Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση αντιμάχονται γύρω από το ποια εκδοχή «απελευθέρωσης» της αγοράς θα κυριαρχήσει
Η πολιτική κόντρα που κλιμακώνεται το τελευταίο διάστημα μεταξύ κυβέρνησης και ΝΔ αναφορικά με τη ΔΕΗ, ως «ηχώ» της οξύτατης επιχειρηματικής κόντρας που μαίνεται στο παρασκήνιο για την απόκτηση των «φιλέτων» της εγχώριας αγοράς ηλεκτρισμού, δεν μπορεί να κρύψει ούτε το γεγονός της μεταξύ τους συμφωνίας στη στρατηγική της «απελευθέρωσης» ούτε το ότι τα «εναλλακτικά» σενάρια που προτείνουν στην κατεύθυνση αυτή σημαίνουν για το λαό ακόμα μεγαλύτερη ενεργειακή φτώχεια.
Αλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι η αντιπαράθεση αυτή γίνεται σε μια φάση όπου το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας συντάσσει τη λίστα των λιγνιτικών μονάδων παραγωγής της ΔΕΗ που θα βγουν στο «σφυρί» το αμέσως επόμενο διάστημα, στο πλαίσιο ολοκλήρωσης της δεύτερης «αξιολόγησης» και ως ένα ακόμα βήμα στην κατεύθυνση της «απελευθέρωσης».
Κι αν προσωρινά οι υδροηλεκτρικές και πλέον κερδοφόρες μονάδες απουσιάζουν από το τελικό πωλητήριο που θα συνταχθεί, οι περισσότερες πληροφορίες αναφέρουν ότι θα βρεθούν στο «πακέτο» που θα ιδιωτικοποιηθεί σε δεύτερη φάση, γεγονός που εμμέσως επιβεβαίωσε και ο πρόεδρος της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας κατά την προχτεσινή ομιλία του στη Βουλή.
Τσουχτεροί λογαριασμοί...
Πρόκειται για μια εξέλιξη η οποία θα επιδεινώσει περαιτέρω τους όρους πρόσβασης των εργαζόμενων λαϊκών στρωμάτων στο αγαθό της ηλεκτρικής ενέργειας, τα οποία ήδη βιώνουν τι σημαίνει «απελευθέρωση της αγοράς» καθώς τα τιμολόγια ηλεκτρισμού απορροφούν ολοένα και μεγαλύτερο μέρος των οικογενειακών προϋπολογισμών. Το προηγούμενο διάστημα άλλωστε κατέφθασαν στα νοικοκυριά οι τσουχτεροί εκκαθαριστικοί λογαριασμοί του περασμένου χειμώνα, όλων των παρόχων, με τους οποίους καλούνται να πληρώσουν τεράστιες χρεώσεις κι ενώ ετοιμάζονται και νέες αυξήσεις μέσα στο επόμενο δίμηνο.
Οπως έχει γίνει γνωστό, ήδη το αρμόδιο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας και η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας βρίσκονται σε αναζήτηση «φόρμουλας» για την ανάκτηση από τη ΔΕΗ των χρεώσεων «Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας» για τα έτη 2012 - 2015, τις οποίες η ίδια η επιχείρηση ανεβάζει στα 700 εκατ. ευρώ.
