Καλωσήλθατε στον Fadomduck2

To παρόν ιστολόγιο αποτελεί φυσική συνέχεια του Fadomduck στο οποίο θα βρείτε συλλογές κειμένων, παραπομπές σε ηλεκτρονικές διευθήνσεις με πολιτικά βιβλία και μουσική, καθώς και μια αρκετά μεγάλη συλλογή με αφίσσες από την Σοβιετική Ενωση (μέχρι και το 1956). Αρχείο με τα άρθρα του Fadomduck #1 θα βρείτε εδώ. O Fadomduck2 όπως και ο προκάτοχος του δηλώνει πως αν και ντρέπεται να κρύψει τις συμπάθειες του, δεν εκπροσωπεί καμμία συλλoγικότητα, παρά μόνο τον εαυτό του. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο alepotrypa200@gmail.com

Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2013

Ηθικά ζητήματα (τροφή για σκέψη)

(Το κείμενο είναι από το ιστολόγιο oldboy)

Somewhere in the course of eternal justice


Συνολικά για την ταινία μπορείς να δεις εδώ, αλλά τώρα θέλω να μιλήσω για μια συγκεκριμένη σκηνή της. 

Mαστιγώνει λοιπόν αλύπητα ο δουλοκτήτης τη δούλα και γυρνάει ο άλλος και του φωνάζει ότι, αργά ή γρήγορα, κάπου στην πορεία της αιώνιας δικαιοσύνης θα λογοδοτήσει για αυτήν του την αμαρτία. Και είναι πραγματικά ανυπόφορο να μην έχεις το αποκούμπι της θρησκευτικής πίστης.
Γιατί ο πιστός έχει τουλάχιστον να λέει αυτό: πως η αδικία και η βαρβαρότητα δεν θα μείνουν ατιμώρητες.

Ο μη πιστός πώς την παλεύει αυτή τη γνώση της ατιμωρησίας; 
Πώς γίνεται να ζούμε σε έναν κόσμο χωρίς αιώνια δικαιοσύνη; Τι μπορεί να υποκαταστήσει αυτό το βάλσαμο του νου; 
Η εμπιστοσύνη στους θεσμούς της ανθρώπινης δικαιοσύνης; Ο αγώνας για έναν λιγότερο βάρβαρο κόσμο; 

Ακόμα κι έτσι τι γίνεται με τα καθάρματα που μαστιγώνουν αλύπητα είτε κυριολεκτικά είτε μεταφορικά; 
Τι γίνεται με αυτούς τους αληθινούς θριαμβευτές της ζωής που θα γεράσουν κυριαρχώντας και θα πεθάνουν από βαθιά γεράματα, ολότελα ατιμώρητοι, πιθανότατα και δοξολογούμενοι και αποθεωνόμενοι; 
Πόσο σκανδαλώδης είναι ένας κόσμος χωρίς Θεό, χωρίς ξεκαθάρισμα λογαριασμών μετά, χωρίς μεταφυσικό εφετείο;

Είναι τελικά ένας κόσμος που παρότι κάθε άνθρωπος έχει εγγεγραμμένες μέσα του τις έννοιες του καλού και του κακού, το κακό όχι μόνο εμφιλοχωρεί εδώ κι εκεί, αλλά κρατά για πάρτη του τεράστια κομμάτια της ζωής μέσα στις κοινωνίες. 
Αν τουλάχιστον δεν μας ένοιαζε, αν τουλάχιστον καλό και κακό δεν σήμαιναν τίποτα το φοβερό, αν τουλάχιστον ήμασταν εκ φύσεως κυνικοί.
 
Όχι όμως: και το κακό να σημαίνει κακό, και να μην πιστεύεις πως η κυριαρχία του είναι προσωρινή και πως όλα θα φτιάξουν σε κάποια άλλη ζωή, διαφορετική από αυτήν που ζεις τώρα.
________
Δικό μας μικρό σχολιάκι:
Προσέξτε τον τρόπο με τον οποίο ο συγγραφέας του κειμένου εκπίπτει στην μεταφυσική από την ανάποδη, θεωρώντας τις εκμεταλλευτικές κοινωνίες (στο κείμενο ως "κακό") ως κάτι αιώνιο ( που η κυριαρχία του δεν είναι "προσωρινή").
Το κείμενο είναι επίσης χαρακτηριστικό των αδιεξόδων που δημιουργεί η ηθικιστική αντίληψη για την λειτουργία των ανθρώπινων κοινωνιών. 

3 σχόλια:

  1. Η αιώνια ζωή, δηλ η ζωή μετά το θάνατο, άλλαξε πλευρά;

    Έγινε η ζωἠ ΠΡΙΝ το θάνατο;

    Δηλ είτε ΜΕΤΑ είτε ΠΡΙΝ καταδικασμένοι είμαστε;

    Ω ΘΕΕ! Ω ΛΕΝΙΝ! Ω ΣΤΑΛΙΝ! ΕΛΕΗΣΤΕ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥΣ!!!

    "Η κατάχρηση και η οικονομική εκμετάλλευση αποτελούν πλέον τον
    κανόνα (ο οποίος διδάσκεται ακόμα και στα παιδιά). Σ’ έναν
    κόσμο σαν κι αυτόν, τα γεγονότα του 1871 στο Παρίσι,
    αντιπροσωπεύουν ακόμα την ιδέα της αφοσίωσης σε έναν αγώνα
    για έναν καλύτερο κόσμο, την ανάγκη για μια κάποια μορφή
    συλλογικής Ουτοπίας – κάτι που ΕΜΕΙΣ χρειαζόμαστε
    απελπισμένα όπως ο ημιθανής χρειάζεται αίμα."

    http://entertainment.in.gr/html/ent/909/ent.104909.asp

    ΑΛΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @ΑΛΗΣ:
    Κι όμως η απάντηση υπάρχει στο κείμενο. Απλά δεν μοιάζει να φαίνεται αρκετή στον συγγραφέα του:
    "Ο μη πιστός πώς την παλεύει αυτή τη γνώση της ατιμωρησίας;
    Πώς γίνεται να ζούμε σε έναν κόσμο χωρίς αιώνια δικαιοσύνη; Τι μπορεί να υποκαταστήσει αυτό το βάλσαμο του νου;
    Η εμπιστοσύνη στους θεσμούς της ανθρώπινης δικαιοσύνης; Ο αγώνας για έναν λιγότερο βάρβαρο κόσμο; "

    Φυσικά και "Ο αγώνας για έναν λιγότερο βάρβαρο κόσμο"! , θα έλεγα εγώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ...και για έναν κόσμο λιγότερο φλύαρο και με λιγότερους ΛΕΥΚΟΥΣ!

      ΑΛΗΣ

      Διαγραφή

Tα σχόλια στο μπλοκ πρέπει να συνοδεύονται από ένα ψευδώνυμο, ενσωματωμένο στην αρχή ή το τέλος του κειμένου, άν δεν υπάρχει εγγραφή στον blogger ή άλλη διαδυκτιακή υπηρεσία (βλέπε όροι σχολιασμού στο πάνω μέρος της σελίδας).
Ανώνυμα και υβριστικά σχόλια μπορούν να διαγράφονται χωρίς άλλη προειδοποίηση.