Καλωσήλθατε στον Fadomduck2

To παρόν ιστολόγιο αποτελεί φυσική συνέχεια του Fadomduck στο οποίο θα βρείτε συλλογές κειμένων, παραπομπές σε ηλεκτρονικές διευθήνσεις με πολιτικά βιβλία και μουσική, καθώς και μια αρκετά μεγάλη συλλογή με αφίσσες από την Σοβιετική Ενωση (μέχρι και το 1956). Αρχείο με τα άρθρα του Fadomduck #1 θα βρείτε εδώ. O Fadomduck2 όπως και ο προκάτοχος του δηλώνει πως αν και ντρέπεται να κρύψει τις συμπάθειες του, δεν εκπροσωπεί καμμία συλλoγικότητα, παρά μόνο τον εαυτό του. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο alepotrypa200@gmail.com

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015

Colpo grosso…

«Σήμερα, σχεδόν όλος ο κόσμος της Αριστεράς, των φίλων του ΚΚΕ συμπεριλαμβανομένων, βλέπει ότι δεν υπάρχει άλλη λύση! Η συμπαράταξη των αριστερών δυνάμεων, πρώτα απ' όλα του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ, αλλά και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, έχει καταστεί, σχεδόν, όρος επιβίωσης του ελληνικού λαού και ύπαρξης προοπτικής για τη χώρα!».
Το παραπάνω απόσπασμα το αλιεύσαμε από συνέντευξη του Π. Λαφαζάνη στην «Αυγή» στις 27/11/2014.

Ηταν τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ άπλωνε τα δίχτυα του για να ξεγελάσει έναν κόσμο που απεγκλωβιζόταν από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, που έβγαινε στο δρόμο, που αναζητούσε κάπου να ακουμπήσει.

Ηταν τότε που στηνόταν η μεγάλη παγίδα για χιλιάδες αριστερούς και ριζοσπάστες ανθρώπους, για να μπουν στη στρούγκα των ψεύτικων και ακίνδυνων ελπίδων.

Ηταν τότε που η ανάγκη του συστήματος για ανακαινισμένους μηχανισμούς εξαπάτησης, πιο ικανούς «να καθίσουν» τον κόσμο που ψαχνόταν «στον καναπέ του», έχρηζε άμεσης ικανοποίησης.
Πυρήνας της απάτης; Η κάλπικη παραδοχή ότι μια κυβέρνηση στο έδαφος των σημερινών σχέσεων παραγωγής, με τα μονοπώλια να κάνουν κουμάντο στην οικονομία, μπορεί να ασκεί φιλολαϊκή πολιτική.

Από τους βασικούς πρωταγωνιστές του μεγάλου κόλπου; Οι της «Αριστερής Πλατφόρμας», που σήμερα, μετά την πλήρη αποκάλυψη της κοροϊδίας, το παίζουν «απατημένες σύζυγοι» και συγκρότησαν νέο πολιτικό φορέα, τη «Λαϊκή Ενότητα».
Αξίζει να θυμηθεί κανείς ορισμένες στιγμές από τα έργα και τις ημέρες τους κατά το πρόσφατο παρελθόν.

Για τη συμφωνία της 20ής Φλεβάρη: Οχι μόνο αποδέχτηκαν τη συμφωνία - προοίμιο του νέου μνημονίου, αλλά απέφευγαν «σαν ο διάολος το λιβάνι» να την φέρουν στη Βουλή για να μην εκτεθούν, καθώς τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ δεν απέκλειαν το ενδεχόμενο να την υπερψηφίσουν.

«Η συμφωνία με τους πιστωτές δεν είναι απαραίτητο, ούτε υποχρεωτικό να έρθει στη Βουλή» (Π. Λαφαζάνης - συνέντευξη στην εφημερίδα «Αγορά» στις 28/02/2015).

« (...) Απορώ με τη βιασύνη της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Αυτοί μέσα στο μυαλό τους έχουν ότι αυτό είναι ένα μνημόνιο όπως αυτά που υπέγραφαν αυτοί και βιάζονται όσο το δυνατόν γρηγορότερα έρθει, για να το ψηφίσουν ως μνημόνιο. Εμείς τους λέμε ότι δεν είναι μνημόνιο και γι' αυτό δε χρειάζεται να έρθει και να ψηφιστεί από τη Βουλή (...) Δε θα κάνουμε τη χάρη στο ΚΚΕ, που λέει να έρθει η συμφωνία στη Βουλή για να την ψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ και να εκτεθεί» (Δ. Στρατούλης - συνέντευξη στον ΑΝΤ1 στις 28/02/2015).

Για την 47σέλιδη πρόταση της «κυβερνώσας Αριστεράς», που ελάχιστα διέφερε από την πρόταση Κομισιόν - ΕΚΤ - ΔΝΤ, η οποία τέθηκε στο δημοψήφισμα:

Αλλος έλεγε ότι αποτελεί πρόταση της κυβέρνησης: «Πρόκειται για ένα κείμενο που αποτελεί απόρροια συμβιβασμών, που έχει συντελεστεί κατόπιν πολύμηνων συζητήσεων με τους λεγόμενους "θεσμούς". Και αυτό είναι μια πρόταση της κυβέρνησης κατ' ελάχιστον, προκειμένου να βρεθεί μια συμβιβαστική συμφωνία η οποία θα είναι θετική για την ελληνική πλευρά. Περί αυτού πρόκειται (...) Περιέχει αμοιβαίες υποχωρήσεις προκειμένου να βρεθούν συναινετικές λύσεις» (Π. Λαφαζάνης - Τοποθέτηση στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, 05/06/2015).

Αλλος έλεγε ότι δεν αποτελεί πρόταση της κυβέρνησης: «Οι 47 σελίδες δεν είναι πρόταση της κυβέρνησης... Η πρόταση της κυβέρνησης είναι οι προγραμματικές της δεσμεύσεις (...)» (Στ. Λεουτσάκος - συνέντευξη στον ΑΝΤ1, 08/06/2015).

Αλλος έλεγε ότι είναι «το όριο (...) ένας βαρύς συμβιβασμός που δεν μπορεί να γίνει βαρύτερος (...)» (Θ. Πετράκος - συνέντευξη στο ΣΚΑΪ, 12/06/2015).

Πολυγλωσσία και πλήρης υποταγή στη σκοπιμότητα της στιγμής, που δεν ήταν άλλη από την προετοιμασία του κλίματος αποδοχής του νέου μνημονίου.

Οσο για την πρόταση νόμου για κατάργηση των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων που κατέθεσε το ΚΚΕ στις 25/02/2015; Εκεί, οι της «Αριστερής Πλατφόρμας» έδωσαν ρεσιτάλ αφωνίας.
Εύλογο το ερώτημα στις σημερινές συνθήκες: Γιατί οι της «Λαϊκής Ενότητας» όχι μόνο δε λένε ν' απαρνηθούν το ρόλο τους μετά τα αποκαλυπτήρια, αλλά τον ανανεώνουν ζητώντας τη λαϊκή ψήφο;

Μήπως τον έμαθαν τόσο καλά που δεν μπορούν να τον αποχωριστούν;

Το κάνουν από αφέλεια; Από κεκτημένη ταχύτητα;

`Η μήπως συνειδητά επιλέγουν να συνεχίσουν το ίδιο τροπάρι, αποδεικνύοντας τη χρησιμότητά τους για το σύστημα;

Μάλλον το τελευταίο...

Διαχρονικό κίνητρό τους; Να κρατηθεί ζωντανή η πολύ χρήσιμη για το σύστημα αυταπάτη ότι μπορεί τάχα να υπάρξει στο έδαφος του καπιταλισμού ξέφωτο για το λαό με μια διαφορετική διαχείριση.

Γι' αυτό το δίλημμα «μνημονιακοί - αντιμνημονιακοί» που χρεοκόπησε, το ξανασερβίρουν ρετουσαρισμένο με λίγη προσθήκη «εθνικού νομίσματος».

Γι' αυτό συγχρονίζονται και με τους υπόλοιπους «σπεσιαλίστες» των «μεταβατικών» προγραμμάτων (βλ. ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Αλαβάνο, αλλά και ορισμένους άσπονδους «φίλους» του ΚΚΕ), που «τη δουλεύουν καλά την παραμύθα».

Γι' αυτό και τα αστικά ΜΜΕ, που δήθεν τους πολεμούν, προβάλλουν τα «κατορθώματά» τους με τόση λεπτομέρεια, την ώρα που έχουν στην πραγματικότητα θάψει την πλούσια πολιτική δραστηριότητα και τις θέσεις του ΚΚΕ.
Ας σκεφτεί όλα τα παραπάνω κάθε καλοπροαίρετος άνθρωπος που πλήττεται από την αντιλαϊκή λαίλαπα...

Ιδιαίτερα αξίζει να τα σκεφτεί ένας ριζοσπαστικός κόσμος που πίστεψε στον ΣΥΡΙΖΑ...

Πρέπει να υπάρξει προβληματισμός... Πείρα μαζεύτηκε αρκετή.

Ηρθε η ώρα να βγουν συμπεράσματα...

Πηγή: Ριζοσπάστης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Tα σχόλια στο μπλοκ πρέπει να συνοδεύονται από ένα ψευδώνυμο, ενσωματωμένο στην αρχή ή το τέλος του κειμένου, άν δεν υπάρχει εγγραφή στον blogger ή άλλη διαδυκτιακή υπηρεσία (βλέπε όροι σχολιασμού στο πάνω μέρος της σελίδας).
Ανώνυμα και υβριστικά σχόλια μπορούν να διαγράφονται χωρίς άλλη προειδοποίηση.