Καλωσήλθατε στον Fadomduck2

To παρόν ιστολόγιο αποτελεί φυσική συνέχεια του Fadomduck στο οποίο θα βρείτε συλλογές κειμένων, παραπομπές σε ηλεκτρονικές διευθήνσεις με πολιτικά βιβλία και μουσική, καθώς και μια αρκετά μεγάλη συλλογή με αφίσσες από την Σοβιετική Ενωση (μέχρι και το 1956). Αρχείο με τα άρθρα του Fadomduck #1 θα βρείτε εδώ. O Fadomduck2 όπως και ο προκάτοχος του δηλώνει πως αν και ντρέπεται να κρύψει τις συμπάθειες του, δεν εκπροσωπεί καμμία συλλoγικότητα, παρά μόνο τον εαυτό του. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο alepotrypa200@gmail.com

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

Τι σημαίνει να «εύχεσαι την ήττα της κυβέρνησής σου» στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο;

Το κείμενο που ακολουθεί εγκαινιάζει μια σειρά παρεμβάσεων που προγραμματίζει η ομάδα Στάσις με πυρήνα το ζήτημα του ιμπεριαλισμού. Θα ασχοληθούμε, πιο συγκεκριμένα: 
α) με την περιοδοποίηση της εξέλιξης του ιμπεριαλισμού από την εμφάνισή του στην σύγχρονη μορφή στα τέλη του 19ου αιώνα·
β) με τη σχέση του, στα πλαίσια αυτής της περιοδοποίησης, με την αποικιοκρατία, τα αντι-αποικιοκρατικά κινήματα, τις σοσιαλιστικές επαναστάσεις και τη φασιστική αντεπανάσταση·
γ) με την τυπολογία των πολέμων, ιμπεριαλιστικών και μη, κυρίως μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο·
 δ) με τα κομμουνιστικά καθήκοντα απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, εντός και εκτός της χώρας όπου επιχειρείται η (ανα)συγκρότηση του εργατικού κινήματος, και σε συνάρτηση με τον χαρακτήρα του (το αν είναι πόλεμος ιμπεριαλιστών σε βάρος της εθνικής ανεξαρτησίας ή πόλεμος μεταξύ ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, ή συνδυασμός των δύο, με εμπλεκόμενα πάνω από δύο γενικά στρατόπεδα).

Η πρώτη παρέμβαση της ομάδας αφορά στο τελευταίο από αυτά τα ζητήματα, και συγκεκριμένα τη στάση των κομμουνιστών που θεμελίωσε το ΣΔΕΚΡ κατά τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο, δηλαδή την στάση του επαναστατικού ντεφαϊτισμού εντός χώρας που διεξάγει, κατά την κρίση του ίδιου του ΣΔΕΚΡ, ιμπεριαλιστικό πόλεμο με άλλες ιμπεριαλιστικές χώρες. Σε επόμενα κείμενα, θα διερευνήσουμε τα ζητήματα που τέθηκαν μετά τον Α’ Παγκόσμιο, πρώτα με την εμφάνιση του φασισμού και κατόπιν με την έκρηξη των σοσιαλιστικών, αντι-αποικιακών κι αντι-ιμπεριαλιστικών εξεγέρσεων και πολέμων, σε πρώτη φάση (1940-1975), και κατόπιν, με την ιμπεριαλιστική απάντηση που πρωτοδόθηκε στον αντισοβιετικό πόλεμο του Αφγανιστάν (1978-1992).

Παράλληλα, θα διερευνήσουμε τόσο θεωρητικά όσο και στη βάση των διαθέσιμων οικονομικών στοιχείων, το ζήτημα της ουσίας του ιμπεριαλισμού, της σχέσης του με τον μονοπωλιακό καπιταλισμό, της διαλεκτικής πολιτικής και οικονομίας εντός του ιμπεριαλιστικού φαινομένου και της εξέλιξής της παγκόσμιας δομής του ιμπεριαλιστικού συστήματος μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου, σε πρώτο στάδιο, και μετά την ήττα του σοσιαλιστικού στρατοπέδου σε δεύτερο.

Το σύνολο των παρεμβάσεων θα επιχειρήσει να φωτίσει ιδιαίτερα τη φύση και τα διακυβεύματα πολέμων που έχουν ήδη ξεσπάσει μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης (Συρία, Ουκρανία, Υεμένη), καθώς και τη θέση και τις προοπτικές χωρών της περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου και των εργατικών κινημάτων τους.

Τι σημαίνει να «εύχεσαι την ήττα της κυβέρνησής σου» στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο;

Καθώς το ξέσπασμα της παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης δεν μπορεί να έχει πραγματική επίλυση, αναπόφευκτα εισερχόμαστε σε μια αιματηρή εποχή έκτασης και έντασης των πολεμικών συγκρούσεων.

Kαθώς η προοπτική της εμπλοκής σε πόλεμο αρχίζει να εμφανίζεται ως όλο και πιο πιθανή —αν και όχι πολύ ξεκαθαρισμένη στη μορφή της— ακόμα και στις πλατιές μάζες των λαών και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, είναι φυσικό και επόμενο οι κομμουνιστές, ιδιαίτερα στην περιοχή αυτή, να βρίσκονται για μία ακόμα φορά απέναντι από το ερώτημα της στάσης τους απέναντι στον πόλεμο.

Το ερώτημα τούτο έχει πολλές διαστάσεις, τόσο θεωρητικά όσο και πρακτικά, τόσο σε γενικό επίπεδο αρχών όσο και στο επίπεδο της συγκεκριμένης ανάλυσης της συγκεκριμένης κατάστασης.

Εδώ θα ασχοληθούμε με ένα πρώτο ερώτημα που απορρέει από την ιστορική στάση του Λένιν και του κόμματος των Μπολσεβίκων απέναντι στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το ερώτημα του τι σημαίνει το σύνθημα ότι οι κομμουνιστές έπρεπε να “εύχονται την ήττα της κυβέρνησής τους” στον πόλεμο. Το ζήτημα αυτό θα το αναλύσουμε βασιζόμενοι στο άρθρο του Λένιν “Για την ήττα της κυβέρνησης της χώρας σου στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο”, που δημοσιεύτηκε αρχικά κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, τον Ιούλη του 1915.

Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2016

Σήμερα στις 7 μ.μ. η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια

Κάλεσμα συμμετοχής από ΠΑΣΕΒΕ, ΟΓΕ και ΜΑΣ


Δεκάδες συνδικαλιστικές οργανώσεις της Αττικής απευθύνουν κάλεσμα συμμετοχής στο συλλαλητήριο που διοργανώνεται σήμερα Παρασκευή με πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ, στις 7 μ.μ., στην Ομόνοια. Στο συλλαλητήριο καλούν, επίσης, με ανακοινώσεις τους η ΠΑΣΕΒΕ, η ΟΓΕ και το ΜΑΣ, ενώ αποφάσεις έχουν πάρει φοιτητικοί και σπουδαστικοί σύλλογοι της Αθήνας (Φυσικού, Ιστορικού - Αρχαιολογικού, Νέων Φοιτητικών Εστιών ΕΜΠ, Ιατρικής ΕΚΠΑ, Νοσηλευτικής ΕΚΠΑ, Οδοντιατρικής ΕΚΠΑ, Τουρκικών Σπουδών, Δασκάλων, Νηπιαγωγών, Φοιτητικής Εστίας Αθηνών, Οικονομικού ΕΚΠΑ).
Στο κάλεσμά του, το ΠΑΜΕ σημειώνει, ανάμεσα σε άλλα: «Καλούμε τους εργαζόμενους να μην εγκαταλείψουν τα δικαιώματά τους. Να μην παραιτηθούν από το δικαίωμα στην αξιοπρεπή ζωή, στη σταθερή εργασία, στην Ασφάλιση. Να δυναμώσουν την οργάνωσή τους σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς (...) Η λύση και η δύναμη βρίσκονται στον οργανωμένο ταξικό αγώνα, στη συμμαχία, στην πάλη για την υπεράσπιση του δίκιου μας, για την αναπλήρωση των απωλειών, για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής».

Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2016

Προτάσεις για μετακίνηση των Αμερικανών από το Ιντσιρλίκ στην Κύπρο: Εναλλακτική λύση το Ακρωτήρι

Λευκωσία

Η βρετανική βάση Ακρωτηρίου αποτελούσε πάντοτε μια καλή επιλογή για τους Αμερικανούς στην πραγματοποίηση επιχειρήσεων στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Είτε από κοινού είτε χωριστά και σε συνεννόηση Βρετανοί και Αμερικανοί έκαναν χρήση των εγκαταστάσεων της βάσης Ακρωτηρίου τόσο για επιχειρήσεις σε διάφορες περιοχές όσο και για τη μεταφορά στρατευμάτων και αμάχων.

Σε μια περίοδο όπου οι Αμερικανοί και άλλες ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις συζητούν έντονα το ενδεχόμενο να εγκαταλείψουν τη βάση του Ιντσιρλίκ στην Τουρκία, το Ακρωτήρι εμφανίζεται, μέσα από διάφορες αναλύσεις και μελέτες, να αποτελεί μία από τις καλύτερες εναλλακτικές λύσεις για τις ΗΠΑ ειδικότερα και το ΝΑΤΟ γενικότερα. Αμερικανοί και άλλοι αναλυτές που εξειδικεύονται σε θέματα άμυνας προτρέπουν την Ουάσινγκτον να δει με σοβαρότητα το ενδεχόμενο να φύγουν από το Ιντσιρλίκ και να έρθουν στο Ακρωτήριο.

Κάποιοι δε, όπως το ίδρυμα για Άμυνα των Δημοκρατιών (Foundation for Defense of Democracies), σε πρόσφατη μελέτη του καλεί, μεταξύ άλλων, την αμερικανική κυβέρνηση και ειδικότερα τα υπουργεία Άμυνας και Οικονομικών, αλλά και τις αρμόδιες κοινοβουλευτικές επιτροπές, όπως συμπεριλάβουν συγκεκριμένο κονδύλι το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς αναβάθμισης των εγκαταστάσεων των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο ώστε να παρέχεται δυνατότητα για χρήση από μεγαλύτερα αεροσκάφη. Ουσιαστικά πρόκειται για πρόταση μετατροπής της βρετανικής βάσης στην Κύπρο σε κάτι ανάλογο με το Ιντσιρλίκ.

«Ενημέρωση – εμπόρευμα»

[...]
Η ουσία της υπόθεσης έχει να κάνει με το γεγονός ότι η διαπλοκή του μεγάλου κεφαλαίου με τα ΜΜΕ αγγίζει την καρδιά του πολιτικού και οικονομικού συστήματος. Δηλαδή, είναι ένα ζήτημα που, τελικά, αγγίζει την καρδιά του καπιταλισμού, διότι άπτεται του θέματος της κεφαλαιοκρατικής ιδιοκτησίας.
«Ελευθερία του Τύπου στην καπιταλιστική κοινωνία – αυτό σημαίνει να εμπορεύεσαι τον Τύπο και να ασκείς επίδραση πάνω στις λαϊκές μάζες. Ελευθερία του Τύπου – είναι η συντήρηση του Τύπου, πανίσχυρου μέσου επίδρασης πάνω στις λαϊκές μάζες, με έξοδα του κεφαλαίου». Για να αλλάξει αυτή η κατάσταση θα πρέπει να περιμένουμε τη στιγμή όπου «δε θα υπάρχει η αντικειμενική δυνατότητα να υποτάσσεται ο Τύπος ούτε άμεσα ούτε έμμεσα στην εξουσία του χρήματος και τίποτε δε θα εμποδίζει τον κάθε εργαζόμενο – ή ομάδα εργαζομένων ανεξάρτητα από τον αριθμό της – να έχει και να ασκεί το δικαίωμα χρησιμοποίησης των κοινωνικοποιημένων τυπογραφείων και του κοινωνικοποιημένου χαρτιού» 
(Λένιν, «Άπαντα», τόμος 37, σελ. 495-496, ομιλία στο 1ο Συνέδριο της 3ης Διεθνούς).
Μέχρι να γίνουν αυτά, μέχρι να ανατραπεί το καθεστώς που θέλει τα ΜΜΕ να λειτουργούν ως ιμάντας μεταφοράς της κρατούσας ιδεολογίας υπό οποιαδήποτε κυβερνητική αμφίεση, ισχύει ότι: Όπως οι δρόμοι και οι τηλεπικοινωνίες, ο ορυκτός πλούτος και οι παραλίες, η ενέργεια και τα πάντα που ως «εμπορεύματα» ανήκουν στην ιδιοκτησία των εργολάβων – τραπεζιτών – βιομήχανων, έτσι και η είδηση μετατρέπεται σε «εμπόρευμα» στα χέρια των καναλαρχών. Ένα «εμπόρευμα» που βρίσκεται διαρκώς στη διατίμηση της συναλλαγής μεταξύ πολιτικής και οικονομικής εξουσίας.

Με άλλα λόγια:

Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2016

Ο ήρωας με το κολλάν

Δεν κανουν πλάκα στο χωνί
Στο γραφικό δάσος του Σέργουντ όπου κρύβονται τα δέντρα για να μην τα βλέπουν να πέφτουν, έζησε και έδρασε ο περίφημος ρομπέν των πασόκων, ο ήρωας με το κολλάν, ο Αλέξιος ο Τσίπρας με την πράσινη κουκούλα, που έκλεβε με την συμμορία του την ελπίδα και την αξιοπρέπεια από τους πλούσιους ευγενείς για να τη μοιράσει στους φτωχοί.

Οι φτωχοί που δεν ήξεραν τίποτα από όλα αυτά, έπαιρναν αυτά τα εικονικά αγαθά και τα έφτιαχναν σούπα,πίτες ή και κοπανιστά,συνταγή που είναι πικάντικη και ευχάριστη για τις αιμμορροίδες και στα βόρεια του Σέργουντ την ονομάζουν χτυπητή,αν και μερικοί τα κατέβαζαν αμάσητα. Ήταν τόσο μπόλικα που έδιναν και στα γελάδια.

Οι δε πλούσιοι ευγενείς αναγκάστηκαν να δανειστούν από τους φτωχοί μερικά αγύριστα εκατομμύρια με εγγύηση φρέσκο αέρα από το δάσος για να καλύψουν τις ανάγκες τους, αυτά δηλαδή που ο Τσίπρας με την Πράσινη κουκούλα τους είχε πάρει.

Ινδία: Νέα... «φαραωνικών» διαστάσεων απεργία!

Νεκρώνουν τα πάντα στην χώρα από την απεργία 150 εκατομμυρίων εργατών


Σε μια ακόμη μεγάλη απεργία κατεβαίνει σήμερα η εργατική τάξη της Ινδίας, ανταποκρινόμενη αγωνιστικά στο κάλεσμα των συνδικάτων για πάλη ενάντια στην νεοφιλελεύθερη, βαθειά αντεργατική – αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης Μόντι. Κρίνοντας από την αντίστοιχη περσινή κινητοποίηση, αλλά και τις πολλές άλλες μικρότερης κλίμακας που ακολούθησαν τον τελευταίο χρόνο, τα συνδικάτα, αλλά και ο Τύπος, εκτιμούν ότι θα απεργήσουν τουλάχιστον 150 εκατομμύρια εργάτες και άλλοι μισθωτοί σε όλους τους κλάδους, μεταξύ άλλων σε Μεταφορές, Τράπεζες, Μέταλλο, Κατασκευές.

Το ινδικό κεφάλαιο εμφανίζεται ιδιαίτερα επιθετικό το τελευταίο διάστημα, διεκδικώντας με αξιώσεις αναβάθμιση της θέσης του στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, τόσο στην Ασία, αλλά και στην Αφρική. Είναι χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με περσινά στοιχεία, συμμετέχει κατά 29% στην εξόρυξη, 15,8% στις κατασκευές, 13,9 στο χρηματοπιστωτικό τομέα, 9% στο εμπόριο, 3,2% στην έρευνα και την τεχνολογία και 3,1 στην αγροτική παραγωγή της Αφρικής, με την Νιγηρία να είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας πετρελαίου στην Ινδία, μετά τη Σαουδική Αραβία. Γι’ αυτό χρειάζεται να «ξεκαθαρίσει» την επιβολή των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων σε όλο το φάσμα και την «γκάμα» των εργασιακών σχέσεων και των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, έτσι ώστε να μειώσει κι άλλο το κόστος αναπαραγωγής του και να κυνηγήσει νέα κέρδη στις διεθνείς αγορές.

Σαν σήμερα: Μάχη ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ για την 3η Σεπτέμβρη

Σφοδρή σύγκρουση μεταξύ Ιπποκράτους και Κουμουνδούρου για την κυριαρχία στην Κεντροαριστερά


Σκληρή κόντρα μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ έχει ξεσπάσει αναφορικά με την 38η επέτειο της 3ης Σεπτεμβρίου και το ποιος από τα δύο κόμματα εκφράζει καλύτερα τις αρχές και τα μηνύματά της.

Μπορεί τα τελευταία χρόνια να μην ασχολούνταν κανένας με τη συγκεκριμένη επέτειο, ωστόσο φέτος η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση, σε συνδυασμό με την αφίσα του, ξύπνησε πάθη στην Ιπποκράτους που αντέδρασε έντονα στα σχέδια της Κουμουνδούρου.

Στο ΣΥΡΙΖΑ εκτιμούν πως το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν έχει καμία σχέση με τις αρχές της 3ης Σεπτεμβρίου του 1974 και για το λόγο αυτό παρουσιάζεται ως η πλέον κοντινή δύναμη στα μηνύματα εκείνης της εποχής.

Η Κουμουνδούρου έχει οργανώσει για σήμερα εκδήλωση στη Νίκαια, όταν το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζει ανάλογη εκδήλωση στο Μουσείο Μπενάκη με ομιλητή τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο.

Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2016

Σήμερα το δεύτερο και μεγαλύτερο κύμα περικοπών στις επικουρικές

Σήμερα, Παρασκευή το δεύτερο και μεγαλύτερο κύμα περικοπών στις επικουρικές συντάξεις, που προκύπτει από την αλλαγή του τρόπου υπολογισμού που προβλέπει ο ασφαλιστικός νόμος 4387/16 που ψηφίστηκε μέσα στο καλοκαίρι.

Το πρώτο κύμα των μειώσεων ξεκίνησε τον Αύγουστο και οι άμεσα θιγόμενοι από τις νέες μειώσεις έφθασαν περίπου τους 65.000 δικαιούχους.

Το μέτρο αυτόν το μήνα αφορά περίπου 160.000 συνταξιούχους οι οποίοι θα υποστούν συνολικά μεσοσταθμικές μειώσεις ύψους 10%-12% ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις συγκεκριμένων Ταμείων, όπως ΔΕΚΟ και Τράπεζες, οι μειώσεις θα φθάσουν έως και το 38%.

Οι περικοπές στις επικουρικές συντάξεις γίνονται όταν το ποσό του αθροίσματος κύριας και επικουρικής υπερβαίνει τα 1.300 ευρώ μεικτά (περίπου 1.120 καθαρά).

Από τις νέες περικοπές στις επικουρικές συντάξεις η κυβέρνηση υπολογίζει ότι θα εισπράξει περίπου 140-150 εκατ. ευρώ έως το τέλος του έτους.

Από το σύνολο του 1,2 εκατ. δικαιούχων του ΕΤΕΑΕΠ, το χαράτσι για τις επικουρικές θίγει συνολικά 225.000 δικαιούχους ενώ παρέμειναν στο απυρόβλητο όσοι εισπράττουν έως 1.300 ευρώ μεικτά (1.120 καθαρά) από κύριες και επικουρικές συντάξεις.
Πηγή: 902

Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2016

Γενεαλογία της Ελληνικής «ευρωπαϊκής αριστεράς της πρόοδου». Ένας απολογισμός…

Το παρακάτω κείμενο είναι του Σπύρου Σούρλα από τα social media:
_____________
Kαιρό τώρα έχει κολλήσει το μυαλό στο ότι ιδεολογικά τόσα χρόνια κάτι δεν κάναμε καλά... Και με αφορμή τον ψευτοφιλοσοφο τον Δ. Σεβαστάκη, που εντελώς άστοχα χρησιμοποίησε την "αναπλαισίωση" ως όρο, είπα να κάνω ένα "reframing" μικράς διαρκείας έστω.

Εν τάχει γιατί βαριέμαι ,θεωρώ πλέον ξεκάθαρα,μιλώντας για μένα,πως όσοι προερχόμαστε από την μούργα των φαρισαίων του Ρηγα, ΚΚΕες, ΑΚΟΑ, ΚΚΕες Α-Α και λοιπών δυνάμεων πήραμε εντελώς λάθος δρόμο προσκολλώμενοι σε όσα είχαμε πει κάποτε ,θεωρώντας λανθασμένα πως όσα είπαμε παλιά ισχύουν.

Στην πραγματικότητα ούτε τα παλιά ίσχυαν, γιατί ήσαν όλα του εποικοδομήματος,του κομφορμισμού και του "πολίτικου πολιτισμού" της πλάκας… και ενός φιλελευθερισμού που ξώμεινε στα χρόνια της "κοινωνικής ειρήνης" ως αποψάρα…Μετά πλάκωσαν τα "αντεθνικιστικά" του Σημιτη, του Τακη Μιχα και των "Κοκκινοπράσινων" που στην ουσία χαίρονταν με τους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας, δηλαδή των σημερινών 53,που αποδείχτηκαν ότι πιο ξεφτιλισμένο…

Μόνιμος εστετισμός, επιλεκτικός επαγγελματικός κινηματισμός, άντε κάνα σουβλάκι να ψήσουμε και ο πυρήνας του ΣΥΝ και της ΑΚΟΑ ήταν γεμάτος λιγούρια,μονιμάδες ή παντελώς χορτάτους Πανεπιστημιακούς αραχτούς από το '89 και μετά.

Αυτό το πράγμα αναπαράχθηκε και στην νεολαία σύριζα και πλέον αποτυπώνεται και στα σχήματά τα μετά-σύριζα, ΑΝΤΑΡΣΥΑ κ.λ.π

Άντε να πουλήσουμε "αντιφασισμό", δικαιώθηκαν και διάφοροι λεχρίτες που έχτισαν καριέρες πάνω στην ανύπαρκτη παλιά Χ.Α, που επιτέλους με την κρίση και τις μαλακιάς της αριστεράς πήγε στο 6.5% (επί χρονιά οι α λα καρτ έψαχναν με τον φακό ‘εθνικιστές’,ρατσιστές κ.λ.π και τελικά έστειλαν κόσμο απέναντι) και τι καλά έγιναν και κυβέρνηση…

Και εμείς που προερχόμαστε από την ίδια αυτή μούργα που θεωρήσαμε ειδικά το 2012 πως άλλαξε η μούργα και έγιναν κάτι άλλο ,ελπίσαμε και τώρα τους κράζουμε γιατί το 90% αυτών παρέμειναν ως Κυβερνητικοί απατεώνες.

-Θα γίνει η Συρία το "Βατερλό" του Ερντογάν;

Ο εκπρόσωπος του συριακού κουρδικού κόμματος PYD μιλά στο NEWS247 για την "τουρκική εισβολή" στη Συρία και καταγγέλλει συνεργασία Ερντογάν με το ISIS


Μία εβδομάδα μετά την έναρξη της τουρκικής επιχείρησης "Ασπίδα του Ευφράτη" στη βόρεια Συρία, οι συγκρούσεις μεταξύ τουρκικών και κουρδικών δυνάμεων καλά κρατούν, παρά την προσωρινή εκεχειρία που ανακοινώθηκε ότι συμφωνήθηκε μεταξύ των δύο πλευρών το βράδυ της Δευτέρας. Η επιχείρηση ξεκίνησε την περασμένη Τετάρτη, όταν τουρκικά άρματα μάχης εισχώρησαν σε συριακό έδαφος και προέλασαν στην πόλη Τζαραμπλούς προκειμένου να την απελευθερώσουν από τους τζιχαντιστές του ISIS - με τις ευλογίες των ΗΠΑ. Δεν σταμάτησαν ωστόσο εκεί αλλά προωθήθηκαν ενδότερα, στην ευρύτερη περιοχή της πόλης Μανμπίτζ, στοχεύοντας την κουρδική πολιτοφυλακή YPG, που επίσης μάχεται το Ισλαμικό Κράτος όχι μόνο με τις ευλογίες αλλά και με την έμπρακτη υποστήριξη των ΗΠΑ, ως μέρος των Δημοκρατικών Δυνάμεων της Συρίας (SDF). Κάπως έτσι, Τούρκοι και Κούρδοι της Συρίας, σύμμαχοι των Αμερικανών και οι δύο, βρέθηκαν να πολεμούν ο ένας τον άλλο σε συριακό έδαφος, με το Πεντάγωνο να αποκαλεί τις συγκρούσεις "απαράδεκτες" και να τους καλεί -κατόπιν εορτής- να σταματήσουν και να επικεντρωθούν στη μάχη εναντίον του ISIS, τονίζοντας πως οι ασυντόνιστες επιχειρήσεις και οι ελιγμοί στη βόρεια Συρία θα δώσουν στο Ισλαμικό Κράτος περισσότερο χώρο.

Ωστόσο, κατά το Δημοκρατικό Κόμμα των Κούρδων της Συρίας PYD, ένοπλος βραχίονας του οποίου είναι οι μαχητές YPG, τουρκική μάχη εναντίον του Ισλαμικού Κράτους δεν έγινε ποτέ. Μιλώντας στο NEWS247, o εκπρόσωπος του PYD για την Ελλάδα και μέλος της ευρωπαϊκής διπλωματικής αντιπροσωπείας από τη Ροτζάβα - Κόμπανι, Ιμπραήμ Μουσλέμ, κάνει λόγο για εκ των προτέρων συμφωνία των τζιχαντιστών με τους Τούρκους και για παράδοση της Τζαραμπλούς.