Γ. Πρετεντέρης: -Κρύβαμε την αλήθεια/ -δαιμονοποιούν τον ΣΥΡΙΖΑ!

Μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Γ. Πρετεντέρη στο iefimerida.gr. (όπου θα την βρείτε και ολόκληρη). Εμείς είπαμε να κρατήσουμε μερικά της σημεία, που παρουσιάζουν κάπως πιο ιδιέταιρο ενδιαφέρον, ειδικά αν σκεφτούμε τον φορέα τους. Όπως για παράδειγμα η ανοιχτή παραδοχή πως έλεγαν ψέμματα για το μνημόνιο, η ανοιχτή παραδοχή για το προμοτάρισμα της ΧΑ από τα πιο "αξιοπρεπή" αστικά ΜΜΕ, αλλά και η ξαφνική ανάγκη του Πρετεντέρη(!!!) να υπερασπιστεί τον ...ΣΥΡΙΖΑ! Το εκ πρώτης όψης "απίστευτο", πιθανόν να συνδέεται με τα πρόσφατα ταξίδια Τσίπρα και Σαμαρά, και τα μικρά ή μεγάλα ροκέ εντός της αστικής πολιτικής σκακιέρας...
Ακολουθούν χαρακτηριστικά αποσπάσματα της συνέντευξης (οι υπογραμμίσεις δικές μας):

-Ποια είναι τα βασικά στοιχεία αυτής της αυτοκριτικής κύριε Πρετεντέρη;
Φωνάξαμε «Λύκος» περισσότερες φορές από όσες έπρεπε τα μέσα ενημέρωσης. Το δεύτερο είναι ότι δεν τα είπαμε όλα, μέσα από μια ηλίθια αίσθηση εθνικού, δημόσιου συμφέροντος.
-Πείτε μου ένα συγκεκριμένο παράδειγμα, παρακαλώ.
Η αναδιάρθρωση του χρέους: όλοι ξέραμε από την πρώτη στιγμή ότι δεν είναι βιώσιμο, αλλά μας έλεγαν μην το πείτε τώρα, δεν είναι σωστό. Το αποτέλεσμα είναι ότι μέχρι το 2010 έλεγαν όλοι ότι το χρέος είναι βιώσιμο και εμείς δεν τους απαντούσαμε «όχι, δεν είναι!». Δεν τους λέγαμε ότι αυτά είναι βλακείες.
[...]
-Τι σας οδήγησε σε αυτή την αυτοσυγκράτηση;
Εμένα λειτούργησε μια πίεση από συνανθρώπους προκειμένου να το πάμε μαλακά το θέμα και κυρίως μια αίσθηση ότι είναι μια κρίσιμη στιγμή. Έπρεπε να σκεφτώ το δημόσιο συμφέρον και όχι να βγω και να φωνάζω. Λάθος μου μπορεί να ήταν...
[...]
Για ένα δεκάμηνο υποδυόμασταν το θέατρο ότι το χρέος είναι βιώσιμο. Τρίχες: δεν ήταν.
[...]
Μια άλλη κριτική είναι ότι οδηγηθήκαμε πολλές φορές σε σύγκρουση με κοινωνικές ομάδες, όπως τους οδηγούς ταξί. Είχε γίνει θέμα εκ του μη όντος. Μας έλεγαν ότι είναι απαίτηση της τρόικας και στη συνέχεια απεδείχθη ότι δεν είναι. Εκεί, υιοθετήσαμε πολύ εύκολα μια άποψη που δεν ήταν αλήθεια.
 [...]
-Τώρα το Μega δέχεται πάλι επίθεση, αυτή τη φορά από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Η ΝΔ έχει επιλέξει τη δαιμονοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ τη δαιμονοποίηση όσων θεωρεί αντιπάλους του. Απλώς έχει επιλέξει ότι μέρος αυτών δεν είναι μόνο ΝΔ και Βενιζέλος, αλλά και κάποια μέσα ενημέρωσης. Αυτό είναι πολιτική τους επιλογή, δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Είναι μια πολιτική επιδίωξη να ενοχοποιεί όποιον διαφωνεί μαζί του. Με στεναχωρεί, αλλά ούτε εκβιαζόμαστε, ούτε φοβόμαστε. Δεν παίρνουμε χαμπάρι από απειλές. Αν αυτοί νομίζουν ότι επειδή έχουν το 27% θα πάρουμε χαμπάρι τότε να τους πω: δεν πήραμε με τόσους και τόσους πριν, θα πάρουμε τώρα; Είναι και ηλίθιοι...
[...]
Καλά ο Τσίπρας μιμήθηκε κατά κόρον τον Ανδρέα Παπανδρέου. Το μάζεψε το τελευταίο τρίμηνο νομίζω, του το είπαν και καλά κάνει. Είναι ένας νέος άνθρωπος δεν χρειάζεται να μιμείται κανέναν.
[...]
-Στο βιβλίο αναφέρετε «ομολογώ εξεπλάγην που αρκετοί συνάδελφοι στην τηλεόραση αντιμετώπισαν το ζήτημα της Χρυσής Αυγής με επιπολαιότητα, για να μην πω εμπορική ιδιοτέλεια». Είναι η εποχή που ο Μιχαλολιάκος έδωσε συνέντευξη στο Μega.
Τη θυμάμαι τη συνέντευξη του Μιχαλολιάκου. Το πρόβλημά μου δεν είναι το πρόσωπο, ποιοι δημοσιογράφοι το έκαναν. Πιστεύω ότι εκείνη την εποχή επικράτησε η άποψη ότι η Χρυσή Αυγή πουλάει και να την βγάλουμε για να πουλήσουμε. Δεν έχω την αίσθηση ότι είναι ένα κόμμα σαν όλα τα άλλα που μας ενδιαφέρουν οι απόψεις του για το ευρώ και την παγκοσμιοποίηση. Θα την καλέσω την Χρυσή Αυγή αν δημοσιογραφικά υπάρχει κάποιο θέμα που να τη συνδέει ευθέως. Αν κατηγορηθεί ο Μιχαλολιάκος πως έδειρε πέντε βουλευτές, προφανώς θα πάρω την άποψή του Μιχαλολιάκου. Δεν με ενδιαφέρει όμως η άποψη της Χρυσής Αυγής για τα θέματα της κοινωνίας.
-Σας ενόχλησε που μίλησε ο Μιχαλολιάκος στο Μέγκα τον Μάιο;
Κοιτάξτε, έχω μάθει να μην με ενοχλεί τίποτα. Εγώ δεν το έκανα πάντως. Και δεν θα το έκανα. Όπως δεν μου αρέσει να με ελέγχουν, έτσι ο καθένας από εμάς κάνει ελευθέρως τις εκπομπές του. Είμαστε ένα πολυφωνικό κανάλι, ο καθένας κάνει αυτό που πιστεύει. Αλλά δεν είναι η δουλειά μας το ξεκατίνιασμα: τι εννοούσε η Στάη για τον Πρετεντέρη, τι λέει ο Πρετεντέρης για την Τρέμη κ.ο.κ.. Δεν με ενδιαφέρει αυτό το παιχνίδι. Ποτέ στη ζωή μου δεν έχω γράψει για δημοσιογράφο. Εγώ δεν θα τον καλούσα τον Μιχαλολιάκο και δεν τον κάλεσα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχω δίκιο εγώ.