Καλωσήλθατε στον Fadomduck2

To παρόν ιστολόγιο αποτελεί φυσική συνέχεια του Fadomduck στο οποίο θα βρείτε συλλογές κειμένων, παραπομπές σε ηλεκτρονικές διευθήνσεις με πολιτικά βιβλία και μουσική, καθώς και μια αρκετά μεγάλη συλλογή με αφίσσες από την Σοβιετική Ενωση (μέχρι και το 1956). Αρχείο με τα άρθρα του Fadomduck #1 θα βρείτε εδώ. O Fadomduck2 όπως και ο προκάτοχος του δηλώνει πως αν και ντρέπεται να κρύψει τις συμπάθειες του, δεν εκπροσωπεί καμμία συλλoγικότητα, παρά μόνο τον εαυτό του. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο alepotrypa200@gmail.com

Κυριακή, 24 Ιουλίου 2016

Υπάκουες μετριότητες

1. Δεν κερδίζει η νοημοσύνη στα παιχνίδια της εξουσίας, αλλά η πανουργία, η οποία στην περίπτωσή μας δεν έχει να προσφέρει πολλά. Της δένει τα χέρια η αυτού υπάκουη μετριότητα Τσίπρας, που κάνει τα πάντα για να κρατηθεί στο τιμόνι της χώρας, αγνοώντας πως κάποιος άλλος μπορεί να κάνει τα ίδια και χειρότερα και γι' αυτό να τον ξηλώσει γρήγορα.

2. Ο πρωθυπουργός είναι δείγμα ημιμαθούς μικροαστού χωρίς ίχνος αυτοανάλυσης, του οποίου η μόνη υποχρέωση είναι να απαντά στους λογαριασμούς των Ευρωπαίων. Και η απειροελάχιστη σπίθα που άναβε μέσα του έσβησε μπροστά στην επιθυμία για εξουσία. Δεν πρόκειται για σφάλμα, αλλά για σήμα κατατεθέν όλων των μικρομεσαίων που ταλανίζουν την Ελλάδα από την εποχή της μεταπολίτευσης. Πρόκειται για μια άπληστη αδελφότητα που θεωρεί ότι της ανήκουν όλα.

3. Υπάκουες μετριότητες που νιώθουν επιτυχημένοι λόγω του υπερβολικού τους ζήλου υπάρχουν παντού. Δεν πιστεύουν σε τίποτα και ακολουθούν τους ηγέτες τους - οι οποίοι με τη σειρά τους δεν τους εμπιστεύονται γιατί γνωρίζουν πως κάθε ψηφοφόρος είναι κατ' εικόνα και ομοίωσή τους -, δεν έχουν καμία υπόληψη, ούτε σθένος, απλώς πρόκειται για μορφές στα όρια των καρτούν που αλλάζουν θέση πολύ γρήγορα.

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2016

ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ: Κάλεσμα πάλης για το πάρκο Ασυρμάτου

Με ανακοίνωσή τους οι ΚΟ Αγ.Δημητρίου της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ καλούν σε αγώνα ενάντια στην εμπορευματοποίηση του πάρκου Ασυρμάτου, με κύρια διεκδίκηση να μετατραπεί σε χώρο πρασίνου και αθλητισμού, ανοιχτό για όλο το λαό της περιοχής.

Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:
____________
«Το πάρκο του Ασυρμάτου να είναι ελεύθερο για όλο το λαό. Να μετατραπεί άμεσα σε χώρο πρασίνου, αθλητισμού, πολιτισμού και αναψυχής, με παρεμβάσεις ήπιου χαρακτήρα, χωρίς καμία εμπορευματική χρήση.

Η απόδοση του χώρου του Ασυρμάτου στο λαό της περιοχής έγινε κάτω από την πίεση των αγώνων των κατοίκων του Αγίου Δημητρίου για πάνω από 40 χρόνια, που μεταξύ άλλων ζητούσαν την απομάκρυνση των κεραιών και των νεκροταφείων από την περιοχή. Δεν είναι αποτέλεσμα που προέκυψε από τη διαμεσολάβηση διάφορων τοπικών κυβερνητικών στελεχών στα γραφεία της ΕΤΑΔ και της κυβέρνησης, ούτε βέβαια των "καταλήψεών" τους, αγκαζέ με τους γνωστούς - άγνωστους της περιοχής.

Ασφαλώς δεν είναι αποτέλεσμα χάρης από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αν συνυπολογίσουμε ότι την ίδια περίοδο παραδίδει το "φιλέτο" του Ελληνικού (6.200 στρέμματα) στη "Lamda Development" (Όμιλος Λάτση), συγκροτεί το "υπερ-ταμείο" ιδιωτικοποιήσεων με 99 χρόνια υποθήκευσης της δημόσιας περιουσίας, προχωρά σε προκλητικές φοροαπαλλαγές και άμεσες επιδοτήσεις (μέχρι και 20 εκατ. ευρώ) σε μεγάλες επιχειρήσεις με το νέο "αναπτυξιακό" νόμο.

Το ΚΚΕ με όλα τα μέσα που διαθέτει, πρωτοπόρο στους αγώνες, με παρεμβάσεις στη Βουλή, στα Δημοτικά Συμβούλια, σε εκδηλώσεις, στήριξε διαχρονικά το αίτημα να αποδοθεί ο χώρος του Ασυρμάτου άμεσα στο λαό και να μετατραπεί σε χώρο πρασίνου, αθλητισμού, πολιτισμού και αναψυχής χωρίς καμία επιχειρηματική δραστηριότητα και χωρίς κανένα ανταποδοτικό χαράτσωμα.

Την ώρα που η δημοτική αρχή (ΣΥΡΙΖΑ/ Δημοκρατική Συμπαράταξη) στήνει φιέστες και υποκλίνεται μπροστά στην κυβέρνηση, καλούμε το λαό να είναι σε αγωνιστική επαγρύπνηση!
Οι πανηγυρισμοί της δημοτικής αρχής καθώς και των υπόλοιπων παρατάξεων, που στηρίζονται από ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, θέλουν να κρύψουν τη θέση τους για εμπορευματοποίηση των ελεύθερων χώρων με ποικίλους τρόπους.

Ο Αριθμητής και ο παρονομαστής της δημοκρατίας

Με αφορμή διάφορα σχόλια στα facebook περί του αν η Τουρκία και άλλες παρόμοιες χώρες ιδίως του Ισλαμ, έχουν σχέση με τη δημοκρατία.

Προφανώς οι ασχολούμενοι με αυτό, έχουν κατά νου μια φανταστική αταξική δημοκρατία δυτικού τύπου ως μέτρο σύγκρισης! Ομοίως μέτρο σύγκρισης γι αυτούς είναι και η αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία. Αφαιρούνται από τους αρχαίους ότι δεν αναγνώριζαν ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν ίδια δικαιώματα και νομιμοποιούσαν την δουλεία και την ιδιοκτησία ανθρώπων και αφαιρούνται από τις καπιταλιστικές δημοκρατίες ότι σφαγιάζουν και υποτάσσουν με εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, ολόκληρους λαούς, πάντα στο όνομα της δημοκρατίας, τους καταληστεύουν, τους έχουν υπό κατοχή, τους σκοτώνουν κατά βούληση αλλά και γενικά κάνουν ότι δεν βλέπουν καθόλου τη στυγνή εκμετάλλευση των εργαζομένων από τους καπιταλιστές και τους αναδεικνύουν όλους ίσους, με ίσα δικαιώματα λες και είναι φυσικό πράγμα η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και η κατοχή και καταλήστευση ολόκληρων λαών και χωρών!

Με αυτό το πρότυπο θέλουν να κάνουν συγκρίσεις ανάμεσα σε «ισλαμικές» και «δυτικές» δημοκρατίες για να μας πείσουν πόσο πιο μπροστά είναι οι δυτικές δημοκρατίες από τη δημοκρατία του Ερντογάν!!!

Είναι όμως αυτό το ζητούμενο σήμερα για την ανθρωπότητα που ο ιμπεριαλισμός των δημοκρατιών δυτικού τύπου, τη σέρνει σε νέα ποτάμια αίματος που άρχισαν να χύνονται σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής;

Όλες οι δημοκρατίες είναι ταξικές δημοκρατίες από την αρχαία Αθήνα μέχρι τις σοσιαλιστικές δημοκρατίες.

Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2016

Ο «φίλος» απ' την Αμερική...

Η εικόνα που προωθεί η συγκυβέρνηση για την σχέση της με τις ΕΠΑ
«Ενα το κρατούμενο» από τις χτεσινές συναντήσεις του υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ, Τζ. Λιού, με τον πρωθυπουργό, Αλ. Τσίπρα, και με το οικονομικό επιτελείο της συγκυβέρνησης στην Αθήνα, είναι η παραπέρα κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής, με εστίαση, βέβαια, στο «κλείσιμο» της δεύτερης «αξιολόγησης» του μνημονίου, στην επιβολή των αναδιαρθρώσεων που κρίνονται αναγκαίες στην προοπτική ανάκαμψης του εγχώριου κεφαλαίου και των επιχειρηματικών ομίλων.

Και, βέβαια, έχει τη σημασία του το γεγονός ότι οι ΗΠΑ αποτελούν το μεγαλομέτοχο του ΔΝΤ, ενώ ταυτόχρονα έχουν και τον πρώτο λόγο στην πολιτική που εφαρμόζει ο εν λόγω ιμπεριαλιστικός οργανισμός, που με τη σειρά του πρωτοστατεί, μεταξύ άλλων, σε παρεμβάσεις όπως στην «ελαστικοποίηση» της εργασίας, στις ομαδικές απολύσεις, στο συνδικαλιστικό νόμο κ.λπ. Σε αυτήν τη στρατηγική συμπλέουν τόσο η ΕΕ, όσο και το κεφάλαιο στην Ελλάδα, που βλέπει το μνημόνιο ως εφαλτήριο, στην προοπτική της αβέβαιης όσο και θολής καπιταλιστικής ανάκαμψης. Στην ίδια ρότα και η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, η οποία, σε κάθε ευκαιρία, εκπέμπει αλλεπάλληλα μηνύματα για τη σύντμηση των διαδικασιών που αφορούν στο κλείσιμο της «αξιολόγησης» και βέβαια της επιβολής και των νέων αντιλαϊκών μέτρων που αυτή συνεπάγεται.

Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση των ΗΠΑ συνδέει ανοιχτά το θέμα της διαχείρισης του ελληνικού κρατικού χρέους με το γενικότερο «κάδρο» των εντεινόμενων γεωπολιτικών εξελίξεων και ανταγωνισμών στην ευρύτερη περιοχή. Χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών, του Τζ. Λιου:

Η ανακοινωσούλα της «ΠΟΙΕ που έγινε ΦΣΕΚ»

ΣΕΦΚ-Συνδικάτο Εργαζομένων Φαρμάκου Καλλυντικού και Συναφών κεντρικής Μακεδονίας


Οι νεόκοποι υποστηριχτές του κλάδου,η ΠΟΙΕ και η διοίκηση της, αυτοί που τόσα χρόνια μετά τη διάσπαση του κλάδου που επέβαλλαν γιατί οι «ιατρικοί επισκέπτες δεν ήταν το ίδιο», οι ίδιοι ακριβώς που παραμύθιαζαν τους συναδέλφους πως δεν χρειάζονται τις συμβάσεις γιατί είναι «μάγκες και μπορούν να διαπραγματεύονται μόνοι τους» το μισθό τους, οι ίδιοι που έστησαν με τον Κονιδάρη το φιάσκο του ΝΠΙΔ-Επαγγελματικού ταμείου με τις κομμένες συντάξεις και τα επικουρικά, οι ίδιοι που όπου ανακατεύτηκαν προσπάθησαν να κοροϊδέψουν τους εργαζόμενους στο όνομα της συναίνεσης με την εργοδοσία, οι ίδιοι που ενώ ο κλάδος αποδεκατίστηκε δεν έχουν πατήσει ποτέ σε εργασιακό χώρο αλλά καταφεύγουν σε χαρτοπόλεμο ανακοινώσεων, οι ίδιοι που το παίζουν ακομμάτιστοι αλλά κουβάλησαν τον Τσίπρα στην πολύπαθη Alapis για να μαζέψει ψηφαλάκια, οι ίδιοι που μας εγκαλούσαν γιατί δεν στηρίζουμε μια «κυβέρνηση της αριστεράς», οι ίδιοι που έτσι ξεδιάντροπα προσπαθούν να χωρίσουν τους εργαζόμενους προσπαθώντας ταυτόχρονα να τους καταδώσουν για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις στην εργοδοσία με την οποία συγχρωτίζονται με κάθε ευκαιρεία και γλέιφουν,αυτοί οι ίδιοι έβγαλαν μια ανακοινωσούλα.

Τους έχει λούσει κρύος ιδρώτας. Τώρα που ξερουν, όντας συνυπεύθυνοι με την εργοδοσία πως οι ιατρικοί επισκέπτες είναι πια μετρημένοι στα δάχτυλα και τα κουκιά δεν τους βγαίνουν για να προωθηθούν στη ΓΣΕΕ ως κυβερνητικοί συνδικαλιστές, θυμήθηκαν τους φαρμακουπάλληλους αλλά για ένα «περιεργο» λόγο, ξεχνανε πάντα τους εργάτες στη φαρμακοβιομηχανία.

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2016

Tι μάθαμε από μια φωτογραφία

Η παρακάτω έγχρωμη εκδοχή μιας από τις γνωστές φωτογραφίες του Μουσούρη για τον Δημοκρατικό Στρατό, κοσμεί ένα από τα έντυπα του τμήματος Ιστορίας του ΚΚΕ. Η υψηλή ανάλυση και το χρώμα μας επιτρέπουν να κάνουμε μερικές παρατηρήσεις που φωτίζουν και αναδεικνύουν κομμάτια της ζωής, της δράσης και του ηθικού αναστήματος των μαχητών του ΔΣΕ.

  • Η εικονιζόμενη μαχήτρια του ΔΣΕ φορά στο πέτο της το παράσημο/ηθικό έπαινο του Γράμμου. Πρόκειται για ένα ορθογώνιο ύφασμα με λευκά γράμματα που αναγράφει τη λέξη "ΓΡΑΜΜΟΣ" και δίνονταν στους μαχητές και τις μαχήτριες που επιδείκνυαν γενναιότητα και αυτοθυσία στο μέτωπο του Γράμμου. Η εικονιζόμενη μαχήτρια προφανώς έλαβε μέρος στις μάχες εκεί και ανέδειξε τέτοιες πολεμικές αρετές.
  • Στο πέτο της μαχήτριας βλέπουμε καρφιτσωμένο το σήμα της ΔΝΕ, της Δημοκρατικής Νεολαίας Ελλάδας. Η ΔΝΕ συσπείρωνε στις τάξεις της τους νεολαίους μαχητές του ΔΣΕ και αποτέλεσε τη φυσική εξέλιξη της ΕΠΟΝ. Συγκίνηση προκαλεί ότι στις δυσκολότερες συνθήκες πολέμου, οι νεολαίοι μαχητές βρήκαν χώρο για την ομορφιά και την παιδικότητα. Όπως μπορείτε εύκολα να δείτε, η κονκάρδα έχει το σχήμα από ένα μικρό σκυλάκι...

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2016

Το μαύρο τανγκό του αντικομμουνισμού

Θα ήταν τραγικό, πραγματικά τραγικό, αν τελικά οι συντελεστές του «Bαμμένα κόκκινα μαλλιά» κατάφερναν να γυρίσουν τηλεοπτικά τον λίβελο που θέλει να λέγεται μυθιστόρημα και ονομάζεται «Κόκκινο τανγκό». Να ξεκαθαρίσουμε εξαρχής ότι δεν θεωρούμε τίποτε που αρθρώνει πολιτικό λόγο, έστω και ξώφαλτσα, «αθώο». Δεν θεωρούμε ότι μπορεί να υπάρξει τέχνη που να μην είναι στρατευμένη. Ακόμα και αυτοί που θέλουν να το παίξουν ενδιάμεσοι, αντικειμενικοί κλπ, για μας απλά δεν υφίστανται ως τέτοιοι. Αυτά τα επιχειρήματα είναι για αφελείς, ειδικά όταν στο επίκεντρο του οίστρου των συγγραφέων του «Κόκκινου τανγκό» βρίσκεται το κομμουνιστικό κίνημα, οι αγωνιστές του και οι ηγέτες του.

Ο Νίκος Ζαχαριάδης «τιμήθηκε» για άλλη μια φορά από τις αλεπούδες του «πολιτισμού». Και «τιμήθηκε» όπως τιμάται χρόνια τώρα από την αστική τάξη και τα τσιράκια της. Βαστάζοι αυτής της «τιμητικής» ήταν και συνεχίζουν να είναι οι αριστεροί αναθεωρητές όλων των αποχρώσεων, οι σοσιαλδημοκράτες, οι τροτσκιστές, οι εσωτερικάκηδες και οι απόγονοι των Κυρκομπανιάδων. Ισως αυτό είναι και το κοινό που βγήκε ευχαριστημένο από αυτή τη σαχλαμάρα, γιατί έχει γαλουχηθεί ακριβώς με αυτά τα επιχειρήματα υποταγής στην αστική τάξη. Αυτό το κοινό είναι που αγκάλιασε αυτόν τον λίβελο. Δηλαδή οι παντός είδους άσχετοι με την ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος, οι διάφοροι ημιμαθείς γλαστράκηδες του οπορτουνιστικού χώρου - οι αυτοαποκαλούμενοι δημοκράτες, αντισυγκεντρωτικοί, αντικομφορμιστές και πάει μακριά η βαλίτσα…

Το βιβλίο έρχεται να προστεθεί στην προσπάθεια που κάνουν οι αντικομμουνιστικές δυνάμεις του τόπου για να διαστρεβλώσουν πρόσωπα και καταστάσεις. Κεντρικά χτυπιέται οτιδήποτε έχει σχέση με την ένοπλη πάλη του λαού. Το ΚΚΕ και ο ΔΣΕ «τιμούνται» δεκαετίες τώρα από το απέναντι στρατόπεδο και από τους αποστάτες της μεταπολιτευτικής αριστεράς, που η πλειοψηφία της πέρασε σε αστικές θέσεις. Οι συγγραφείς του βιβλίου κατάφεραν να κάνουν μυθιστόρημα ό,τι διακηρύττουν οι μαρατζιδοκαλύβηδες εδώ και χρόνια κουνώντας μας το δάχτυλο.

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2016

Η μυθοπλασία του «λαού» μπροστά στα τανκς

Γράφει ο Θανάσης Αλεξίου

Σε μεγάλο βαθμό η μυθοποίηση της κινηματικής δράσης και της «λαϊκής» θέλησης, οφείλεται, εκτός της πολιτικής αφέλειας, πρωτίστως σ’ έναν απόλυτο εκθειασμό του ακτιβισμού που συνάδει με μικροαστικές αντιλήψεις για την κοινωνική δράση. Αυτός ο εκθειασμός που έλκει εν μέρει την καταγωγή του από το μύθο της «γενικής απεργίας» του επαναστατικού συνδικαλισμού και συνάντησε στις απαρχές του, κυρίως τον ιταλικό φασισμό, μπορεί να εμπνεύσει, σύμφωνα με τον Γκ. Σορέλ, τον ψυχισμό των ανθρώπων. Εξάλλου όπως έδειξε η ιστορική εμπειρία, αυτή η μορφή δράσης που βασίζεται επίσης στη «παιδαγωγική» των εικόνων πάτησε στην ανυπομονησία μικροαστικών στρωμάτων για άμεση αλλαγή της κατάστασης. Συνοψίζεται δε στο σύνθημα «δράση εδώ και τώρα», «όλα ή τίποτε», «άμεση δράση» (action directe) κ.ο.κ. προβάλλοντας ουσιαστικά ό,τι κινείται, ό,τι δρα, ανεξάρτητα γιατί και προς τα πού. Αυτή η προσέγγιση είναι επίσης (από άλλη διαδρομή) κοντά στην εικονογραφία του Νέγκρι για το νέο υποκείμενο ως «σύνολο ενικοτήτων» («πλήθος»), ένα υποκείμενο που φτιάχνεται για να χωρέσει κυρίως την κοινωνική δράση (μεσο)αστικών στρωμάτων. Όμως αυτή η μυθοπλαστική αντίληψη για την κοινωνική δράση δημιουργεί συγχύσεις που αποτρέπουν μια αντικειμενική εκτίμηση των δυνατοτήτων κοινωνικής δράσης.

Πρώτα απ’ όλα ο λαός συνιστά ένα διαταξικό μόρφωμα, αποτελείται δηλαδή από κοινωνικές τάξεις με αντίθετα συμφέροντα και ως εκ τούτου είναι αμφίβολο αν μπορεί να δράσει ενιαία, εκτός περιπτώσεων, όπως η Αντίσταση, όπου υπήρχε πολιτικό υποκείμενο (το ΚΚΕ) και μέσα από την λαϊκή-πατριωτική συμμαχία του ΕΑΜ ο λαός οργανώθηκε σε κοινωνικό υποκείμενο, πράγμα που είχε όμως επιπτώσεις όσον αφορά τους ταξικούς στόχους αυτής της συμμαχίας. Επειδή λοιπόν ο λαός αποτελεί ένα διαταξικό μόρφωμα, οι εμφύλιοι πόλεμοι μετατρέπονται συνήθως, εφόσον τίθεται το ζήτημα του κοινωνικού καθεστώτος, σε ταξικούς (βλ. Γαλλική επανάσταση, Οκτωβριανή επανάσταση κ.ο.κ.).

Επικίνδυνη ένταση Τουρκίας-ΗΠΑ μετά το πραξικόπημα

Ένταση στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας μετά τους υπαινιγμούς της τουρκικής πλευράς ότι οι ΗΠΑ κρύβονται πίσω από την απόπειρα πραξικοπήματος.

Σε τεντωμένο σχοινί βρίσκονται οι σχέσεις ΗΠΑ- Τουρκίας μετά το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα το οποίο είχε ως αποτέλεσμα να ισχυροποιήσει πολιτικά τον Ερντογάν στο εσωτερικό της χώρας του αλλά και να τον βοηθήσει να διασφαλίσει σε διεθνές επίπεδο δημόσιες δηλώσεις στήριξής τους από κυβερνήσεις μίας σειράς χωρών, συμπεριλαμβανομένης και της αμερικανικής.

Η επόμενη μέρα του πραξικοπήματος αποκάλυψε κάτι που κυοφορούνταν όλο το προηγούμενο διάστημα: την ένταση στις σχέσεις Αμερικής και Τουρκίας. Οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν τον γεωστρατηγικό ρόλο της Τουρκίας αλλά ανέκαθεν δεν καλοέβλεπαν το αυτοκρατορικό στυλ του Ερντογάν και τις προσπάθειές του να αναδείξει την Τουρκία σε κυρίαρχη δύναμη στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής χωρίς συχνά να λαμβάνει υπ᾽όψη τις προτεραιότητες των ΗΠΑ. Αντιστοίχως ο Ερντογάν θεωρούσε ότι οι ΗΠΑ παίζουν παιχνίδια στις πλάτες της Τουρκίας εξαιτίας -μεταξύ άλλων- της χείρας συνεργασίας που τείνει η Αμερική προς τους Κούρδους της Συρίας για την αντιμετώπιση των τζιχαντιστών, κίνηση που η τουρκική κυβέρνηση ερμηνεύει ως δια της πλαγίας οδού απόπειρα των ΗΠΑ και της Δύσης για την αναγνώριση του κουρδικού κράτους.

Το εγχείρημα του πραξικοπήματος στην Τουρκία ανέδειξε για ακόμα μία φορά το "μπρα ντε φέρ" που συντελείται άλλοτε στο παρασκήνιο κι άλλοτε δημόσια μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας. Στην προκειμένη περίπτωση όμως φαίνεται να ξεφεύγει από τα όρια ενός κοινού "μπρα ντε φέρ" και να ανάγεται σε κόντρα την οποία οι ΗΠΑ θέλουν μεν να κρατήσουν σε χαμηλούς τόνους, εκ των πραγμάτων όμως φεύγουν εκτός ελέγχου, εξαιτίας των κατηγοριών που εκτοξεύει η Τουρκία για τον ρόλο της Ουάσιγκτον στο πραξικόπημα.

Ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Τζον Κέρι κατηγόρησε εμμέσως την τουρκική κυβέρνηση για ανευθυνότητα που πλήττει της αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Όμως η κόντρα που ξέσπασε δεν αρχίσει και δεν τελειώνει όπως φαίνεται στους ισχυρισμούς της Τουρκίας για τον ρόλο των ΗΠΑ ή την ανταπάντηση της Αμερικής. Η Ουάσιγκτον ανησυχεί για τον κίνδυνο μίας έξαρσης αλαζονείας και ηγεμονισμού του Ερντογάν, που θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά μία σειρά ζητημάτων όπως την καταπολέμηση του ISIS και την διαχείριση του προσφυγικού.

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2016

Το πραξικόπημα νίκησε το… πραξικόπημα! H Δημοκρατία ήταν και είναι ο μεγάλος χαμένος

O «Καιρός της Ελευθεροτυπίας» Γιώργος Παπαδόπουλος- Τετράδης με άρθρο-παρέμβασή του στα social media γράφει με αφορμή το πραξικόπημα στην Τουρκία, πως στην πραγματικότητα η υφιστάμενη αντιδημοκρατική μονοκρατορία νίκησε την επαπειλούμενη χούντα.

Το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία κινείται εδώ και δυό μέρες μεταξύ μύθου και πραγματικότητας. Και δεν είναι τόσο δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς τι είναι τι. Κυρίως ο μύθος ότι νίκησε η Δημοκρατία υπό οποιαδήποτε μορφή κι αν εκφράζεται στη γείτονα χώρα.
__________
Γράφει ο Γιώργος Παπαδόπουλος- Τετράδης

Στην πραγματικότητα η υφιστάμενη αντιδημοκρατική μονοκρατορία νίκησε την επαπειλούμενη χούντα. Και στις δυο περιπτώσεις η Δημοκρατία ήταν και είναι ο μεγάλος χαμένος.
Χειροπιαστή απόδειξη είναι ότι οι λίγοι Τούρκοι πολίτες που υπερασπίζονται συνειδητά στους δρόμους και τις πλατείες τη Δημοκρατία εδώ και τουλάχιστον 10 χρόνια απέναντι στον αντιδημοκρατικό αυταρχισμό του Έρντοαν ήταν απόντες από την Παρασκευή τη νύχτα μέχρι και σήμερα. Δεν ήταν στους δρόμους να υπερασπιστούν ούτε, φυσικά, τους στρατιωτικούς, που με το διάγγελμά τους υπερασπίζονταν φραστικά το κοσμικό κεμαλικό κράτος απέναντι στην εκτροπή του προέδρου, ούτε τον Έρντοαν.

Τους εκπροσώπησαν, όμως, επάξια οι δημοσιογράφοι από τα ιδιωτικά, κυρίως, ΜΜΕ που απέδειξαν για πολλοστή φορά ότι η ελεύθερη δημοσιογραφία είναι προπύργιο υπεράσπισης της Δημοκρατίας απέναντι στους ολοκληρωτισμούς.

Και ο λαός που κατέβηκε στους δρόμους απέναντι στα τάνκς τι ήταν; Δεν υπερασπιζόταν τη Δημοκρατία; Ποια Δημοκρατία! Της κατάργησης των άλλων εξουσιών; Της οικογενειακής διακυβέρνησης με γιούς, γαμπρούς και κουμπάρους; Της φίμωσης των αντιφρονούντων και του Τύπου; Της απαγόρευσης λειτουργίας κομμάτων; Της εκκαθάρισης δικαστών και στρατιωτικών; Της καθαίρεσης εκλεγμένων πολιτικών αξιωματούχων; Της τρομοκράτησης των πολιτικών αντιπάλων; Της φυλάκισης διαφωνούντων; Της αδιαφάνειας στη λειτουργία του κράτους; Της συνεργασίας με διεθνή κυκλώματα ναρκωτικών; Της συνεργασίας με τον ISIS στο διεθνές λαθρεμπόριο καυσίμων, στον εξοπλισμό του και στη διευκόλυνση των επιχειρήσεών του χτυπώντας του Κούρδους, που τον μάχονται;

Καμιά Δημοκρατία δεν υπερασπίστηκαν τα πλήθη την Παρασκευή και το Σάββατο στην Άγκυρα και στην Πόλη. Ακριβώς γιατί χειροκροτούν εδώ και χρόνια όλη αυτή την αντιδημοκρατική αυθαιρεσία, στα όρια της δικτατορίας, που εγκαθιστά ο ηγέτης τους στη χώρα. Δεν έχουν ιδέαν από Δημοκρατία. Ξέρουν μόνο από Παντουρκισμό και ισλαμισμό.