεραπεία σοκ», ούτε «ιδιωτικοποιήσεις» ξεκαθάρισε ο πρόεδρος της Κούβας Ραούλ Κάστρο διευκρινίζοντας ότι το κράτος θα διατηρήσει τον έλεγχο της οικονομίας και διαψεύδοντας έτσι τις όποιες προσδοκίες περί του αντιθέτου, μετά τη θεαματική επαναπροσέγγιση της χώρας του με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Μιλώντας κατά το άνοιγμα του συνεδρίου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κούβας, το οποίο θα χαράξει πολιτική γραμμή για τα επόμενα πέντε χρόνια, ο Ραούλ Κάστρο τόνισε πως οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις οι οποίες έχουν τεθεί σε εφαρμογή θα συνεχιστούν, χωρίς ωστόσο να ανατραπούν οι σχεδιασμοί που είχαν γίνει στο προηγούμενο συνέδριο, το 2011.

«Η Κούβα δεν θα μπορούσε ποτέ να επιτρέψει την εφαρμογή των λεγόμενων θεραπειών σοκ, που συχνά εφαρμόζονται σε βάρος των λιγότερο προνομιούχων τάξεων της κοινωνίας», υπογράμμισε ο 84χρονος Ραούλ Κάστρο κατά τη διάρκεια της δίωρης ομιλίας του στο συνέδριο του κόμματος, το οποίο διεξάγεται ενώ ακόμη δεν έχει συμπληρωθεί ένας μήνας από την ιστορική επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα στη νήσο.

«Οι νεοφιλελεύθερες συνταγές οι οποίες προωθούν την ταχεία ιδιωτικοποίηση της κρατικής περιουσίας και τομέων κοινής ωφέλειας, όπως η Παιδεία, η Υγεία και η Κοινωνική Ασφάλιση, δεν θα εφαρμοστούν ποτέ επί σοσιαλισμού στην Κούβα», συνέχισε ο πρόεδρος της Κούβας, που διαδέχθηκε στην εξουσία τον αδελφό του Φιδέλ το 2008.

ONNEΔ: Αν δε φτιάχνει με restart μάλλον θέλει πέταμα

Διάλυση και επανίδρυση της ΟΝΝΕΔ μετά την πανωλεθρία του δέκατου συνεδρίου της ΟΝΝΕΔ εξήγγειλε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος αποφάσισε να βγάλει για λίγο από την πρίζα την ΟΝΝΕΔ και να την ξαναβάλει, μήπως και αυτή τη φορά η νεολαία του κόμματος “τρέξει” κανονικά.

Όλοι βέβαια ξέρουμε ότι οι οργανώσεις της Νέας Δημοκρατίας βγάζουν blue screen of death από εργοστασιακές ρυθμίσεις, αλλά όπως και να χει, ο Κυριάκος Μητσοτάκης πιστεύει ότι με μια “επανεκκίνηση” η ΟΝΝΕΔ θα “τρέξει κανονικά”:
_____________

Η πολιτική πρόταση της Νέας Δημοκρατίας αφορά και απευθύνεται πρώτα από όλα στη νέα γενιά, αυτήν που αποζητά την αλήθεια και εμπνέεται από τις αξίες της ελευθερίας, της αλληλεγγύης και της αξιοπρέπειας.
Οι εικόνες απαξίωσης της ΟΝΝΕΔ στο Συνέδριο της ιστορικής νεολαίας της παράταξης εκπέμπουν παρακμή και τέλος εποχής. Όλα όσα έγιναν σε μια τόσο νοσηρή ατμόσφαιρα δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά.

Στην ομιλία μου στο Συνέδριο της ΟΝΝΕΔ την Παρασκευή, είπα ξεκάθαρα ότι “δεν θα ανεχθώ μία ΟΝΝΕΔ μηχανισμών που θα αναπαράγει τις παθογένειες του χθες”.
Στο Συνέδριο της ΟΝΝΕΔ δεν πραγματοποιήθηκε καμία εκλογική διαδικασία. Κατά συνέπεια δεν θα συμμετέχουν στο Συνέδριο του Κόμματος αντιπρόσωποι από το Συνέδριο της Νεολαίας. Οι ευθύνες για αυτήν την απαράδεκτη κατάσταση θα αποδοθούν άμεσα, όπως ορίζει το καταστατικό.

Αξιολόγηση - Cosa Nostra

Οι μαφιόζοι- στον κινηματογράφο- κάποιες φορές «προσφέρουν» ένα δώρο που δεν μπορεί να αρνηθεί με κανέναν τρόπο ο αποδέκτης του. Πρόκειται για το «δώρο» που δένει αιωνίως τον… ευεργετούμενο με τον μαφιόζο «ευεργέτη». Στην προκειμένη περίπτωση, το «δώρο» που δεν μπορεί να αρνηθεί η ελληνική κυβέρνηση είναι η ολοκλήρωση της αξιολόγησης …

Οι δανειστές παρά τις μεταξύ τους επιμέρους διαφωνίες συμφωνούν στα βασικά:

Η Ελλάδα θα παραμείνει υπό ασφυκτικό οικονομικό – άρα και πολιτικό—έλεγχο «αιωνίως»
Σ' αυτήν την αιωνιότητα η Ελλάδα θα υπάρχει για να ξεπληρώνει πανωτόκια χρεών με άμεσο (περικοπές κοινωνικών δαπανών- περικοπές αμοιβών- σαφάρι φόρων κλπ) και έμμεσο (ξεπούλημα δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, ξεπούλημα υποδομών κλπ) τρόπο.
Ύψιστος στόχος (των δανειστών) η χειραγώγηση των πολιτικών εξελίξεων έτσι ώστε το «πρόγραμμά» τους να συνεχίζεται κανονικά και αδιατάρακτα ανεξάρτητα από το ποιες πολιτικές εγχώριες δυνάμεις θα το υλοποιούν.

Οι (όχι αμελητέες) διαφωνίες των δανειστών έχουν να κάνουν με την διανομή της ελληνικής λείας:

Ποιος, πότε και τι εισπράττει – σε ρευστό και κυρίως σε είδος (λιμάνια, αεροδρόμια, υποδομές, νερά, ΔΕΗ, φυσικοί πόροι, ιδιωτική περιουσία)
Ποιος ελέγχει σε γεωστρατηγικό επίπεδο το ελληνικό οικόπεδο.

Είναι προφανές ότι οι μάχες και οι συμβιβασμοί μεταξύ των δανειστών διεξάγονται στον ελληνικό σβέρκο…

Ναγκόρνο Καραμπάχ: Στην περιοχή βρέθηκε αυτήν τη βδομάδα η βουλευτής του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη

ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΑΡΜΕΝΙΑΣ - ΑΖΕΡΜΠΑΪΤΖΑΝ

Το Ναγκόρνο Καραμπάχ μέρος της σύγκρουσης καπιταλιστικών συμφερόντων

Την Αρμενία και το Ναγκόρνο Καραμπάχ επισκέφτηκε η Λιάνα Κανέλλη, βουλευτής του ΚΚΕ και μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, από τη Δευτέρα έως την Τετάρτη. Ανταποκρινόμενη στην πρόσκληση της πρεσβείας της Αρμενίας στην Ελλάδα και του πρέσβη, Γκατζίκ Γκαλαστιάν, είχε τη δυνατότητα να δει από κοντά την κατάσταση που διαμορφώθηκε με την ανάφλεξη των εχθροπραξιών από τις 2 Απρίλη ανάμεσα στο Αζερμπαϊτζάν και την Αρμενία, που στηρίζει τα 4.400 τετραγωνικά χιλιόμετρα της γης του Ναγκόρνο Καραμπάχ (του «Ορεινού Μαύρου Κήπου» ή Αρτσαχ στα αρμένικα, με περίπου 150.000 Αρμένιους κατοίκους, που βρίσκεται μέσα στο Αζερμπαϊτζάν). Στο τμήμα αυτό του Νότιου Καυκάσου, που όσο υπήρχε η ΕΣΣΔ ήταν αυτόνομη περιοχή μέσα στο έδαφος της ΣΣΔ του Αζερμπαϊτζάν όπως και σε όλο τον Καύκασο, οι λαοί του - διαφορετικών εθνικοτήτων, πολιτιστικής κληρονομιάς και παραδόσεων - ζούσαν αρμονικά και προσπαθούσαν να οικοδομήσουν, απαλλαγμένοι από τα δεσμά της εκμετάλλευσης, τη νέα κοινωνία.

Η υποχώρηση στις αρχές οικοδόμησης του σοσιαλισμού με ευθύνη του ΚΚΣΕ, η αντεπαναστατική ανατροπή και η καπιταλιστική παλινόρθωση από τα πάνω, επίσης από το ΚΚΣΕ, αναβίωσαν εθνικιστικές εντάσεις και έφεραν στο προσκήνιο τα συμφέροντα της αστικής τάξης κάθε ξεχωριστής πλέον χώρας μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, που δημιουργήθηκε από την καταλήστευση της λαϊκής περιουσίας. Το Ναγκόρνο Καραμπάχ από το 1991 έχει ανακηρύξει την ανεξαρτησία του από το Αζερμπαϊτζάν, χωρίς όμως αυτό να έχει αναγνωριστεί διεθνώς. Το 1991 - 1994 έγινε ο πόλεμος Αρμενίας (με πληθυσμό σήμερα σχεδόν 3 εκατομμύρια) και Αζερμπαϊτζάν (με πληθυσμό σχεδόν 10 εκατ.) γι' αυτήν την περιοχή, από όπου προέκυψε ένα καθεστώς προσωρινής εκεχειρίας, με την Αρμενία να κατέχει 7 περιοχές (7.634 τ. χλμ.) γύρω από το Ναγκόρνο Καραμπάχ, που θεωρεί «ζώνη ασφαλείας», και το Αζερμπαϊτζάν «κατεχόμενα εδάφη».

Χοιροστάσιο

1. Το πείραμα των Ευρωπαίων παίρνει τέλος. Η κοινωνία μας έχασε χρόνο για να κατανοήσει πως όλες οι κυβερνήσεις μας και η Ευρώπη ήταν ένα αδιαίρετο καθεστώς. Δεν λειτούργησε το ένστικτο ούτε η όραση, αφού από τον Κωστάκη Καραμανλή μέχρι σήμερα, όλοι τους δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να μετακομίζουν τα υπάρχοντά τους στην Ευρώπη, ενώ συγχρόνως, ξεπέφτοντας στο μελόδραμα, να παραμυθιάζονται όλοι μαζί - Δεξιοί, Κεντρώοι κι Αριστεροί και το κακό συναπάντημα - ότι δίνουν την ύστατη μάχη τους ...έρποντας.

2. Οσοι ασπάστηκαν το καθεστώς της Ευρώπης, γνώριζαν πως δεν θα έχουν καθόλου επιπτώσεις, αφού η δικαιοσύνη είναι στο όριο της εξαφάνισης. Είμαστε τμήμα μιας βαρβαρότητας. Αυτή την ύστατη στιγμή όλοι οι μνημονιακοί παίζουν το νέο τους χαρτί, για να πάψουμε να έχουμε αυταπάτες και να προσαρμοστούμε. Η δεινότητά τους εξαντλήθηκε και τώρα συμφωνούν ότι έφτασε η ώρα της ωμότητας. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε κυβέρνηση και αντιπολίτευση σαν στυγνούς εκπροσώπους του καθεστώτος.

3. Αναμασώντας δικαιολογίες για να καλύψει το χάλι του, ο κάθε μικροαστός αποδεικνύει πως ακόμα έχει αφεθεί στο παραμιλητό των γνωστών δημοσιογράφων οι οποίοι ακόμα και τώρα ναρκώνουν τους θεατές και κάνουν τα παιχνίδια τους.

4. Η ωμότητα δεν άργησε να κάνει την εμφάνισή της πρώτα στην Ειδομένη από τους Σκοπιανούς[sic] και στη συνέχεια στον Πειραιά από τους χρυσαυγίτες. Μιχαλολιάκος και Κασιδιάρης επιδόθηκαν, όπως πάντα, σε αυτά που γνωρίζουν και μπορούν να κάνουν, όπως οι πίθηκοι, έχοντας στο πλάι τους τη φιλική παρουσία των μπάτσων. Θα ήμουν ηλίθιος αν απευθυνόμουν στη Δικαιοσύνη ρωτώντας πώς δύο υπόδικοι προκαλούν το δημόσιο αίσθημα.

Η φαιδρή προπαγάνδα ... και το ζουμί

«Τον Μεσαίωνα η πιο συνηθισμένη μορφή κοινωνικής αντίδρασης απέναντι σε ξηρασίες, επιδημίες, σεισμούς κ.λπ. ήταν η λιτανεία, δηλαδή μια πολυπληθής πορεία ικεσίας προς τον Υψιστο, προκειμένου να παύσει το κακό. Επρόκειτο για έμμεση ομολογία της αδυναμίας άμεσης αντιμετώπισης του προβλήματος και ομαδική ψυχοθεραπεία, που βοηθούσε στην καταπολέμηση της κατάθλιψης όσων συμμετείχαν. Το μεσαιωνικό αυτό έθιμο αναβίωσε απροσδόκητα μεταλλαγμένο την προηγούμενη εβδομάδα, με την πεζοπορία 220 χιλιομέτρων (!) που διοργάνωσε ο Δήμος Πατρέων προς την Αθήνα κατά της ανεργίας».

Ποιος τα γράφει; Ο Κ. Χρυσόγονος στο «Εθνος» στις 14/4/2016.

Θα περίμενε κανείς λίγη σοβαρότητα από έναν «Καθηγητή Νομικής ΑΠΘ, ευρωβουλευτή ΣΥΡΙΖΑ» και, τουλάχιστον, πολιτικά επιχειρήματα αντιπαράθεσης για ένα «πρόβλημα που έχει γίνει τόσο εφιαλτικό για τη χώρα μας», όπως γράφει ο ίδιος.
Αλλά όταν δεν έχεις, επειδή η πολιτική σου υπηρετεί πιστά το κεφάλαιο, καταφεύγεις στη μεταφυσική.

Αφήνουμε στην άκρη τη φαιδρή ειρωνεία του ότι «οι δεήσεις τους πάντως δεν κατευθύνθηκαν στους ουρανούς, αλλά στον γενικό γραμματέα του ΚΚΕ» γιατί, φαίνεται, ούτε βλέπει, ούτε ακούει, ούτε διαβάζει. Γιατί αν κάτι απ' αυτά έκανε θα έγραφε ότι το ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου επιδόθηκε στη Βουλή, σε όλα τα κόμματα, πλην Χρυσής Αυγής, και στην κυβέρνηση.
Γαργάρα το κάνει ο κύριος καθηγητής. Τους έτσουξε η κινητοποίηση...
Αλλά είναι πεντακάθαρος όταν φτάνει στο ζουμί, στηρίζοντας την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ που, στο όνομα της αντιμετώπισης της ανεργίας, ενισχύει το κεφάλαιο. Τι λέει;

«Ο μόνος τρόπος για να μειωθεί η ανεργία είναι ιδιωτικές επενδύσεις οι οποίες θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας.

Το Κίεβο βομβαρδίζει το Ντονμπάς εν μέσω κλιμάκωσης της στρατιωτικής του παρουσίας στην ουδέτερη ζώνη

Πιστοποιώντας για μια ακόμα φορά ότι οι συμφωνίες των ιμπεριαλιστών και των ακροδεξιών λακέδων τους δεν αξίζουν ούτε το χαρτί πάνω στο οποίο είναι γραμμένες, το αντιδραστικό καθεστώς του Κιέβου παραβίασε την εκεχειρία μερικές εκατοντάδες φορές μέσα στην τελευταία εβδομάδα. Οι αρχές της ΛΔ Ντονιέτσκ μιλούν για 283 παραβιάσεις και 2197 βομβαρδισμούς, εκ των οποίων οι 1402 με βαριά όπλα, στο διάστημα 9-15 Απρίλη.

Στη ΛΔ Λουγκάνσκ 4 στρατιώτες σκοτώθηκαν και 8 τραυματίστηκαν, ενώ στη ΛΔ Ντονιέτσκ σκοτώθηκαν 4 στρατιώτες, τραυματίστηκαν 4 άμαχοι και καταστράφηκαν 4 σπίτια και ένα σχολείο. Φιλοκιεβικές πηγές αναφέρουν πως ο ουκρανικός στρατός κατέλαβε πλήρως το χωριό Σιροκίνο, που βρίσκεται στην ουδέτερη ζώνη.

Ο ΟΑΣΕ επιβεβαιώνει ότι λαμβάνουν χώρα παραβιάσεις από την πλευρά του Κιέβου. Την ίδια στιγμή, σε ελέγχους που πραγματοποιούν στις αποθήκες οπλισμού του ουκρανικού στρατού, οι παρατηρητές του διαπιστώνουν συχνά την απουσία οπλικών συστημάτων που κανονικά θα έπρεπε να βρίσκονται εκεί – αυτό συμβαίνει γιατί έχουν μεταφερθεί προς την ουδέτερη ζώνη.

Οι υπηρεσίες πληροφοριών της ΛΔ Ντονιέτσκ αναφέρουν πως έχουν ανιχνεύσει τα παρακάτω στοιχεία σε ό,τι αφορά τις στρατιωτικές δυνάμεις που συγκεντρώνει το Κίεβο στην ουδέτερη περιοχή:

ΠΑΜΕ: Ολοι στη μάχη της 48ωρης γενικής απεργίας!

Ανακοίνωση - κάλεσμα για «αποφασιστικό, μαχητικό αγώνα ενάντια στη βάρβαρη επίθεση στα δικαιώματά μας, στη ζωή μας»

Κάλεσμα σε αποφασιστικό αγώνα και μάχη για την επιτυχία της 48ωρης απεργίας απευθύνει το ΠΑΜΕ. Η ανακοίνωση - κάλεσμα έχει ως εξής:
«Συνάδελφοι εργάτες, άνεργοι, ελευθεροεπαγγελματίες, συνταξιούχοι, νέες και νέοι. Το ΠΑΜΕ σάς καλεί να δώσουμε μαζί αποφασιστικό, μαχητικό αγώνα ενάντια στη βάρβαρη επίθεση στα δικαιώματά μας, στη ζωή μας. Ολοι στη μάχη της 48ωρης γενικής απεργίας! Στήνουμε εργατικό - λαϊκό μπλόκο στην επίθεση κυβέρνησης - ΕΕ - κεφαλαίου.

Είναι προκλητικοί και αδίστακτοι! Πιστεύουν ότι μεθοδεύοντας να φέρουν τα μέτρα τη Μεγάλη Βδομάδα, δε θα βρουν απέναντί τους αγώνες και αντιστάσεις.

Η τακτική τους δείχνει ότι κυβέρνηση και εργοδοσία ανησύχησαν από την απεργία στις 4 Φλεβάρη που νέκρωσε τη χώρα, από τις κλαδικές κινητοποιήσεις, τα συλλαλητήρια, από τα αγροτικά μπλόκα. Αυτή την τεράστια δύναμη που φανέρωσαν η πάλη του εργαζόμενου λαού, η συμμαχία εργατών και αγροτών, ελευθεροεπαγγελματιών στο δρόμο του αγώνα. Είναι ξανά η ώρα να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δύναμη ακόμα περισσότερο.

Κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να ξεγελαστεί από τις μανούβρες, τα χοντροκομμένα ψέματα της κυβέρνησης ότι δήθεν "διαπραγματεύεται για τους αδύνατους". Από το ψεύτικο δίλημμα που θέτουν στο λαό ότι η διαπραγμάτευση και οι αντιθέσεις του ΔΝΤ με την ΕΕ μπορεί να είναι προς όφελός του. Ζήσαμε όλο το προηγούμενο διάστημα και ξέρουμε τι σημαίνουν οι "κόκκινες γραμμές", η "σκληρή διαπραγμάτευση", τα "δίκαια μέτρα που ελαφρύνουν τους κοινωνικά αδύναμους", και τόσα άλλα ψέματα, λεονταρισμοί και απάτες.
Φέρνουν νέα άγρια φορολογία πάνω στην ήδη δυσβάσταχτη, με αύξηση των πιο ληστρικών φόρων, όπως του ΦΠΑ που αφορά τη λαϊκή κατανάλωση. Την ίδια στιγμή, φοροαπαλλάσσουν με τροπολογίες βιομήχανους, εφοπλιστές, μεγαλοεπιχειρηματίες. Νέα μείωση συντάξεων για παλιούς και νέους συνταξιούχους πάνω από 20%.

Προχωρούν στο έγκλημα καταργώντας τον κοινωνικό χαρακτήρα της Ασφάλισης, καταργώντας το δικαίωμα στη σύνταξη για τις νεότερες γενιές, που περιπλανώνται από την ανεργία στην ανασφάλιστη κακοπληρωμένη ελαστική εργασία.

Ο Ιβαν Σαββίδης και ο Μαρξ

Γράφει ο Νίκος Μόττας* 

Όταν κάποιος σας λέει ότι πλούτισε με σκληρή δουλειά, ρωτήστε τον: «τίνος;».
– Ντον Μαρκί, αμερικανός συγγραφέας.

Οι συνεδριάσεις των επιτροπών της Βουλής δεν φημίζονται ούτε για το ενδιαφέρον των θεμάτων που πραγματεύονται, ούτε για τους λόγους που συχνά εκφωνούνται εκεί. Γι’ αυτό και σπάνια αποτελούν πηγή ειδήσεων. Κακώς, βέβαια, καθώς πολλές φορές «ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες» φαινομενικά ασήμαντων παρεμβάσεων από τις οποίες βγαίνουν πολύτιμα συμπεράσματα. Μια τέτοια παρέμβαση ήταν αυτή του Ιβάν Σαββίδη, υπό την ιδιότητα του Προέδρου Ελλήνων Ρωσίας, στην ειδική μόνιμη επιτροπή Ελληνισμού της Διασποράς. Είπε, λοιπόν, σε μια αποστροφή του λόγου του ο ποντιακής καταγωγής μεγαλοεπιχειρηματίας:

«Αν αναφερόμαστε στην πραγματικότητα κατανοούμε ότι στην κοινωνία υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί. Και αν είσαστε κατά των επενδύσεων να στραφείτε στον Καρλ Μαρξ και όχι σε μας. Σε ότι αφορά τα εργασιακά δικαιώματα μπορώ να σας κάνω διαλέξεις ωρών για τα εργασιακά δικαιώματα επειδή προέρχομαι από την Σοβιετική Ένωση και σας συνιστώ να επισκεπτείτε τις επιχειρήσεις μας και να διαπιστώσετε πόσο προστατευμένοι είναι οι εργαζόμενοι στις επιχειρήσεις μας. Πραγματικά, δεν υπάρχει ασυδοσία την οποία παρουσιάζετε εδώ σαν προστασία των δικαιωμάτων. […] Με καλέσατε να μιλήσω για το επενδυτικό κλίμα και ως επενδυτής μίλησα για τα προβλήματα που υπάρχουν σ’αυτή τη χώρα και που, κατα την άποψη μου, πρέπει να επιλυθούν αμέσως. Οι άνθρωποι πρέπει να εργαστούν. Η Ελλάδα χρειάζεται θέσεις εργασίας. Πρέπει να σταματήσει η μετανάστευση. Πάνω από το 60% των νέων είναι άνεργοι. Πρέπει να παρακαλάτε τους επενδυτές να έρθουν κάθε μέρα και να δημιουργήσουν καινούργιες θέσεις εργασίας. Αυτός είναι ο βασικός στόχος, να δουλεύει ο άνθρωπος και να είναι κοινωνικά προστατευμένος».