Καλωσήλθατε στον Fadomduck2

To παρόν ιστολόγιο αποτελεί φυσική συνέχεια του Fadomduck στο οποίο θα βρείτε συλλογές κειμένων, παραπομπές σε ηλεκτρονικές διευθήνσεις με πολιτικά βιβλία και μουσική, καθώς και μια αρκετά μεγάλη συλλογή με αφίσσες από την Σοβιετική Ενωση (μέχρι και το 1956). Αρχείο με τα άρθρα του Fadomduck #1 θα βρείτε εδώ. O Fadomduck2 όπως και ο προκάτοχος του δηλώνει πως αν και ντρέπεται να κρύψει τις συμπάθειες του, δεν εκπροσωπεί καμμία συλλoγικότητα, παρά μόνο τον εαυτό του. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο alepotrypa200@gmail.com

Σάββατο, 14 Ιουλίου 2018

Απέλαση ρώσων διπλωματών: Αναλύσεις και συμπεράσματα

Ερωτήματα για το μέλλον των σχέσεων Ελλάδας-Ρωσίας προκαλεί η απόφαση της Αθήνας να προχωρήσει στην απέλαση δύο Ρώσων διπλωματών. Διπλωματική πηγή εμφανίζεται καθησυχαστική, ανησυχίες εκφράζουν αντιπολιτευόμενοι πολιτικοί και αναλυτές.
Η Ελλάδα θα προχωρήσει στην απέλαση δύο Ρώσων διπλωματών και θα απαγορεύσει την είσοδο σε άλλους δύο, όπως έγινε γνωστό το πρωί της Τετάρτης, με την είδηση να προκαλεί ερωτήματα τόσο για την εξέλιξη της υπόθεσης, όσο και για το μέλλον των σχέσεων Ελλάδας-Ρωσίας ευρύτερα.

Διπλωματική πηγή που μίλησε στο Sputnik υπογράμμισε ότι η απόφαση δεν αλλάζει την πολιτική της Ελλάδας απέναντι στη Ρωσία, αν και αυτό είναι στο χέρι της Μόσχας.

Εξαιρετικά ανήσυχος εμφανίστηκε από την άλλη, ο γραμματέας της Λαϊκής Ενότητας, Παναγιώτης Λαφαζάνης, κάνοντας λόγο για «ακραίες ενέργειες» που ο ίδιος συνδέει με τις προσπάθειες ένταξης της πΓΔΜ στο NATO και την αντιρώσικη ψυχροπολεμική εκστρατεία της Δύσης.

Στη χρονική συγκυρία στέκεται και ο Βέλγος βουλευτής Frank Creyelman επισημαίνοντας ότι σειρά «συμπτώσεων» προηγήθηκαν και ακολουθούν της απέλασης των Ρώσων διπλωματών, ενώ πολιτικός αναλυτής επισημαίνει ότι οι σχέσεις Ελλάδας-Ρωσίας έχουν ψυχρανθεί και πως η κυβέρνηση ακολουθεί μία μετριοπαθή, αλλά αντίθετη στη Ρωσία, πορεία.

Αναλυτικότερα, διπλωματική πηγή, σχολιάζοντας την απόφαση απέλασης Ρώσων διπλωματών, υπογράμμισε ότι η Ελλάδα έχει στηρίξει τη Ρωσία ακόμη και σε περιόδους που συμμαχικές χώρες δεν το έκαναν, αλλά δεν θα επιτραπεί η εμπλοκή άλλης χώρας στα εσωτερικά της Ελλάδας.

Ερωτηθείς να εκτιμήσει εάν η απόφαση αλλάζει την ευρύτερη πολιτική της Αθήνας απέναντι στη Μόσχα, ο ίδιος το αρνήθηκε, διευκρινίζοντας, όμως, ότι αυτό εξαρτάται πλέον από τη στάση που θα κρατήσει η Ρωσία. Στην επισήμανση, ότι η Ρωσία απάντησε με απέλαση Ελλήνων διπλωματών, ο κυβερνητικός αξιωματούχος σχολίασε πως μία τέτοια αντίδραση είναι αναμενόμενη βάσει της διεθνούς διπλωματικής πρακτικής.

«Δεν πιστεύω ότι οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας θα επιδεινωθούν σημαντικά, τέτοιες ενέργειες συμβαίνουν συχνά στη διεθνή διπλωματική πρακτική», δήλωσε ο Oleg Morozov, μέλος της Επιτροπής του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της Ρωσίας. Πρόσθεσε ότι συχνά ακολουθεί μία ανάλογη απάντηση, με την οποία η διαμάχη λήγει. «Ωστόσο, όλα εξαρτώνται από την έκταση των ισχυρισμών και το εάν θα υπάρξει συνέχεια από την ελληνική πλευρά».

[...]

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018

Απέλαση Ρώσων διπλωματών από την Αθήνα

Την απέλαση δύο Ρώσων διπλωματών και την απαγόρευση εισόδου στην Ελλάδα άλλων δύο για παράνομες ενέργειες κατά της εθνικής ασφάλειας αποκαλύπτει σήμερα η «Κ». Σύμφωνα με πληροφορίες από υψηλόβαθμες διπλωματικές πηγές, τα μέτρα που λαμβάνονται από την Αθήνα αποτελούν απάντηση σε παράνομες ενέργειες εντός της ελληνικής επικράτειας, οι οποίες συνιστούν παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Ελλάδας. Ανάμεσα στις κατηγορίες που απευθύνει η Αθήνα προς τους διπλωμάτες είναι οι απόπειρες αλίευσης και διακίνησης πληροφοριών, αλλά και χρηματισμού κρατικών λειτουργών. Η συγκεκριμένη υπόθεση φέρνει στην επιφάνεια μια υπόγεια ένταση που φαίνεται να υπάρχει ανάμεσα σε Αθήνα και Μόσχα, τα τελευταία δύο χρόνια, για λόγους οι οποίοι συνδέονται και με το γενικότερο περιβάλλον ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, η Αθήνα έχει ήδη αποφασίσει και δώσει εντολή για την άμεση απέλαση δύο ατόμων –ο ένας είναι το στέλεχος της ρωσικής πρεσβείας Βίκτορ Γιάκοβλεφ– και την απαγόρευση νέας εισόδου στη χώρα για δύο ακόμα, οι οποίοι εμπλέκονται σε σωρεία ενεργειών, μεταξύ των οποίων πληροφοριακής δραστηριότητας (ο διπλωματικός όρος για την αλίευση και διακίνηση πληροφοριών) εις βάρος της Ελλάδας. Η πρωτοβουλία της Αθήνας δεν αποτελεί «κεραυνό εν αιθρία», αλλά έρχεται ως απάντηση μετά μια σειρά από συντονισμένες κινήσεις προσπάθειας επέκτασης της ρωσικής επιρροής στην Ελλάδα. Διπλωματικές πηγές εντάσσουν σε αυτές τη δραστηριότητα διαφόρων κύκλων ρωσικών συμφερόντων, όπως η Αυτοκρατορική Ορθόδοξη Παλαιστινιακή Eνωση.

Κυριακή, 17 Ιουνίου 2018

«50 χρόνια μετά… φανερές και αθέατες όψεις του Μάη '68»

Η ομιλία του Μάκη Παπαδόπουλου


«Ασχολούμαστε σήμερα με το Μάη του '68 όχι μόνο για να αποκαλύψουμε τους μύθους της αστικής προπαγάνδας, που θέλουν να σκεπάσουν την πραγματικότητα, τους μύθους που αρνούνται τον πρωταγωνιστικό ρόλο της εργατικής τάξης, της CGT και του ΓΚΚ στους αγώνες, ενώ την ίδια στιγμή φορτώνουν προκλητικά μόνο σ' αυτούς την αποκλειστική πολιτική ευθύνη για τη γρήγορη εκτόνωση του κινήματος. Τους αστικούς μύθους που προβάλουν με επιμονή δηλωμένους αντικομμουνιστές τυχοδιώκτες, όπως ο Κον Μπεντίτ, ως τους αυθεντικούς επαναστάτες και παρουσιάζουν το Μάη ως απλή φοιτητική εξέγερση.

Ασχολούμαστε με το Μάη του '68, γιατί η αυτοκριτική εξέταση της θετικής πείρας, αλλά και των λαθών, των αδυναμιών του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, μας κάνει σήμερα πιο δυνατούς, για να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη, για να φέρουμε πιο γρήγορα το μέλλον, την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, το σοσιαλισμό.

Ο Μάης απέδειξε ότι η ίδια η ανάπτυξη του καπιταλισμού οξύνει τη βασική αντίθεση κεφαλαίου - εργασίας και τροφοδοτεί αντικειμενικά την αυξανόμενη δυσαρέσκεια της εργατικής τάξης, του λαού, της νεολαίας, των λαϊκών στρωμάτων. Ανέδειξε ότι καμιά αστική πολιτική, κανένας τεχνολογικός εκσυγχρονισμός την εποχή του μονοπωλιακού καπιταλισμού, όπου το σύστημα σαπίζει, δεν μπορεί να συγκαλύψει πλήρως και για πάντα τη διάσταση ανάμεσα στις δυνατότητες να ικανοποιηθούν οι ανάγκες της κοινωνίας, που αυξάνονται και στη θυσία αυτών των αναγκών στο βωμό του καπιταλιστικού κέρδους.

Αντίθετα, όσο προχωρά η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων στον καπιταλισμό, τόσο αυτή η διάσταση μεγαλώνει, τόσο περισσότερο μπορεί να αναδειχθεί ότι αυτός ο δρόμος δεν οδηγεί, αλλά αντιστρατεύεται την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών της κοινωνίας, που διευρύνονται και μεταβάλλονται.

Όμως, η επιδείνωση της κατάστασης και της δυσαρέσκειας της εργατικής τάξης δεν οδηγεί αυτόματα στην ωρίμανση της ταξικής συνείδησης των εργατών και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Παρασκευή, 2 Φεβρουαρίου 2018

Αυτό δεν είναι διαπραγμάτευση αλλά ιμπεριαλιστικό καραγκιοζιλίκι

«Εμείς προτείνουμε Gorna Macedonija (Ανω Μακεδονία), αλλά αυτοί δεν το δέχονται και μάλλον θα καταλήξουμε στο Nova Macedonija (Νέα Μακεδονία), που υπήρχε και στο πακέτο Πινέιρο το 1994 και ήταν σχεδόν συμφωνημένο το 2008». Με κάτι τέτοιες εμβριθείς αναλύσεις γεμίζουν οι σελίδες των αστικών φυλλάδων και τα λεπτά των ραδιοφωνικών εκπομπών. Οι εκπρόσωποι των κομμάτων συνήθως δεν παίρνουν θέση, αλλά ψιθυρίζουν στ' αυτιά των δημοσιογράφων τις «σίγουρες πληροφορίες» τους κι αυτοί τις ξεφουρνίζουν σαν «αποκλειστικές» και από «έγκυρες πηγές».

Αυτό που γίνεται μεταξύ των κυβερνήσεων Ελλάδας και Δημοκρατίας της Μακεδονίας δεν είναι διαπραγμάτευση αλλά ιμπεριαλιστικό καραγκιοζιλίκι. Και σε ό,τι αφορά τον τρόπο που γίνεται και ως προς την ουσία.

Βγαίνει για παράδειγμα ο Κοτζιάς στην τηλεόραση και με ύφος χιλίων Ταλεϊράνδων εξηγεί ποια είναι η διαπραγματευτική τακτική της Ελλάδας. Αποκαλύπτει ότι το υπουργείο του έχει αναλάβει να φτιάξει ένα σχέδιο συμφωνίας, το οποίο θα δοθεί στην κυβέρνηση της γείτονος, για να αρχίσει μετά η συζήτηση. Ανήκουστα πράγματα για διπλωματική διαδικασία, να αποκαλύπτει ένας υπουργός στην τηλεόραση πώς θα κινηθεί η διαδικασία.

Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

Οι μπολσεβίκοι και το εθνικό ζήτημα

Άρθρο του Αϊνούρ Κορμάνωφ, συμπρόεδρου της ΚΕ του Σοσιαλιστικού Κινήματος Καζακστάν, που σημοσιεύθηκε στο #7 της Διεθνούς ΚΟΜΕΠ, του Ιούνη του 2017

Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

Λουΐζα Ράζου: Ο αντικομμουνισμός και η θεωρία των άκρων είναι επίσημη ιδεολογία της ΕΕ

Ολόκληρη η συνέντευξη του μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Λουΐζας Ράζου, στον Γιώργο Ψύλλια για το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων:
Ερ: Κυρία Ράζου τι σηματοδοτεί κατά την άποψη του ΚΚΕ όλο αυτό το ζήτημα με το συνέδριο της εσθονικής Προεδρίας της ΕΕ; Είναι μια πρωτοβουλία των Εσθονών ή ευρύτερα των ηγετικών κύκλων της ΕΕ;
Απ: Η εσθονική προεδρεία της ΕΕ, διοργάνωσε το εν λόγω συνέδριο αξιοποιώντας την επίσημη και θεσμοθετημένη πολιτική της ΕΕ που έχει αποφασίσει να καθιερώσει την 23η Αυγούστου ως «Ευρωπαϊκή Μέρα μνήμης για τα θύματα των ολοκληρωτικών καθεστώτων». Δεν πρόκειται λοιπόν για μια αποσπασματική πρωτοβουλία της Εσθονίας. Αντίθετα ο αντικομμουνισμός και η θεωρία των άκρων είναι επίσημη ιδεολογία της ΕΕ, την οποία προβάλλει- προπαγανδίζει- διαδίδει εκπονώντας δεκάδες «δράσεις» και «προγράμματα», δαπανώντας πακτωλό χρημάτων σε αυτήν την κατεύθυνση.
Ερ: Το κόμμα σας κατήγγειλε αυτούς τους κύκλους ότι κύρια επιδίωξή τους είναι η συκοφάντηση του σοσιαλισμού και της πορείας της ΕΣΣΔ, η εξίσωσή του με το ναζισμό και το ξαναγράψιμο της Ιστορίας. Τι λόγο έχουν να το κάνουν μετά από τόσα χρόνια;
Απ: Γιατί ανησυχούν, δεν έχουν ησυχάσει, κοιτάνε μπροστά, γνωρίζουν ότι παρά την αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων υπέρ του καπιταλισμού που συντελέστηκε με τις αντεπαναστατικές ανατροπές, πριν περίπου 25 χρόνια, το σύστημά τους έχει σαπίσει, γεννάει κρίσεις, φτώχεια, εκμετάλλευση, πολέμους. Η προοπτική ενός νέου γύρου κοινωνικών επαναστάσεων είναι μπροστά, και η πρώτη προσπάθεια των λαών στις χώρες που οικοδομούσαν το σοσιαλισμό και ιδιαίτερα της ΕΣΣΔ, ανέδειξε τα μεγάλα κατορθώματα που μπορεί να γεννήσει η συνειδητή μαζική και οργανωμένη δράση των εργατικών- λαϊκών μαζών, την ανωτερότητα του νέου τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας και της παραγωγής, του σοσιαλισμού- κομμουνισμού.

Η ταινία της εβδομάδας: τα χρόνια της θύελλας

Ελληνική ταινία, 
1984
σκηνοθεσία Νίκος Τζήμας 
με τους: Μ.Κατράκη, Χρήστος Καλαβρούζο, Τίτος Βανδής, Μ.Σταυράκη, Κ.Κουτρουβίδα

Δυο φίλοι, αποκομμένοι πάνω στα βουνά, μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού το 1949, προσπαθούν να γυρίσουν στα σπίτια τους. Καταδιώκονται από τη χωροφυλακή, τους ΜΑΥδες και το στρατό. Στην πορεία τους μαθαίνουμε την ιστορία τους, από τα γεγονότα του Γοργοπόταμου μέχρι και το δεύτερο αντάρτικο. Στην επιστροφή τους, θα συναντήσουν ανθρώπους πρόθυμους να τους βοηθήσουν, αλλά τελικά θα πιαστούν αιχμάλωτοι και θα δολοφονηθούν, ενώ η γυναίκα του ενός θα γλιτώσει το απόσπασμα λόγω της εγκυμοσύνης της. Θα αποφυλακιστεί επί κυβερνήσεως Γεωργίου Παπανδρέου. Ο γιος της, φοιτητής στις αρχές της δεκαετίας του ’70, θα πάρει μέρος στα γεγονότα του Πολυτεχνείου.

Η ταινία βραβεύθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1984 με το βραβείο Καλύτερου Σεναρίου.

Σάββατο, 26 Αυγούστου 2017

Ε όχι και ίσες αποστάσεις...

Πολύς ντόρος έχει γίνει τελευταία για την συνάντηση στην Εσθονία με θέμα τα «εγκλήματα του κομμουνισμού» η οποία σύμφωνα με την Κομισιόν αντανακλά τα κοινά  ευρωπαϊκά ιδεώδη:

«Η ευρωπαϊκή συνεργασία, ο πατριωτισμός και οι αξίες μας, μας κάνουν αυτό πού είμαστε. Ας απορρίψουμε τον ακραίο εθνικισμό που μας αποδυναμώνει όλους. Αυτό είναι η ΕΕ» επισημαίνει σε μήνυμά του ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν. 
«Στην Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης για τα θύματα όλων των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων στέλνουμε ένα σαφές μήνυμα για τη σημασία των ευρωπαϊκών αξιών, της συνεργασίας και του πατριωτισμού. Να ποιοι είμαστε» τονίζει.

Τα μόνα «ολοκληρωτικά ιδεώδη» όμως που τους ενοχλούν –όπως στην πράξη έχει αποδειχθεί- είναι εκείνα που σχετίζονται αποκλειστικά με την κομμουνιστική ιδεολογία. Διαφορετικά η κομισιόν θα έπρεπε αντί να συνεργάζεται και να στηρίζει την πραξικοπηματική και φασιστική Ουκρανική κυβέρνηση να μην την είχε αναγνωρίσει και να την καταδίκαζε. Επιπλέον, αν η Ε.Ε κρατούσε έστω ίσες αποστάσεις από τον κομμουνισμό και τον φασισμό, θα έπρεπε τα ευρωενωσιακά κράτη να είχαν υπερψηφίσει το ψήφισμα του ΟΗΕ της 17 Νοεμβρίου 2015 το οποίο καταδίκαζε:
Όμως αντί να το υπερψηφίσουν οι χώρες – μέλη της Ε.Ε απείχαν από την ψηφοφορία(μεταξύ αυτών και η «αριστεροκυβερνούμενη» Ελλάδα), ενώ το «χαϊδεμένο» τους –η Ουκρανία ντε- άνηκε στις 4 χώρες που το καταψήφισαν(Ηπα, Καναδάς, Ουκρανία και τα …νησιά Παλάου).

Παρασκευή, 25 Αυγούστου 2017

Στάλιν vs Χίτλερ (Κόμικ)

Ένα κόμικ του Αλεξέι Λιπάτωφ με τους Χίτλερ και Στάλιν να μάχονται σε στυλ υπερηρώων της Μάρβελ.
Δυστυχώς η πρωτότυπη ρώσικη ιστοσελίδα με τις περισσότερες πληροφορίες έχει πλέον πέσει, οπότε οι περισσότερες πληροφορίες που μπόρεσα να ανακτήσω (μαζί με κάποιες σημειώσεις για τους διαλόγους) είναι από εδώ.

Αφού κάναμε απόδοση των διαλόγων στα ελληνικά και relettering, το παρουσιάζουμε σαν την συμβολή μας στην σταλινολογία (θα τους στοιχειώνει πολλά χρόνια η μνήμη του φαίνεται) των ημερών.
Υ.Γ.
Άμα φιλοτιμηθώ κάποια στιγμή μπορεί να του προσθέσω και χρώμα, αλλά αυτή είναι μια δουλειά που απαιτεί αρκετό χρόνο...😁

Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Επιχείρηση αναγόρευσης του σοσιαλισμού σε έγκλημα

Ανίερη παραχάραξη της Ιστορίας και προσπάθεια εξίσωσης του κομμουνισμού με το φασισμό


H ένταση της χυδαίας αντικομμουνιστικής εκστρατείας που επιχειρούν οι κυρίαρχοι κύκλοι έχει ως κύριο στόχο τη συκοφάντηση του σοσιαλισμού, την παραχάραξη της ιστορικής αλήθειας και την ταύτιση του κομμουνισμού με το φασισμό. Οι τόνοι λάσπης και τα ασύστολα ψεύδη εντείνονται εν μέσω της καπιταλιστικής κρίσης για ευνόητους λόγους.

Η κρίση βγάζει στο προσκήνιο τα αδιέξοδα του βάρβαρου καπιταλισμού και γι’ αυτό είναι αναγκαία η όξυνση της αντικομμουνιστικής επίθεσης. Η ολομέτωπη επίθεση ενάντια στα λαϊκά δικαιώματα ενισχύεται με την επίθεση δηλητηριασμού συνειδήσεων ενάντια στο ταξικό κίνημα και την προοπτική της μόνης εναλλακτικής λύσης, του σοσιαλισμού.

Κάθε 23η Αυγούστου, οι διάφοροι απολογητές του συστήματος χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τα «θύματα του κομμουνισμού», αφού επέλεξαν να καθιερώσουν τη συγκεκριμένη μέρα ως δήθεν «Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης για τα θύματα όλων των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων», ταυτίζοντας προκλητικά το σοσιαλισμό με το χιτλεροφασισμό. Μοναδικός τους στόχος είναι να αναγορεύσουν βήμα με βήμα σε έγκλημα το σοσιαλισμό-κομμουνισμό και την ίδια την ταξική πάλη.

Βήμα-βήμα το χτίσιμο της υστερίας

Με αξιοποίηση τόσο του Συμβουλίου της Ευρώπης όσο και της ΕΕ, οι κυρίαρχοι κύκλοι εξυπηρετώντας πάντοτε τα συμφέροντα του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου έχουν εντατικοποιήσει τα τελευταία χρόνια την αντικομμουνιστική υστερία. Συκοφαντούν τα επιτεύγματα του σοσιαλισμού, ποινικοποιούν σύμβολα και κόμματα, επιχειρούν να ποινικοποιήσουν ακόμα και την άρνηση της δικής τους παραχάραξης για «εγκλήματα του κομμουνισμού», διαστρεβλώνουν ασύστολα την ιστορία με κάθε τρόπο, χρηματοδοτούν διάφορα προπαγανδιστικά προγράμματα (ινστιτούτα, μουσεία «τρόμου» κ.τ.λ.) και περνούν σειρά αντικομμουνιστικών νομοθεσιών. Την ίδια ώρα που δεν έχουν κανένα πρόβλημα να αποδίδουν τιμές σε δωσίλογους συνεργάτες των κατοχικών ναζιστικών στρατευμάτων…

Την ίδια ώρα που απροκάλυπτα στήριζαν ναζιστές στις πραξικοπηματικές ανατροπές στην Ουκρανία, ενώ στο εσωτερικό έχυναν κροκοδείλια δάκρυα για την άνοδο της ακροδεξιάς! Το εναρκτήριο λάκτισμα της αντικομμουνιστικής υστερίας, με τη μορφή που έχει σήμερα, δόθηκε από το ΣτΕ με την ψήφιση το 2006 του «Αντικομμουνιστικού Μνημονίου». Άλλος σταθμός ήταν το ψήφισμα που υιοθέτησε στις 2 του Απρίλη του 2009, το Ευρωκοινοβούλιο, εξισώνοντας βάναυσα το σοσιαλισμό με το χιτλεροφασισμό και καθιερώνοντας την 23η Αυγούστου ως «Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης για τα θύματα όλων των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων».

Η 23η Αυγούστου επιλέχθηκε με αφορμή το Σύμφωνο Μη Επίθεσης των Ρίμπεντροπ Μολότωφ, που υπεγράφη στις 23/8/1939 και αξιοποιήθηκε από την ΕΣΣΔ για να προετοιμαστεί για την επίθεση επί της ναζιστικής Γερμανίας.

Μέτρο αυτοάμυνας της ΕΣΣΔ το σύμφωνο Ρίμπεντροπ Μολότωφ

Ωστόσο, δεν αναφέρουν ότι πριν η ΕΣΣΔ είχε επιδιώξει συνεννόηση με τη Βρετανία και τη Γαλλία, οι οποίες είχαν αρνηθεί τη συνεργασία, αποκρύπτοντας παράλληλα ότι οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ενεργούσαν προς την κατεύθυνση ενός πολέμου με στόχο την ανατροπή της σοβιετικής εξουσίας. Ούτε φυσικά «θυμούνται» το Σύμφωνο του Μονάχου που υπέγραψαν Βρετανία και Γαλλία με τη ναζιστική Γερμανία και τη φασιστική Ιταλία.