Καλωσήλθατε στον Fadomduck2

To παρόν ιστολόγιο αποτελεί φυσική συνέχεια του Fadomduck στο οποίο θα βρείτε συλλογές κειμένων, παραπομπές σε ηλεκτρονικές διευθήνσεις με πολιτικά βιβλία και μουσική, καθώς και μια αρκετά μεγάλη συλλογή με αφίσσες από την Σοβιετική Ενωση (μέχρι και το 1956). Αρχείο με τα άρθρα του Fadomduck #1 θα βρείτε εδώ. O Fadomduck2 όπως και ο προκάτοχος του δηλώνει πως αν και ντρέπεται να κρύψει τις συμπάθειες του, δεν εκπροσωπεί καμμία συλλoγικότητα, παρά μόνο τον εαυτό του. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο alepotrypa200@gmail.com

Κυριακή, 24 Απριλίου 2016

Η χαμένη τιμή της φιλανθρωπίας

1. Ποιος θα προστατεύσει αυτόν τον κόσμο από τη φιλανθρωπία; Αυτήν την έμμονη ιδέα του συστήματος που έχει καταντήσει χόμπι, ώστε οι «φιλάνθρωποι» να μην κάνουν τίποτε άλλο από το να ανιχνεύουν τις περιοχές δυστυχίας για να τις «χτυπήσουν» απροειδοποίητα;
Πραγματική εικόνα: Βλέπουμε με τη βοήθεια της κάμερας μια οικογένεια προσφύγων στη σκηνή της. Ακόμα προσπαθούν να καταλάβουν τη συμφορά που τους έχει βρει, όταν εμφανίζεται μπροστά τους μια γνωστή κυρία που γέρνει από το χρυσό που κουβαλάει πάνω της, σέρνοντας πίσω της έναν γνωστό τραγουδιστή, με χαμόγελο σαν να διαφημίζει οδοντόπαστα και φυσικά το τηλεοπτικό συνεργείο που αποτυπώνει το γεγονός. Ποιο γεγονός; Μα ότι έσφιξαν τα χέρια με τους πρόσφυγες και χάιδεψαν τα μικρά παιδιά με τον τρόπο των ζωόφιλων.

2. Η φιλανθρωπία είναι προσβολή για την ανθρωπότητα. Η αφόρητη φτώχεια ανάγεται σε θέαμα, προσλαμβάνεται σαν παρηγορητικό χάπι για τις νευρώσεις πολυτελείας και συχνά χρησιμοποιείται για καθαρά οικονομικούς λόγους.

3. Η συνάντηση των τριών Εκκλησιών στη Λέσβο, μαζί με το καλό ποδαρικό, απέδειξε και τη γύμνια τους. Το οικονομικό σύστημα που αποθεώνουν μέχρι σήμερα τους άφησε πίσω, να κινούνται σαν γραφικές φιγούρες φορτωμένες «ηλίθια» πάθη και την ψευδαίσθηση ότι καθορίζουν το παιχνίδι ακόμη και τώρα. Δεν κατάφεραν ούτε το ποίμνιό τους να πείσουν στη μόνη έμμονη ιδέα του γλυκύτατου Ιησού περί αγάπης. Τα χάνουν παρακολουθώντας τους χριστιανούς από εδώ ίσαμε το Βερολίνο για την ξενοφοβία, τη μισανθρωπία και την απάθειά τους.
Αυτός ο άνευ προηγούμενου θρίαμβος του ρατσισμού καθιστά άχρηστες και τις τρεις Εκκλησίες. Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να περάσουν για πάντα στο βασίλειο της συνήθειας, με τις γιορτές και τις λειτουργίες τους, μέχρι που η λησμονιά να τις καταστήσει ανάλαφρες - κι ας πιστεύουν ότι σηκώνουν το βάρος του κόσμου.

4. Η επινόηση της φιλανθρωπίας είναι ένα ακόμη κόλπο της αστικής τάξης για να σκεπάσει τα κατορθώματά της. Το σκοτεινό πρόσωπό της είχε την ανάγκη από κάτι που θα το φώτιζε με διαφορετικό τρόπο, με ένα κοινωνικό προσωπείο. Ετσι γεννήθηκε αυτό το όνειδος της φιλανθρωπίας, που απλώθηκε με μεγάλη ταχύτητα χάρη στο θέαμα, το οποίο είναι και το κρησφύγετό τους και ένα από τα μεγάλα πολιτικά προβλήματα της εποχής μας. Αυτή η αποδεκτή «εκτόνωση» αντί να σχολιάζεται σαν μια τουλάχιστον «περίεργη» συμπεριφορά, αντιθέτως υψώθηκε σε θεσμό με τις ευλογίες της Εκκλησίας και του ταμείου των αστών, που ανακάλυψαν άλλη μια πηγή έμμεσου κέρδους. Ενας κύκλος βαρβαρότητας δίχως τέλος.

5. Οι άνθρωποι του συστήματος, αυτοί οι εξουσιαστές φιλάνθρωποι που επιθυμούν να προβάλλονται δημόσια οι πράξεις τους και ψυχικά αισθάνονται ανώτεροι από τους «δυστυχείς και καταφρονεμένους» (ενώ σε πολλές περιπτώσεις βγάζουν και κάτι αν είναι εφικτό) καθίστανται ύποπτοι σε κάθε χείρα βοηθείας που τείνουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Tα σχόλια στο μπλοκ πρέπει να συνοδεύονται από ένα ψευδώνυμο, ενσωματωμένο στην αρχή ή το τέλος του κειμένου, άν δεν υπάρχει εγγραφή στον blogger ή άλλη διαδυκτιακή υπηρεσία (βλέπε όροι σχολιασμού στο πάνω μέρος της σελίδας).
Ανώνυμα και υβριστικά σχόλια μπορούν να διαγράφονται χωρίς άλλη προειδοποίηση.