Καλωσήλθατε στον Fadomduck2

To παρόν ιστολόγιο αποτελεί φυσική συνέχεια του Fadomduck στο οποίο θα βρείτε συλλογές κειμένων, παραπομπές σε ηλεκτρονικές διευθήνσεις με πολιτικά βιβλία και μουσική, καθώς και μια αρκετά μεγάλη συλλογή με αφίσσες από την Σοβιετική Ενωση (μέχρι και το 1956). Αρχείο με τα άρθρα του Fadomduck #1 θα βρείτε εδώ. O Fadomduck2 όπως και ο προκάτοχος του δηλώνει πως αν και ντρέπεται να κρύψει τις συμπάθειες του, δεν εκπροσωπεί καμμία συλλoγικότητα, παρά μόνο τον εαυτό του. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο alepotrypa200@gmail.com

Πέμπτη, 22 Μαΐου 2014

Ανοιχτή επιστολή του Χρίστου Γούδη(Χ.Α.) στον Σακελλαρίδη

ή απροκάλυπτα κομπρεμί στο φως της μέρας

«ΔΕΞΙΟΤΕΡΑ ΚΟΥΡΟΠΑΤΚΙΝ»


Ανοιχτή επιστολή στον υποψήφιο δήμαρχο του ΣΥΡΙΖΑ Γαβριήλ Σακελλαρίδη

Αγαπητέ Γαβριήλ,

Αφού σε συγχαρώ για τις επιδόσεις σου στον πρώτο γύρο των δημοτικών εκλογών στον Δήμο Αθηναίων, θα ήθελα να σου εξωτερικεύσω κάποιες προσωπικές μου σκέψεις, σχετικά με τη σχέση Αριστεράς-Δεξιάς (στις ακραίες έστω εκφάνσεις τους) και συνακόλουθα κάποιες άλλες σκέψεις μου σχετικές με τον επικείμενο δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών.

Αναφορικά με το πρώτο σκέλος, θα σου παραθέσω αυτούσιες τις απόψεις μου, τις οποίες έχω ήδη δημοσιοποιήσει σε σχετικό δοκίμιό μου του Οκτωβρίου του 2012, το οποίο και συμπεριέλαβα στο βιβλίο μου «Βαϊμάρης και Θούλης (Α)γωνία», που εξεδόθη από τον εκδοτικό οίκο του Γιάννη Σχοινά «Νέα Θέσις», τον Δεκέμβριο του 2012:

Πολιτική Τοπολογία

Μελανέρυθρα Συγκοινωνούντα Δοχεία

Οι Δελφοί βρίσκονται στο κέντρο («ομφαλό») της Γης,
στο σημείο όπου συναντήθηκαν δυο αητοί που τους είχε
εξαπολύσει ο Δίας από δύο αντίθετα άκρα του κόσμου. 
Μύρων Στάγκμαν
«Εκατό Προφητείες του Μαντείου των Δελφών»
Το κοινωνικό γήπεδο στο οποίο διεξάγεται ο εκάστοτε πολιτικός αγώνας μπορεί να είναι είτε επίπεδο (σε περίπτωση κοινωνικής ψυχοστασίας) είτε σφαίρα (σε περίπτωση κοινωνικού βρασμού). Κατά συνέπεια δύο παίκτες που ξεκινούν από το ίδιο σημείο πάνω στην ίδια γραμμή, προς αντίθετες όμως κατευθύνσεις, στην μεν πρώτη περίπτωση θα αποκλίνουν διηνεκώς, ενώ στην δεύτερη (μη ευκλείδεια γεωμετρία) κάποια στιγμή θα συναντηθούν (αν για παράδειγμα κινούνται σε αντίθετες διευθύνσεις αλλά επάνω στον ισημερινό της σφαίρας). Είναι η τυπική περίπτωση μεταξύ κομμουνισμού και φασισμού. Όταν η δυναμική της κοινωνικής αστάθειας επιβάλλει το παιχνίδι να διεξαχθεί στην επιφάνεια μιας σφαίρας (δεδομένου ότι κάτω από το καθεστώς της παγκοσμιοποίησης, σφαίρα είναι ο πλανήτης μας όχι μόνο στερεομετρικά αλλά και κοινωνικά και οικονομικά), τότε τα δύο αυτά ιδεολογικά συστήματα συγκλίνουν.

Η άγρια «αδελφική» διαμάχη τους (Άβελ και Κάϊν, Ρωμύλος και Ρέμος) οφείλεται στο ότι επί της ουσίας και τα δύο απευθύνονται σε ένα κοινό, του οποίου τα πιστεύω εύκολα το καθιστούν εν δυνάμει υποστηρικτή του ενός ή του άλλου φαινομενικά αντίθετου ιδεολογικού σχήματος. Το προς τα πού θα κλίνει η πλάστιγγα είναι τότε συνάρτηση της επικοινωνιακής δυναμικής και διαχείρισης που αναπτύσσουν οι «τύποις» αντιμαχόμενες παρατάξεις. Στον εμφύλιο αυτόν ιδεολογικό πόλεμο, ο μόνος κερδισμένος είναι ο πραγματικός εχθρός: το παγκόσμιο περιπλανώμενο σύστημα των διεθνών τοκογλύφων και καταχραστών της εξουσίας, την οποία κατέχουν εν ονόματι μιας πλασματικής, εικονικής και ψευδεπίγραφης Δημοκρατίας.

Ιδιαίτερα επίκαιρη είναι η σχετική ανάλυση του Ιωάννη Μεταξά στο προσωπικό του ημερολόγιο (τόμος 4ος, Ίκαρος, Αθήνα 1960, σελ. 446-448), περί καπιταλισμού, Δημοκρατίας και της χημικής συγγένειας των καθεστώτων της εποχής του:
«Η Δημοκρατία είναι το παιδί του καπιταλισμού… Είναι το όργανο με το οποίο κατορθώνει ο καπιταλισμός να παριστάνη τη θέλησή του ως τη λαϊκή θέληση. Αυτό το είδος της Δημοκρατίας χρειάζεται εκλογές καθολικής μυστικής ψηφοφορίας, άρα οργανωμένα κόμματα και συνεπώς μεγάλα κεφάλαια. Χρειάζεται για τον ίδιο λόγο εφημερίδες, άρα μεγάλα κεφάλαια. Χρειάζεται εκλογική οργάνωση κάθε φορά και εκλογικούς αγώνες, άρα χρήματα. Και τόσα άλλα που απαιτούν κεφάλαια… Από την άλλη μεριά ο καπιταλισμός, για να συσσωρεύσει τα κεφάλαια στα χέρια εκείνων που τον εκπροσωπούν και να κάμη όλο τον κόσμο σκλάβους του – μα σκλάβους που να νομίζουν πως είναι ελεύθεροι – έχει ανάγκη της ελευθέρας οικονομίας… Κράτη που επικρατεί η διευθυνόμενη οικονομία, όσο και αν είναι δημοκρατικά – και εννοούμε τέτοια που αποσκοπούν το γενικό συμφέρον του λαού – δεν συμφέρουν στον καπιταλισμό. Γιατί μέσα σε τέτοια κράτη δεν είναι δυνατή η εκμετάλλευση του συνόλου του λαού από τους εκπροσώπους του καπιταλισμού… Αλλά ο καπιταλισμός τα ονομάζει τυραννίες… Από τη μια μεριά Αγγλία, Γαλλία, Αμερική (καπιταλισμός)·από την άλλη Γερμανία, Ρωσία, Ιταλία (διευθυνόμενη οικονομία)».
Αυτά, μπροστά στο σταυροδρόμι κρίσιμων αποφάσεων. Κι αυτό διότι η δική μας ταλαίπωρη Δημοκρατία αρνείται να αυτοκαθαρθεί, έτσι ώστε τα σκληρά κοινωνικά μέτρα που είναι αναγκασμένη να πάρει, για την έξοδό μας από την Κρίση, να γίνουν αποδεκτά από έναν λαό που χειμάζεται και που θεωρεί ότι, ζώντας μέσα σε ένα σύννεφο παρακμής, διαφθοράς και συνδιαλλαγής των ταγών της, λοιδωρείται και χλευάζεται από αυτούς.
***
Είπα αυτά που θεωρώ ότι μας ενώνουν, δεδομένου μάλιστα ότι ούτε εσείς είστε κομμουνιστές, ούτε εμείς είμαστε φασίστες. Είστε περισσότερο διεθνιστές και λιγότερο εθνικιστές απ’ ότι εμείς, μέχρις εδώ όμως. Η καταχρηστική λεκτική ερμηνεία των όρων δεν κάνει καλό σε κανένα μας, οξύνει καταστάσεις και προκαλεί συναισθηματικές φορτίσεις, που δυστυχώς οδήγησαν πρόσφατα σε τραγικά και μη αναστρέψιμα περιστατικά, για όλα εκείνα τα παιδιά που έχασαν άδικα τη ζωή τους.

Σίγουρα υπάρχουν και αυτά που μας χωρίζουν. Το μεταναστευτικό, συνυφασμένο με το οργανωμένο δουλεμπόριο και παραεμπόριο, αλλά και την εγκληματικότητα στην πόλη των Αθηνών, όπως και ο τρόπος αντιμετώπισής τους, είναι το μείζον. Δεν ξεκίνησε από την Αριστερά. Κάποιοι επεδίωκαν φθηνά εργατικά χέρια και συνακόλουθα την υποβάθμιση του Έλληνα εργάτη, και ως προς την δυνατότητα εύρεσης εργασίας και ως προς την εκμηδένιση των ημερομισθίων του. Αυτά είναι πλέον γνωστά, και πρώτος τα κατήγγειλε ο Μαρξ στο «Κεφάλαιο». Θα περίμενα να γίνονται αποδεκτά και από την Αριστερά. Η έννοια του συμπαγούς ελληνικού έθνους και της ανάγκης προστασίας της πατρίδας μας είναι το δεύτερο, δεν νομίζω όμως ότι υπάρχουν Έλληνες που δεν αγαπούν την πατρίδα τους, ιδιαίτερα οι νέοι άνθρωποι όπως εσύ. Η «γραμμή Καμίνη», ο οποίος προβάλλει βαθιά και ενσυνείδητα και συστηματικά την έννοια της «πόλης» αποκομμένη από την έννοια της «πατρίδας», με βρίσκει κάθετα αντίθετο και, προσωπικά τουλάχιστον, δεν θα επιθυμούσα να τον δω να υποστηρίζεται από τους εθνικιστές στον δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών.

Σκέψου τα λίγο, όλα αυτά, η πολιτική αντιπαλότητα δεν θα πρέπει να οδηγεί σε λεκτικές υπερβολές, «οι λέξεις», είπε κάποτε ένας μεγάλος αστροφυσικός, «είναι σαν τα καμάκια, όταν καρφωθούν δεν βγαίνουν εύκολα, κι αφήνουν ανεξίτηλα σημάδια». Ας είμαστε προσεκτικοί στις εκφράσεις μας, ένθεν κακείθεν, και ας καταβάλουμε προσπάθεια να συνεννοηθούμε. Κάποιος, επίσης αστροφυσικός, είπε κάποτε: «αυτός ο άνθρωπος είναι δύσκολος, θα πρέπει να μιλήσω περισσότερο μαζί του». Αυτή είναι η μόνη διέξοδος που έχουμε μπροστά μας. Περισσότερη συζήτηση, έστω και αντιρρητική. Ποτέ να μη δυναμιτίζουμε τις γέφυρες. Τα νερά των ποταμιών είναι θολά, κι έχουν ρουφήχτρες.

Καλό δρόμο στο ταξίδι της ζωής,

Χρίστος Γούδης
Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος
(δεν έχω ακόμα ιδέα για το αποτέλεσμα της σταυροδοσίας)
με την «Ελληνική Αυγή για την Αθήνα»
Πηγή: makelio
Και το μύνημα ελήφθη:

Του Γιώργου Αλεξάτου*

Η πλειονότητα όσων ψηφίζουν τη ναζιστική συμμορία αποτελείται από φασίστες και αποβράσματα.

Μικροαστούς εκμεταλλευτές μεταναστών, μεσοαστούς απογόνους δωσιλόγων, μπάτσους βασανιστές, ανθρώπους της νύχτας.

Σημαντικό μέρος, όμως, των ψηφοφόρων της το αποτελεί και κόσμος εξαθλιωμένος, απελπισμένος, κόσμος που οδηγείται στην κοινωνική περιθωριοποίηση. Δικός μας κόσμος. Ταξικά αδέρφια.

Από πού κι ως πού μας αφήνει αδιάφορους αυτός ο κόσμος; Ποιοι είναι αυτοί οι μεσοαστοί ελιτίστες που χώθηκαν στις γραμμές μας και δυσανασχετούν με την προσέγγισή του;

Μην ανησυχούν! Δεν θα τους λερώσουν το σαλόνι. Στα δικά μας σπίτια θα έρχονται τ' αδέρφια μας.
Πηγή: "Βαθύ κόκκινο"
*Ο Γ.Αλεξάτος έχει αναλάβει την προώθηση των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ (για όλα τα θέματα) μέσα από το "βαθύ κόκκινο" 

4 σχόλια:

  1. Συγχαρητήρια στους κυρίους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αντιγράφω κ προσυπογράφω:
    Νομίζω κάπου εδώ τέλειωσαν και τα τελευταία περιθώρια ανοχής.

    Εφεξής θα ισχύει η ίδια απαγόρευση σχολιασμού για οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ που ισχύει εξαρχής για οπαδούς της Χρυσής Αυγής.

    : Το κόμμα τους έχει ανοιχτά πλέον εξελιχθεί σε κίνδυνο για την κοινωνία και ισχύει η αρχή της αναγκαιότητας της απομόνωσής τους ως μη βίαιου μέσου αυτοπροστασίας.

    Συνεχίζεται η καταγραφή του γιατί σας έγραψα "τα μάτια ανοιχτά στην Αθήνα στις μέρες ως το δεύτερο γύρο" και τι, δυστυχώς, ήμουν βέβαιος ότι θα συμβεί...

    Ρένα Δούρου (ΣΥΡΙΖΑ) – Φασιστικό το «τσουβάλιασμα» των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής.

    "Είναι φασιστικό να «τσουβαλιάζουμε» ψηφοφόρους», τόνισε η υποψήφια Περιφερειάρχης Αττικής με το ΣΥΡΙΖΑ, Ρένα Δούρου, αναφερόμενη στο ζήτημα της προσέγγισης των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης."
    http://voria.gr/index.php?module=news&func=display&sid=180091

    Δεν θέλω ΟΥΤΕ ΚΑΛΗΜΕΡΑ μαζί σας, ούτε στο διαπροσωπικό επίπεδο, ούτε διαδικτυακά.

    http://leninreloaded.blogspot.gr/2014/05/blog-post_1890.html?showComment=1400770591302

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και μια και μας ήρθαν και κάποια αρκούντως ερειστικά σχόλια, τα οποία και φυσιολογικά διαγράφτηκαν, θα τους απαντήσουμε (μια και επί του θέματος κάνουν τουμπεκί ψιλοκομμένο), να πάνε να ψαρέψουν ψήφους στην ΧΑ που τους έχει πιάσει και κωλοπιλάλα, και να σκεφτούν και λίγο λογικά:
    Ή από την ΧΑ θα ψαρεύουν ψήφους ή από το ΚΚΕ.
    Κομπρεμί και με τους δύο δεν γίνεται...

    (στοιχειώδες Γούτσων, στοιχειώδες....)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τονίζουν ότι δεν είναι ναζί και φασίστες όσοι ψήφισαν χρυσαυγίτες υποψηφίους την περασμένη Κυριακή.

    Αγνωστο πώς ορίζουν τον ναζί και τον φασίστα οι νεόκοποι αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά έστω και αν γίνει δεκτό το σόφισμά τους, ξεχνούν ότι με την ψήφο τους και συνειδητά οι ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής εγκρίνουν τις πρακτικές αυτού του κόμματος. Την άσκηση βίας, την οργάνωση παραστρατιωτικών τμημάτων, τους ανελέητους ξυλοδαρμούς μεταναστών και αντιπάλων, τους ακρωτηριασμούς και τους φόνους, τις επιθέσεις σε λαϊκές αγορές, την εκπαίδευση και χρήση όπλων και όλη τη συναφή εγκληματική δραστηριότητα. Ακόμη και αν θεωρήσουμε ότι δεν προσεύχονται όλοι καθημερινά μπροστά στο εικόνισμα του Χίτλερ και δεν έχουν διαβάσει το ευαγγέλιο «Ο Αγών μου»...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Tα σχόλια στο μπλοκ πρέπει να συνοδεύονται από ένα ψευδώνυμο, ενσωματωμένο στην αρχή ή το τέλος του κειμένου, άν δεν υπάρχει εγγραφή στον blogger ή άλλη διαδυκτιακή υπηρεσία (βλέπε όροι σχολιασμού στο πάνω μέρος της σελίδας).
Ανώνυμα και υβριστικά σχόλια μπορούν να διαγράφονται χωρίς άλλη προειδοποίηση.