Καλωσήλθατε στον Fadomduck2

To παρόν ιστολόγιο αποτελεί φυσική συνέχεια του Fadomduck στο οποίο θα βρείτε συλλογές κειμένων, παραπομπές σε ηλεκτρονικές διευθήνσεις με πολιτικά βιβλία και μουσική, καθώς και μια αρκετά μεγάλη συλλογή με αφίσσες από την Σοβιετική Ενωση (μέχρι και το 1956). Αρχείο με τα άρθρα του Fadomduck #1 θα βρείτε εδώ. O Fadomduck2 όπως και ο προκάτοχος του δηλώνει πως αν και ντρέπεται να κρύψει τις συμπάθειες του, δεν εκπροσωπεί καμμία συλλoγικότητα, παρά μόνο τον εαυτό του. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο alepotrypa200@gmail.com

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

ΜΙΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ

Πρίγκιπας Μαξ: «Κύριε «Έμπερτ, σας εμπιστεύομαι το γερμανικό Ράιχ».
Φρίντριχ Έμπερτ: «Έχασα δύο γιους για αυτό το Ράιχ»
…γύρω στις 11 π.μ., ο πρωθυπουργός του Ράιχ, πρίγκιπας Μαξ φον Μπάντεν, ανήγγειλε την παραίτηση από το θρόνο του τελευταίου αυτοκράτορα των Χοεντζόλερν, του κάιζερ Γουλιέλμου II, υπέρ του διαδόχου του. Ταυτόχρονα, διεξήγαγε διαπραγματεύσεις με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας για το διορισμό του Εμπερτ, ηγέτη του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, στη θέση του πρωθυπουργού. Στις 12 το μεσημέρι ο Εμπερτ ήταν ήδη επικεφαλής της κυβέρνησης, αφού προηγουμένως είχε διαβεβαιώσει τον πρίγκιπα Μαξ για τις προθέσεις του λέγοντας: 
«Μισώ την επανάσταση σαν την πανούκλα».

Αργότερα στα απομνημονεύματά του ο πρίγκιπας Μαξ δικαιολόγησε ως εξής τις παραπάνω ενέργειές του: «Σκέφτηκα: Είναι σχεδόν βέβαιο ότι η επανάσταση θα νικήσει. Δεν μπορούμε να την καταστείλουμε, ίσως, όμως, μπορούμε να την πνίξουμε». Ειδικά δε για το διορισμό του Εμπερτ στη θέση του πρωθυπουργού, ο πρίγκιπας Μαξ δε δίσταζε να δηλώσει: «Στην κατάσταση που δημιουργήθηκε, το μοναδικό πρόσωπο που είναι δυνατόν να γίνει καγκελάριος του Ράιχ είναι ο Εμπερτ. Αυτός θα μπορέσει να στρέψει την επαναστατική ενέργεια στα πλαίσια του νόμιμου εκλογικού αγώνα»
Πηγή: Ριζοσπάστης

Προσωπική έκκληση (Αυτή η μάχη δεν είναι του λαού)

Σύντροφοι

Αυτή η μάχη δεν είναι του λαού. Αυτή η μάχη δεν είναι των εργατών.
Οι αυταπάτες του λαού, οι αυταπάτες των εργατών σκεπάστηκαν απόψε από τα μεγάφωνα της πλατείας. Οι γραμμές αυτές γράφονται υπό καθεστώς οργής. Μιας οργής όμως που δεν πνίγει την κρίση για το πώς έχουν τα πράγματα - είμαι πια σίγουρος γι' αυτό. Οργή, γιατί γνωρίζω πως πολύς κόσμος, σύντροφοι και φίλοι, βρέθηκαν απόψε μπροστά σε μια (αναμενόμενη) έκπληξη. Πολύς κόσμος, σύντροφοι και φίλοι, ήταν στο Σύνταγμα, στα πλαίσια μιας λογικής που θέλει να μετατρέψει έναν άθλιο κυβερνητικό ελιγμό σε πλειοψηφικό ρεύμα αντίστασης. Αυτό τον κόσμο, τους δικούς Μας συντρόφους και φίλους, προσπάθησαν να μετατρέψουν απόψε σε κυβερνητικούς κλακαδόρους, σε χειροκροτητές... του πρωθυπουργού. Ενός σοσιαλδημοκράτη πρωθυπουργού που, αφού υπέγραψε τα πάντα (και δηλώνει ότι θα τα υπογράψει και στο μέλλον ανεξαρτήτως αποτελέσματος), παρέδωσε το λαό στα νύχια της τρομοκρατίας των τραπεζιτών, των ΜΜΕ και των όποιων άλλων -άδηλων ακόμη- δυνάμεων με τις οποίες συναγελάζεται.

Όμως οργίζομαι και με μένα, με τη θέση μου να μην συμμετάσχω σε μια διλημματική σούπα δίχως περιεχόμενα. Όμως τα περιεχόμενα ήταν εκεί και δεν τα έβλεπα. Τα είπε ο Κιμούλης (!!!), τα διατράνωσε ο πρωθυπουργός, τα φώναζε το κεντρικό σύνθημα της συγκέντρωσης: "Για μια Ελλάδα της Αξιοπρέπειας σε μια Ευρώπη της Δημοκρατίας" Και δικοί μας φίλοι και σύντροφοι ήταν εκεί. Χωρίς να μπορούν να ακούσουν ότι παραδίπλα η συγκέντρωση των ακροδεξιών νεοφιλελέδων ούρλιαζε και αυτή το ίδιο πράγμα: "Ελλάδα, Ευρώπη, Δημοκρατία". Πολλοί δικοί Μας φίλοι και σύντροφοι ήταν εκεί, δίνοντας μια μάχη χαμένη πριν ξεκινήσει. Οι φωνές τους δεν ακούγοναν από τους δέκτες. Και κανείς δεν κατάλαβε πώς τόση αντιιμπεριαλιστική ενότητα ακούστηκε αίφνης σαν παραλήρημα ενθουσιασμού μπροστά στις αντιδραστικές κορόνες περί ιδρυτικών ευρωπαϊκών αξιών, αξιοπρέπειας κ.λπ. Κανείς δεν κατάλαβε πώς οι σοσιαλδημοκράτες από περίγελος του λαού -με τα αξιοπρεπή μνημόνια και τις ασάφειές τους- κατάφεραν σήμερα να ηγηθούν μιας κομματικής συγκέντρωσης που ούτε στον ύπνο τους είχαν φανταστεί. Και μην μου πείτε, σύντροφοι, ότι δεν καταλαβαίνω τι πραγματικά διακυβεύεται εδώ. Και μετά τα αποψινά κανείς δεν δικαιούται να μην καταλαβαίνει. Ξέρω, οι δυναμικές του λαού και της ιστορίας που θα τους σαρώσουν, η λαϊκή ενόητα στη βάση μιας αντιιμπεριαλιστικής κατεύθυνσης, όλα τα σχετικά. Οι ίδιες σκέψεις πέρασαν από το μυαλό όλων μας. Όμως, σύντροφοι, τα πράγματα δεν είναι έτσι!

Το τέλος της φάρσας

1. Ο παθολογικός φόβος της εξόδου από τη μεγαλοπρεπή αίθουσα της Ευρώπης αναγκάζουν τον πολίτη να προσποιείται τον ανίδεο, κάνοντας έτσι χειρότερη την ομηρία του. Οι Ευρωπαίοι, μετά το δημοψήφισμα, θα επεκτείνουν τη σφαίρα επιρροής τους. Μέσω όλων των τηλεοπτικών σταθμών, διευθύνουν μια μεγάλη επιχείρηση παραποίησης, που καταφέρνει να διασώσει με επιτυχία τις αναλήθειες για την υπομονή της Ευρώπης απέναντί μας. Η απρόσμενη εξέλιξη των γεγονότων δίνουν το δικαίωμα στο σχηματισμό μιας κυβέρνησης ανδρείκελων, ώστε μόνο έτσι η Ευρώπη να αρχίσει να μιλάει για μας με «σεβασμό». Από δω και στο εξής ποιος θα τολμήσει να διατυπώσει αιτήματα για οποιονδήποτε λόγο; Αυτό το γεγονός δημιουργεί μεγαλύτερες απαιτήσεις ως προς τη δράση των κομμουνιστών, γιατί είναι οι μόνοι που αγωνίζονται ενάντια σ' αυτήν την τυραννία. Είτε το θέλουμε είτε όχι, ζούμε έναν οικονομικό πόλεμο ευρείας κλίμακας και όσοι προσπαθούν να εκτονώσουν την κατάσταση και να ζητήσουν συγγνώμη από τη Μέρκελ και να αποδεχτούν τα λάθη τους, το μόνο που θα καταφέρουν είναι να προστεθούν στην ατέλειωτη αλυσίδα θυμάτων της Ευρώπης.

2. Ο Γιούνκερ, έχοντας εμπιστοσύνη στον εαυτό του να ξερνάει ψέματα σαν γνήσιος οινόφλυξ, έκανε διάγγελμα στον ελληνικό λαό. Θαύμασα τον θεατρικό του μονόλογο, κυρίως επειδή εμφανίστηκε θιγμένος να διεκδικεί την Ελλάδα σαν να ήταν κληρονομιά του πατέρα του, την οποία κινδυνεύει να χάσει. Ωραίο τέχνασμα, που το παρακολούθησε τηλεοπτικά ο γνωστός αριθμός δούλων - αφού σαν δούλους μας βλέπει ο Γιούνκερ - που κατοικούν στη χώρα του. Ηταν οξύς και προκλητικός, αφού είναι σίγουρος πως πάντα θα υποχωρούμε λόγω φόβου.

3. Ο Τσίπρας δήλωσε ότι αιφνιδιάστηκε από τη σκληρότητα των Ευρωπαίων ηγετών. Αυτό καταδεικνύει αδυναμία ανάλυσης των γεγονότων και έλλειψη βάρους. Μόνος του απέδειξε ότι η επαναστατική φρασεολογία του παρέμεινε φρασεολογία, χωρίς ίχνος δύναμης, παρέλυσε και στο τέλος υποχώρησε, επιτρέποντας σε όλες τις συντηρητικές δυνάμεις που πλησιάζουν την εξουσία να εμφανιστούν και πάλι στο προσκήνιο.

-Ποιός θυμάται τους "ρηγάδες";

Μαζί με και με τον Σόιμπλε για τον σοσιαλισμό...
Για το εντελώς ξεχασμένο πλέον κίνημα του "ευρωκομμουνισμού" και της "ανανέωσης", είχα γράψει πριν κάποιες μέρες και σε ανύποπτο πολιτικά (και δημοψηφισματικά φυσικά) χρόνο.

Τελικά τα πράγματα ήταν ακόμη χειρότερα από ότι πίστευα. Είναι βλέπεις ένα από τα "προσόντα" των "ανανεωτών" να μην σταματάνε ποτέ να μας εκπλήσουν δυσάρεστα...

«Ρήγα Φεραίος» και «Δημοκρατικός Αγώνας» υπέρ του «ΝΑΙ»


Διακήρυξη υπέρ του «ΝΑΙ» συνυπογράφουν τριακόσια μέλη του «Ρήγα Φεραίου» και του «Δημοκρατικού Αγώνα», τονίζοντας ότι «το «ΝΑΙ» σημαίνει πάνω απ' όλα στήριξη της Δημοκρατίας».

Στο κείμενό τους αναφέρεται πως αυτός είναι ο μόνος δρόμος για τη διάσωση της οικονομίας, ενώ θεωρούν πως το δημοψήφισμα και η αποχώρηση της κυβέρνησης από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων απομονώνουν την Ελλάδα από τις δημοκρατικές παραδόσεις του ευρωπαϊκού χώρου.

Αναλυτικά, το κείμενο της διακήρυξης:

«Όλοι εμείς, παλιά μέλη του «Ρήγα Φεραίου» και του «Δημοκρατικού Αγώνα» από τα χρόνια της δικτατορίας και της μεταπολίτευσης, που συνεχίζουμε να συμμετέχουμε στη δημόσια ζωή, δηλώνουμε με έμφαση ότι οι επιλογές που μας απομονώνουν από τις δημοκρατικές παραδόσεις του ευρωπαϊκού χώρου, όπου ανήκουμε, μας βρίσκουν ριζικά αντίθετους και αντίθετες. Υποστηρίζουμε το ΝΑΙ, πιστεύοντας ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τη διάσωση της οικονομίας, για τη διασφάλιση στοιχειώδους δικτύου ασφαλείας για τους ασθενέστερους και τους μετανάστες.

Ανησυχούμε με τις παρεκκλίσεις από τις αρχές της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, με τις απροκάλυπτες παρεμβάσεις της πολιτείας στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Το ΝΑΙ για μας σημαίνει πάνω από όλα και στήριξη της δημοκρατίας.

Αναστασάκος Γιάννης,, Αλιβιζάτος Νίκος, Λουκία Αικατερινιάδου, Στέλλα Αικατερινιάδου, Γιώργος Αδαμόπουλος, Παύλος Αθανασόπουλος, Θανάσης Ακριβόπουλος, Μιχάλης Ακριβόπουλος, Λευκή Ανδρεάδου, Νάνσυ Αργυράκη, Βίκτωρ Αρδίτης, Νίκος Αρκουδογιάννης, Λίλα Ασωνίτου, Μπάμπης Βακαλόπουλος, Οντέτ Βαρών-Βασάρ, Τίλντα Βίμπλη,Γιάννης Βούλγαρης, Νίκος Γαβαλάκης, Θανάσης Γεωργακόπουλος, Βένα Γεωργακοπούλου, Μιμή Γεωργακοπούλου, Ρούλα Γεωργακοπούλου,

Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2015

Γ. Ρούσης: Όχι στο μη χείρον βέλτιστο

Είναι εντυπωσιακό ότι τόσο το Ναι όσο και το Όχι στο δημοψήφισμα στο οποίο αποφάσισε ηκυβέρνηση να μας οδηγήσει, ερμηνεύεται από τον καθένα όπως ο ίδιος θέλει. Στην πραγματικότητα όμως η μοναδική πραγματική ερμηνεία είναι εκείνη της ίδιας της κυβέρνησης η οποία και επέλεξε να θέσει το ερώτημα όπως το έθεσε.

Αυτή λοιπόν αφού προηγουμένως θεοποίησε τη λογική του αμοιβαία επωφελούς συμβιβασμού με τους δυνάστες μας -που καταγράφηκε αρχικά με την επαίσχυντη συμφωνία της 20ης φεβρουαρίου- και την παραμονή της χώρας μας στην ευρωζώνη και την ΕΕ, έρχεται σήμερα να ζητήσει από το λαό μας να αρνηθεί την πρόταση των δυναστών μας η οποία ουσιαστικά λίγο απέχει από την δική της πρόταση, για να συνεχίσει την εντός των τειχών διαπραγμάτευση από καλύτερη κατά την γνώμη της θέση, λες και η τρόικα έδωσε μέχρι τώρα δείγματα σεβασμού της λαϊκής βούλησης .

Στην πραγματικότητα η προσφυγή στο δημοψήφισμα επελέγη τυχοδιωκτικά και ανεύθυνα από τον ΣΥΡΙΖΑ από τη μια για να ξεπεράσει τις αντιδράσεις των συμμάχων του , των ΑΝΕΛ σε δυο τρία ζητήματα με τα οποία διαφωνούσαν και για να βγάλει από τη δύσκολη θέση την αριστερή του πλατφόρμα, από την άλλη για να επιβιώσει ο ίδιος πολιτικά ως αριστερά , στίγμα με το οποίο και εκλέχτηκε.

Το να επιδιώκεις όμως να τα βρεις με τους λύκους μέσα στη φωλιά τους δεν μπορεί να το πετύχεις χορεύοντας μαζί τους αλλά αν τους χορτάσεις με τις σάρκες του λαού σου.

Γι’ αυτό και ένα δημοψήφισμα που δεν θέτει θέμα εξόδου από το λάκκο των λεόντων , όσο και αν πολλοί από εκείνους που στηρίζουν το Όχι το συνδέουν με αυτήν, σε όποιο αποτέλεσμα κι αν καταλήξει θα είναι καταστροφικό για το λαό μας.

-Εσύ αποφασίζεις!

Το πραγματικό ερώτημα του δημοψηφίσματος...

Επίσημο αίτημα για το «μνημόνιο 3»

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑ ΣΕ ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ


Δεύτερο αίτημα για την πλήρη αποδοχή του τρίτου μνημονίου και μάλιστα με την εκδοχή που το παρουσιάζουν οι ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ υπέβαλε ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας, ταυτόχρονα και σε συνδυασμό με το αίτημα για τη νέα δανειακή σύμβαση με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM). Την ίδια ώρα, τα επιτελεία των ιμπεριαλιστικών κέντρων και των κυβερνήσεων της Ευρωζώνης ανεβάζουν ακόμη περισσότερο τον πήχη των αντιλαϊκών μέτρων, στο πλαίσιο μιας διαπραγμάτευσης με χαρτιά σημαδεμένα από τις κόντρες των μονοπωλίων και των ισχυρών καπιταλιστικών κέντρων.

Η επιστολή του Αλ. Τσίπρα απευθύνεται στους επικεφαλής της Κομισιόν, Ζ. Κ. Γιούνκερ, της ΕΚΤ, Μ. Ντράγκι και του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, τους οποίους και ενημερώνει για την αποδοχή των προαπαιτούμενων αντιλαϊκών μέτρων, όπως αυτά καταγράφονται στην τελευταία επίσημη πρότασή τους, τη λεγόμενη «πρόταση Γιούνκερ».

Ανεβαίνει συνεχώς ο πήχης των αντιλαϊκών μέτρων


Σ' αυτό το πλαίσιο, η συγκυβέρνηση έρχεται να ενισχύσει την προηγούμενη πρότασή της και με τα παρακάτω νέας κοπής αντιλαϊκά μέτρα:

ΦΠΑ: Προστίθεται η αύξηση του συντελεστή και στον κλάδο της εστίασης στο 23% (από 13% σήμερα). Παράλληλα, γίνεται λόγος για διατήρηση του «μειωμένου» συντελεστή στα νησιά του Αιγαίου, μέτρο που λέγεται ότι είχε αποσυρθεί και από την πρόταση των «θεσμών».
  • Αγρότες: Εξάλειψη της «προνομιακής φορολόγησης των αγροτών» έως το τέλος του 2017. Αυτό σημαίνει την απογείωση της φοροληστείας με συντελεστή 26% (από 13% σήμερα) και μάλιστα από το πρώτο ευρώ εισοδήματος! Η προηγούμενη πρόταση της συγκυβέρνησης προέβλεπε την παραμονή του στα σημερινά επίπεδα. Επιπλέον, προβλέπεται η κατάργηση του μειωμένου ειδικού φόρου για πετρέλαιο των αγροτών, καθώς και η επιβολή φόρου 26% και στα ποσά των αγροτικών επιδοτήσεων και ενισχύσεων.

...με και χωρίς κουκούλα...

[...]

Η δεύτερη κατηγορία υπηρετεί το δωσιλογισμό διά του… ρεαλισμού. Αδίστακτοι εξουσιολάγνοι, οι συριζαίοι προσπαθούν να εργαλειοποιήσουν τον ελληνικό λαό, σε μια προσπάθεια να κρατηθούν στην εξουσία, καθώς διαπίστωσαν ότι αυτοπαγιδεύτηκαν. «Εγώ προσωπικά αναλαμβάνω την ευθύνη της άμεσης λύσης αμέσως μετά τη δημοκρατική διαδικασία» δήλωσε ο Τσίπρας στο διάγγελμα της Τετάρτης. Μ’ άλλα λόγια, δώστε μου τη δύναμη να παραμείνω την εξουσία κι αμέσως θα υπογράψω το νέο Μνημόνιο! Οσοι γνωρίζουν από θέατρο είδαν σ’ αυτό το διάγγελμα έναν ηθοποιό που δεν πιστεύει αυτά που λέει και επειδή δεν έχει κάνει πολλές πρόβες η αστάθεια στο λόγο είναι εμφανέστατη. Λέει τα λόγια σαν να του είναι εντελώς ξένα.

Ο πανικός τους είναι απόλυτος. Και οι κινήσεις τους κινήσεις «παιδικής χαράς». Τη μια μέρα είναι έτοιμοι να συμφωνήσουν με την τρόικα και την άλλη καταλήγουν σε δημοψήφισμα. Δυο μέρες μετά συμφωνούν στην πιο απεχθή εκδοχή της πρότασης των ιμπεριαλιστών δανειστών (αυτή που είχαν απορρίψει), αλλά δεν ακυρώνουν το δημοψήφισμα, εγκλωβισμένοι στην ίδια την τακτική τους.

Κάποιοι ζητούν να τελειώσουν τα παιχνίδια και να ακυρωθεί το δημοψήφισμα, για ν’ ανοίξει ο δρόμος για την υπογραφή της συμφωνίας άμεσα. Ο αντιπρόεδρος Δραγασάκης το είπε καθαρά την Τρίτη το βράδυ, χωρίς να διασαλεύσει την κομματική ή κυβερνητική ενότητα. Οπως φάνηκε από το διάγγελμα του Τσίπρα, δεν πέρασε η άποψη Δραγασάκη, Σταθάκη και πολλών βουλευτών. Πέρασε η άποψη της τριανδρίας Τσίπρα-Παππά-Φλαμπουράρη. Το κοφτό μήνυμα της Μέρκελ («από Δευτέρα τα ξαναλέμε») απαιτούσε απ’ αυτούς να αποσύρουν ντροπιασμένοι το δημοψήφισμα, χωρίς να έχουν εγγυήσεις ότι το Eurogroup θα καταλήξει οπωσδήποτε σε συμφωνία την ίδια μέρα. Τρείς ώρες καθυστέρησε το διάγγελμα. Αυτές τις τρεις ώρες αναζητούσαν προφανώς ένα συμβιβασμό: «εμείς αποσύρουμε το δημοψήφισμα, εσείς μας δίνετε καταρχήν συμφωνία απόψε». Δεν τον πέτυχαν κι έτσι εκτίμησαν πως δεν έχουν άλλη λύση από το να κάνουν το δημοψήφισμα, επιδιώκοντας μέσω της λαϊκής ψήφου την παραμονή τους στην εξουσία (ή την «ηρωική έξοδο», αν χάσουν).

Εκτίμησαν ότι μπορούν να παραμυθιάζουν τον κόσμο με τη δήθεν διαπραγματευτική χρησιμότητα του άνευ καμιάς σημασίας δημοψηφίσματος. Νομίζουν ότι μέσω του «όχι» μπορούν να κρύψουν την άνευ όρων παράδοσή τους στους ιμπεριαλιστές δανειστές και να χρησιμοποιήσουν μια επικράτηση του «όχι» ως εργαλείο, όχι για να εκβιάσουν τους ιμπεριαλιστές (αυτό έχει λήξει μετά τις δύο επιστολές Τσίπρα το βράδυ της Τρίτης 30 Ιούνη), αλλά για να μείνουν στην κυβέρνηση, μολονότι οι Γερμανοί έχουν διαμηνύσει ανοιχτά ότι δε γουστάρουν να τους βλέπουν στα μάτια τους. Παίζουν τα ρέστα τους, γιατί έτσι και νικήσουν οι ανοιχτά δωσίλογοι με το «ναι», θα την κάνουν αμέσως με ελαφρά πηδηματάκια, μπας και μπορέσουν να επανακάμψουν στο μέλλον.

Μικροένταση στην πορεία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έξω από τα γραφεία της Ε.Ε.

Εμ, να στηρίζεις την κυβέρνηση που είναι υπέρ της ΕΕ.
Εμ, να διαδηλώνεις υπέρ της κυβέρνσης και κατά της ...ΕΕ!
Εμ, να τρως και χημικά από την κυβέρνηση υπέρ της οποίας διαδηλώνεις!

Στην χώρα του υπαρκτού σουρεαλισμού είναι δυνατά τα πάντα...

(Με αφορμή την είδηση για την χθεσινή πορεία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ)

Βαρουφάκης: 100% συμφωνία ανεξαρτήτως «Ναι» ή «Οχι»

Ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης δήλωσε σε συνέντευξη στο βρετανικό τηλεοπτικό δίκτυο BBC News που μεταδόθηκε αργά χθες πως υπάρχει «100% πιθανότητα» να εξευρεθεί μια συμφωνία με τους διεθνείς δανειστές μετά το δημοψήφισμα της Κυριακής, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα.

«Μια συμφωνία θα βρεθεί είτε ένα 'ναι' είτε ένα 'όχι' βγει από την κάλπη», δήλωσε.

«Αν είναι 'ναι' , τότε θα είναι μια κακή συμφωνία, οι τράπεζες θα ανοίξουν με μια κακή συμφωνία. Αν επικρατήσει το 'όχι', θα έχουμε μια άλλη συμφωνία που θα είναι βιώσιμη. Κάτι στο είδος των προτάσεων που κάναμε αυτές τις τελευταίες ημέρες» (σ.σ. βλέπε κάτω), πρόσθεσε.