Καλωσήλθατε στον Fadomduck2

To παρόν ιστολόγιο αποτελεί φυσική συνέχεια του Fadomduck στο οποίο θα βρείτε συλλογές κειμένων, παραπομπές σε ηλεκτρονικές διευθήνσεις με πολιτικά βιβλία και μουσική, καθώς και μια αρκετά μεγάλη συλλογή με αφίσσες από την Σοβιετική Ενωση (μέχρι και το 1956). Αρχείο με τα άρθρα του Fadomduck #1 θα βρείτε εδώ. O Fadomduck2 όπως και ο προκάτοχος του δηλώνει πως αν και ντρέπεται να κρύψει τις συμπάθειες του, δεν εκπροσωπεί καμμία συλλoγικότητα, παρά μόνο τον εαυτό του. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο alepotrypa200@gmail.com

Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Νίκος Ρωμανός: Βία και εκδίκηση

Ξέρετε το όνομα του Νίκου Ρωμανού;

Είναι ένα από τα παιδιά που βίωσαν στη ζωή τους την ωμή κρατική βία σε όλες της τις μορφές. «Ξαφνικά άκουσα ένα μπαμ» αναφέρει ο Ρωμανός το 2008. Λίγες στιγμές μετά ο κολλητός του φίλος Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος θα ξεψυχούσε στα χέρια του. «ο φίλος μου δεν δολοφονήθηκε, εκτελέστηκε εν ψυχρώ», σχολίασε κατά τη δίκη του Κορκωνέα - Σαρλιώτη. Μετά τα ίχνη του χάνονται για μερικά χρόνια.

Ο Νίκος Ρωμανός βίωσε με την δολοφονία του φίλου του την αυθαιρεσία του αστικού συστήματος στο μεδούλι του. Δεν ξέρουμε αν ήταν η πρώτη του επαφή με αυτή, αλλά πιστεύουμε ότι στάθηκε καθοριστική για τα μετέπειτα γεγονότα της ζωής του.

Το 2013, ο Ρωμανός συλλαμβάνεται με ακόμα 5 για την ένοπλη ληστεία τράπεζας και καταστήματος ΕΛΤΑ στον Βελβεντό. Οι έξι είχαν φερθεί με ευγένεια σε όλους τους πολίτες που βρέθηκαν παρόντες κατά τη διάρκεια της ληστείας και κράτησαν για λίγη ώρα όμηρο πολίτη που μετά αφέθηκε ελεύθερος. Οι εικόνες που είδαμε στα ΜΜΕ από την σύλληψη των 6 να μεταφέρονται έδειχναν πρόσωπα βαριά κακοποιημένα. Η ίδια η Αστυνομία αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι είχαν ρετουσάρει με χρήση photoshop τις φωτογραφίες.
Στο δικαστήριο δεν στοιχειοθετείται κατηγορία εγκληματικής οργάνωσης, απειλής ανθρώπινης ζωής ή ακεραιότητας και ο εισαγγελέας κ. Πεπόνης ζήτησε να αναγνωριστούν ελαφρυντικά και στους έξι κατηγορουμένους. Η όποια προσπάθεια έγινε να συνδεθούν οι 6 με τους Πυρήνες της Φωτιάς εξέπεσε.

Ο Νίκος Ρωμανός καταδικάστηκε σε 11 έως και 16 έτη φυλάκισης χωρίς αναστολή.

Ο Ρωμανός ήταν ένα παιδί στα πρώτα βήματά του στον αναρχικό χώρο το 2008. Η ασύμμετρη βία που ασκήθηκε τότε πάνω του πιθανότατα λειτούργησε καταλυτικά στον πολιτικό προσδιορισμό του και τη δράση του. Η ένοπλη ληστεία, αν και θεωρείται ποινικό και όχι τρομοκρατικό αδίκημα, πιθανότατα υποδηλώνει μια πρακτική του ακραίου αναρχικού χώρου. Το εάν με τους έξι σκόπευαν στη δημιουργία τέτοιου πυρήνα δεν το γνωρίζουμε. Το ζήτημα είναι όμως αλλού.

Όσο κι αν πολιτικά διαφωνούμε με τις θέσεις και πράξεις του Νίκου Ρωμανού, οφείλουμε να σταθούμε κοντά του απέναντι σε αυτό: Στον Νίκο Ρωμανό ασκήθηκε και ασκείται ασύμμετρη εκδικητική βία εκ μέρους της αστικής δημοκρατίας. Ασκήθηκε τόσο όταν δολοφονήθηκε μπροστά του ο φίλος του, όσο και όταν τον ξυλοκοπούσαν κατά τη σύλληψη. Και ο κύκλος της βίας όπως θα δούμε συνεχίζεται...

Μετά τη σύλληψή του, ο Νίκος Ρωμανός στάλθηκε στις φυλακές Κορυδαλλού για να εκτίσει την ποινή του. Εκεί παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο την ως τότε κοπέλα του, και μετά από πανελλήνιες εξετάσεις (φαντάζεστε σε ποιες συνθήκες) πέρασε στο ΤΕΙ Αθήνας, στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων (Τμήμα Υγείας). Κανονικά, δικαιούνταν σύμφωνα με τον νόμο ειδική άδεια για να παρακολουθεί μαθήματα.

Εδώ και 20 ημέρες, ο Νίκος Ρωμανός βρίσκεται σε απεργία πείνας. Ο λόγος είναι το ότι παράτυπα, ο ειδικός εφέτης ανακριτής Κ. Νικόπουλος είχε γνωμοδοτήσει αρνητικά σχετικά με την αδειοδότησή του. Ενώ σε όλους τους κρατούμενους που φοιτούν δόθηκαν κανονικά άδειες εξόδου, ο Νίκος Ρωμανός στερείται τη δική του. Ο λόγος; Σύμφωνα με τον πατέρα του που εμφανίστηκε σε ραδιοφωνική εκπομπή, η άδειά του κόπηκε λόγω του ότι αρνήθηκε να δεχθεί τα συγχαρητήρια του Υπουργού Δικαιοσύνης Χαράλαμπου Αθανασίου σε εμφάνιση του τελευταίου στις φυλακές.

Αν το παραπάνω ισχύει, και δεν έχουμε λόγο να μην το πιστεύουμε, στο Νίκο Ρωμανό ασκείται για ακόμη μια φορά ασύμμετρη και εκδικητική βία εκ μέρους της πολιτείας. Το αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ανθρώπου να πει "δεν θέλω" του στερείται έμπρακτα μέσα από απαγορεύσεις.

Τα τελευταία νέα για το Νίκο Ρωμανό, μιλούν για την κρίσιμη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει. Κινδυνεύει με ανακοπή καρδιάς και έχει μεταφερθεί στο νοσοκομείο "Γ. Γεννηματάς". Ο δικηγόρος του αναφέρει ότι ο εισαγγελέας διέταξε την αναγκαστική του σίτιση. Μάλιστα, ο ίδιος χαρακτήρισε την πράξη αυτή παραβίαση κάθε νομιμότητας. Η ίδια δε η αναγκαστική σίτιση (που χρησιμοποιούνταν και σε απεργούς πείνας του Εμφυλίου) μπορεί να προκαλέσει εύκολα βαρύ πνευμονικό οίδημα.

Η αστική δικαιοσύνη επιδεικνύει την αναλγησία της ακόμα και 20 μέρες μετά, αφού ακόμα δεν αναγνωρίζει στο Ρωμανό το αυτονόητο.

Το ηθικό και πολιτικό ζήτημα που τίθεται εδώ μπαίνει σε δύο διαστάσεις:
Τι είναι δίκαιο και τι άδικο για τον Νίκο Ρωμανό;
Κατά πόσο το να διαφωνούμε μαζί του μας επιτρέπει να τον στηρίζουμε;
Η έννοια του δικαίου σχετίζεται άμεσα με το κατά πόσο το πολιτικό σύστημα/κοινωνία διατίθεται να περιορίζει την εξουσία της απέναντι στο άτομο. Με άλλα λόγια, κατά πόσο η ατομικότητα προφυλάσσεται μέσα στο σώμα της κοινωνίας.

Ως είδος έχουμε θεσπίσει ένα κοινωνικό συμβόλαιο. Να υποτάσσουμε την εξουσία που έχουμε προσωπικά πάνω στον εαυτό μας και τη φύση, προκειμένου να ζήσουμε υπό τη σκέπη μιας άλλης κεντρικής εξουσίας που θα μεριμνά συνολικά για όλα της τα μέλη. Η εξουσία από την άλλη μεριά είναι φύση-θέση αυθαίρετη. Άρα στην υπόθεση Ρωμανού δεν μπορούμε να μιλάμε για αυθαιρεσία εξουσίας. Από την άλλη μεριά εξουσία = βία σε όλες της τις μορφές. Έτσι δεν μπορούμε να μιλάμε για αυθαίρετη βία.

Αυτό όμως που δεν τηρείται στην περίπτωση του Ρωμανού είναι η μη επιλεκτικότητα. Με άλλα λόγια η μορφή της άσκησης βίας επάνω του γίνεται ασύμμετρα, τόσο σε ότι αφορά τα αδικήματά του, όσο και σε ότι αφορά τα άλλα μέλη της κοινωνίας. Στο Νίκο Ρωμανό, ασκείται λοιπόν βία ασύμμετρη και εκδικητική λόγω της στοχοποίησής του.

Με το Νίκο Ρωμανό διαφωνούμε οριζόντια και κάθετα σε κάθε πολιτικό επίπεδο. Η τρομοκρατία δεν δίνει λύσεις στον λαό, χωρίς την συμμετοχή και την έγκριση του οποίου δεν νομιμοποιείσαι ούτε πρακτικά ούτε πολιτικά. Μόνο μέσα από την λαϊκή έγκριση περνά κάθε είδους νομιμοποίηση της βίας και αυτό ακριβώς είναι και μια ταξικοανατρεπτική επανάσταση: Μια άσκηση βίας από την μαζική τάξη των καταπιεζομένων στην ισχνή μειοψηφία των καταπιεστών της.

Με άλλα λόγια, χωρίς λαϊκή βούληση "η μαμή της ιστορίας" που είναι η βία, ούτε στόχευση έχει, ούτε ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Από την άλλη μεριά, η ευαισθησία ενός οποιουδήποτε πολιτικού συστήματος έγκειται στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει όσους είναι στην πιο αδύναμη θέση. Ο άνθρωπος που σταματά τα τανκ στην πλατεία Τιεν Αν Μεν, δείχνει την ευαισθησία ενός συστήματος, που τότε ακόμα τοποθετούσε κάπως ψηλά την ανθρώπινη ζωή. Ο Νίκος Ρωμανός είναι στο απόλυτο έλεος του σημερινού αστικοδημοκρατικού συστήματος. Σε αυτή τη βάση στεκόμαστε δίπλα του, με τον ίδιο τρόπο που θα στεκόμασταν και δίπλα σε κάθε άνθρωπο που επιλεκτικά στερείται των δικαιωμάτων που ισχύουν για όλους μας (ακόμα τουλάχιστον).

Και για να προλάβω τους κάθε είδους αναρχικούς του διαδικτύου: Δεν επιχειρώ ούτε να ψυχογραφήσω, ούτε να δικαιολογήσω τις πράξεις κανενός. Αν και η ψυχογράφηση του Νίκου Ρωμανού αφενός δεν απαγορεύεται, αφετέρου είναι εύκολη δεδομένων των συνθηκών. Επιχειρώ να εκφράσω την προσωπική μου συμπάθεια στον αγώνα που κάνει (όχι τον όποιο πολιτικό αγώνα θεωρεί ότι κάνει) αλλά για τα προσωπικά του δικαιώματα.

ΥΓ: Δεν θα αναρτήσω εικόνες του Νίκου Ρωμανού στο άρθρο γιατί πιστεύω ότι επιχειρούν να τον παρουσιάσουν σαν "καημένο παιδί". Όποιος τις επιθυμεί, μπορεί να τις βρει στο διαδίκτυο

Πηγές:
Αναδημοσιεύεται από το Marxism daily με κάποιες δικές μας υπογραμμίσεις.

16 σχόλια:

  1. Ας ξεκαθαρίσουμε και κάτι.
    Τα αστοδημοκρατικά δικαιώματα είναι κατακτήσεις του λαϊκού κινήματος.
    Δεν μας προσφέρθηκαν ως ελεημοσύνη για κρατήσουμε χαρακτήρα και να αδιαφορήσουμε για αυτά.
    Πολύ περισσότερο να αφήσουμε τον κάθε φασίστα να κρίνει το ποιον αφορούν τελικά και ποιον όχι.

    Το ζήτημα δεν είναι εάν συμφωνούμε με τα πιστεύω του Ρωμανού -και του κάθε Ρωμανού θα συμπλήρωνα. Με αυτά διαφωνούμε.
    Ούτε εάν θεωρούμε "επαναστατική πράξη" την ληστεία μιας τράπεζας ως τέτοια (μόνο με όρους κινήματος θα μπορούσε), ούτε εάν θεωρούμε αποτελεσματικό μέσο πάλης την ατομική τρομοκρατία.
    Αυτά για τους μαρξιστές είναι λυμένα.
    Το ζήτημα είναι η υπεράσπιση των όποιων αστοδημοκρατικών δικαιωμάτων έχουν απομείνει, ως υπεράσπιση κινηματικών κατακτήσεων. Χωρίς καμμία αυταπάτη για το που μπορούν να φτάσουν αυτά, ακριβώς με το ίδιο σκεπτικό που υπερασπιζόμαστε τους μισθούς ή το ωράριο μας.

    Για εμένα τουλάχιστον, τα παραπάνω είναι λυμμένα και αυτονόητα.

    Και δεν θα γίνουν λιγότερο αυτονόητα επειδή διαφωνώ με την πρακτική και την ιδεολογία του κάθε παιδιού που έπεσε στα νύχια του αστικού κράτους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οπότε θα πρέπει το συγκεκριμένο αίτημα (το οποίο ΚΑΝΟΝΙΚΑ είναι δικαίωμα) του Ρωμανού να το στηρίξουμε με νυχιά και με δόντια!!! Αλλά μόνο αυτό το συγκεκριμένο αίτημα-δικαίωμα! Τα υπόλοιπα, σχετικά με το Ρωμανο, αναλύθηκαν, όσο καλύτερα -κατά τη γνώμη μου- γινόταν, και δεν εχω κτ διαφορετικο και περισσοτερο να πω (σε περίπτωση που με ρωτήσετε, τι πιστεύω εγω προσωπικα, για το πρόσωπο "Ρωμανος").

    ΑΛΗΣ

    ΥΓ. αυτο το CAPTCHA.......?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Απαντήσεις
    1. @Antonxxx:
      Τα εύσημα στον συγγραφέα της
      http://marxismdaily.blogspot.gr/2014/11/blog-post_76.html

      Διαγραφή
  4. Ρε πάτε καλα ;;
    Για ποια τρομοκρατία κάνετε λογο !!!!!!
    Για ΣΥΝΕΛΘΕΤΕ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @Sakis Sak:
      εσύ να να συνελθεις από τα πιόματα σου, πριν σχολιάσεις....

      Διαγραφή
    2. @Sakis Sak:
      Για την "ατομική τρομοκρατία' (μαρξιστικός όρος) κάνουμε λόγο, και λέμε πως η διαφωνία με αυτήν δεν είναι λόγος μη-στήριξης ενός ανθρώπου που έπεσε στα νύχια του αστικού κράτους.
      Κάποια αντίρρηση;

      Διαγραφή
  5. Ο Ρωμανός από ότι γνωρίζω δεν άσκησε κάποια άλλη δραστηριότητα πέρα από την ληστεία στο Βελβεντό που να είναι ευρέως γνωστή. Για αυτήν δικάστηκε και καταδικάστηκε. Η ληστεία αυτή, ιδιαίτερα μάλιστα από την στιγμή που δεν κινδύνευσε ανθρώπινη ζωή, δεν είναι ατομική τρομοκρατία.
    Η ληστεία μιας τράπεζας εφόσον γίνεται για να βρεθούν οι αναγκαίοι πόροι για την οργάνωση επαναστατικού αγώνα, δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί εκ των προτέρων ως πράξη που δεν έχει λαϊκή νομιμοποίηση.
    Επίσης, η φράση "Η έννοια του δικαίου σχετίζεται άμεσα με το κατά πόσο το πολιτικό σύστημα/κοινωνία διατίθεται να περιορίζει την εξουσία της απέναντι στο άτομο" έχει περιορισμένη αξία αφού όσοι αμφισβητούν την υπάρχουσα εξουσία αμφισβητούν και το υπάρχον δίκαιο.
    Τέλος, θεωρώ την άποψη ότι "Σε αυτή τη βάση στεκόμαστε δίπλα του, με τον ίδιο τρόπο που θα στεκόμασταν και δίπλα σε κάθε άνθρωπο που επιλεκτικά στερείται των δικαιωμάτων που ισχύουν για όλους μας" λανθασμένη. Στεκόμαστε δίπλα στον Ρωμανό γιατί ναι μεν διαφωνούμε μαζί του πολιτικά, αλλά ταυτόχρονα οι πολιτικές του θέσεις είναι ενάντιες στο αστικό κράτος και τους μηχανισμούς του και μάλιστα με ταξικούς όρους. Διαφορετικά, αν απλά υπερασπιζόμαστε τα αστικοδημοκρατικά δικαιώματα κάθε πολίτη, τότε θα έπρεπε να υπερασπιστούμε και αυτά ενός φασίστα, κάτι που φυσικά δεν θα κάναμε ποτέ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @Cos:
      1)Η οποιαδήποτε πράξη μπορεί να είναι επαναστατική μόνο στον βαθμό που είναι άμεσα συνδεδεμένη με το λαϊκό κίνημα και οι αυτουργοί της λογοδοτούν σε αυτό. Η απόφαση για την ληστεία μιας τράπεζας που λαμβάνεται από πέντε ανθρώπους, οι οποίοι δεν λογοδοτούν και πουθενά πέραν του εαυτού τους για το τι θα κάνουν καν με την λεία τους, δεν εμπίπτει εμφανώς στην πιο πάνω κατηγορία.
      2)Ή η συγκεκριμένη ληστεία ήταν πολιτική πράξη, όπως οι ίδιοι που την έκαναν υποστηρίζουν, οπότε και εμπίπτει πολιτικά στην κατηγορία της "ατομικής τρομοκρατίας", ή ήταν πράξη βιοπορισμού οπότε και δεν ήταν πολιτική.
      Και τα δύο δεν γίνονται.
      3)Δεν ξέρω ποιές είναι οι "πολιτικές θέσεις" που είναι ενάντια στο "αστικό κράτος" και μάλιστα με "ταξικούς όρους".
      Το ιδεολογικό χάσμα που μας χωρίζει εξάλλου από τους αναρχικούς συνίσταται σε αυτό ακριβώς. Στην ανικανότητα τους να κατανοήσουν την αστική φύση του κράτους (θεωρούν εξίσου αν όχι κ περισσότερο "καταπιεστικό" το εργατικό κράτος) και φυσικά τους είναι αδύνατο να μιλήσουν με ταξικούς όρους χωρίς να αυτοαναιρεθούν ιδεολογικά.
      4)ΙΟι επεκτάσεις του τρομονόμου ψηφίστηκαν υποτίθεται για να χρησιμοποιηθούν ενάντια στην ΧΑ. Το γεγονός πως θα μπορούσαν (και μπορούν πλέον) να χρησιμοποιηθούν ενάντια στο λαϊκό κίνημα, απέτρεψε το ΚΚΕ, τον Γλέζο και την Κωσταντοπούλου από την υπερψήφιση τους.
      Υ.Γ.
      Το να παραβιαστούν τα "αστοδημοκρατικά δικαιώματα" ενός φασίστα, μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να εκληφθεί στον πραγματικό κόσμο όπου τα τάγματα εφόδου δρουν υπό την απροκάλυπτη υποστήριξη της αστυνομίας και τα στραβά μάτια της δικαιωσύνης. Ας παραμείνουμε στην πραγματικότητα.

      Διαγραφή
    2. @Cos:
      "αν απλά υπερασπιζόμαστε τα αστικοδημοκρατικά δικαιώματα κάθε πολίτη, τότε θα έπρεπε να υπερασπιστούμε και αυτά ενός φασίστα, κάτι που φυσικά δεν θα κάναμε ποτέ."

      Και αν κάποιος φυλακισμένος φασίστας θελησει να μαθητεύσει σε καποια σχολή, αλλά η διοίκηση της φυλακής του το απαγορεύσει, δεν θα κάνουμε τίποτε

      ΑΛΗΣ

      Διαγραφή
    3. @Trash
      1) Δεν θα συμφωνήσω. Αν υποθέσουμε ότι δεν υπάρχει σε μια δεδομένη χώρα και σε κάποια δεδομένη στιγμή ισχυρό λαϊκό κίνημα το οποίο θα έδινε εκ των προτέρων νομιμοποίηση σε μια ληστεία τράπεζας προς εύρεση πόρων, αυτό θα σήμαινε ότι μια ομάδα επαναστατών δεν θα έπρεπε να προχωρήσει σε ανάλογες πράξεις ώστε να μπορέσει να χρηματοδοτήσει την προσπάθεια για έναρξη επαναστατικού αγώνα; Νομίζω ότι η λαϊκή νομιμοποίηση μπορεί να έρθει και εκ των υστέρων, σαν αποτέλεσμα δηλαδή της δράσης που ανέπτυξαν.
      2) Δεν συμφωνώ ότι η ληστεία με πολιτικά κίνητρα είναι εξ ορισμού ατομική τρομοκρατία. Ποιόν τρομοκράτησαν εν προκειμένω; Νομίζω μόνο το αστικό κράτος και τους τραπεζίτες.
      3) Μιλάω για τις πολιτικές θέσεις του Ρωμανού όπως εκφράστηκαν στην γνωστή επιστολή που δημοσίευσε και το LR. Προσωπικά τις βλέπω σαν θέσεις ενάντια στο αστικό κράτος και με ταξικούς όρους. Φυσικά και σαν κομμουνιστής έχω άλλο τρόπο ανάλυσης και σκέψης, φυσικά ξέρω και βλέπω τα αδιέξοδα της ανάλυσης των αναρχικών, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι θέσεις του Ρωμανού δεν είναι πολιτικές ή δεν είναι ενάντια στο αστικό κράτος ή δεν έχουν ταξική αναφορά.
      4) Στη δίκη του Τσοχατζόπουλου ,για να φέρω ένα παράδειγμα (και υπάρχουν πολλά τέτοια), υπάρχει πλήρης καταπάτηση του (αστικοδημοκρατικού) δικαιώματος του κατηγορούμενου για "δίκαιη δίκη". Δεν με ενδιαφέρει καθόλου τι κάνει το αστικό κράτος με τους υπηρέτες του, είναι δικό τους θέμα και ας καταπατούνται τα δικαιώματα του κάθε υπηρέτη των καπιταλιστών.
      @ΑΛΗΣ
      Προσωπικά ναι, δεν θα κάνω τίποτα.

      Διαγραφή
    4. @Cos:
      1)Αυτό ακριβώς που λες είναι η μαρξιστική διαφωνία στην ατομική τρομοκρατία. Το κίνημα δημιουργείται μέσα στις μάζες και στους χώρους δουλειάς, και από εκεί και μετά αναπτύσει την στρατηγική και τακτική του.
      Δεν είναι δημιούργημα μιας κλειστής ομάδας συνωμοτών που έχουν προαποφασίσει για αυτά ερήμην των μαζών.
      2)Η μαρξιστική έννοια της "ατομικής τρομοκρατίας" έχει σχέση με αυτό που λέω στο 1) και όχι με την κυριολεξία της λέξης "τρομοκρατία"=κάτι που προξενεί τρόμο.
      3)Εγώ ούτε καν τον όρο "αστικό κράτος" δεν θυμάμαι. Πολύ περισσότερο τον "εργατική τάξη", και μάλιστα ως επαναστατικό υποκείμενο. Διόρθωσε με εάν κάνω λάθος.
      4)Εγώ διαφωνώ μαζί σου, οριζόντια-κάθετα και διαγώνια.
      Τα αστοδημοκρατικά δικαιώματα είναι κατακτήσεις του κινήματος. Με τον ίδιο τρόπο που δεν ρωτάμε την ιδεολογία του άλλου για να προστατέψουμε τον μισθό του, θα ήταν παράλογο να την ρωτήσουμε όταν προστατεύουμε τα δικαιώματα του.
      Και φυσικά πολλά μπορείς για τον Άκη, φασίστα δεν τον λες σε καμμία περίπτωση...

      Διαγραφή
    5. @Cos:
      Και κάτι τελευταίο.
      Αισθάνομαι αμήχανα να συζητάω αυτή την στιγμή τις διαφωνίες μου με τον απεργό πείνας και την ιδεολογία του.
      Ας την κάνουμε με κάποια άλλη αφορμή (και δα δοθούν πολλές) αυτή την κουβέντα.
      Τώρα θα προτιμούσα να επικεντρώσω στο γιατί είμαι πολιτικά και ηθικά απέναντι από αυτούς που τον έχουν στα χέρια τους.

      Διαγραφή
  6. Συμφωνώ Trash, πολύ καλό... Ήδη έχω κάνει ανάρτηση στο facebook σε αυτό το πνεύμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. TRASH. Σωστη η αναλυση σου. Συμφωνω 100% ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σε σχόλιο για την άρνηση χορήγησης εκπαιδευτικής άδειας στον Ν. Ρωμανό, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει:
    «Το δικαίωμα στη μόρφωση είναι αναφαίρετο δικαίωμα για κάθε άνθρωπο και ιδιαίτερα νέο. Αυτό ισχύει και για όσους κρατούνται στις φυλακές, πολύ περισσότερο που η εκπαίδευση θα έπρεπε να αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της διαδικασίας κοινωνικής επανένταξης. Κάθε λοιπόν απαγόρευση εκπαιδευτικών αδειών σε κρατούμενους, όπως προβλέπει και ο σωφρονιστικός κώδικας, είναι απαράδεκτη και πρέπει άμεσα να αρθεί».

    http://902.gr/eidisi/politiki/56367/sholio-toy-kke-gia-tin-arnisi-horigisis-ekpaideytikis-adeias-ston-n-romano

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Tα σχόλια στο μπλοκ πρέπει να συνοδεύονται από ένα ψευδώνυμο, ενσωματωμένο στην αρχή ή το τέλος του κειμένου, άν δεν υπάρχει εγγραφή στον blogger ή άλλη διαδυκτιακή υπηρεσία (βλέπε όροι σχολιασμού στο πάνω μέρος της σελίδας).
Ανώνυμα και υβριστικά σχόλια μπορούν να διαγράφονται χωρίς άλλη προειδοποίηση.