Καλωσήλθατε στον Fadomduck2

To παρόν ιστολόγιο αποτελεί φυσική συνέχεια του Fadomduck στο οποίο θα βρείτε συλλογές κειμένων, παραπομπές σε ηλεκτρονικές διευθήνσεις με πολιτικά βιβλία και μουσική, καθώς και μια αρκετά μεγάλη συλλογή με αφίσσες από την Σοβιετική Ενωση (μέχρι και το 1956). Αρχείο με τα άρθρα του Fadomduck #1 θα βρείτε εδώ. O Fadomduck2 όπως και ο προκάτοχος του δηλώνει πως αν και ντρέπεται να κρύψει τις συμπάθειες του, δεν εκπροσωπεί καμμία συλλoγικότητα, παρά μόνο τον εαυτό του. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο alepotrypa200@gmail.com

Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016

Κάποιες σκέψεις για την "προσφυγική κρίση"


Της Φρατζέσκας Μεγαλούδη

Η πρώτη προσφυγική κρίση που έζησα από κοντά, ήταν το 2007, όταν βρισκόμουν στην Ιορδανία. Τότε η χώρα δεχόταν κύματα ιρακινών προσφύγων, οι οποίοι ζούσαν κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες και όλοι όσοι ήμασταν εκεί βιώναμε καθημερινές ιστορίες σκληρότητας.
Πέρασαν κάποια χρόνια από τότε. Μετακόμισα στην Ανατολική Αφρική, έζησα από κοντά τις συνέπειες της 20ετους διαμάχης στη Βόρεια Ουγκάντα, τα ακρωτηριασμένα σώματα των παιδιών στρατιωτών, την τρέλα και την απόγνωση στο βλέμμα τους. Γι’ αυτή την κρίση είχα γράψει πολύ αργότερα ένα τετρασέλιδο ρεπορτάζ στην έντυπη Ελευθεροτυπία, το οποίο μπορείτε να διαβάσετε ολοκληρωμένο από το The Press Project .

Ακολούθησαν και άλλα ταξίδια. Βρέθηκα στο Μπαγκλαντές όπου ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού είναι πλέον αυτό που αποκαλούμε περιβαλλοντικοί πρόσφυγες και ας μην το συζητάμε πολύ. Το ξαναέζησα από πολύ κοντά στις Φιλιππίνες κατά τη διάρκεια του Τυφώνα Χαιγιαν που άφησε πίσω του 7,000 νεκρούς και εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένους, για να ξαναβρεθώ πάλι στην πρώτη γραμμή στη Νιγηρία και στον πόλεμο εναντίον της Μπόκο Χαράμ.
Ταξίδεψα στο Καμερούν, έζησα δίπλα στους πρόσφυγες, έμεινα στο Μπόρνο, στη Γιόλα, έκλαψα με τις γυναίκες και τα παιδιά και είδα από κοντά τη φρίκη των τζιχαντιστών. Έχω γράψει πάρα πολλά για τη Μπόκο Χαράμ σε ελληνικά και ξένα μέσα, έχω δώσει πολλές σχετικές συνεντευξεις, σε μια προσπάθεια να μοιραστώ αυτά που έβλεπα με την Ελλάδα, που τότε δεχόταν τα πρώτα κύματα προσφύγων από την Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

Με τον συνάδελφο μου τον Στυλιανό Παπαρδέλα, είχαμε γράψει (και είχαμε δεχτεί μια απίστευτη επίθεση λάσπης) ήδη από το 2013 για τις συνθήκες των ξενων εργατών στην ελληνική επαρχία. Είχαμε καλύψει τις διαμαρτυρίες των Σύριων προσφύγων στο Σύνταγμα και ήμασταν από τους πρώτους που βρεθήκαμε στον Ασύρματο, στον Άγιο Δημήτριο όπου μια ομάδα αλληλέγγυων, πολύ πριν γίνει "μόδα" η αλληλεγγύη, περιέθαλπε δεκάδες οικογένειες Σύριων.
Συνέχισα πάντα να γράφω για το προσφυγικό θέμα και τις καταστροφικές πολιτικές της Ευρώπης. Με τον Στυλιανό επιστρέψαμε στην Ιορδανία και βρεθήκαμε πάλι στις περιοχές των προσφύγων προσπαθώντας και εμείς να καταλάβουμε τι συμβαίνει επιτέλους στην γειτονιά μας. Τα έχουμε πει αρκετές φορές απο τότε σε συνεντεύξεις και άρθρα. Κάποια στιγμή σταμάτησα να μιλάω για το θέμα.

Το προσφυγικό υπήρξε αφορμή όχι μόνο για ένα κύμα αλληλεγγύης αλλά δυστυχώς και πεδίο αυτοπροβολής και επαγγελματικής αποκατάστασης πολλών "εμπλεκομένων". Τόσο σε επίπεδο ιδιωτικό όσο και σε επίπεδο οργανώσεων.

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

Υπό αμφισβήτηση το δικαίωμα στην απεργία με «ομπρέλα» τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας


Το δικαίωμα στην απεργία τίθεται υπό αμφισβήτηση
από το κεφάλαιο τόσο σε διεθνές επίπεδο,
όσο και σε κάθε κράτος ξεχωριστά

Συνεχίζεται στο πλαίσιο της ΔΟΕ η συζήτηση για την ερμηνεία της Σύμβασης Νο 87, που αφορά στις συνδικαλιστικές ελευθερίες


Ενα από τα κεντρικά ζητήματα που επιχειρούν να ρυθμίσουν κράτος και εργοδότες με τη μεταρρύθμιση στα Εργασιακά και συγκεκριμένα με την αναμόρφωση του συνδικαλιστικού νόμου, είναι αυτό της απεργίας.

Η αμφισβήτηση του απεργιακού δικαιώματος δεν προέκυψε τώρα. Η συλλογική απόφαση των εργαζομένων να σταματήσουν την παραγωγή, ως το πιο ισχυρό τους όπλο για να πιέσουν την εργοδοσία να ικανοποιήσει τα αιτήματά τους, αντιμετωπιζόταν πάντα με λύσσα και από πολλές πλευρές: Είτε με την τρομοκρατία της εργοδοσίας και των μηχανισμών της είτε με τη συνδρομή των δυνάμεων καταστολής του κράτους είτε με την επιστράτευση και με την κήρυξη της πλειοψηφίας των απεργιακών κινητοποιήσεων ως «παράνομων» και «καταχρηστικών» από τα αστικά δικαστήρια.

Πάνω σ' αυτό το έδαφος έρχεται να «πατήσει» η σημερινή επίθεση του κεφαλαίου στα συνδικαλιστικά δικαιώματα, για να πάει ένα βήμα πιο πέρα. Είναι αποκαλυπτικό το γεγονός ότι το υπουργείο Εργασίας, στο υπόμνημα που κατέθεσε προς την «Επιτροπή των ειδικών» για τα Εργασιακά, υπερασπίζεται το σημερινό καθεστώς ευθείας υπονόμευσης και αμφισβήτησης της απεργίας.

Συγκεκριμένα, ισχυρίζεται ότι «στην πράξη οι εργοδότες προτιμούν να ασκήσουν προσφυγή κατά της νομιμότητας της απεργίας ενώπιον των δικαστηρίων» αντί να κάνουν ανταπεργία, καθώς «η έκδοση της απόφασης εντός της ημέρας επιλύει την εκκρεμότητα»!

Η Μάχη του Κουρσκ: «Πιο δυνατοί απ' την φωτιά, πιο γεροί από το μέταλλο»...

23 Αυγούστου 1943: Η αρχή του τέλους των ναζί

«Άραγε μπορούμε να ξεχάσουμε / Εγώ κι εσύ, το σαράντα τρία / Θυμάσαι, η Μάχη του Κουρσκ / Τότε φλεγόταν; / Και ο Σοβιετικός στρατιώτης / Περνώντας στην αθανασία / Ηταν πιο δυνατός απ’ τη φωτιά / Πιο γερός από το μέταλλο (…)» (σοβιετικό τραγούδι)
Στις 23 Αυγούστου του 1943 ολοκληρώθηκε η τρίτη και τελευταία φάση της μεγαλύτερης μάχης τεθωρακισμένων στη σύγχρονη ιστορία και της πλέον σημαντικής για τη νικηφόρα έκβαση, όχι μόνο του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά και του ίδιου του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου: Της Μάχης του Κουρσκ. Κράτησε περίπου 50 μέρες (4/7 – 23/8/1943) και συμμετείχαν συνολικά 4 εκατομμύρια στρατιώτες, περίπου 70.000 πυροβόλα και άλλος βαρύς οπλισμός, 13.000 άρματα και τεθωρακισμένα οχήματα, πάνω από 11.000 πολεμικά αεροπλάνα, που συγκρούστηκαν μέχρι θανάτου και ολοκληρωτικής καταστροφής σε ένα μέτωπο 550 χιλιομέτρων. Η φασιστική επιχείρηση είχε την κωδική ονομασία «Κάστρο», περισσότερο μάλλον για ψυχολογικούς παρά για συμβολικούς λόγους. Αντιθέτως, η επιχείρηση αντεπίθεσης του Κόκκινου Στρατού βαφτίστηκε «Κουτούζοφ» για άκρως προφανείς, συμβολικούς λόγους: Ο Κουτούζοφ ήταν ο Ρώσος στρατηγός που τσάκισε τη στρατιά του Ναπολέοντα.

Η νίκη στο Κουρσκ σήμανε την έξοδο του Κόκκινου Στρατού προς τον ποταμό Δνείπερο και τη ριζική μεταβολή όλου του πολέμου. Μετά το Κουρσκ, η φασιστική πολεμική μηχανή γυρνά ουσιαστικά σε κατάσταση άμυνας σε όλα τα μέτωπα.

ΜΑΡΞ, ΕΝΓΚΕΛΣ- Η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΡΩΜΗ

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

ΝΕΑ ΠΕΡΙΤΥΛΙΓΜΑΤΑ

Κι ανάμεσα στα συγχαρητήρια για τα απρόσμενα ολυμπιακά μετάλλια που έδωσαν για άλλη μια φορά την ευκαιρία για ρητορικές κορώνες οι οποίες αποδίδουν στην ελληνική ψυχή και το γενναίο φρόνημα την αιτία των επιτυχιών, τις πρωτιές στις πανελλήνιες εξετάσεις που γίνονται αφορμή και πάλι για επιβεβαίωση της αντίληψης πως αρκεί η θέληση για την επιτυχία και την επίσημη θερινή ραστώνη που μοιάζει να μην τελειώνει, η πραγματικότητα εξουθενώνοντας μας συνθλίβει.

Περιστατικά στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, ως συνέπειες των κυρίαρχων πολιτικών που εφαρμόζονται με τις αντίστοιχες αντιδράσεις, όπως π.χ. στη Νίκαια της Γαλλίας αστυνομικοί μπροστά σε λουόμενους εφαρμόζουν στην παραλία την απόφαση της πόλης που απαγορεύει το μπουρκίνι, το μαγιό που φορούν οι μουσουλμάνες, όπως στην Ελλάδα που ο υπουργός εργασίας Κατρούγκαλος υποστηρίζει ότι η θέσπιση των 384 Ευρώ εθνικής σύνταξης καλύπτουν το όριο της φτώχειας, και άλλα αμέτρητα έγιναν μια καθημερινότητα που ορίζουν μέχρι κεραίας τη ζωή μας. Το κακό είναι πως όσο βαθαίνει η κρίση τόσο ριζοσπαστικοποιείται η δομή της εξουσίας. Ενισχύεται, στο όνομα της ελευθερίας ή της εξασφάλισης της επιβίωσης, στρώνοντας το έδαφος για το φασισμό, για να αποκλειστεί κάθε πιθανότητα εμφάνισης αδυναμίας της κυρίαρχης τάξης. Σύμφωνα με τις ικανότητες, την ιδιοσυγκρασία και τη στάση τους πολιτικοί και δημοσιογράφοι αντιπροσωπεύουν την προσπάθεια της κυρίαρχης τάξης να κινητοποιήσει προς όφελος της όλες τις δυνάμεις.

Κι ενώ συνεχίζει η κυρίαρχη τάξη δια των υπηρετών και υπερασπιστών της να εκθειάζει την ατομικότητα, όμως με τις οργανωτικές δομές του κράτους που καλλιεργούν την προσδοκία ότι εγγυώνται την ασφάλεια μιας ζωής εξασφαλίζει ότι η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών θα παραμένει υπάκουη ακόμα κι όταν διαψεύδονται οι προσδοκίες τους, ώστε ελάχιστοι να είναι έτοιμοι να διακινδυνεύσουν να αποτελέσουν παραφωνία. Κάπως έτσι παρουσιάζεται το ΚΚΕ και όχι ως εναλλακτική λύση η πρότασή του προς όφελος της εργατικής τάξης.

Οι λόγοι που οι εργαζόμενοι δεν επιλέγουν ν’ αντιδράσουν δυναμικά είναι σύνθετοι και δεν μπορούν να απλοποιηθούν σε μια και εύκολη γενίκευση.

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

Καταγγελία για τις αντικομμουνιστικές εκδηλώσεις ΕΕ και σλοβακικής προεδρίας

Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ καταγγέλλει τις αντικομμουνιστικές εκδηλώσεις που διοργανώνει η ΕΕ και η σλοβακική προεδρία της, στο πλαίσιο της ονομαζόμενης «Ευρωπαϊκής ημέρας μνήμης για τα θύματα των ολοκληρωτικών καθεστώτων», όπως επιχειρεί η ΕΕ να καθιερώσει τα τελευταία χρόνια την 23η Αυγούστου. Σε αυτές συμμετέχουν εκπρόσωποι των υπουργείων Δικαιοσύνης των κρατών-μελών, διαφόρων «ινστιτούτων» και ΜΚΟ που χρηματοδοτούνται αδρά από ευρωενωσιακά κονδύλια με διατεταγμένη αποστολή τη λασπολογία και τη συκοφάντηση του σοσιαλισμού, το ξαναγράψιμο της Ιστορίας.
Ξεκάθαρος στόχος αυτής της αντικομμουνιστικής σύναξης είναι η χειραγώγηση εργατικών - λαϊκών συνειδήσεων, πρώτα και κύρια της νεολαίας, με όπλα την παραχάραξη της Ιστορίας, την κατασυκοφάντηση των πρωτόγνωρων κατακτήσεων των εργαζομένων στο σοσιαλισμό. Μέσω της ανιστόρητης εξίσωσης του φασισμού με τον κομμουνισμό επιδιώκεται η αθώωση τελικά του φασιστικού τέρατος και της μήτρας που το γεννάει και το αναπαράγει, του καπιταλιστικού συστήματος.

Οι φετινές εκδηλώσεις της ΕΕ και της σλοβακικής κυβέρνησης, με την προσθήκη συζητήσεων για τη «ριζοσπαστικοποίηση στην Ευρώπη», επιχειρούν ακόμη πιο ανοιχτά να στοχοποιήσουν την πάλη του εργαζόμενου λαού για την κοινωνική απελευθέρωση, την κομμουνιστική δράση και ιδεολογία, όπως συμβαίνει σε μια σειρά από χώρες - μέλη της ΕΕ, όπου διώκονται ποινικά τα κομμουνιστικά κόμματα και η πολιτική δράση των κομμουνιστών.

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

Οταν η Τζαμάλα τρώει σούπα «από κρέας Ρώσου»

Το φασιστοπάρτι της νικήτριας της Eurovision


Οταν τον περασμένο Δεκέμβριο η Ουκρανή αοιδός υπό το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο, Τζαμάλα – κατά κόσμον, Σουζάνα Αλίμοβνα Τζαμαλαντίνοβα – η οποία είχε επιλεγεί από την χώρα της να την εκπροσωπήσει στον διαγωνισμό της Eurovision του Μαϊου, ανακοίνωνε υπερηφάνως ότι τον Αύγουστο του 2016, δηλαδή αυτόν που διανύουμε, θα λάμβανε μέρος στο ναζιστοφεστιβάλ «Μπάντερστατ», προς τιμήν του Ουκρανού αρχιναζί και συνεργάτη των Γερμανών κατακτητών, Στεπάν Μπαντέρα, ουδείς εκ των «ευαίσθητων» στα «δημοκρατικά ιδεώδη» μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης ενοχλήθηκε. Η δε οργανωτής της Eurovision, δηλαδή η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση, η γνωστή EBU… «σφύριζε» αδιάφορα. Ούτε σκέψη, φυσικά, αντίδρασης από το καθεστώς του Κιέβου. Ετσι κι αλλιώς, εδώ και καιρό έπαψε και να προσπαθεί να κρύβει τους δεσμούς αίματος με τα ουκρανικά φασιστικά μορφώματα στα οποία στηρίχθηκε το πραξικόπημα του «Μαϊντάν».

Αλλωστε, η επιλογή της Τζαμάλα, η συμμετοχή της οποίας στην Eurovision χαιρετίστηκε θερμότατα εξαρχής από τους Ουκρανούς φασίστες, δεν ήταν τυχαία: Η καταγωγή της από τους Τάταρους της Κριμαίας, σε συνδυασμό με το βρώμικο, αντισοβιετικό και φιλοφασιστικό τραγούδι που παρουσίαζε τους Τάταρους συνεργάτες των ναζί στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ως «θύματα» του Στάλιν, ήταν ένα εξαιρετικό προπαγανδιστικό όπλο του Κιέβου ενάντια, κυρίως, στον εξεγερμένο λαό της Κριμαίας και του Ντονμπάς και πολύ λιγότερο ενάντια στην Ρωσία.

Τα υπόλοιπα είναι γνωστά: Η Eurovision έκανε ότι «δεν κατάλαβε» τον «καραμπινάτο» χαρακτήρα του τραγουδιού — αλλιώς θα αναγκαζόταν να το αποκλείσει — όπως έκανε ότι «δεν κατάλαβε» και το ότι το τραγούδι δεν ήταν καινούργιο, ακόμη, δηλαδή, ένας λόγος αποκλεισμού.

ΑΡΙΣΤΩΝ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

"Πόσο ενοχλητικοί αυτοί οι άνθρωποι", ηκούσθη ελαφρώς στενάζουσα η οψίμως εγερθείσα (11 π.μ.) τελειόφοιτος του Λυκείου Ταμπουρίων και πάλαι ποτέ Αστήρ της Ελλάδος (Σταρ Ελλάς) εις διαγωνισμόν τηλεοπτικού διαύλου υπό την επωνυμίαν Κεραία. Ο ώριμος ανήρ την εκοίταξεν, εθώπευσεν μάλλον μετά των οφθαλμών αυτού.

- Λάουρα, μην γίνεσαι αλαζών. Ακόμη και άνθρωποι απλοί, μηδέποτε αριστεύσαντες, έχουν το δικαίωμα να χαρούν , επ΄ ολίγον, την επιτυχίαν ημών.

Η τριακονταετής κυρία εφοπλιστού έφριξεν εις το άκουσμαν πολλών αγνώστων λέξεων και γραμματικών τύπων, ενθυμουμένη την αθλίαν φιλόλογον της Γ΄ Λυκείου, την αιτίαν της αποτυχίας αποκτήσεως του πολυποθήτου απολυτηρίου Λυκείου. Προσεποιήθη, βεβαίως, ότι κατενόησεν άπαντα τα λεχθέντα υπό του υπεργήρου και υπερβάρου συζύγου της. Ο καλλιτεχνικός πράκτωρ (μάνατζερ) που είχε μεσιτεύσει δια την επικοινωνίαν (κονέ) με τον εφοπλιστήν προ τριετίας της είχεν επισημάνει την ανάγκην επιδείξεως ανωτέρου πνευματικού επιπέδου "Αν θέλεις να τον τυλίξεις τον παππού", όπως σοφώς της ετόνισεν κατ΄ιδίαν ο αριστεύσας εις τας δημοσίας (και ιδιωτικάς) σχέσεις..

Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2016

To blog θα απουσιάσει για λίγες μέρες...

Τα λέμε στην επιστροφή...

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΤΩΝ - ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ: Ούτε με τους εργολάβους, ούτε με τις ατομικές συμβάσεις έργου

Με αφορμή τις εξελίξεις στο νοσοκομείο Τρικάλων με τη σύλληψη διευθυντικών στελεχών του νοσοκομείου μετά από καταγγελία του εργολάβου καθαριότητας για τη σύναψη ατομικών συμβάσεων έργου, η Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Καθαριστών - Καθαριστριών Δημόσιων Σχολείων και Εργολαβικών Συνεργείων σε ανακοίνωσή της σημειώνει: Επιβεβαιώνεται, για μια ακόμη φορά, ότι οι κυβερνήσεις μπορεί να αλλάζουν, αλλά η πολιτική ενίσχυσης της εργοδοσίας συνεχίζεται.

Κυβέρνηση και εργοδοσία εκμεταλλεύονται άγρια τους καθαριστές - καθαρίστριες στα εργολαβικά συνεργεία με την κατάργηση της σταθερής δουλειάς με δικαιώματα, την κατάργηση των ΣΣΕ, την προώθηση των ατομικών συμβάσεων με άθλιους μισθούς και όρους δουλειάς, με απληρωσιά και απολύσεις.

Είτε μέσω των εργολάβων, είτε μέσω τον ατομικών συμβάσεων των νοσοκομείων, το σίγουρο είναι ότι οι εργαζόμενοι είναι χωρίς συγκροτημένα μισθολογικά, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, χωρίς βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα, χωρίς κανονική ή αναρρωτική άδεια και δουλειά από το πρωί μέχρι το βράδυ με μισθούς ψίχουλα, όταν τους καταβάλλουν.

Κανένας εργαζόμενος στα εργολαβικά συνεργεία να μη φοβηθεί, να έρθει σε επαφή με τα σωματεία του κλάδου, να οργανωθεί και από κοινού να παλέψουμε: