Καλωσήλθατε στον Fadomduck2

To παρόν ιστολόγιο αποτελεί φυσική συνέχεια του Fadomduck στο οποίο θα βρείτε συλλογές κειμένων, παραπομπές σε ηλεκτρονικές διευθήνσεις με πολιτικά βιβλία και μουσική, καθώς και μια αρκετά μεγάλη συλλογή με αφίσσες από την Σοβιετική Ενωση (μέχρι και το 1956). Αρχείο με τα άρθρα του Fadomduck #1 θα βρείτε εδώ. O Fadomduck2 όπως και ο προκάτοχος του δηλώνει πως αν και ντρέπεται να κρύψει τις συμπάθειες του, δεν εκπροσωπεί καμμία συλλoγικότητα, παρά μόνο τον εαυτό του. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο alepotrypa200@gmail.com

Τρίτη, 21 Ιουλίου 2015

Είμαι ο ελληνικός λαός και είμαι μαλάκας

Γράφει το κορίτσι του διπλανού portal

Λοιπόν, θα είμαι σύντομος και θα είμαι σαφής – μη προς κακοφανισμό σου, Γιάνη μου. Οι ειδικοί λένε πως το μεγαλύτερο βήμα προς τη θεραπεία είναι να παραδεχτείς την αρρώστια σου. Το ίδιο λέει και η μάνα μου που με ανάγκασε να μπω στο πρόγραμμα αυτοκριτικής αλλιώς θα με πετάξει έξω απ' το σπίτι. Υποκλίνομαι λοιπόν εξ ανάγκης στους ειδικούς και τους σπουδαγμένους- μη προς κακοφανισμό σας, κυρ Χαϊκάλη μου. Παραδέχομαι: ΕΙΜΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΜΑΛΑΚΑΣ.

-Λένε ότι πιστεύω εύκολα ό,τι με συμφέρει, ακόμα κι αν κατά βάθος ξέρω ότι αυτό θα με οδηγήσει σε συμφορά. Δεν σταματάω να πιστεύω ακόμα κι όταν βλέπω πως η συμφορά μου συμφέρει αυτούς που μου είπαν αυτό που πίστεψα. Αυτό, λένε, οφείλεται στο δεύτερο θέμα μου

-Λένε ότι είμαι ξερόλας. Δε πα να λένε. Είμαι γαμάτος. Και του λιμανιού και του σαλονιού. Και του κοστουμιού και της λετσαρίας. Όπου να με βάλεις στέκομαι. Και στα ουζερί και στο Γιουρογκρούπ. Προτιμώ βέβαια το ουζερί - εκεί στο Γιουρογκρούπ είναι μαζεμένοι κάτι άλλοι ξερόλες που μου κουνάνε τα γαμοπτυχία τους, μου αμολάνε κάτι νούμερα και μου ψαλιδίζουν το όνειρο. Λέγοντας όνειρο, θυμάμαι το άλλο που μου καταλογίζουν

-Είμαι ονειροπόλος. Από τη στιγμή που γεννήθηκα ονειρεύτηκα ότι το πεπρωμένο μου με προόριζε για ηγέτη, για μεγάλη μούρη, για γενικό γαμάω. Είμαι έλληνας οριτζινάλε, αρχαίος λαός, με αίμα δυνατό, ατόφιο. Ονειρεύτηκα να με φοβούνται αυτά τα σάπια μόμολα του κατεστημένου, να μπαίνω στα σαλόνια τους, στα εργοστάσιά τους, στη Βουλή τους και να τα γαμάω όλα. Η μάνα μου, γυναίκα λίγη και με ψυχολογία πλύστρας, μουρμούριζε πως για να γίνω κάτι έπρεπε να κάτσω τον κώλο μου στα θρανία και να μη σηκώνω κεφάλι. Μαλακίες. Είδαμε κι εκείνη τι έβγαλε που δεν σήκωσε κεφάλι. Μια ζωή μετρούσε φραγκοδίφραγκα. Μου 'λεγε, αν δεν μετρήσω δεν θα ξέρω τι έχω για να πληρώσω νοίκι, φαΐ και τα χρέη μας. Της είπα μάνα μην είσαι θυματάρα. Έχω τον Βαρουφάκη εδώ, επιστημονάρα και τρελό γκομενάκι. Ρώτα τον, μωρή κότα. Δεν χρειάζονται οι αριθμοί, τα νούμερα. Θα τους πείσει με το λέγειν του, με τον τρόπο του, με τη γαματοσύνη του. Είναι ηλίθιοι όλοι αυτοί οι ξένοι, δεν βλέπεις που δεν μπορούν να πουν μια ελληνική λέξη τόσα χρόνια;

-Είδες τι πάθαμε τώρα, είπε η μάνα κι έψαχνε ίσκιο έξω από τα ΑΤΜ.
-Μας κάνουν πόλεμο μάνα, της είπα.
-Σιγά ωρέ γέρο του Μωριά, μου είπε και έβγαλε το δελτίο προτεραιότητας.

–Εσύ μ' έφαγες, της είπα. Εσύ με την ηττοπάθειά σου μου γαμάς την ψυχολογία. Πράγμα που με οδηγεί στο επόμενο θέμα μου

-Δεν γουστάρω την πραγματικότητα. Μη με παρεξηγείτε, δεν είμαι βλαμμένος. Θα τη γούσταρα πολύ αν είχα μια βιλάρα, 2-3 γκομενάρες και μια τράπεζα να δουλεύει για πάρτη μου όπως μου αξίζει. Τώρα, γιατί να γουστάρω; Δουλεύω υπάλληλος σε σούπερ μάρκετ και βάζω σολωμό στα ψυγεία τους, όχι στο δικό μου. Θα την πολεμήσω λοιπόν την πουτάνα την πραγματικότητα. Θα την γράψω στα παπάρια μου. Αυτό δεν έκανε ο σύντροφος Κατρούγκαλος; Διόριζε τα πελατάκια του; Όχι. Εφερνε κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτό δεν έκανε και η Ζωή; Βούλωνε στόματα; Όχι! Εφάρμοζε τη δημοκρατία στην πράξη. Άδικα τους λατρεύω εγώ ο πολύπαθος λαός; Άδικα θέλω να τους μοιάσω; Ε, λοιπόν, θα τον βουτήξω τον σολωμό και τις μπελούγκες. Στην επόμενη διαδήλωση θα ρίξω πέτρες στις βιτρίνες του, θα τα σπάσω όλα και θα πετάξω αυτά που δεν έχω για να μην τα έχει κανείς. Πουτάνα όλα θα τα κάνω. Μη με κοιτάς στραβά μάνα. Εδώ έχουμε πόλεμο.
-Όταν έχεις πόλεμο ετοιμάζεσαι, μου είπε η μαλακισμένη κουνώντας το κεφάλι. Βρίσκεις εφόδια, κάνεις σχεδιασμό με τους καλύτερους στρατηγούς σου, βρίσκεις τους συμμάχους σου. Δεν παίρνεις μια πέτρα και κοπανάς τον αέρα. Η πέτρα, γιε μου, άμα δεν τη στείλεις σωστά πέφτει στο πόδι σου. Και είχε δίκιο η μαλακισμένη. Στο πόδι μου έπεσε.

Όπως σας είπα είμαι ο λαός και έχω πρόβλημα. Η μάνα μου είναι ηλίθια, γαμώ την ατυχία μου. Χάθηκε να έχω καμιά ανοιχτομάτα και καπάτσα, όπως η μανούλα της Νάντιας;

7 σχόλια:

  1. σορυ κιολας αλλα μαλακιες γραφει αυτη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @Poe:
      Έχει και μαλακίες μέσα μέσα το κείμενο, αλλά έχει και κάτι πάρα πολύ σωστό, που έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας να το λέμε:

      "...-Όταν έχεις πόλεμο ετοιμάζεσαι, μου είπε η μαλακισμένη κουνώντας το κεφάλι. Βρίσκεις εφόδια, κάνεις σχεδιασμό με τους καλύτερους στρατηγούς σου, βρίσκεις τους συμμάχους σου. Δεν παίρνεις μια πέτρα και κοπανάς τον αέρα. Η πέτρα, γιε μου, άμα δεν τη στείλεις σωστά πέφτει στο πόδι σου. Και είχε δίκιο η μαλακισμένη. Στο πόδι μου έπεσε...."

      Διαγραφή
    2. Παραλληλα ομως αναπαραγει πολλες απο τις προκαταληψεις που υπαρχουν για τους ελληνες.

      Διαγραφή
    3. @Poe:
      Εγώ νομίζω πως περιγράφει με ακρίβεια τον τρόπο σκέψης ενός μεγάλου και καθόλα υπαρκτού κομματιού των συμπολιτών μας

      Διαγραφή
    4. στερεοτυπα ηθελα ν α πω, απλα χθες δεν μπορουσε με τιποτα να μου ερθει στο μυαλο η λεξη και για αυτο εγραψα προκαταληψεις

      Διαγραφή
  2. Στο πόδι του έπεσε η πέτρα γιατί κάποιος δεν βρήκε εφόδια, δεν έκανε σχεδιασμό με τους καλύτερους στρατηγούς του, δεν βρήκε τους συμμάχους του; Δηλαδή πληρώνουμε την ανικανότητα κάποιων; Ρε μήπως είμαστε συριζαίοι και δεν το ξέρουμε;

    Ανίδεος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @Ανίδεος:
      Για τον λαό μιλάει το κείμενο, όχι για τις πολιτικές ηγεσίες.
      Αν λοιπόν ο λαός αντί να οργανωθεί, κάθεται κ φασκελώνει την βουλή κ στα καπάκια ψηφήζει καραγκιόζηδες και φασίστες από αγανάκτηση, τότε την πέτρα την έχει ρίξει -όχι στα πόδια- αλλά στο κεφάλι του το ίδιο.

      Διαγραφή

Tα σχόλια στο μπλοκ πρέπει να συνοδεύονται από ένα ψευδώνυμο, ενσωματωμένο στην αρχή ή το τέλος του κειμένου, άν δεν υπάρχει εγγραφή στον blogger ή άλλη διαδυκτιακή υπηρεσία (βλέπε όροι σχολιασμού στο πάνω μέρος της σελίδας).
Ανώνυμα και υβριστικά σχόλια μπορούν να διαγράφονται χωρίς άλλη προειδοποίηση.