Το ενδεχόμενο μιας εξόδου της Ελλάδας από την ζώνη του Ευρώ είναι πλέον πολύ πιθανό και δεν φαίνεται να αποτελεί μια τόσο ζημιογόνα, από την μεριά της Ευρωπαικής Ένωσης, επιλογή.
Το κυβερνητικό μπλόκ έχει καταφέρει επικοινωνιακά να πλασάρει την ιδέα ότι πρόσφερε στους Ευρωπαικούς λαούς την δυνατότητα να αμφισβητηθεί το Θατσερικό TINA (δεν υπάρχει εναλλακτική), χωρίς το ίδιο να αμφισβητήσει αυτό το δόγμα. Μάλιστα πρωτοστατεί στην ανοικοδόμησή του δικού του TINA με τον εγκλωβισμό των μαζών που ψήφισαν ΟΧΙ σε μια λογική του μικρότερου κακού στα πλαίσια του Ευρωενωσϊακού καπιταλισμού, αντί της εναλλακτικής της ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση οργανωμένα, συνειδητά εναντιωμένος στα μνημόνια και τη λιτότητα.
Η έξοδος από το Ευρώ ήταν αίτημα διάφορων οργανώσεων τα τελευταία χρόνια και αντιμετωπίζεται σήμερα θετικά από αριστερές οργανώσεις εκτός Σύριζα. Υπάρχει έτσι ήδη το υπόβαθρο, στην περίπτωση που η ΕΕ πετάξει την Ελλάδα έξω, να πλασαριστεί από την κυβέρνηση σαν επιλογή ρήξης, σαν μια φιλολαική εξέλιξη, σαν ένα αποτέλεσμα βαθιάς σύγκρουσης με το κατεστημένο.
Είναι όμως εύκολο να κατανοήσει κάποιος ότι αν οι δανειστές επιλέξουν Grexit τότε θα γίνει όχι απλώς με τους δικούς τους όρους και με τα ανάλογα μέτρα για να θωρακιστεί το Ευρώ, αλλά στο έδαφος μιας καπιταλιστικής οικονομίας σε βαθεία κρίση, με την αστική τάξη να κρατάει τα κλειδιά της οικονομίας και μια κυβέρνηση Σύριζα – Ανελ που κάθε άλλο παρά έτοιμη ή πρόθυμη είναι να τα βάλει με την εγχώρια αστική τάξη. Και βεβαίως δεν θα συνιστά έξοδο από ΕΕ. Μπορεί τα πράγματα να μην έρχονται όπως τα προγραμματίζεις, αλλά πάντως επανάσταση κατα λάθος δεν γίνεται.
Το Grexit συνιστά χρεοκοπία. Είναι δυνατόν η αστική τάξη να αποδεχτεί να πληρώσει αυτή τον λογαριασμό μιας τέτοιας χρεοκοπίας; Όχι. Ποιος κρατάει στα χέρια του την βάση της οικονομίας; Τα μέσα παραγωγής; Τις τράπεζες; Η αστική τάξη. Η κυβέρνηση τον τελευταίο καιρό άδειασε τα αποθεματικά για να πληρώσει το ΔΝΤ (που θα ήταν σε μια τέτοια περίπτωση αναγκαία), οι τράπεζες είναι στο χείλος της κατάρρευσης, τα αγαθά παρουσιάζουν ελλείψεις και η έξοδος από το Ευρώ θα ερχόταν να συμβάλει σε μια χαώδη για τον λαό κατάσταση η οποία μεταξύ άλλων θα περιλάμβανε άγρια υποτίμηση των μισθών και εξαγορά των πάντων από αυτούς που θα έχουν αρκετό χρήμα. Αυτή λοιπόν η κυβέρνηση που έχει προσφέρει τα πάντα στους δανειστές θα επιβάλει πάγωμα κεφαλαίων, κρατικοποίηση τραπεζών (όχι μόνο των προβληματικών, αυτό είναι κόλπο παλιό), απαλλοτριώσεις και επίταξη κρίσιμων παραγωγικών τομέων, αγαθών, διαγραφή χρεών κτλ ούτως ώστε να μην πληρώσει τα πάντα ο λαός; Έχει μήπως ετοιμάσει καθόλου τον λαό ή το ίδιο το κράτος;
