Καλωσήλθατε στον Fadomduck2

To παρόν ιστολόγιο αποτελεί φυσική συνέχεια του Fadomduck στο οποίο θα βρείτε συλλογές κειμένων, παραπομπές σε ηλεκτρονικές διευθήνσεις με πολιτικά βιβλία και μουσική, καθώς και μια αρκετά μεγάλη συλλογή με αφίσσες από την Σοβιετική Ενωση (μέχρι και το 1956). Αρχείο με τα άρθρα του Fadomduck #1 θα βρείτε εδώ. O Fadomduck2 όπως και ο προκάτοχος του δηλώνει πως αν και ντρέπεται να κρύψει τις συμπάθειες του, δεν εκπροσωπεί καμμία συλλoγικότητα, παρά μόνο τον εαυτό του. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο alepotrypa200@gmail.com

Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2018

Σε εσένα που έλεγες για τους πρόσφυγες: «Ας καθόταν να πολεμήσει...»

Δεν πάνε πολλά χρόνια από τις ημέρες που υποδέχομασταν ειδήσεις για μετανάστες που έχασαν τη ζωή τους στη θάλασσα.

Ήταν τότε που η χώρα μας εν μέσω της οικονομικής κρίσης ήταν από τις λίγες που είχαν ανοίξει τα σύνορά τους και υποδέχονταν ανθρώπους που έζησαν τις συνέπειες του πολέμου.

Ολοκληρωτικές καταστροφές. Στη Συρία κάποιοι έβγαζαν τα παιδιά τους βόλτα και δίπλα τους έσκαγαν οβίδες. Δεν είχαν πολλές επιλογές. Ή θα κάθονταν εκεί να περιμένουν καρτερικά το θάνατο να χτυπήσει και τη δική τους πόρτα, ή θα έφευγαν για να συνεχίσουν τη ζωή τους κάπου καλύτερα. Μάλλον όχι για να συνεχίσουν. Να την ξεκινήσουν από την αρχή.

Ήταν τότε που ο μέσος Έλληνας κραύγαζε ότι «έπρεπε να μείνουν και να πολεμήσουν για την πατρίδα τους» και όχι να μπουν σε μια βάρκα και να την εγκαταλείψουν. Φυσικά, οι περισσότερες από αυτές τις φωνές δεν είχαν ζήσει ποτέ την φρίκη του πολέμου και όλοι έγραφαν εκ του ασφαλούς, πίσω από την άνεση που τους προσφέρει ο καναπές τους και το πληκτρολόγιο.

Το ανάθεμα πήγαινε σύννεφο και όλοι χλεύαζαν τις δυστυχισμένες ψυχές που άφηναν σπίτια και οικογένειες προκειμένου να μπορέσουν να επιβιώσουν, κάνοντας πολλά ναυτικά μίλια μέσα σε κατεστραμμένες βάρκες, ελπίζοντας ότι το ξημέρωμα θα τους βρει σώους στη στεριά μαζί με τα παιδιά τους.

Δεν πέρασαν λίγα χρόνια και ο Έλληνας χρειάστηκε να βρει βάρκα να βάλει μέσα το παιδί του για να το προστατεύσει από τη μανία της φωτιάς.

Μάλιστα, κάποιες βάρκες ήταν προσφύγων οι οποίοι δεν το σκέφτηκαν καθόλου πριν δώσουν τη βοήθειά τους στους ανθρώπους που βίωναν την απόλυτη φρίκη.

Κάποιοι από αυτούς πετούσαν κουβάδες με νερά στα σπίτια για να τα γλιτώσουν από τις φλόγες, κάποιοι μετέφεραν ανθρώπους που επί ώρες προσεύχονταν πάνω σε ένα βράχο για τη ζωή τους. Κάποιοι Έλληνες που μπήκαν μέσα σε αυτές τις βάρκες παλιότερα έριχναν κατάρες σε αυτούς που το βράδυ της Δευτέρας τους βοηθούσαν.

Αν ανήκεις κι εσύ σε αυτή την κατηγορία ανθρώπων, φαντάσου το βράδυ της Δευτέρας να προσπαθούσες να μπεις στη βάρκα ενός Αιγύπτιου για να σωθείς εσύ και το παιδί σου και αυτός να σου έλεγε «Να κάτσεις να σώσεις το σπίτι σου».

Θα ήταν λίγο απάνθρωπο. Δε νομίζεις;
Πηγή: Φως

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Tα σχόλια στο μπλοκ πρέπει να συνοδεύονται από ένα ψευδώνυμο, ενσωματωμένο στην αρχή ή το τέλος του κειμένου, άν δεν υπάρχει εγγραφή στον blogger ή άλλη διαδυκτιακή υπηρεσία (βλέπε όροι σχολιασμού στο πάνω μέρος της σελίδας).
Ανώνυμα και υβριστικά σχόλια μπορούν να διαγράφονται χωρίς άλλη προειδοποίηση.