Καλωσήλθατε στον Fadomduck2

To παρόν ιστολόγιο αποτελεί φυσική συνέχεια του Fadomduck στο οποίο θα βρείτε συλλογές κειμένων, παραπομπές σε ηλεκτρονικές διευθήνσεις με πολιτικά βιβλία και μουσική, καθώς και μια αρκετά μεγάλη συλλογή με αφίσσες από την Σοβιετική Ενωση (μέχρι και το 1956). Αρχείο με τα άρθρα του Fadomduck #1 θα βρείτε εδώ. O Fadomduck2 όπως και ο προκάτοχος του δηλώνει πως αν και ντρέπεται να κρύψει τις συμπάθειες του, δεν εκπροσωπεί καμμία συλλoγικότητα, παρά μόνο τον εαυτό του. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο alepotrypa200@gmail.com

Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013

Κάτι για ζόρια λέγαμε… (ή "η συγκυβέρνηση της ντροπής" ως απονενοημένο διάβημα)

Λέγαμε σε προηγούμενο άρθρο για τις δυσκολίες του αστικού πολιτικού συστήματος να βρει την διάδοχη κυβερνητική λύση, χωρίς να καταφύγει στο «απονενοημένο» διάβημα μιας συγκυβέρνησης ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ που θα έκαιγε ιδιαιτέρα πρόωρα το περί διπολισμού σχέδιο που φιλοδοξεί να αντικαταστήσει τον περίφημο δικομματισμό.

Από ότι φαίνεται, αν και «απονεοημένο» όπως είπαμε, το ενδεχόμενο μιας συγκυβέρνησης ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ εξετάζεται πλέον αρκετά σοβαρά από τα αστικά πολιτικά επιτελεία, και μόνο μεγάλη φαντασία δεν είχαμε.

Προς επιβεβαίωση αυτού, έρχεται χθεσινή συνέντευξη του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Πέτρου Τατσόπουλου στην Real news, όπου τολμάει να μιλήσει ανοιχτά για ένα τέτοιο ενδεχόμενο, το οποίο μάλιστα ο ίδιος δεν αποκλείει καθόλου!

Αναλυτικότερα:

Ο Τατσόπουλος βλέπει συγκυβέρνηση… ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ

Την… απαγορευμένη συζήτηση για το ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας της Νέας Δημοκρατίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να αποφευχθεί η προοπτική της ακυβερνησίας για τον τόπο, ανοίγει και πάλι ο Πέτρος Τατσόπουλος, με δήλωση που έκανε στη “Real News”.
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ σημειώνει με νόημα, μιλώντας στη ναυαρχίδα του Συγκροτήματος Κουρή-Χατζηνικολάου:
“Το τι θα πρέπει να γίνει στις επόμενες εκλογές,
θα εξαρτηθεί ανάλογα με το αποτέλεσμα. Αν υπάρχει αποτέλεσμα αυτοδυναμίας, δεν υπάρχει ενδεχόμενο συνεργασίας ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ. Αν το εκλογικό σώμα στειλει για πολλοστή φορά μήνυμα μη αυτοδυναμίας, τότε να συζητήσουμε το θέμα της συνεργασίας. Χωρίς όμως να αισθάνεται κανείς ότι παραδίδεται στον άλλο. Η έντιμη συνεργασία χρειάζεται αμοιβαίες υποχωρήσεις”
, επισημαίνει με δήλωσή του στη “Real News” ο Πέτρος Τατσόπουλος.
Ο γνωστός συγγραφέας και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ έχει αναφερθεί και στο παρελθόν στο ενδεχόμενο “συγκατοίκησης” της Νέας Δημοκρατίας και της Κουμουνδούρου στην εξουσία, ώστε να αποτραπεί η ακυβερνησία, και να συγκροτηθεί κοινό μέτωπο κατά της Χρυσής Αυγής.
Ξέρουμε βέβαια πως από τον ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούν πάντα να ισχυριστούν πως ο Τατσόπουλος εκφράζει «προσωπικές απόψεις» και μπλα-μπλα-μπλα...


Μια και όμως δεν είδαμε κάποια αντίδραση από την σημερινή «Αυγή» στις δηλώσεις του βουλευτή τους, πολύ περισσότερο που είδαμε ανάλογες απόψεις να αναδημοσιεύονται («η συνεργασία με την δεξιά δεν μας μολύνει») και μέσα από το κομματικό έντυπο των συνασπισμένων, νομίζω πως δικαιούμαστε να υποθέσουμε πως αυτές εντάσσονται στους ευρύτερους πολιτικούς σχεδιασμούς της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αφού και το παραμυθάκι της «εσωτερικής δημοκρατίας» του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει δράκο εδώ και καιρό, μια και καθόλου στο ντούκου δεν πέρασαν, για παράδειγμα, οι διαφοροποιήσεις της Κωσταντοπούλου και του Γλέζου σε σχέση με τον «τρομονόμο».

Άρα λοιπόν ο Τατσόπουλος, μόνο «εκτός γραμμής» δεν είναι. 

Και η γραμμή των κυβερνητικών συνεργασιών του ΣΥΡΙΖΑ είναι να αφήνει ανοιχτές όλες τις πόρτες κυριολεκτικά, προκειμένου να έχει άπλετα περιθώρια, τόσο πολιτικών ελιγμών, όσο και ασύστολης δημαγωγίας.

Έτσι εξηγούνται ευκολότατα και οι φαινομενικές αντιφάσεις της γραμμής αυτής, που από την «κυβέρνηση της αριστεράς» για την οποία μιλούσε προεκλογικά, έφτασε να μοιράζει υπουργεία με τους ακροδεξιούς εθνικιστές του Καμένου, να κρατάει πάντα ανοιχτή την παραδοσιακή γραμμή επικοινωνίας με το ΠΑΣΟΚ και την ΔΗΜΑΡ, και προσφάτως να συζητάει ακόμη και το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης με την ΝΔ, και όλα αυτά μέσα σε δύο μόλις χρόνια!

Με την ΝΔ έχει ήδη εξάλλου ευθυγραμμιστεί απόλυτα, σε δύο τουλάχιστον σημαντικότατα θεσμικά ζητήματα. Στην υπερψήφιση του τρομονόμου που λέγαμε πριν, αλλά και στην διατήρηση του καλπονοθευτικού εκλογικού νόμου, με το μπόνους των +50 εδρών στο πρώτο κόμμα.

Έχουμε λοιπόν κάποια οικονομικά και συνακόλουθα κάποια πολιτικά δεδομένα.

Τα οικονομικά λένε πως η κατάσταση με το εξωτερικό χρέος της χώρας, τα μνημόνια, τα μέτρα, η λιτότητα κλπ, θα συνεχιστεί για επόμενα 30 έως 50 χρόνια τουλάχιστον. Αυτό σημαίνει πως αργά ή γρήγορα οι λαϊκές αντιδράσεις θα ενταθούν, όταν οι αυταπάτες περί «εξόδου από την κρίση» ή της «δυνατότητας διαφορετικής διαχείρισης της» δεξιάς ή «αριστερής», μοιραία κάποια στιγμή καταρρεύσουν.

Μέσα σε αυτό το οικονομικό-κοινωνικό περιβάλλον, οι αστοί θα χρειαστούν «ισχυρές κυβερνήσεις» που θα κλιθούν να πάρουν και νέα αντιλαϊκά μέτρα, αλλά και να διαχειριστούν ταυτόχρονα την λαϊκή δυσαρέσκεια.

Με τα μέχρι στιγμής πολιτικά δεδομένα τώρα (και εάν δεν αλλάξει δραματικά κάτι μέχρι τις εκλογές) μία τέτοια «ισχυρή» κυβέρνηση μόνο το άθροισμα ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει να δίνει. Και εάν τελικά αυτή προκύψει ως η προσφορότερη (ή και η μόνη) λύση του προβλήματος, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έχει άλλη επιλογή από να την αποδεχθεί, εάν θέλει να παραμείνει και να εδραιωθεί στο κάδρο των αξιόπιστων πολιτικών δυνάμεων της αστικής διαχείρισης.

Εξού και η σπουδή του, για την υπερψήφιση του τρομονόμου από κοινού με την ΝΔ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο καταλληλότερος (από άποψη ελαχιστοποίησης των κοινωνικών αντιδράσεων) για να τον εφαρμόσει κυβερνητικά, στην περίπτωση που επιλεγεί τελικά το χτύπημα και του «άλλου άκρου», σε επίπεδο και κορυφής πλέον.

Από την άλλη πλευρά κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να διαλύσει –και μάλιστα άμεσα- στα εξών συνετέθη, ένα σχηματισμό με παραδοσιακά «χαλαρές» (για να μην πω τίποτε άλλο) οργανωτικές δομές, σχεδόν μηδενική ιδεολογική συνοχή, και ελάχιστη κοινωνική βάση, όπως είναι το κόμμα του κ.Τσίπρα.

Ο Τατσόπουλος έτσι παίζει τον ρόλο του «λαγού». Αναφέρει την συγκυβέρνηση με την ΝΔ ως ενδεχόμενο, προκειμένου να μετρηθούν οι αντιδράσεις των οπαδών του χωρίς άμεσο πολιτικό κόστος, για τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και να αρχίσει να μπαίνει σιγά-σιγά στους οπαδούς του η ιδέα πως κάτι τέτοιο, μόνο «αδιανόητο» δεν είναι τελικά, προκειμένου να μειωθούν οι εσωτερικοί τριγμοί στην περίπτωση που τελικά πραγματοποιηθεί.
Υ.Γ.Κανένα ορφανό του Λαλιώτη να μας πεί πως άμα "χτυπάμε" τον ΣΥΡΙΖΑ, "κάνουμε πλάτες στην ΝΔ",  με την οποία το ενδεχόμενο κυβερνητικής συνεργασίας, ο τελευταίος εξετάζει σοβαρότατα;

8 σχόλια:

  1. ΟΛΑ είναι πιθανά !

    Για την αστική τάξη ρε ... γαμότο !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @faros:
      Και για την κουτάλα ...βεβαίως-βεβαίως!

      Διαγραφή
  2. Σεχτάρ ο Τρομερός28 Οκτωβρίου 2013 - 1:49 π.μ.

    Ολα καλά και άγια αυτά, που γράφεις, με μόνο μια ένσταση:
    "...ελάχιστη κοινωνική βάση, όπως είναι το κόμμα του κ.Τσίπρα."
    Τομ κόμμα του Τσίπρα έχει τεράστια κοινωνική βάση. Είναι αυτή, που κρατάει ζωντανή (και όχι μόνο, αλλά και θριαμβεύουσα...) την ΠΑΣΚΕ στα ΣΥΝΔΙΚΆΤΑ. Ας το συνειδητοποιήσουμε: Η κοινωνική βάση του Τσίπρα, είναι η κοινωνική βάση του πρώην Πασόκ. Εχει πολύ μαυρίλα και πολύ κουπί το μέλλον σύντροφοι....
    Υπομονή και κουράγιο, γιατί λύση άλλη δεν υπάρχει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @Σεχτάρ ο Τρομερός:
      Μα δεν βλέπω να διαφωνούμε κάπου, ειδικά αφού είδες και την παραπομπή ακριβώς στην "αθάνατη" ΠΑΣΚΕ.
      Σε αυτό ακριβώς το γεγονός αναφέρομαι. Στο ότι η μάζα των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ είναι ...ΠΑΣΟΚ!
      Και μιλάμε για τους ΠΑΣΟΚους που δεν δίστασαν να συαλύσουν το ΠΑΣΟΚ το ίδιο όταν είδαν πως δεν μπορούσαν "να κάνουν την δουλειά τους" μέσω αυτού.
      Τους πρώην οπορτουνιστές θα τους κολατσίσουν άμα δεν τους βολέψουν ούτε αυτοί.
      Αλλά οι πρωήν οπορτουνιστές στο μόνο που δεν έχουν δυνατότητα άπλετων ελιγμών, είναι ακριβώς στην οικονομική πολιτική. Από την μία η κρίση από την άλλη ΕΕ-Τρόικα κλπ, βλέπεις.
      Σε αυτό αναφέρομαι. Εάν θέλεις ρίξε μία ματιά και εδώ για να καταλάβεις το τι εννοώ:
      http://fadomduck2.blogspot.gr/2013/10/blog-post_22.html

      Διαγραφή
  3. Σεχτάρ ο Τρομερός28 Οκτωβρίου 2013 - 11:36 π.μ.

    Ναι, Trash, δεν είπα ότι διαφωνούμε, η ανάλυσή σου εξαιρετική, και την επιδοκιμάζω, όπως εξ αρχής έγραψα. Ακριβώς γι αυτό θεώρησα την φράση αταίριαχτη με τα όσα άλλα σωστά αναφέρεις. Με την ευκαιρία να ξεκαθαρίσω κι εγώ την υπερβολή μου για "θριαμβεύουσα" ΠΑΣΚΕ, που την έκανα ακριβώς για να δείξω την ανθεκτικότητα της κοινωνικής βάσης του Πασόκ, την ώρα που ξευτιλίζεται και καταρρέει το κόμμα τους. Η ουσία είναι πως έχουμε να κάνουμε με εκτεταμένα, μικροαστικής νοοντροπίας, κοινωνικά στρώματα, "Μανωλιούς", που δεν έχουν κανένα πρόβλημα να "βάλουν το φέσι τους αλλιώς". Η συνείδησή τους, οι δομές τους, οι πελατειακές σχέσεις και οι ποικίλες εξαρτήσεις τους παραμένουν ακόμη ισχυρές και βρίσκουν έκφραση στο νεοϊδρυμένο "Πασόκ", ακριβώς όπως λές. Οι Γερμανοί το λένε αυτό "Umstellung". Και όχι μόνο "κρατάνε", αλλά, εν όψει κουτάλας, προσελκύουν και τους φωνακλαδες "υπερεπαναστάτες" της φακής, εκτός από την κινούμενη δεξιά και κεντροδεξιά άμμο.
    Τα σύνολα, των διαφόρων "Πασκε", "Εμείς" (!!!-άπαιχτο!!), Αυτόνομων Παρεμβάσεων και Αγωνιστικών Κινήσεων, παρουσιάζουν ελάχιστη μείωση, αν όχι αύξηση, όταν συσπειρώνουν και δεξιούς.
    Νομίζω πως ο καλύτερος δείκτης είναι ο συσχετισμός των συσπειρώσεων που υποστηρίζει το ΚΚΕ, κόντρα σε όλους τους άλλους, αφού έτσι κι αλλιώς συγκοινωνούντα δοχεία είναι. Αλλωστε, 38 κόμματα, δύο πολιτικές, μη γελιώμαστε.
    Θα τους φάμε, αλλά θέλει πολύ υπομονή-ανθεκτικότητα, περισσότερη δουλειά στα συνδικάτα, και ακατάπαυστη ανανέωση/τελειοποίηση του ιδεολογικού-προπαγανδιστικού οπλοστασίου, γιατί εδώ είμαστε ακόμη πολύ πίσω.
    Ακριβώς αυτό, που παλέβεις κι εσύ στη μπλογκόσφαιρα. Κουράγιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @Σεχτάρ ο Τρομερός:
      Η ΠΑΣΚΕ για να στηρίξει τον ΣΥΡΙΖΑ θέλει χειροπιαστά ανταλλάγματα. Η λαϊκή βάση του ΠΑΣΟΚ το ίδιο. Όσο οι Τσιπραίοι είναι αντιπολίτευση, το πράγμα ψιλοτσουλάει.
      Το θέμα που βάζω εγώ είναι πως εάν γίνει κυβέρνηση (και μάλιστα μαζί με την ΝΔ), και δεν τα δώσει αυτά τα ανταλάγματα, τότε όλοι αυτοί θα εγκαταλείψουν τον ΣΥΡΙΖΑ με την ίδια ευκολία και μαζικότητα που τον στήριξαν εκλογικά, με ότι αυτό συνεπάγεται.
      Όταν λέω πως δεν έχει "κοινωνική βάση" αυτό εννοώ. Η ΠΑΣΚΕ δεν προσχώρησε στην ΑΠ, το ΕΜΕΙΣ το ίδιο. Παζαρεύουν δηλαδή ακόμη. Το ζήτημα είναι:
      Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ ή ο οποιοσδήποτε άλλος να τους δώσει αυτά που ζητάνε στο πλαίσιο της καπιταλιστικής διαχείρησης και εν μέσω κρίσης; Δεν τον εμπιστεύονται ακόμη.
      Για αυτό και δεν τον πλαισιώνουν ούτε συνδικαλιστικά, ούτε οργανωτικά. Ούτε καν μία αξιοπρεπή διαδήλωση δεν μπορεί να κατεβάσει ο Τσίπρας.
      Το "27% παλάτια στην άμμο" που έγραφε ο Κοροβέσης, προσπάθησε να πει μερικές αλήθειες...

      Για τα υπόλοιπα φυσικά συμφωνούμε. Πρώτο και κύριο μέτωπο πάλης, οι εργασιακοί χώροι. Εκεί η πράξη περισσότερο από τα λόγια και έχουμε το πλεονέκτημα, εκτός των άλλων.

      Διαγραφή
    2. Εκεί η πράξη περισσότερο από τα λόγια=Εκεί η πράξη μετράει περισσότερο από τα λόγια

      Διαγραφή

Tα σχόλια στο μπλοκ πρέπει να συνοδεύονται από ένα ψευδώνυμο, ενσωματωμένο στην αρχή ή το τέλος του κειμένου, άν δεν υπάρχει εγγραφή στον blogger ή άλλη διαδυκτιακή υπηρεσία (βλέπε όροι σχολιασμού στο πάνω μέρος της σελίδας).
Ανώνυμα και υβριστικά σχόλια μπορούν να διαγράφονται χωρίς άλλη προειδοποίηση.