Καλωσήλθατε στον Fadomduck2

To παρόν ιστολόγιο αποτελεί φυσική συνέχεια του Fadomduck στο οποίο θα βρείτε συλλογές κειμένων, παραπομπές σε ηλεκτρονικές διευθήνσεις με πολιτικά βιβλία και μουσική, καθώς και μια αρκετά μεγάλη συλλογή με αφίσσες από την Σοβιετική Ενωση (μέχρι και το 1956). Αρχείο με τα άρθρα του Fadomduck #1 θα βρείτε εδώ. O Fadomduck2 όπως και ο προκάτοχος του δηλώνει πως αν και ντρέπεται να κρύψει τις συμπάθειες του, δεν εκπροσωπεί καμμία συλλoγικότητα, παρά μόνο τον εαυτό του. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο alepotrypa200@gmail.com

Κυριακή, 23 Μαρτίου 2014

Η ταινία της εβδομάδας: Η μάχη του Αλγερίου

Η αειθαλής «Μάχη του Αλγερίου»
La Battaglia di Algeri (1966)
Ασπρόμαυρο
Δυο λόγια: Αλγέρι, 1954-1957. Γαλλική Κατοχή. Φόνοι Γάλλων αστυνομικών από το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο του Αλγερίου (FLN), πυροδοτούν τη μάχη για την απελευθέρωση και ανεξαρτησία της χώρας.
  • Ένα ντοκιμαντέρ που δεν είναι ντοκιμαντέρ. Μια ταινία αναφοράς για τον«πολιτικό κινηματογράφο», που ανέτρεψε τον όρο και επηρέασε όλους τους μετέπειτα δημουργούς.
  • Χρυσό Λιοντάρι στη Βενετία. Προτάθηκε για 3 ΟΣΚΑΡ (σιγά μην έπαιρνε).
  • Το ευαγγέλιο του αμερικάνικου «Πενταγώνου» για το αντάρτικο πόλης και την επαναστατική τακτική.

Δείτε την και από εδώ:
La battaglia di Algeri (1966) με ελληνικούς υπότιτλους
Πηγή: Μποτίλια Στον Άνεμο 
Επανέκδοση από τη New Star της αριστουργηματικής ταινίας του Ιταλού κινηματογραφιστή Τζίλο Ποντεκόρβο με θέμα την ιστορική μάχη της πόλης του Αλγερίου το 1957, ανάμεσα στον αποικιοκρατικό γαλλικό στρατό κατοχής και την αλγερινή λαϊκή αντίσταση, συσπειρωμένη γύρω από το Εθνικοαπελευθερωτικό Μέτωπο (FLN).

Ταινία πολιτική και επική, απαράμιλλου ρεαλισμού, με δομή που στηρίζεται σε δύο διαφορετικά είδη κινηματογράφου, στο ντοκιμαντέρ και το σινεμά στην κλασική του μορφή. Ταινία–ύμνος στη συλλογική μνήμη του αγώνα για ανεξαρτησία, που ακόμα παραμένει εξαιρετικά δημοφιλής στην Αλγερία. Ταινία που όλοι πρέπει να δουν, κυρίως οι νέοι, οι μελλοντικοί δημιουργοί...

Η συναρπαστική αντιαποικιοκρατική ταινία για την αλγερινή επανάσταση –χρηματοδοτήθηκε και από το νεαρό αλγερινό κράτος–βασίζεται στο βιβλίο του Saadi Yacef «Αναμνηστικά από τη Μάχη του Αλγερίου» με κύριο σκηνογραφικό φόντο τις διώξεις, τα βασανιστήρια, τις συλλήψεις στις δαιδαλώδεις φτωχογειτονιές της Κάσμπα, κάστρου του Εθνικοαπελευθερωτικού Μετώπου FLN στην πρωτεύουσα Αλγέρι.
Το επικό αυτό φιλμ απαράμιλλου ρεαλισμού ακολουθεί τα χνάρια νεορεαλιστών πρωτοπόρων δημιουργών.
Σε αντίθεση όμως με το πνεύμα του νεορεαλισμού το κύριο ιστορικό γεγονός που απεικονίζεται μέσα από σύνθεση ντοκουμενταρίστικων αναπαραστάσεων στους αυθεντικούς τόπους και με μη επαγγελματίες ηθοποιούς, δεν είναι μηδαμινής αλλά ύψιστης σημασίας.
Οι χαρακτήρες παρουσιάζονται σύνθετοι –με τη συμβολή των γυναικών στην υπόθεση της ανεξαρτησίας, ζωτική– ενώ οι σημαντικές λεπτομέρειες αγγίζουν ως και τις μορφές που εμφανίζονται έστω για κάποια δευτερόλεπτα και αποσπούν την προσοχή του θεατή!

Ο ήχος, σε κάθε του μορφή, έχει ρόλο οργανικό.

Ο δεξιοτεχνικός χειρισμός του πλήθους μεταδίδει το πάθος των πραγματικών γεγονότων.
Ο Ποντεκόρβο θέλοντας να προσδώσει στο φιλμ μορφή ντοκιμαντέρ, το γυρίζει ασπρόμαυρο και πειραματίζεται με διάφορες τεχνικές όπως, χρήση «αναπαριστώμενων» ειδήσεων επεξεργασμένες με χονδρό κόκκο: σημείο εκκίνησης για «νεορεαλιστικές» τεχνικές που αφενός χαρίζει στην ταινία μεγάλη αμεσότητα κι αφετέρου υπενθυμίζει συνεχώς ότι πρόκειται για αναπαράσταση και όχι για ντοκιμαντέρ.
Η δύναμη της ταινίας πάνω στο κοινό υπήρξε καθοριστική, τόσο που οι γαλλικές κυβερνήσεις την είχαν απαγορεύσει μέχρι το 1971.
Από τις μεγαλύτερες ταινίες του 20ού αιώνα.
_____________
Σενάριο: Τζίλο Ποντεκόρβο, Φράνκο Σολίνας (Κατάσταση πολιορκίας, Κουεμάντα, Χάνα Κ), από το βιβλίο του.
Παίζουν: Ζαν Μαρτέν, Μπραχίμ Χατζαντί, Ούγκο Παλέτι, Γιασέφ Σααντί κ.ά.
Παραγωγή: ΑΛΓΕΡΙΑ, ΙΤΑΛΙΑ (1966)
Μουσική: Ένιο Μορικόνε – Τζίλο Ποντεκόρβο
Τζία Γιοβάνη, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 5/12/2013

4 σχόλια:

  1. "Οι πράξεις βίας δεν κερδίζουν τους πολέμους.
    Ούτε τους πολέμους, ούτε τις επαναστάσεις.
    Η τρομοκρατία είναι χρήσιμη σαν αρχή.
    Όμως μετά, πρέπει να δράσουν οι ίδιοι οι άνθρωποι.
    ...
    είναι αρκετά δύσκολο να ξεκινήσεις μια επανάσταση,
    ακόμη πιο δύσκολο να τη συντηρήσεις,
    και το δυσκολότερο απ' όλα είναι να την κερδίσεις.
    Όμως αμέσως μετά, αφού κερδίσουμε,
    τότε είναι που αρχίζουν οι πραγματικές δυσκολίες.

    Εν ολίγοις, υπάρχουν ακόμη πολλά να κάνουμε."

    Τζίλο Ποντεκόρβο, Φράνκο Σολίνας, FLN, Σι Μπεν Μ'Χιντί, Στάλιν, Λένιν, Μαρξ. Τσε,..... ΚΚΕ κλπ κλπ (Α! Είναι και το ΠΑΜΕ, η ΟΓΕ κλπ κλπ)

    Είναι ΠΟΛΛΟΙ τελοσπάντων ... θέλω να πω!

    αυξανώμεθα και πληθυνώμεθα

    ΑΛΗΣ

    http://www.youtube.com/watch?v=6lGUR5q0mNo

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @ΑΛΗΣ:
      Πραγματικά το (πολιτικό)ζουμί της ταινίας είναι το κομμάτι που έβαλες...

      Διαγραφή
  2. Υπέροχο φιλμ από έναν σκηνοθέτη που για κάποιους λόγους δεν είχε την αυτοπεποίθηση να κάνει παρά ελάχιστες ταινίες.
    Ένα δείγμα της αυθεντικότητας της ταινίας είναι πως ο Saadi Yacef πρωταγωνιστεί παίζοντας τον εαυτό του, ενώ στο έργο ο μόνος επαγγελματίας ηθοποιός είναι ο Jean Martin (που είναι εκπληκτικός στην σκηνή της παρέλασης των ειδικών δυνάμεων στους δρόμους της πόλης με την αλαζονεία της Δύσης να εκφράζεται τέλεια στο πρόσωπο του και στον τρόπο που περπατά).
    "Εμείς πριν λίγα χρόνια πολεμούσαμε τους ναζί, δεν είμαστε φασίστες" λένε (στο περίπου) οι Γάλλοι...
    JLorX99

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @JLorX99:
    Το απάνθρωπο πρόσωπο του Γαλλικού ιμπεριαλισμού σκιαγραφείται τέλεια.
    Και μας δίνει η ταινία και την μεγάλη και αισιόδοξη αλήθεια. Όταν ένας λαός αποφασίσει να πάρει την τύχη του στα χέρια του, δεν τον σταματάει τίποτε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Tα σχόλια στο μπλοκ πρέπει να συνοδεύονται από ένα ψευδώνυμο, ενσωματωμένο στην αρχή ή το τέλος του κειμένου, άν δεν υπάρχει εγγραφή στον blogger ή άλλη διαδυκτιακή υπηρεσία (βλέπε όροι σχολιασμού στο πάνω μέρος της σελίδας).
Ανώνυμα και υβριστικά σχόλια μπορούν να διαγράφονται χωρίς άλλη προειδοποίηση.