Καλωσήλθατε στον Fadomduck2

To παρόν ιστολόγιο αποτελεί φυσική συνέχεια του Fadomduck στο οποίο θα βρείτε συλλογές κειμένων, παραπομπές σε ηλεκτρονικές διευθήνσεις με πολιτικά βιβλία και μουσική, καθώς και μια αρκετά μεγάλη συλλογή με αφίσσες από την Σοβιετική Ενωση (μέχρι και το 1956). Αρχείο με τα άρθρα του Fadomduck #1 θα βρείτε εδώ. O Fadomduck2 όπως και ο προκάτοχος του δηλώνει πως αν και ντρέπεται να κρύψει τις συμπάθειες του, δεν εκπροσωπεί καμμία συλλoγικότητα, παρά μόνο τον εαυτό του. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο alepotrypa200@gmail.com

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

Οι αποικιακές φιλοδοξίες της Γαλλίας στη Συρία από το 2011


Ο Νικολά Σαρκοζί και ο Ντέιβιντ Κάμερον υπογράφουν τις
συμφωνίες του Lancaster House. Επαναλαμβάνουν έναν
αιώνα αργότερα, την εγκάρδια συνεννόηση
των Συμφωνίων Σάικς-Πικό
Ενώ ο πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί κάλεσε τον Σύρο ομόλογό του Μπασάρ αλ-Άσαντ, στις τελετές της 14ης Ιουλίου 2008 στα Ηλύσια Πεδία, τελώντας τις δημοκρατικές προόδους της, διαπραγματεύεται με τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο για την αναδιαμόρφωση της «ευρύτερης Μέσης Ανατολής» το 2009-10.  
Η υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον τον πείθει να αναβιώσει το γαλλο-βρετανικό αποικιακό σχέδιο υπό την αμερικανική καθοδήγηση, είναι η θεωρία της «ηγεσίας από πίσω».

Στις 2 Νοεμβρίου 2010 -δηλαδή πριν από την «Αραβική Άνοιξη»- η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο υπογράφουν μια σειρά εγγράφων, γνωστών ως συμφωνιών του Lancaster House. Το δημόσιο μέρος υποδεικνύει ότι τα δύο κράτη θα συγκεντρώνουν από κοινού τις δυνάμεις προβολής τους (δηλαδή τις αποικιοκρατικές δυνάμεις τους), ενώ το μυστικό μέρος προβλέπει να επιτεθούν τη Λιβύη και τη Συρία, στις 21 Μαρτίου, 2011.

Γνωρίζουμε ότι η Γαλλία επιτέθηκε τη Λιβύη δυο ημέρες νωρίτερα, δημιουργώντας την οργή του Ηνωμένου Βασιλείου το οποίο προδόθηκε από το σύμμαχό του. Η επίθεση εναντίον της Συρίας δεν θα πραγματοποιηθεί ποτέ διότι ο μέντορας, οι Ηνωμένες Πολιτείες, θα αλλάξει γνώμη.

Οι συμφωνίες του Lancaster House διαπραγματεύτηκαν για τη Γαλλία από τον Αλέν Ζιπέ και τον στρατηγό Benoît Puga, λυσσασμένο υποστηρικτή της αποικιοκρατίας.

Στις 29 Ιουλίου 2011, η Γαλλία δημιούργησε το Ελεύθερο Συριακό Στρατό (ΕΣΣ, οι «μετριοπαθείς»). Σε αντίθεση με την επίσημη ανακοίνωση γύρω από τον επικεφαλής του, τον συνταγματάρχη Ριάντ αλ-Άσαντ, τα πρώτα στοιχεία του δεν είναι Σύροι, αλλά Λίβυοι μέλη της Αλ Κάιντα. Ο Ριάντ αλ-Άσαντ δεν είναι παρά μια ομπρέλα με σκοπό να δίνει το συριακό αναγκαίο βερνίκι. Επιλέχθηκε λόγω της ομωνυμίας του με τον Πρόεδρο Μπασάρ αλ-Άσαντ με τον οποία δεν έχει καμία συγγένεια. Ωστόσο, μη γνωρίζοντας ότι τα δύο ονόματα δεν γράφονται με τον ίδιο τρόπο στα αραβικά, ο ατλαντικός τύπος βλέπει στο πρόσωπό του μια ένδειξη της «πρώτης αποστασίας μέσα στο καθεστώς». 


Η Γαλλική αποικιακή σημαία του «Ελέυθερου Συριακού
Στρατού». Ούτε τα προσχήματα...

«...η αποικιοκρατική εξουσία παραμένει ακόμα στο Λίβανο,
στη Βηρυτό. Δίνεται μια σημαία στην αποικία το 1932,
αποτελείται από τρεις οριζόντιες ρίγες που εκπροσωπεύουν
τις δυναστείες των Φατιμίδων (πράσινη), των Ουμαγιάδων
(λευκή) και των Αββασιδών (μαύρη), σύμβολο των σιίτών
μουσουλμάνων για τη πρώτη και των σουνιτών για τις δύο
άλλες. Τα τρία κόκκινα αστέρια αντιπροσωπεύουν τις τρεις
μειονότητες, των Χριστιανών, των Δρούζων και των
Αλαουιτών.»
Ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός (ΕΣΣ) στελεχώνεται από Γάλλους λεγεωνάριους, που αποσπαστήκαν από το σώμα τους και τέθηκαν στη διάθεση των Ηλυσίων και του στρατηγού Benoît Puga, επικεφαλής του προσωπικού επιτελείου του Προέδρου Σαρκοζί. Ο ΕΣΣ λαμβάνει ως σημαία εκείνη της γαλλικής αποικίας.

Σήμερα, ο ΕΣΣ δεν είναι πλέον μόνιμος στρατός. Αλλά το σήμα του χρησιμοποιείται περιστασιακά για επιχειρήσεις που επινοούνται από τα Ηλύσια και εκτελούνται από μισθοφόρους από άλλες ένοπλες ομάδες. Η Γαλλία επιμένει να κάνει διάκριση μεταξύ «μετριοπαθών» τζιχαντιστών και άλλων «εξτρεμιστών». Ωστόσο, δεν υπάρχει διαφορά προσωπικού ή συμπεριφοράς μεταξύ των δύο ομάδων.

Ο ΕΣΣ είναι αυτός που άρχισε τις εκτελέσεις ομοφυλοφίλων πετώντας τους από τις στέγες κτιρίων.
Ο ΕΣΣ είναι αυτός που μετέδωσε ένα βίντεο με έναν από τους ηγέτες του κανίβαλο που τρώει την καρδιά και το συκώτι ενός Σύρου στρατιώτη. Η μόνη διαφορά μεταξύ των μετριοπαθών και των εξτρεμιστών είναι η σημαία τους, η γαλλική αποικιακή ή του τζιχάντ.

Στις αρχές του 2012, οι Γάλλοι λεγεωνάριοι συνοδεύουν τους 3.000 μαχητές του ΕΣΣ στην Χομς, την παλιά πρωτεύουσα της γαλλικής αποικιοκρατίας, για να τη κάνουν «πρωτεύουσα της επανάστασης». Καταφεύγουν στη νέα γειτονιά του Μπάμπα Αμρ και ανακυρήσουν ένα Ισλαμικό Εμιράτο. Ένα "επαναστατικό δικαστήριο" καταδικάζει σε θάνατο περισσότερων από 150 ανθρώπων που παρέμειναν στη γειτονιά και τους σφάζει δημόσια. Ο ΕΣΣ κράτησε ένα μήνα υπό τη προστασία των αντιαρματικών πυραύλων Milan που προμηθεύτηκε από τη Γαλλία.

Όταν ο πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ επανεκκινεί τον πόλεμο κατά της Συρίας, τον Ιούλιο του 2012, διατηρεί -μοναδικό γεγονός στην ιστορία της Γαλλίας- τον προσωπικό επικεφαλής του επιτελείου του προκατόχου του, στρατηγό Benoît Puga. Επανέλαβε την αποικιακή ρητορική και στάση.

Δηλώνει έτσι, ότι η Αραβική Δημοκρατία της Συρίας είναι μια «αιματηρή δικτατορία» (και συνεπώς πρέπει να «ελευθερωθεί ο καταπιεσμένος λαός») και ότι η εξουσία έχει κατασχεθεί από την αλαουιτική μειοψηφία (πρέπει λοιπόν να «απελευθερωθούν» οι Σύροι από αυτή τη φρικτή αίρεση) . Απαγορεύει στους Σύρους πρόσφυγες στην Ευρώπη να συμμετάσχουν στις εκλογές που διεξήχθησαν στη χώρα τους και αποφασίζει για λογαριασμό τους ότι εκπροσωπούνται νόμιμα από το -μη αιρετό- "Συριακό Εθνικό Συμβούλιο". Ο υπουργός Εξωτερικών του, Λωράν Φαμπιούς, δηλώνει ότι ο δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος Μπασάρ αλ-Άσαντ «δεν αξίζει να είναι στη Γη».

Οι δηλώσεις του Βαλερί Ζισκάρ ντ ’Εστέν

Στις περασμένες 27 Σεπτέμβριου, ο πρώην πρόεδρος Βαλερί Ζισκάρ ντ ’Εστέν έδωσε μια συνέντευξη στην εφημερίδα Le Parisien / Σήμερα στην Γαλλία για τους πρόσφυγες και τη ρωσική επέμβαση κατά των τρομοκρατών στη Συρία. Δήλωσε: «Διερωτώμαι για τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εντολής του ΟΗΕ για τη Συρία, για μια περίοδο πέντε ετών».

Ο ΟΗΕ δεν χορήγησε ποτέ «εντολή» από την ίδρυσή του. Αυτή η απλή λέξη μας στέλνει πίσω στη φρίκη της αποικιοκρατίας.
Ούτε ποτέ Γάλλος ηγέτης μίλησε δημοσίως για τη γαλλική αποικιακή φιλοδοξία από την ανεξαρτησία της Αλγερίας, εδώ και 53 χρόνια.

Είναι σημαντικό εδώ να θυμόμαστε ότι η Geneviève, αδελφή του François Georges-Picot (αυτός της συμφωνίας Sykes-Picot), παντρεύτηκε τον γερουσιαστή Ζακ Bardoux -μέλος του «αποικιακού κόμματος» -. Η κόρη τους, η May Bardoux, παντρεύτηκε τον πρόεδρο της Γαλλικής και Αποικιακής Finance Corporation, τον Edmond Ζισκάρ ντ ’Εστέν, πατέρα του πρώην Γάλλου προέδρου.

Και έτσι, η λύση του συριακού προβλήματος, σύμφωνα με τον μικρανηψιό του ανθρώπου που διαπραγματεύτηκε με τους Βρετανούς τη γαλλική εντολή στη Συρία, είναι η επαναποικιοποίηση της χώρας. 
Απόσπασμα από άθρο του Τιερί Μεϊσάν στο Voltairenet, που αξίζει να διαβαστεί και ολόκληρο εδώ, καθώς περιέχει και αρκετά ιστορικά στοιχεία για την Γαλλική αποικιοκρατία στην περιοχή. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Tα σχόλια στο μπλοκ πρέπει να συνοδεύονται από ένα ψευδώνυμο, ενσωματωμένο στην αρχή ή το τέλος του κειμένου, άν δεν υπάρχει εγγραφή στον blogger ή άλλη διαδυκτιακή υπηρεσία (βλέπε όροι σχολιασμού στο πάνω μέρος της σελίδας).
Ανώνυμα και υβριστικά σχόλια μπορούν να διαγράφονται χωρίς άλλη προειδοποίηση.