Η ανατομία του νεοφιλελευθερισμού(σε e-book)

Υπήρχε από καιρό η σκέψη να συγκεντρωθούν και να ταξινομηθούν σε μορφή ηλεκτρονικής έκδοσης, τα άρθρα της σειράς "η ανατομία του νεοφιλελευθερισμού" από το μπλογκ cogito ergo sum, προκειμένου να μπορεί να γίνει μία συνολική μελέτη αυτής της πολύ ενδιαφέρουσας εργασίας. Στείλαμε λοιπόν ένα e-mail στον συγγραφέα για να μας δώσει την άδεια, φτιάξαμε ένα εξώφυλλο, προσθέσαμε την εισαγωγή θα δείτε παρακάτω, το ανεβάσαμε στο scribd, και ...βουαλά!

(θα συνιστούσαμε το κατέβασμα σε μορφή word, προκειμένου να παραμείνουν τα link των παραπομπών ενεργά)

Τρομοκρατία και αυταπάτες

Από την ομιλία της Αλέκας Παπαρήγα στον Ευαγγελισμό

...Ξεκαθαρίζουμε το εξής πράγμα. Και είμαστε το μοναδικό κόμμα που το λέει, γιατί όλη η κριτική που γίνεται κι από τα άλλα κόμματα, από τη ΝΔ μέχρι το ΣΥΡΙΖΑ, ότι αν το κούρεμα, δηλαδή η αναδιαπραγμάτευση, γινότανε από την αρχή, τότε θα είχε καλυφθεί το χρέος, θα είχε μπει μια τάξη και δεν θα χρειάζονταν όλα τα υπόλοιπα. Κι απαντάει η ΕΕ - και να μην απαντούσε, εμείς ξέρουμε πώς σκέφτονται, αλλά απαντάει: Οχι, λέει, κύριοι, το κούρεμα το κάναμε μετά από δυο χρόνια, αφού εξασφαλίσαμε το κεφάλαιο να χάσει λιγότερα. Αν το κάναμε πριν δυο χρόνια, θα έχανε πολύ περισσότερα.
Γιατί τι κάνανε; Πολλοί επιχειρηματίες ξεφορτώθηκαν τα λεγόμενα δομημένα ομόλογα. Και ιδιαίτερα οι γαλλικές και οι γερμανικές τράπεζες που είχαν τα περισσότερα. Δηλαδή το κούρεμα το έκαναν την κατάλληλη στιγμή για να περιοριστούν οι απώλειες του κεφαλαίου και αφού είχε προετοιμαστεί η επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
Και αν στέκομαι σε αυτά είναι γιατί στην εκλογική μάχη ακούμε δυο πράγματα να ρίχνονται στο τραπέζι. Ενα είναι ο τρόμος. Δεν μπορεί η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να δώσουν υποσχέσεις. Είναι αδύνατον. Καταρχήν προετοιμάζουν τη μετεκλογική κυβέρνηση και τη μετεκλογική τους σύμπραξη. Τώρα δεν τους αφήνει η ΕΕ, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ - αυτοί είναι η τρόικα, για να θυμόμαστε ποιοι είναι η τρόικα, είναι αυτές οι τρεις ενώσεις - και δεν τους αφήνουν και οι κεφαλαιοκράτες στην Ελλάδα να υποσχεθούν αυξήσεις. Δεν τους αφήνουν με τίποτα, τέρμα.

Μερικές παρατηρήσεις για την διεύθηνση μίας μάχης (του συντρόφου Ν.Μπελογιάννη, Αντισυνταγματάρχη Πεζικού)

Σαν φόρο τιμής, μια και καμμιά φορά τα λόγια δεν φτάνουν, στην μνήμη του αγωνιστή κομμουνιστή Ν.Μπελογιάννη, παραθέτουμε ένα σχετικά άγνωστο, δικό του κείμενο από το περιοδικό "Δημοκρατικός Στρατός" του Ιούλη του '49, που δείχνει και μία άλλη πτυχή του μεγάλου αυτού ανθρώπου.

Θα συνιστούσαμε την εκτύπωση του προκειμένου να διαβαστεί, μια και πρόκειται για μία φωτογραφική ανατύπωση, μίας έκδοσης που πραγματοποιήθηκε με όλες τις δυσκολίες που μπορεί κάποιος να φανταστεί, εν μέσω μαχών στα βουνά του Γράμμου, και φυσικά δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητας....

Μερικές παρατηρήσεις για την διεύθηνση μιας μάχης

Φασιστική επίθεση στο πανεπιστήμιο Ζωγράφου (φασίστες χτύπησαν φοιτητές)

Επίθεση ακροδεξιών Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου

Αγέλη ανδράποδων

Σύμφωνα με πληροφορίες πριν λίγη ώρα μια ομάδα κρανοφόρων της Χρυσής Αυγής και της ακροδεξιάς οργάνωσης Δράσις-ΚΕΣ, επιτέθηκε σε φοιτητές στη Σχολή Θετικών Επιστημών στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες 40 κρανοφόροι με ρόπαλα και τσεκούρια εισέβαλαν στην Μαθηματική σχολή και επιτέθηκαν σε μέλη των ΕΑΑΚ, της ΑΡΕΝ και αναρχικούς φοιτητές. Πολλοί από τους επιτιθέμενους φασίστες ήταν σύμφωνα με τις μαρτυρίες μεγάλης ηλικίας -35 ετών- και αρκετά έμπειροι σύμφωνα με τον τρόπο δράσης τους.
Στην συνέχεια οι τραμπούκοι εισέβαλαν στην αίθουσα όπου πραγματοποιούνταν συνέλευση του φοιτητικού συλλόγου του Φυσικού και κυνήγησαν τους φοιτητές, διαλύοντας στην πράξη τη συνέλευση. Οι φοιτητές κατάφεραν να διαφύγουν από την πίσω πόρτα της αίθουσας ενώ οι Χρυσαυγίτες απομακρύνθηκαν στη συνέχεια από το πανεπιστήμιο. Τα ακροδεξιά στοιχεία προκάλεσαν υλικές καταστροφές στα τμήματα του Μαθηματικού και Φυσικού. Κάποιοι φοιτητές κατάφεραν να προβάλουν αντίσταση και συγκρούστηκαν με τους φασίστες.Μετά το τέλος των συγκρούσεων ακολούθησε αντιφασιστική πορεία στις γύρω από το πανεπιστήμιο γειτονιές.
Ομάδα φασιστών όμως λίγη ώρα αργότερα επιτέθηκε σε φοιτητές και στην φιλοσοφική σχολή. Με ανακοίνωση της η Χρυσή Αυγή δηλώνει ότι δεν έχουν μέλη της καμία σχέση με τα γεγονότα. Οι μαρτυρίες -και η άμεση αντίδραση της φασιστικής οργάνωσης- δεν συνηγορούν απλώς σε εμπλοκή μελών της, αλλά σε οργανωμένο σχέδιο της ΧΑ, να επιτεθεί σε πανεπιστημιακό χώρο.

αριστερά "μπουλούκια"

Στα πέτρινα χρόνια όργωναν όλη την Ελλάδα, τα λεγόμενα "μπουλούκια" περιοδεύοντες θεατρικοί θίασοι που έδιναν μιαν  ανάσα πολιτισμού στην ελληνική ύπαιθρο.
Στα δικά μας πέτρινα χρόνια , έχουμε τα δικά μας "αριστερά μπουλούκια" που περιδιαβαίνουν σε κανάλια, καφενεία, χωριά και πόλεις και λένε περίπου τα παρακάτω : 

ΔΗΜΑΡ : Μέσα στην ΕΕ και στο ευρώ, αποδοχή των μνημονιακών υποχρεώσεων της χώρας. Στόχος : ένα καλύτερο μνημόνιο που θα επιτευχθεί μέσω της διαπραγματευτικής δεινότητας του Κουβέλη !!

ΣΥΡΙΖΑ : Μέσα στην ΕΕ και στο ευρω, προσδοκώντας στον "μαρασμο" της ΕΕ και στην διάλυση της ΕΕ, καθώς η τελευταία έχει εισέλθει σε διαδικασία αποσάθρωσης !!!. Στόχος : να έχουμε όλοι ένα πιάτο φαί που λέει και ο Τσίπρας*

Την απάντηση τη δίνει η... γραμματική και το συντακτικό.

Το παρακάτω είναι σχολιασμός από ανάρτηση στο cogito ergo sum. Κατατοπιστικότατο για το τρόπο χρήσης της νέας ελληνικής...

-τί στο διάολο σήμαινε εκείνο το "λεφτά υπάρχουν";

-Τι σήμαινε;
Την απάντηση τη δίνει η... γραμματική και το συντακτικό. Θυμάστε από τα σχολικά βιβλία εκείνο το μαντείο των Δελφών με τους διφορούμενους χρησμούς; Μπορεί ναι, μπορεί όχι. Τα πράματα σήμερα είναι πιο απλά. Οι περισσότεροι θα συμφωνούν ότι οι κοινωνίες σχεδόν πάντα είναι ταξικές. Κάθε τάξη προσπαθεί ή τουλάχιστον θα έπρεπε όλες να προσπαθούν εξίσου, να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους σύμφωνα με τον παππού Κάρολο.
Μήπως δεν είναι ταξικές;
Μη πει κάποιος πως ο 35άρης βουλευτής των 10.000 ευρώ που ψηφίζει για τους πρώην συμμαθητές του μνημόνια των 250 ευρώ μερικής απασχόλησης ανήκει στην ίδια κοινωνική τάξη με αυτούς. Μπορεί στο σχολείο να ήταν και οι δυο στην ίδια τάξη, στο Β2 πχ, αλλά μετά, στον πραγματικό κόσμο, οι δρόμοι χωρίσαν ανεπιστρεπτί. Κλείνοντας την παρένθεση της ταξικότητας, επανέρχομαι στην γραμματική και το συντακτικό.

Ομολογία Τρόικα: Σκοπός είναι οι μισθοί να φτάσουν σε επίπεδα Βουλγαρίας

(Κάποια δικά μας σχόλια, παρένθετα και με κόκκινο.)

Στην υπεράσπιση του οικονομικού προγράμματος που έχει επιβάλλει η τρόικα προέβησαν τα στελέχη της στη συνεδρίαση της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Απασχόλησης στο ευρωκοινοβούλιο. Και οι τρεις εκπρόσωποι της τρόικας (Ρέν, Άσμουσεν, Τόμσεν), όχι μόνο δεν απέκλεισαν το ενδεχόμενο να υπάρξουν και νέες θυσίες του ελληνικού λαού και νέες περικοπές στους μισθούς του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, αλλά αναγνώρισαν ότι η στόχευσή τους είναι να προσεγγίσει η Ελλάδα το επίπεδο των μισθών που υπάρχει στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.

Στην απάντησή του ο Πόουλ Τόμσεν ως εκπρόσωπος του ΔΝΤ ανέφερε ότι «ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα είναι πέντε φορές πάνω από τον μέσο μισθό των Βαλκανίων», θεωρώντας ότι πρέπει να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα.

Εκλογικά διλήμματα

Από το "ποντίκι"

Εδώ εκλογές, εκεί εκλογές, πού (πότε) είναι οι εκλογές;

Υποτίθεται πως η κυβέρνηση Παπαδήμου θα ήταν μια σύντομη παρένθεση τριών μηνών και στις 19 Φλεβάρη θα είχαμε εκλογές. Από την πρώτη στιγμή και κόντρα στους πανηγυρισμούς για την πτώση του Παπανδρέου, είχαμε θεωρήσει την κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης (ΚΕΑ) μεταμοντέρνο βοναπαρτισμό. Για κάποιους στοχαστές της αριστεράς (βλ Μπελαντής, Χρύσης) αυτή η μετάλλαξη της αστικής δημοκρατίας σηματοδοτεί μια υπαγωγή της πολιτικής στην οικονομία κι όχι μια αυτονόμηση του κράτους αλά 1930 με στόχο την ενοποίηση της αστικής τάξης και του μπλοκ εξουσίας. Ανεξάρτητα από τη συζήτηση αυτή (που έχει μεγάλη σημασία) το σίγουρο είναι πως από το δημοψήφισμα-φάντασμα περάσαμε με τις ευλογίες του σκληρού πυρήνα της αστικής τάξης και των δανειστών σε μια κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης που στηρίζεται τυπικά στο κοινοβούλιο.

Μια κυβέρνηση που έχει διττό στόχο: να συνεχίσει την κοινωνική αντεπανάσταση του κεφαλαίου και να αναμορφώσει το αστικό μπλοκ εξουσίας, προετοιμάζοντας την επόμενη (λέμε τώρα) μέρα. Δηλαδή όχι απλά να περνά νέα μέτρα-που δεν έχουν τελειωμό, αλλά να διαμορφώσει νέους ιδεολογικούς και πολιτικούς συσχετισμούς ανάμεσα στις τάξεις και ευρύτερα στην κοινωνία.

Με αφορμή την πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για «κοινή δράση της Αριστεράς»

Με επιστολή της προς το ΚΚΕ (και τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως η ίδια λέει), η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ζητάει συνάντηση «με στόχο τη συγκρότηση ενός αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής της αντιδραστικής επίθεσης του κεφαλαίου, της ΕΕ, του ΔΝΤ και των κυβερνήσεών τους». Σύμφωνα με το ΠΡΙΝ (11/3/2012), που δημοσιεύει σχετικό ρεπορτάζ,

«υπό το βάρος της ιστορικού χαρακτήρα, γενικευμένης και σαρωτικής επέλασης του κεφαλαίου σε όλα τα μέτωπα, που γνωρίζει νέα κορύφωση (...) οι ηγεσίες όλης της Αριστεράς επωμίζονται με ιστορικές ευθύνες». Σύμφωνα με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, «την αναγκαιότητα για ένα μέτωπο αγώνα, που θα συνενώνει τις αγωνιστικές και ταξικές μαζικές οργανώσεις των εργαζομένων και του λαού σε μια ενιαία πολιτική κατεύθυνση ανατροπής, υπογραμμίζουν με δραματικό τρόπο οι τελευταίες εξελίξεις (...) Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ δεν μπορούν, από τη γραφειοκρατική και ταξικά συμβιβασμένη φύση τους, να οδηγήσουν το εργατικό κίνημα στη νίκη. Από εκεί και πέρα, ο καθένας μόνος του δεν φτάνει. Οπως έδειξε η εμπειρία, δεν μπορεί να σταματήσει την επίθεση μόνο του το ΠΑΜΕ, ούτε ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων, ούτε κάποιες μαχόμενες ομοσπονδίες, όπως η ΠΟΕ-ΟΤΑ, παρά τον επιμέρους ηρωικό αγώνα τους. Χρειάζεται δημοκρατικό, πολυτασικό αλλά πάνω από όλα ενιαίο κέντρο πάλης για τον πολύμορφο, πολύχρονο και περίπλοκο αγώνα κατά της επίθεσης. Για ένα τέτοιο ενιαίο κέντρο αγώνα, απαραίτητη είναι η κοινή δράση της Αριστεράς. Χωρίς αυτήν, δεν υπάρχει προοπτική νίκης».

Σε άλλο σημείο, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σημειώνει:

«Οι πολιτικοί "άξονες" για την κοινή αριστερή και αγωνιστική δράση που προτείνει σε ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, στην ανατρεπτική Αριστερά και σε όλα τα αγωνιζόμενα ρεύματα και δυνάμεις, είναι οι παρακάτω: Ανατροπή των μνημονίων, των κυβερνήσεων του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Παύση πληρωμών προς τους πιστωτές, μη αναγνώριση και διαγραφή του χρέους. Εθνικοποίηση - κρατικοποίηση όλων των τραπεζών και των μεγάλων, στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων, χωρίς αποζημίωση, με εργατικό και λαϊκό έλεγχο. Εξοδος από το ευρώ, την ΟΝΕ και την ΕΕ. Ριζική μείωση του χρόνου εργασίας, σταθερή εργασία με αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις, εισόδημα εργαζομένων και λαού σε βάρος των κερδών του κεφαλαίου».

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προτείνει μια πολιτική συμμαχία από τα πάνω, με συμφωνία σε επιμέρους στόχους πάλης, φάσκοντας και αντιφάσκοντας.

30 Μάρτη 1946 -η «ξεχασμένη» ελληνική επανάσταση

το "εθνόσημο" του ΔΣΕ

Πόσοι αλήθεια θυμούνται πως σε αυτόν τον τόπο δεν έχει γίνει μία, αλλά δύο επαναστάσεις, με ημερομηνίες έναρξης μάλιστα, πολύ κοντινές μεταξύ τους; Η πρώτη την οποία άπαντες αναγνωρίζουν, άρχισε ως γνωστό τον Μάρτη (όχι φυσικά και στις 25) του 1821, και το εάν τελικά πέτυχε ή όχι τους σκοπούς της, είναι ένα ζήτημα που πιθανόν να μας απασχολήσει σε μελλοντική ανάρτηση. Εδώ θα ασχοληθούμε, κόντρα στο πνεύμα της ημέρας με την δεύτερη. Αυτή που άρχισε τα ξημερώματα της 30^ης προς 31^ης μάρτη του 1946, με την πρώτη επίθεση των παρτιζάνικων τμημάτων του μαχόμενου ελληνικού λαού εναντίον του σταθμού χωροφυλακής στο Λιτόχωρο.

Γιατί την αναφέρω σαν «ξεχασμένη»;

Γιατί τουλάχιστον 50 χρόνια μετά την λήξη της, οι αναφορές σε αυτήν ήταν μετρημένες με το σταγονόμετρο, ακόμη και από τον ίδιο τον οργανωτή και φορέα της, το ΚΚΕ. Επιπλέον γιατί ακόμη και σήμερα, ο χαρακτηρισμός του ένοπλου αγώνα του ’46-’49 σαν «επανάστασης», προκαλεί διχογνωμίες, πιο πολύ γιατί δεν άρχισε σαν συνειδητή πράξη ένοπλης ανατροπής, αλλά περισσότερο σαν αναγκαστική επιλογή αυτοάμυνας από την πλευρά των καταδιωκόμενων πλέον ΕΑΜιτών, από τους Εγγλέζους και τους πρώην συνεργάτες των Γερμανών που βρήκαν νέο αφέντη.

Φάλαγγα του ΔΣΕ

Αυτό βέβαια καθόλου δεν έχει να κάνει με το γεγονός, πως αυτός ο αγώνας εξελίχθηκε πολύ γρήγορα σε μία γνήσια λαϊκή-δημοκρατική επανάσταση, που δημιούργησε εκτός από τον στρατό της, τον ΔΣΕ, πρωτόγνωρες μορφές λαϊκής εξουσίας στα εδάφη της, ένα υγειονομικό σύστημα που θα το ζηλεύαμε και σήμερα, την οργάνωση της παιδείας για την εξάλειψη του αναλφαβητισμού, και πολλά ακόμη στρατιωτικά, πολιτικά και πολιτισμικά «θαύματα», μέσα στις δυσχερέστερες συνθήκες που θα μπορούσαν να υπάρξουν ποτέ.

Αποχωρήσεις από τη ΔΗΜ.ΑΡ. λόγω των προσχωρήσεων από το ΠΑΣΟΚ

...με το ΠΑΣΟΚ τα βγάζω... Τι έχουν τα έ'ρμα και ψοφάνε;

Οι πρώτες δημοσκοπήσεις που ξαναφέρνουν την ΔΗΜΑΡ 5ο κόμμα, πίσω από ΚΚΕ και ΣΥΝ έχουν ήδη δει το φως της δημοσιότητας, και από ότι φαίνεται οι παλιοί ευρωκομμουνιστές εξεγείρονται στην ιδέα να υποσκελιστούν ξανά από τους "ανανήψαντες"  στην "αριστερά" εκσυγχρονιστοΠΑΣΟΚους και αρχίζουν την εκκένωση του πλοίου. Μάλλον η φούσκα της ΔΗΜΑΡ θα σκάσει τελικά γρηγορότερα από ότι αναμένοταν και ίσως πριν και από τις εκλογές. Τι τα θες Φώτη; Ο,ποιος ανακατεύεται με τις "υπευθυνότητες", τον τρώνε οι ΠΑΣΟΚοι (σιγά που θα τους την έφερνες...)

Αντιμέτωπος με προβλήματα είναι ο Φώτης Κουβέλης, πριν καλά καλά στεγνώσει το μελάνι τής συμφωνίας με τους έξι πρώην βουλευτές του ΠΑΣΟΚ οι οποίοι εντάχθηκαν στα ψηφοδέλτια τής Δημοκρατικής Αριστεράς.
Με την είσοδο των έξι αυτών βουλευτών, έγινε δυνατή η συγκρότηση Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος. Αμέσως μετά την εξέλιξη αυτή όμως, τρία μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, παραιτήθηκαν εκφράζοντας την διαμαρτυρία τους για την εξέλιξη.
Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της iefimerida την παραίτηση τους υπέβαλαν με επιστολή προς τον κ. Κουβέλη οι Θανάσης Αθανασίου, Νικηφόρος Σταματάκης και Στέλλα Νιώτη. Οι 3 παραιτηθέντες θέτουν και θέμα δημοκρατικής λειτουργίας του κόμματος της ΔΗΜΑΡ.
Πηγή: iefimerida

Επιστολή παραίτησης- αποχώρησης από τη ΔΗΜ.ΑΡ. (Στέλλα Νιώτη)

Με την επιστολή μου αυτή καταθέτω την παραίτησή μου από μέλος της ΚΕ και την αποχώρηση από τη ΔΗΜΑΡ για τους παρακάτω λόγους:

1. Στο διάστημα που μεσολάβησε από την ίδρυση της ΔΗΜΑΡ, τον Ιούνιο του 2010, το κόμμα, με ευθύνη της ηγεσίας του, απομακρύνθηκε από τις διακηρυγμένες αρχές του δημοκρατικού σοσιαλισμού, προκειμένου να υπηρετήσει πολιτικές νεοφιλελεύθερης έμπνευσης, με στόχο να εξυπηρετήσει έναν αδιέξοδο κυβερνητισμό σ' ένα σαθρό πολιτικό σύστημα. Χωρίς όρους και προϋποθέσεις, με μοναδική πυξίδα το εφεύρημα της κυβερνώσας Αριστεράς, επιδιώκει να ενταχθεί στο κάδρο των δυνάμεων «ευθύνης»- και υπεύθυνων για την κατάντια της χώρας-, μαζί με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ....

Για την αρχή του Δημοκρατικού Συγκεντρωτισμού

Εισαγωγή

Στην εποχή μας, η οποία χαρακτηρίζεται από τη γενική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος στην ιμπεριαλιστική του μορφή και από την εναντίον του πάλη από το κομμουνιστικό κίνημα, τα βασικά υποκείμενα που συνθέτουν αυτή την αντίθεση, η οποία εμφανίζεται σε κάθε πτυχή της σύγχρονης κοινωνίας μας, είναι, από τη μια πλευρά, η αστική τάξη, η οποία αναζητά με κάθε τρόπο να διατηρήσει την υπάρχουσα κατάσταση εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, και από την άλλη πλευρά, η παγκόσμια εργατική τάξη, η οποία, ωθούμενη από την αναγκαιότητα ικανοποίησης των αναγκών της, παλεύει σε κάθε μια χώρα για τη δημιουργία κομμουνιστικών κομμάτων (μαρξιστικών-λενινιστικών) προκειμένου να διευθύνει ένα επαναστατικό προτσές, το οποίο θα οδηγήσει στην κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής, επιτρέποντας, έτσι, την υλοποίηση αυτών των αναγκών.

Γι’ αυτό, τα κομμουνιστικά κόμματα, ό,τι και να πουν οι αντίπαλοί μας, γεννιούνται λόγω αντικειμενικών αιτιών, ενδογενών στη δομή της ίδιας της καπιταλιστικής κοινωνίας, γεννιούνται από την εξέλιξη της κοινωνικής κατάστασης και, πρώτα απ’ όλα, από την αναγκαιότητα να εκφραστούν και να πραγματοποιηθούν οι στόχοι της εργατικής τάξης, σε πρώτη φάση, της απελευθέρωσης από τις αλυσίδες της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Προ πολλού ο Μαρξ και ο Ένγκελς είχαν αναδείξει επιστημονικά την ιστορική αναγκαιότητα το προλεταριάτο, προκειμένου για τον επαναστατικό μετασχηματισμό της καπιταλιστικής κοινωνίας σε σοσιαλιστική κοινωνία, να εξοπλιστεί με ένα δικό του πολιτικό κόμμα, αυτόνομο τόσο σε ιδεολογικό επίπεδο όσο και σε οργανωτικό:

«Στην πάλη του ενάντια στην ενοποιημένη εξουσία των κατεχουσών τάξεων, το προλεταριάτο μπορεί να δράσει ως τάξη μόνο όντας οργανωμένο σε αυτόνομο πολιτικό κόμμα, το οποίο να αντιτίθεται σε όλα τα άλλα κόμματα, τα οποία αποτελούνται από τις κατέχουσες τάξεις. Αυτή η οργάνωση του προλεταριάτου σε πολιτικό κόμμα είναι αναγκαία για το σκοπό της εξασφάλισης της νίκης της κοινωνικής επανάστασης και την επίτευξη του τελικού σκοπού του, την εξάλειψη των τάξεων» (Μαρξ, Καταστατικά της Διεθνούς Ένωσης των Εργατών).

Στις σύγχρονές μας ιστορικές συνθήκες, ο Λένιν και ο Στάλιν ανέπτυξαν περαιτέρω αυτό το συλλογισμό και έφτασαν να διατυπώσουν μια ολόκληρη θεωρία για το επαναστατικό κόμμα της εργατικής τάξης, αποδεικνύοντας με αυτή, ακόμα και σε πρακτικό επίπεδο, τον καθοδηγητικό του εργατικού κινήματος ρόλο του και εκφράζοντας με αυτή τις οργανωτικές αρχές και τους κανόνες εσωτερικής ζωής, τις θεμελιώδεις γραμμές της θεωρίας και τις τακτικής.

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ -Υπέγραψε σύμβαση με τους εργοδότες στα κρυφά!

Η σύμβαση που υπογράφτηκε χωρίς να έχει γίνει καν συζήτηση με τους εργαζόμενους αφορά μόνο όσους δουλεύουν σε επιχειρήσεις - μέλη του ΣΕΛΠΕ
Με τους εργαζόμενους στη γωνία, χωρίς καμία συζήτηση, χωρίς καμία προσπάθεια οργάνωσης του αγώνα, η πλειοψηφία της Ομοσπονδίας (ΠΑΣΚΕ - ΑΠ) Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας έσπευσε να υπογράψει 3ετή Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας(ΚΣΣΕ) με τον Σύνδεσμο Επιχειρήσεων και Λιανικής Πωλήσεως Ελλάδος (ΣΕΛΠΕ). Η σύμβαση αφορά τα έτη 2010, το 2011 και το 2012 με το ύψος των μισθών να παραμένει στα επίπεδα του 2009.
Σημειώνεται, ότι η σύμβαση, που για πρώτη φορά υπογράφεται ξεχωριστά με τον ΣΕΛΠΕ, αφορά τους εργαζόμενους στα μεγάλα πολυκαταστήματα και εμπορικά κέντρα, μεγάλες εμπορικές αλυσίδες και επιχειρήσεις. Επιπλέον, όπως συμφώνησαν οι «κοινωνικοί εταίροι», υλοποιείται στην πράξη η εφαρμογή του νόμου 4024/2011 σύμφωνα με τον οποίο η ισχύς της ΚΣΣΕ περιορίζεται μόνο στους εργαζόμενους που εργάζονται σε επιχειρήσεις οι οποίες είναι μέλη του εργοδοτικού φορέα που υπογράφει τη σύμβαση. Ακόμα χειρότερα η συμφωνία αυτή αφορά επίσης μόνο τους εργαζόμενους που είναι μέλη πρωτοβάθμιων σωματείων που ανήκουν στη δύναμη της Ομοσπονδίας.

Η προφητεία

Από το "Κουτί της Πανδώρας"

Στις 11 Νοεμβρίου του 2010, στο «Κουτί της Πανδώρας» κάναμε μια εκπομπή για τον κατάσταση στον Άγιο Παντελεήμονα. Ο τίτλος ήταν «Μπίζνες, κραυγές και ψίθυροι στον Άγιο Παντελεήμονα». Στην εκπομπή αυτή η έρευνα αποκάλυπτε πως η συγκέντρωση μεταναστών στο Κέντρο της Αθήνας και πολύ περισσότερο οι κραυγές για την επικινδυνότητα της περιοχής δεν ήταν τυχαία. Για έναν ανεξήγητο λόγο οι μετανάστες, οδηγούνταν με ευθύνη του ελληνικού κράτους από τα σύνορα στο κέντρο της Αθήνας. Γκετοποιήθηκαν και δημιουργήθηκε το αναπόφευκτο. Εξαθλίωση και πολλές φορές εγκληματικότητα. Εγκληματικότητα που αρκετές φορές ήταν υποκινούμενη.

Η «εθνική ομοψυχία» είναι παγίδα (έχουν οι προλετάριοι πατρίδα;*)

*Η παρένθεση μετά τον τίτλο, δικη μας

Ενα ιδεολόγημα που οι αστοί προσπαθούν να εμφυτέψουν στα μυαλά και την πρακτική των εργαζομένων, που επαναλαμβάνεται μονότονα, είναι αυτό της λεγόμενης «εθνικής ομοψυχίας», της «εθνικής συνεννόησης». Ιδιαίτερα λίγο πριν από το γιορτασμό της επετείου της 25ης Μάρτη του 1821 επανέρχονται πιο επιτακτικά. Ομως, όπως και για το 1821 έτσι και για το σήμερα, αυτό που θέλουν να κρύψουν οι αστοί είναι ότι σε μια ταξική κοινωνία δεν μπορεί να υπάρξει «εθνική ομοψυχία», αλλά διαφορετικά και αντιτιθέμενα συμφέροντα. Το ίδιο συνέβη το 1821, όπου και μέσα στον απελευθερωτικό αγώνα ενάντια στον κατακτητή και στην εξέλιξη της Επανάστασης και τη δημιουργία αστικού κράτους, υπήρχαν συγκρούσεις, ακόμα και διαφορετικές επιδιώξεις. Και σήμερα δεν υπάρχουν γενικώς εθνικά συμφέροντα αλλά πρώτα και κύρια ταξικά συμφέροντα. Ποια ομοψυχία μπορεί να έχουν ο καπιταλιστής που κλέβει τη ζωή από τον εργάτη και ο εργάτης που εξαθλιώνεται με σφαγιασμό του μισθού του, των κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων του; Το γεγονός ότι και οι δύο είναι Ελληνες δεν τους κάνει να έχουν κοινά συμφέροντα.

Τα κόμματα του κεφαλαίου, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑ.Ο.Σ., Μπακογιάννη, τα νέα «αντιμνημονιακά» αναχώματα, κόμματα - υπηρέτες του «ίδιου θεού», της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, αλλά και οπορτουνιστικές δυνάμεις που μιλούν για «καλύτερες εθνικές λύσεις», για «επαναδιαπραγμάτευση που θα φέρει την εθνική (δηλαδή την καπιταλιστική) οικονομία σε τροχιά ανάπτυξης», συνειδητά ο καθένας από την πλευρά του επιδιώκει να αποκοιμίσει τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα και να τους κάνει να μπουν κάτω από τις σημαίες των αστών ή του «πιο ανθρώπινου καπιταλισμού».

Ρήσεις και αντιρρήσεις για την ενότητα της αριστεράς

Υπάρχουν ακόμη νοσταλγοί αυτού;

Πολλές φορές οι σχολιασμοί σε κάποια άρθρα είναι πιο ενδιαφέροντες, ακόμη και από την  ίδια την ανάρτηση.  Ετσι λοιπόν βλέποντας και παλι τον κ.Τσίπρα  να ανοίγει κουβέντες περί «αριστερής ενόητας», διανθίζοντας τες μάλιστα και πάλι με το ψεύδος των τάχα +50 εδρών, μου φάνηκε πολύ κατατοπιστική για το ζήτημα, η παρακάτω στοιχομυθία από σχολιασμούς  στο Lenin reloaded, που δείχνουν με πολύ συνοπτικό και περιεκτικό τρόπο, τόσο τους λόγους των οπορτουνιστικών «επιθέσεων φιλίας» στο ΚΚΕ, όσο και τους πολύ σοβαρούς λόγους που έχει το δεύτερο να τις αποκρούσει:

ΑνώνυμοςMar 20, 2012 03:03 PM

"ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίζεται ότι η λεγόμενη αριστερή κυβέρνηση θα καταργήσει το μνημόνιο. Αυτό σημαίνει απευθείας σύγκρουση με την ΕΕ και με το εγχώριο κεφάλαιο, άρα υπονόμευση της αριστερής κυβέρνησης από τη μεριά τους και διαφόρων μορφών οικονομική και πολιτική αντίδραση, που θα έφερνε αυτήν την κυβέρνηση μπροστά στην ανάγκη να προχωρήσει στη ρήξη με την ΕΕ, βγάζοντας την Ελλάδα από αυτήν. Διαφορετικά θα υποχρεωνόταν σε αναδίπλωση, οδηγώντας το λαό σε μία ακόμα τραγωδία."(σ.σ. Από το άρθρο του Μ.Μαΐλη στον «Ριζοσπάστη»)
Ωραία, λοιπόν, αυτό ακριβώς πρέπει να κάνει το ΚΚΕ. Να σύρει (μέσα από μια συμμαχία) τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ σε μια τέτοια θέση που αναπόφευκτα θα πρέπει να δεχθεί την έξοδο από την ΕΕ και τη σύγκρουση με τις ιμπεριλιαστικές δυνάμεις της συμμαχώντας με τους εργαζόμενους ανά την Ευρώπη και τον κόσμο. Γιατί, λοιπόν, δεν το κάνει; Γιατί να μην έχει μια τέτοια πρόταση διακυβέρνησης; Και να πει ότι "συμμαχώ και με τον διάολο αρκεί να 1.2.3.4. ένα πρόγραμμα υπεράσπισης των κατακτήσεων της εργατικής τάξης και του πλούτου της χώρας από τη λεηλασία των ιμπεριαλιστών. Και αποσύρω την υποστήριξή μου και δημιουργώ κρίση όποτε κρίνω ότι πρέπει. Να δεις ψήφους που θα έπαιρνε. Η πολιτική του "περιμένω να φτάστε στο πάτο και να συνειδητοποιηθείτε" είναι αδιέξοδη.

Δημοπρατούνται οι προκηρύξεις των Ερυθρών Ταξιαρχιών στην Ιταλία

Και μετά παραπονιόμαστε για τα μπλουζάκια με τον Γκεβάρα...

Σε δημοπρασία βγαίνουν στις 29 Μαρτίου στο Μιλάνο 17 προκηρύξεις της ιταλικής ένοπλης αριστερής οργάνωσης «Ερυθρές Ταξιαρχίες», με τιμή εκκίνησης τα 1.700 ευρώ. Οι προκηρύξεις είχαν γραφτεί και διανεμηθεί μεταξύ του 1974 και του 1978, εκ των οποίων μερικές αναφέρονται στην απαγωγή και το φόνο του πρώην ηγέτη της Χριστιανοδημοκρατίας Άλντο Μόρο.
Οι Ερυθρές Ταξιαρχίες, ήταν μια ένοπλη ακροαριστερή ιταλική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1973 από τον κοινωνιολόγο Ρενάτο Κούρτσο, τη Μάρα (Μαργκερίτα) Καγκόλ και τον Αλμπέρτο Φραντσεσκίνι. Η ιδεολογία των Ερυθρών Ταξιαρχιών βασίστηκε στη ριζοσπαστικοποίηση των ακροαριστερών οργανώσεων μετά το Μάη του ‘68 και τις συγκρούσεις του 1969 μεταξύ της αστυνομίας και των εργατών των βιομηχανιών του Τορίνο και του Μιλάνου που ζητούσαν πιο ευνοϊκούς όρους για την ανανέωση των συμβάσεων εργασίας τους. Οι επιχειρήσεις των Ερυθρών Ταξιαρχιών, στοίχισαν τη ζωή συνολικά σε 55 άτομα σε επιθέσεις που πραγματοποιήθηκαν από το 1974 ως το 1988.
Οι υπεύθυνοι του οίκου Bolaffi, μέσω του οποίου θα πραγματοποιηθεί η δημοπρασία, γνωστοποίησαν ότι τα συγκεκριμένα ντοκουμέντα βρέθηκαν από έναν ιδιώτη τυχαία ανάμεσα σε πολλά άλλα χαρτιά που προορίζονταν για πολτοποίηση.

Από το "κουτί της Πανδώρας"  ,με την προσθήκη κάποιων link από εμάς...

Δοκίμιο ιστορίας του ΚΚΕ(Β' Τόμος) διαβάστε-κατεβάστε!

Αφού αυτές τις μέρες γίνονται εκτός των άλλων, και μία σειρά εκδηλώσεων με θέμα την παρουσίαση του 2ου Τόμου, από το δοκίμιο ιστορίας του ΚΚΕ, είπαμε να μην πρωτοτυπήσουμε, οπότε σας το δίνουμε και εμείς. Την ομιλία της ΓΓ του ΚΚΕ με θέμα την παρουσίαση του δοκίμιου, θα βρείτε εδώ

Το ΠΑΣΟΚ, οι πανηγυρισμοί... και η απλή μέθοδος των τριών.

 

[...]αξίζει τον κόπο να ξεσκουριάσω τις γνώσεις μου στην αριθμητική του Δημοτικού, γιατί η απίστευτη προπαγάνδα των ΜΜΕ, φαίνεται να έχει πετύχει να ρίξει σε κάποιους συναγωνιστές το ηθικό. Και από την άλλη έχει πετύχει να ξαναδώσει αβάντα στους μηχανισμούς συντήρησης ενός κόμματος που βρίσκεται εδώ και χρόνια στην υπηρεσία της άρχουσας τάξης.
Χρησιμοποιούν λοιπόν αυτοί οι μηχανισμοί ένα κομμάτι της αλήθειας, για να περάσουν το μεγαλύτερο ψέμα. Η μισή αλήθεια είναι πως αν πράγματι μαζεύτηκαν 200.000 Έλληνες για να ψηφίσουν τον αρχειμάγειρα των μνημονίων και το αγαπημένο παιδί του ευρωμονόδρομου Βενιζέλο, την ώρα που οι λογαριασμοί στο σπίτι τους παραμένουν απλήρωτοι, η απόλυσή τους είναι προ των θυρών, τα παιδιά τους δεν έχουν μέλλον κλπ... τότε μιλάμε για μια προχωρημένη κατάσταση επικίνδυνου πολιτικού αυτισμού.
Εγώ δεν θα μιλήσω ούτε για το μηχανισμό απειλών, ούτε για τα δεκάδες τηλεφωνήματα μέχρι να τους φέρουν στη κάλπη, ούτε και για τα αμφισβητήσιμα νούμερα μιας και κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι οι αριθμοί δεν μαγειρεύτηκαν επαρκώς.
Εγώ λοιπόν θα πάρω τα νούμερα όπως μας τα δίνουν, για να ψάξω την άλλη μισή αλήθεια που η πλουτοκρατία και τα παπαγαλάκια της μας αποκρύβουν:
Έχουμε και λέμε:

Τροτσκισμός ή Λενινισμός; Η λενινιστική θεωρία της οικοδόμησης του σοσιαλισμού σε μια χώρα

Β.Ι.Λένιν

Κυριακή σήμερα, και λίγο πιο χαλαρά τα πράγματα, οπότε για όσους τσιγκουνευτήκατε το δίευρω προκειμένου να κάνετε πλάκα ψηφίζοντας λευκό στις εκλογές του ΠΑΣΟΚ, είπαμε να σας κάνουμε παρέα με λίγη θεωρία...

Το παραμύθι:

Η επανάσταση στη Ρωσία έμεινε απομονωμένη από όλες τις άλλες χώρες, όπου η επανάσταση ηττήθηκε (Γερμανία, Αυστρία, Ουγγαρία κτλ). Τότε, μετά και το θάνατο του Λένιν, ο γραφειοκράτης Στάλιν επινόησε την αντεπαναστατική θεωρία για οικοδόμηση του σοσιαλισμού σε μια χώρα, στην απομονωμένη ΕΣΣΔ, η οποία ερχόταν σε αντίθεση με το λενινιστικό διεθνισμό, τον οποίο στην πραγματικότητα υπεράσπισε ο Τρότσκι…

Η πραγματικότητα:

Η δυνατότητα οικοδόμησης του σοσιαλισμού σε μια χώρα αποτελεί θεμελιώδη θέση του Λενινισμού και προκύπτει από την ανάλυση της φύσης του ιμπεριαλισμού και συγκεκριμένα από το γεγονός ότι η ανισόμετρη ανάπτυξη αποκτά απόλυτη ισχύ. Ο Τρότσκι αντιπαρατέθηκε στο Λένιν για αυτή την άποψη πριν ακόμα μπει στο κόμμα των μπολσεβίκων, παρόλο που μετέπειτα αυτός, όπως και οι οπαδοί του χρεώνουν την ιδέα αυτή στον Στάλιν, ο οποίος την υπερασπίστηκε.

Ψηφίζω Βαγγέλη.

Ψηφίζω Βενιζέλο…

…γιατί δεν μπορώ να φανταστω οτι το ΠΑΣΟΚ θα έχει πρόεδρο που θα λέει αλήθειες.

γιατί έσωσε τις ξένες τράπεζες και τις ντόπιες. Έκανε δηλαδή κάτι που δεν μπόρεσαν να κάνουν οι ίδιες οι τράπεζες.

γιατί τον στηρίζει το Μέγκα.

γιατί τον στηρίζει και η υπόλοιπη διαπλοκή.

γιατί συμμετέχει σε δοτή κυβέρνηση.

γιατί είναι τόσο σοσιαλιστής όσο και η Δέσποινα Βανδή.

γιατί έχει πάθος, για κάτι κακό.

γιατί πρέπει κάποια στιγμή ο αδίστακτος και ο θρασύς να επιβραβεύεται.

Ο κύβος ερρίφθη: Στις 29 Απριλίου οι εθνικές εκλογές!

ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΙΔΗΣ

Στην απόφαση αυτή κατέληξαν οι πολιτικοί αρχηγοί, σε συνεννόηση με τον πρωθυπουργό.

Όπως αποκαλύπτει το Pheme.gr η ημερομηνία κλείδωσε σήμερα, έπειτα από διαβουλεύσεις του Πρωθυπουργού κ. Λουκά Παπαδήμου με τους πολιτικούς αρχηγούς του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ κ.κ Γιώργο Παπανδρέου και Αντώνη Σαμαρά.
Για το λόγο αυτό συναντάται στις 5 το απόγευμα του Σαββάτου ο απερχόμενος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Παπανδρέου με τον Πρωθυπουργό κ. Παπαδήμο στο Μέγαρο Μαξίμου.
Αντικείμενο της συνάντησης θα αποτελέσει η αποτίμηση του κυβερνητικού έργου, λίγο πριν την επίσημη εξαγγελία του χρόνου διεξαγωγής των εθνικών εκλογών και την έναρξη της προεκλογικής περιόδου.

Η προσέλευση του κ. Παπανδρέου στο Μέγαρο Μαξίμου, όπως είναι ευνόητο, θα είναι η τελευταία με την ιδιότητα του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, καθώς αύριο λαμβάνει χώρα η διαδικασία εκλογής νέου προέδρου του ΠΑΣΟΚ, με μοναδικό υποψήφιο τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο.
Τη Δευτέρα έχει προγραμματισθεί συνεδρίαση του υπουργικού Συμβουλίου, καθώς η Βουλή θα διαλυθεί στις 5 Απριλίου, προκειμένου η χώρα να οδηγηθεί στις κάλπες στις 29 Απριλίου.
Ο κ. Παπαδήμος θα ζητήσει από τα στελέχη της κυβέρνησης να επισπεύσουν τις πρωτοβουλίες που έχουν αναλάβει στο πλαίσιο της νέας δανειακής σύμβασης, προκειμένου να τις προωθήσουν προς εφαρμογή στο υπουργείο Οικονομικών.

Από το Pheme.gr

Γιατί χάσαμε την Επανάσταση;

Ένα πολύ καλο κείμενο, που απαντάει εκτος των άλλων και σε αυτούς που "φρίττουν" από την κριτική του ΚΚΕ στο ΕΑΜ...

Ανυπόφορη βώχα και ζέστη. Η πόρτα δεν έχει παραθυράκι να γίνεται ρεύμα και να φεύγει ο βρώμικος αέρας. Οι μύγες κάθονται στη «βούτα», ανεβοκατεβαίνουν στους τοίχους κι όταν αυτός ξεχνιέται ή ξαπλώνει και κλείνει τα μάτια, πέφτουν απάνω του να τον φάνε. Τη νύχτα έχει να κάνει με τους κοριούς και τα ποντίκια. Για να ξεφύγει απ’ το σήμερα, αναπολεί τα περασμένα. Άνθρωποι, πράγματα και γεγονότα, παλιά και καινούργια, μικρά και μεγάλα, μπαίνουν στο ίδιο καζάνι, ανακατεύονται, σμίγουν, χωρίζουν και πάλι σμίγουν, χάνονται και πάλι παρουσιάζονται… Η αμαρτωλή Ρώμη με τις μηχανοραφίες της, τα εγκλήματα και τον εκφυλισμό της… παιδεύεται να κρατηθεί στην εξουσία και οι δούλοι με το Σπάρτακο παλεύουν να τη ρίξουν… Ένας κόσμος πεθαίνει κι απ’ τα συντρίμια του γενιέται ένας άλλος… Αλάζει η μορφή, το χρώμα, η εποχή… όμως η πορεία μένει η ίδια: Σκληρή, ματωμένη, ανοδική…

Σε τούτα τα χρόνια γράφτηκε μια απ’ τις μεγαλύτερες σελίδες της ανθρώπινης ιστορίας. Απ’ τους πάγους και τις τούντρες του βοριά κι ως τις τραχές ακτές της Αδριατικής, κι απ’ τον ένα ωκεανό ως τον άλλο, εκατομύρια άνθρωποι χαίρονται τη λευτεριά τους… Και η πατρίδα μας με τις πολλές πέτρες και το λίγο χώμα, τ’ αμέτρητα βουνά και τα δαντελωτά ακρογιάλια, τις ελιές και τα αμπέλια… κράτησε με τιμή το δικό της χαράκωμα. Μεγάλωσε και φάρδυνε, και δυνάμωσε και ψήλωσε η ψυχή του λαού της… Όμως η αντίδραση, λόγω των δικών μας αδυναμιών, φάνηκε ικανότερη κι αυτός, ένας απ’ τους πολλούς, βρίσκεται τώρα στο απομονωτήριο… Πολλοί σύντροφοι πέθαναν στις φυλακές, στις εξορίες, στο πεζοδρόμιο… με τον καημό να έβλεπαν τη Μεγάλη Μέρα. Αυτός, φυσικά με κάποιες παραλαγές, την είδε και τη χάρηκε… Αλλά σαν άνθρωπος…

Νίκη για τους εργάτες της Coca-Cola Θεσσαλονίκης!

Νίκη των απεργών της Coca Cola-3E, η εταιρεία ανακάλεσε όλες τις απαιτήσεις

Σύμφωνα με δελτίο Τύπου της Πανελλαδικής Ομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Εμφιαλωμένων Ποτών (ΠΟΕΕΠ) η απεργία έληξε σήμερα μετά από συμφωνία της διοίκησης του Σωματείου Εργατοϋπαλλήλων στην Κόκα Κόλα 3 Ε με την εταιρία. Η συνάντηση έγινε σε ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης και η συμφωνία επικυρώθηκε παμψηφεί το μεσημέρι από τη γενική συνέλευση του Σωματείου στο χώρο του εργοστασίου.
Το Δελτίο Τύπου της ΠΟΕΕΠ αναφέρει:

Η ηδονική αγκαλιά της εθνικοφροσύνης

Η εθνικοφροσύνη υπήρξε μια διάσημη κυρία στη νεότερη ελληνική ιστορία. Χάρισε σε κείνους που κατά καιρούς την πλησίασαν παντοιοτρόπως όχι μόνο τα εθνικά της κάλλη, αλλά και δόξα και πολιτική ισχύ που σε πάμπολλες περιπτώσεις περιέκλειε το δικαίωμα ζωής και θανάτου επί των αριστερών συμπατριωτών τους. Το οποίο οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι άσκησαν με συνέπεια και επιμέλεια -μέχρις αποχωρισμού των αδιόρθωτων αριστερών κεφαλών από τα αριστερά σώματα.
Των αδιόρθωτων, είπαμε. Διότι αποστολή της εθνικοφροσύνης ήταν να χαρίζει μεν ηδονές, αλλά για να διορθώσει το έθνος, την πατρίδα, την τάξη, την ασφάλεια και πρωτίστως το περιεχόμενο των κεφαλών. Κι αν έδινε στους πελάτες της πτυχία και επαγγελματικά δικαιώματα, αν έκανε επενδύσεις σε μαχαίρια, μπιστόλια, στρατόπεδα και φυλακές, σ’ αυτό ακριβώς αποσκοπούσε. Να διορθώσει. Και όπου η διόρθωση ήταν αδύνατη να λάβει δραστικά μέτρα για όσους κουνούσαν το δάχτυλο στην πατρίδα.

Η γλώσσα των ναζί

Χρήση των λέξεων παρά το νόημά τους γίνεται και είναι γενικά αποδεκτή κυρίως στις λέξεις με πολιτικές αξίες, όπως είναι ο όρος “έθνος” που συστηματικά στον πολιτικό λόγο κι ακόμα σήμερα χρησιμοποιείται όχι σαν ιστορική έννοια, αλλά σαν συνώνυμος της λέξης “φυλή”, καταργώντας, όπως ήδη αναφέρθηκε, την ιστορία και την έννοια της εξέλιξης.
Η παραβίαση των σημασιών στον πολιτικό λόγο είναι πολύ σοβαρότερο φαινόμενο από αλλού, όπως δείχνει το πιο ακραίο παράδειγμα, που η ακρότητά του ακριβώς τονίζει την τεράστια σημασία που έχει η καταστροφή των νοημάτων στον πολιτικό λόγο. Ο Γάλλος ιστορικός των ιδεών Ζαν Πιερ Φάιγ έχει αναλύσει ότι η χρήση της γλώσσας από τη ναζιστική εξουσία αποδείχτηκε ο πιο επικίνδυνος πειραματισμός που έγινε ποτέ στην ιστορία της Ευρώπης πάνω στη σχέση που έχει η γλώσσα με την πολιτική πράξη. Ο λόγος των ηγετών του ναζισμού είχε τρία κύρια χαρακτηριστικά.

Δημοκρατικη Αριστερα - Ποιο Νεοφιλελευθερα ΔΕΝ γινεται !

Οχι στην "επανασταστική γυμναστική"

Δήλωση του Ηλία Κανέλλη*  Μέλους του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ

Μόλις πληροφορηθήκαμε ότι το περίφημο διασωματειακό όργανο των συνδικάτων Τύπου προαποφάσισε απεργιακή κινητοποίηση την επόμενη εβδομάδα, μάλιστα για δύο ημέρες – με αιτήματα κάτι νεφελώδη περί αντίστασης στο κούρεμα των ομολόγων και διάφορες άλλες πολιτικές εκτιμήσεις που, όλες, ταυτίζονται με τις θέσεις μιας ανεδαφικής ακραίας αριστεράς (αλλά και της λεγόμενης αντιμνημονιακής άκρας δεξιάς).
Ποιο είναι το αίτημα της απεργίας για τα συμφέροντα του κλάδου;

 Είναι δυνατόν να απεργήσουμε για το PSI; Και δεν είναι προσβλητικό, για δημοσιογράφους και αναγνώστες, ακροατές, τηλεθεατές, ίσως στο πιο σύνθετο πρόβλημα της μεταπολιτευτικής περιόδου να επιβάλλεται η πιο απλοϊκή και μονοδιάστατη θέση.

Η πολιτική χωρίς ηθική, είναι η ηθική των τυράννων

Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης

Κύριε Βενιζέλο,

Σας απευθύνομαι για τρίτη φορά. Πολλοί θα αναρωτηθούν γιατί το κάνω. Άλλοι θα μιλήσουν για εμμονή. Δεν σας κρύβω πως δίστασα αρκετά πριν αποφασίσω να σας γράψω μια ακόμη επιστολή που δεν θα απαντήσετε. Μέσα στις αγιογραφίες των ημερών η επιστολή μου μπορεί να φαντάζει κουραστική και χωρίς νόημα. Αλλά το νόημα στα πράγματα, το δίνει ο καθένας με τον τρόπο του.
Σε καιρούς κρίσης οι άνθρωποι είναι περισσότερο έτοιμοι να εξαπατηθούν από το να αγανακτήσουν. Παρακολουθώ με σαρκασμό ανθρώπους που με έπαιρναν τηλέφωνο μετά τις δύο επιστολές μου για να μου προσθέσουν μια ακόμη πλευρά για τον τρόπο που πολιτευτήκατε, (περιέγραφαν όσα κάνατε «νομοθετικά τερατουργήματα») τώρα να κάνουν δηλώσεις υποστήριξής σας. Αγωνιούν σχεδόν να αναλάβουν το δύσκολο έργο να σας σηκώσουν στα χέρια για να σας οδηγήσουν ως το θρόνο της κομματικής ηγεσίας. «Αυτή είναι η πολιτική» θα σκεφτούν πολλοί. «Όχι, δεν είναι αυτή η πολιτική» σκέφτομαι και γι’ αυτό σας γράφω. Η πολιτική χωρίς ηθική είναι η ηθική των τυράννων. Η χώρα αυτή αξίζει κάτι παραπάνω.

Ο νέος προλετάριος είναι πολύ βλάκας

Ο Αδάμ, η Εύα και ο απαγορευμένος καρπός(Mark Chagall)

Όλη τη μέρα χτες στη δουλειά βαρέθηκα να ακούω γύρω μου τους συναδέλφους να μιλούν για την επιτυχία. Να μετρούν τους πόντους που πήγε το «κούρεμα», τα επαινετικά λόγια του διεθνούς Τύπου, το στοίχημα που κέρδισε η κυβέρνηση... Μια χαρά γενική, που όμως αν κοίταζαν στην τσέπη τους, αν άνοιγαν το πορτοφόλι τους, θα ένιωθαν πως τελικά δεν ήταν δική τους. Αλλά αυτοί εκεί. Το PSI και τα μάτια τους.

Λογικό είναι. Ο προλετάριος της ηλεκτρονικής εποχής είναι πολύ βλάκας. Γιατί όλοι αυτοί, που σας λέω, προλετάριοι είναι (ή έγιναν τα τελευταία δύο χρόνια), αλλά δεν το έχουν πιστέψει. Δεν δουλεύουν βέβαια σε εργοστάσιο, αλλά σε εταιρεία. Δεν χειρίζονται μηχανές, αλλά πληκτρολόγια. Αντίθετα με τους προγόνους τους, που πίστευαν στο Σωματείο, ετούτοι δεν έχουν παρτίδες με το δικό τους, γιατί - εδώ που τα λέμε - και το σωματείο σήμερα δεν είναι να το εμπιστεύεσαι· αλλά και να ήταν πάλι δεν θα είχαν!

Τα τελευταία δύο χρόνια έκοψαν, έκοψαν, έκοψαν ό,τι μπορούσαν για να τα φέρουν βόλτα - μπας και ρεφάρουν τις ασταμάτητες περικοπές κράτους και εργοδότη (πρέπει να επιβιώσει κι αυτός), τα χαράτσια και τους ασήκωτους φόρους - αλλά πού· άρχισαν πια να χρωστάνε και τα βασικά: νοίκι, κοινόχρηστα, λογαριασμούς· όχι αγορές, δεν κάνουν πια αγορές, ίσα ίσα το φαΐ για το σπίτι και τα αναγκαία του παιδιού. Τα αναγκαία είπαμε!

Το ηθικό κύρος ενός ασφαλίτη

Έι ψιτ, λάμπρο. Άκουσέ με, έχω ένα σχέδιο. Δώσε βάση και δε θα χάσεις. Άκουσέ με, έχω ένα σχέδιο. Θα γράψουμε εδώ ένα κείμενο, από αυτά που σου αρέσουν, κι εσύ μετά θα το βάλεις στην εφημερίδα και θα το κάνεις διάσημο από το πουθενά, για να μου ανεβάσεις την αναγνωσιμότητα. Είσαι; Είναι ευκαιρία σου λέω.

Ξέρεις κι εγώ μμε σπούδασα. Θα ‘χω πολλά να μάθω από σένα περί δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Εσύ έχεις εξάλλου μια άλφα γείωση, ένα πάτημα στην πραγματικότητα, δεν είσαι σαν τον άλλο, τον φώτη, που τα βγάζει κατευθείαν από την κοιλιά του. Και τώρα που τον χάσαμε, έχω στερητικό σύνδρομο. Μόνο με σένα μπορώ να απαλύνω τον πόνο μου.

Τα δικά σου κομμάτια είναι σαφώς καλύτερα, γιατί βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα. Κάτι σαν σοσιαλιστικός ρεαλισμός απ’ την ανάποδη, με σουρεάλ πολεμική και χυδαίο αντικομμουνισμό, απ’ τα καλύτερα χρόνια του συγκροτήματος. Αλλά το καλύτερο που κάνεις είναι με τα εισαγωγικά, που μπαίνουν τα άτιμα όπου να ΄ναι καμιά φορά, σα να τα λέει κάποιος άλλος, η πηγή σου πχ, κι όχι εσύ απευθείας.

Η καταστροφή των λαϊκών στρωμάτων και η αποικιοποίηση της Ελλάδος από την ΕΕ: Διέξοδος και αδιέξοδα*

όχι, δα!

Αναδημοσιεύεται, παρα την κάθετη διαφωνία μας, σε όρους όπως "χούντα" ή "ξένη κατοχή" και "αποικιοποίηση", ακόμη διαφωνούμε ως προς το κατά ποσο η προτεινομενη από το κείμενο "διέξοδος" θα ήταν εφικτή εντός των καπιταλιστικών πλαισίων, αλλά και σε άλλα δευτερεύοντα σημεία. Πιστεύουμε ωστόσο πως είναι ένα αρκετά ενδιαφέρον κείμενο, και εξαιτίας των στοιχείων που δίνει σε κάποια κομμάτια του, όσο και της ανάλυσης που κάνει αλλού...

Η αδίστακτη ντόπια Χούντα, σε αγαστή σύμπνοια με την χούντα της υπερεθνικής ελίτ που εκπροσωπεί η Τρόικα, υιοθέτησαν μια δανειακή συνθήκη που ακόμη και το κύριο άρθρο της Βρετανικής Independent την παρομοίαζε με τη συνθήκη των Βερσαλλιών, (η οποία είχε στόχο το οικονομικό γονάτισμα της ηττημένης στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο Γερμανίας), ενώ η μεγάλη κεντροαριστερή Ισπανική εφημερίδα El Pais  την χαρακτήριζε ως μια «πελώρια μεταφορά κυριαρχίας, πιθανώς τη μεγαλύτερη που υπέστη μια χώρα εν καιρώ ειρήνης». Φυσικά, η δική μας ελίτ, δια του δοτού Τραπεζίτη πρωθυπουργού, δήλωνε «πολύ ευτυχής» την ημέρα που προσυπέγραφε και την τυπική πια αποικιοποίηση της Ελλάδος από την ΕΕ.  Και αυτό, τη στιγμή που δεν υπάρχει σοβαρός διεθνής οικονομολόγος που να μην παραδέχεται ότι η συνθήκη αυτή είναι απλά ένα μέσο αναβολής της τυπικής χρεοκοπίας της χώρας, μέχρις ότου θωρακιστεί η υπόλοιπη Ευρωζώνη και ιδιαίτερα οι αδύνατοι κρίκοι της στη περιφερειακή Νότια Ευρώπη από οποιαδήποτε μεταδοτικά συμπτώματα, αλλά και –το κυριότερο-να εξασφαλιστεί ότι η συνθήκη αυτή θα δέσει χειροπόδαρα, ακόμη και
Συνταγματικά, τον Ελληνικό λαό για πολλές δεκαετίες, ανεξάρτητα από τις αλλαγές του πολιτικού προσωπικού στη κυβέρνηση, ότι όχι μόνο θα ξεπληρώσει (για πολλοστή φορά) όλα τα χρέη, χωρίς κανένα πια δικαίωμα νέου κουρέματος στο μέλλον, αλλά και ότι θα ξεπουλήσει κάθε κοινωνικό αγαθό και υπηρεσία στις πολυεθνικές που θα εισβάλλουν στη χώρα υπό τη μορφή «επενδύσεων» . Αυτό, αφού στο μεταξύ θα έχει γίνει και μια τυπική χρεοκοπία  που θα ελέγχεται όμως πάλι από τις ελίτ και θα συνοδεύεται από προσωρινή έξοδο από την Ευρωζώνη, ώστε όχι μόνο να αγοραστεί ο κοινωνικός μας πλούτος στις σημερινές ευτελισμένες λόγω κρίσης τιμές, αλλά και σε υποτιμημένο νόμισμα !

Οργανώνετε τη μαζική κριτική από τα κάτω!

Αφού πολύ κουβέντα γίνεται τελευταία, τόσο γύρω από πραγματικά (με την έννοια πως έχουν γραφτεί από αυτούς που τα υπογράφουν, και όχι με αυτήν του ότι αναφέρονται σε πραγματικά γεγονότα), όσο και εντελώς φανταστικά και καθαρά χαφιέδικα*, κείμενα γύρω από την εσωτερική λειτουργία του ΚΚΕ, είπαμε να αναδημοσιεύσουμε το παρακάτω κείμενο του μπολσεβίκου ηγέτη Ι.Β. Στάλιν, και να αναρωτηθούμε: Σε ποιον θα ταίριαζαν καλύτερα -με αναγωγή στο παρόν- οι παραινέσεις του για "να παρθούν με το κοντόξυλο", στους σημερινούς "καταγγελλόμενους" ή μήπως στους "καταγγέλλοντες"; 

*το πρωτότυπο χαφιέδικο κείμενο βρίσκεται πλέον εδώ

(Από τα Απαντα του Ι.Β. Στάλιν)

…Το δεύτερο ζήτημα αφορά τα καθήκοντα της πάλης ενάντια στη γραφειοκρατία, τα καθήκοντα της οργάνωσης της μαζικής κριτικής των ελλείψεων μας, τα καθήκοντα της οργάνωσης του μαζικού ελέγχου απ’ τα κάτω. Ένας απ’ τους πιο σκληρούς εχθρούς της πορείας μας προς τα μπρος είναι η γραφειοκρατία. Ο εχθρός αυτός ζει σ΄ όλες τις οργανώσεις μας, και στις κομματικές, και στις κομσομολικές, και στις συνδικαλιστικές, και στις οικονομικές. Όταν μιλάνε για γραφειοκράτες, δείχνουν συνήθως με το δάχτυλο τους παλιούς εξωκομματικούς υπαλλήλους, που, στις γελοιογραφίες, τους παριστάνουν συνήθως με γυαλιά (γέλια). Αυτό δεν είναι πέρα για πέρα σωστό σύντροφοι. Αν το ζήτημα ήταν μόνο για τους παλιούς γραφειοκράτες, η πάλη ενάντια στη γραφειοκρατία θάταν η πιο εύκολη δουλειά. Το κακό είναι ότι εδώ δεν πρόκειται για τους παλιούς γραφειοκράτες. Εδώ, σύντροφοι, πρόκειται για τους νέους γραφειοκράτες που συμπαθούν τη Σοβιετική εξουσία, πρόκειται τέλος για τους κομμουνιστές γραφειοκράτες. Ο κομμουνιστής γραφειοκράτης είναι ο πιο επικίνδυνος τύπος γραφειοκράτη. Γιατί; Γιατί καμουφλάρει τη γραφειοκρατία του με τον τίτλο του κομματικού μέλους. Και τέτοιους κομμουνιστές γραφειοκράτες, δυστυχώς, δεν έχουμε λίγους.

(Πασόκος) γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Πασόκος γεννιέσαι ή γίνεσαι; Ήταν το βασανιστικό ερώτημα που με ταλαιπώρησε το σαββατοκύριακο που μας πέρασε, παρακολουθώντας τις «εργασίες της συνδιάσκεψής» τους, που παρεμπιπτόντως πρέπει να λέγονται «αεργίες της συνδιάσκεψης», με το σκεπτικό ότι συμμετέχουν τεμπέληδες σε μια αργόσχολη διαδικασία.

Τα ερωτήματα αυξάνονταν όταν η κάμερα έκανε κοντινά, στα πρόσωπα των στελεχών από κάτω. Οι άνθρωποι αυτοί, τι μπορεί να πίστευαν, να ήλπιζαν, για τι ακριβώς αγωνιζόντουσαν; (η λέξη αγώνας πάντα παίζει στο ΠΑΣΟΚ). Με δεδομένο ότι στην ταμπέλα του κινήματος, αναγράφεται η λέξη Σοσιαλισμός, έχουν αναρωτηθεί ποτέ, αυτοί οι ανώνυμοι του εθνικού συμβουλίου, πότε ήταν η τελευταία φορά που το ΠΑΣΟΚ, πήρε μια σοσιαλιστική απόφαση; Πότε τα τελευταία, δύο χρόνια εφάρμοσε μια φιλολαϊκή πολιτική; Πότε εφάρμοσε μια πολιτική κατά αυτών που έχουν τα πολλά;

Μια απάντηση πειστική σε αυτά τα ερωτήματα, μπορεί να είναι η εξής: Δεν τους ενδιαφέρει τίποτα, δεν έχουν τέτοιο κριτήριο, αφυδατωμένα στελέχη είναι, ενός κρατικού μηχανισμού, βολεμένα, αδίστακτοι πολλοί από αυτούς, διπλοθεσίτες, με διορισμένο όλο τους το σόι, με σπίτια αυτοκίνητα, καταθέσεις. Αδιάφοροι για το πραγματικό νόημα της πολιτικής, χωρίς ιδεολογία, αξίες και αρχές, παρά μόνο αυτή του, «ότι φάμε και ότι πιούμε», θρέφονται μόνο με εξουσία και τίποτε άλλο.

Δήμητρα Γκαλονάκη: «Βενιζέλος και δημοκρατία έχουν πάρει διαζύγιο»

Από το "Κουτί της Πανδώρας"

Η Δήμητρα Γκαλονάκη, δημοσιογράφος από το πρακτορείο ειδήσεων ΗΝ-ΩΝ, μιλάει αποκλειστικά στο www.koutipandoras.gr για τη ‘’κόντρα’’ με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, την πολιτική κατάσταση στη χώρα και την ανελευθερία έκφρασης του Τύπου αλλά και του κόσμου:

«Βενιζέλος και δημοκρατία έχουν πάρει διαζύγιο. Ο τρόπος που διοικεί στο υπουργείο Οικονομικών έχει τα χαρακτηριστικά διαχείρισης τσάρου. Η συμπεριφορά του είναι αυτή και απέναντί μας, στους δημοσιογράφους. Έχει αυτοκρατορικές τάσεις, σε υποτιμάει και θέλει να σου επιβάλλει τις απόψεις του, πράγμα που εγώ δε μπορώ να το ανεχτώ».

Η δημοσιογράφος ξεκαθαρίζει ότι δεν υπάρχει θέμα προσωπικής κόντρας αλλά είναι θέμα σύκρουσης ρόλων:

«Δεν προσωποποιώ το θέμα με το Βενιζέλο. Θα φύγει αυτός, θα έρθει κάποιος άλλος. Δεν είναι προσωπική κόντρα. Εγώ προσπαθώ να κάνω σωστά τη δουλειά μου. Πάντως, αν διαβάσει κανείς πίσω από τις λέξεις, θα καταλάβει ότι αυτό που έλεγε ο Βενιζέλος ήταν εκείνη τη στιγμή, «μη με εκθέτεις. Μας βλέπουν από έξω, από το εξωτερικό. Έχω αναλάβει ένα ρόλο και πρέπει να τον φέρω εις πέρας».

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Δήμητρα Γκαλονάκη δεν πήρε απάντηση σε ερώτηση που έκανε προς τον υπουργό Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο. Το Σεπτέμβριο του 2011 Βενιζέλος και Γκαλονάκη είχαν συγκρουστεί, όταν η δημοσιογράφος του έκανε ερώτηση για το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων με τα νέα μέτρα, τα χρέη της Γερμανίας προς την Ελλάδα αλλά και για το ενδεχόμενο εκλογών με τα ερωτήματα να μένουν αναπάντητα.
Μερικούς μήνες αργότερα, στο πλαίσιο της συνέντευξης Τύπου για το PSI , η ιστορία επαναλαμβάνεται. Η δημοσιογράφος απευθυνόμενη στον κ. Βενιζέλο, τον ρώτησε με ποιο τρόπο θα αναπληρωθούν τα χρήματα του κουρέματος και αν δε τη φοβάται να απαντήσει, φέρνοντάς τον σε χαρακτηριστική αμηχανία. Ο υπουργός Οικονομικών απέφυγε να απαντήσει και έδωσε το λόγο σε κάποιον άλλο.Δείτε το βίντεο εδώ:http://www.koutipandoras.gr

Πάρε κυρία μου πατάτες...

Αναδημοσίευση από τον "Βυσσινόκηπο"

Μετά την επίσημη ανακοίνωση της Νέας Δημοκρατίας ότι συντάσσεται με το κίνημα της πατάτας... που όπως επισημαίνει, 

"πρόκειται για μια γνήσια έκφραση της κοινωνίας των πολιτών"!!! 

ακολούθησαν κι άλλες δηλώσεις. Δηλώσεις που αν μη τι άλλο πρέπει να προβληματίσουν όσους έβαλαν ριζοσπαστικό πρόσημο, σε μια δράση η οποία υπερδιαφημίστηκε από τα αστικά ΜΜΕ...

"Το κίνημα της πατάτας, αυτό είναι όντως αριστερό και όχι η στείρα άρνηση, η υπονόμευση του δημόσιου χώρου ( δηλ. οι διαδηλώσεις) και ο επαναστατικός μηδενισμός''

(Ποιός το δήλωσε;;; Ο συνεχώς απαιτών την καταστολή των μαθητών που διαμαρτύρονται στις παρελάσεις, ο αποκαλούμενος και αμερικανοτσολιάς, παπαγαλάκι της ΓΑΔΑ κλπ Ηλίας Κανέλλης - αρθρογράφος των ''Νέων''- δείτε περισσότερα στο διαδίκτυο)

''Με αυτά τα κινήματα η αγορά αυτορρυθμίζεται προς όφελος του καταναλωτή και εις βάρος των δομών των μεσαζόντων και επιτηδείων που λυμαίνονται την αγορά με με κρατική. φυσικά, ανοχή και επιβράβευση''

(Ανακοίνωση της Δημοκρατικής Συμμαχίας της Μπακογιάννη που ζητά να επεκταθεί το φαινόμενο και σε άλλα προϊόντα)

''Εμείς πιστεύουμε σε αυτές τις πρωτοβουλίες, που μπορούν να νικήσουν τις φοβίες και τις αναστολές της κυβέρνησης απέναντι στους πελάτες της, τους μεσάζοντες και τους χονδρεμπόρους''

( Ανακοίνωση του ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη)

ΝΟΡΒΗΓΙΑ: ''Social dumping'' και εκμετάλλευση

Μία ακόμη μαρτυρία για τον "σκανδιναβικό παράδεισο", ο μύθος του οποίου, καλά κρατεί, ακόμη στην χώρα μας...

Tης  ΕLVA από το globbing

(Μτφ απο Arbetaren)

Τα Νορβηγικα συνδικατα είναι γνωστα για το έργο τους, ενάντια στο λεγομενο social dumping, "κοινωνικό ντάμπινγκ", ( τη μαζική εισαγωγή εργαζομένων «χαμηλού κόστους» στις οικονομίες της Ευρώπης). Ωστόσο, σε κάποιο βαθμό η μερικη διακριση σε μισθους φαίνεται να είναι κοινωνικά αποδεκτη.

Ο Σουηδος, Joacim Nielsen, εργάζεται ως ξυλουργός για μια υπηρεσία στελέχωσης που προσλαμβανει μονο Σουηδούς εργατες, ενω ο ιδιος κερδίζει 30 σουηδικες κορώνες λιγότερο την ώρα από ό, τι οι Νορβηγοι συναδελφοι του!

Ο Joacim Nielsen, ήρθε στο Trondheim, (Τροντχάϊμ, Νορβηγια), πέρυσι τον Σεπτέμβριο. Είχε λογαριασμούς να πληρώσει και έπρεπε να βρει γρήγορα μια δουλειά, πραγμα που εκανε, βρισκοντας μια θεση εργασιας, στους γείτονες, στη Δυση.

Trondheim, Noρβηγια

Του αρέσει η πόλη και οι συναδελφοι του, αλλά οι όροι εργασιας του, εφ οσον εχει προσληφθει μεσω εταιρειας εκμισθωσης προσωπικού, τον απογοητευουν.

 

-Eκμεταλλευονται τους εργαζομενους απο τις αλλες χωρες. Αισθάνεται κανεις  σαν να είναι εντελώς εκτός του Νορβηγικού συστήματος, οι επιχειρήσεις στελέχωσης προσωπικου κανουν ό τι θελουν αυτοί. 

Ο Joacim Nielsen κερδίζει 30 σουηδικες κορώνες λιγότερο, την ώρα, από ό, τι τοι Νορβηγοι συναδελφοι του, που ειναι το μόνιμο προσωπικό της εταιρείας.  

Η εταιρεία στελέχωσης προσωπικου δεν πληρώνει καμμια υπερωρία και το επίδομα στέγασης για τους ξενους εργατες είναι χαμηλότερο από ό, τι κανονικα ειναι, ενω ο ρυθμός της εργασίας είναι αυξημενος.

Η ευκολία της παραποίησης της άποψης (μία πολιτική δημοσκόπηση)

Επιεικώς αυθαίρετος "πολιτικός χάρτης"

Βρήκαμε το παρακάτω «πολιτικό τεστ» στο «κουτί της Πανδώρας», και δεν κρατηθήκαμε να μην κάνουμε ορισμένες παρατηρήσεις, πάνω στο πως οι ερωτήσεις μπορούν να καθορίσουν την απάντηση, μια και κάπως έτσι διαμορφώνονται και οι κατά καιρούς δημοσκοπήσεις.

Το πρώτο σχόλιο έχει να κάνει, με τον τελείως εκτός τόπου και χρόνου «πολιτικό χάρτη» που δίνεται, και στον οποίον, εκτός των άλλων βρίσκονται αντιθετικά ο «φιλελευθερισμός» με τον «ολοκληρωτισμό». Να θυμίσουμε πως το απόλυτο πείραμα οικονομικού φιλελευθερισμού έλαβε χώρα στην Χιλή του ...Πινοσέτ;

Μία ματιά στον εν λόγω χάρτη θα αποκαλύψει και άλλα τέτοια διαμάντια. Βάση αυτού όμως γίνεται η «πολιτική κατάταξη» των συμμετεχόντων στο «τεστ»...

Πάμε να ρίξουμε μία ματια και στο ίδιο το ερωτηματολόγιο, που θεωρεί κάποιες απόψεις (κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας π.χ.), απλά εκτός συζήτησης, ενώ χειραγωγεί και την σκέψη των συμμετεχόντων σε συγκεκριμένα κανάλια (τα δικά μας σχόλια με κόκκινο):

 

Στον εργασιακό μεσαίωνα της Μέρκελ. -Συγκλονιστική επιστολή έλληνα εργαζόμενου

Η επιστολή αναδημοσιεύεται μόνο και μόνο, για πάρουμε μία ιδέα από το "πρότυπο" που μας καλούν να φτάσουμε...

Έλληνες εργάτες σε ορυχείο της Γερμανίας.

Γεια σου Δάσκαλε,

Με αφορμή την ιστορική εμφάνιση σου στο φύλλο των εργαζομένων της Ελευθεροτυπίας, πήρα το θάρρος να σου στείλω αυτό το mail, εκφράζοντας κάποιους προβληματισμούς σε συνδυασμό με μια παράθεση απόψεων και συμπερασμάτων απο τη γερμανική κοινωνία, όπου βρίσκομαι και εργάζομαι. Πράγματι, η απουσία μου (φυσική και μόνο) απο την εξελισσόμενη ελληνική κοινωνία με λυπεί βαθύτατα και ιδιαίτερα η απουσία μου απο τους δρόμους, όπου κατά τη γνώμη μου δίνεται μια τεράστια μάχη πρωτίστως συνειδησιακή (προσπάθεια ριζοσπαστικοποίησης της κοινωνίας) και δευτερευόντως πολιτική, αλλά οι εξελίξεις στη γερμανική κοινωνία είναι επίσης μεγάλες και θα επεκταθώ σε αυτό στη συνέχεια.

Δεν ξέρω αν γνωρίζεις, αλλά δουλεύω σε ένα εργοστάσιο (ως ανειδίκευτος εργάτης) στο Dachau, με ελαστικό ωράριο και συνθήκες σχεδόν τραγικές. 8,5 ώρες την ημέρα, απο τις οποίες πληρωνόμαστε τις 8 και τη Παρασκευή 6 ώρες. Πολλοί εργάζονται για 400ευρώ και ή τα υπόλοιπα τα παίρνουν μαύρα ή απλά εργάζονται 30 ώρες το μήνα. Πολλοί εξ αυτών είναι και Γερμανοί, άλλοι έχουν βρει αυτήν την εργασία απο Zeitfirma (είναι εταιρίες ενοικίασης εργαζομένων όπου αν για παράδειγμα δουλεύουν με 10ευρώ την ώρα τα 2 απ’ αυτά τα παίρνει η εταιρία).

Με λίγα λόγια δεν υπάρχει καν συλλογική σύμβαση εργασίας παρά μόνο προσωπικά συμβόλαια. Όταν αναρωτήθηκα πως γίνεται τόσα χρόνια να έχουν παγώσει τους μισθούς και να έχουν ελαστικοποιήσει τόσο την αγορά εργασίας σε μια συζήτηση με Γερμανό εργάτη μου είπε ότι έφταιγε η ανεργία και τα ξεπουλημένα συνδικάτα. Το αστείο είναι πως μας έχουν παραδώσει και μια λίστα απο πράγματα που απαγορεύεται να κάνουμε (όπως να μη βάζουμε το χέρι μας σε κινούμενη μηχανή) αλλά ουσιαστικά απαιτούν να κάνουμε, έχοντας υπογράψει πρώτα πως απαγορεύεται και σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος η εταιρία δεν φέρει καμιά ευθύνη.

Μια κριτική στο ΝΑΡ (και στην κριτική του στο ΚΚΕ)

Αναδημοσιεύεται εδώ, ένας πολύ ενδιαφέροντας σχολιασμός που ακολούθησε την ανάρτηση «Σοσιαλιστική επαναθεμελίωση» από το “Lenin reloaded”,  που και εκεί αναδημοσιεύτηκε από το Red traverso. Η παρακάτω παρέμβαση ανήκει στον συγγραφέα του πρωτότυπου κείμενου, που όπως μας λέει σε κάποιο σημείο, έχει συμμετάσχει και ο ίδιος στο παρελθόν, στην σύνταξη κάποιων δημόσιων  κείμενων του ΝΑΡ, οπότε η κριτική του αποκτά και ένα πρόσθετο ενδιαφέρον...

Μετά την βροχή βγαίνουν τα σαλιγκάρια… όπως γραφόταν στην αφετηρία σε ένα πολύ γνωστού ντοκουμέντου του Νέου Αριστερού Ρεύματος. Και τις τελευταίες μέρες βρέχει πολύ…

Λοιπόν η αντιπαράθεσή μου δεν αφορά στον Χάγιο προσωπικά, αλλά ως εκφραστή, ως μέλους του γραφείου της ΠΕ, της συνολικής πολιτικής στροφής του ΝΑΡ προς θέσεις αριστερής σοσιαλδημοκρατίας. Κάτι που είναι πασίγνωστο στους παροικούντες την εξωκοινοβουλευτική Ιερουσαλήμ, και ευκόλως φανερό και στους πλέον άσχετους με το αριστερό εξωκοινοβούλιο. Ένα δόκιμο παράδειγμα έχει να κάνει με την κριτική του ΝΑΡ προς το ΚΚΕ., όπου στην προ ΑΝΤΑΡΣΥΑ φάση, αφορούσε στο ρεφορμιστικό περιεχόμενο της «Λαϊκής Εξουσίας και Λαϊκής Οικονομίας» ενώ τώρα το ΝΑΡ κατηγορεί το ΚΚΕ για επαναστατικό βερμπαλισμό και έλλειψη τακτικής !!!! Εν ολίγοις ότι η πρόταση του είναι πέραν του δέοντος κομμουνιστική και άρα μη (καπιταλιστικά) υλοποιήσιμη. Την ίδια στιγμή που η στρατηγική του ΝΑΡ είναι ο «κλονισμός της αστικής εξουσίας» , που και χωρίς το ΝΑΡ μια χαρά κλονίζεται…

Εμπρός για το κίνημα του ρυζιού!

Τσάμπα το ρύζι ,ο Pol Pot

ο fadomduck2 δηλώνει αλληλέγγυος στο κίνημα της πατάτας, και καταθέτει και άλλες εποικοδομητικές προτάσεις:
Πρόταση πρώτη- το κίνημα του (τελείως τσάμπα) ρυζιού. Περισσότερες πρακτικές και θεωρητικές λεπτομέρειες για το θέμα, στο παρακάτω τραγούδι των  Dead Kennedys, Holiday in Cambodia:

Bonus ανάρτησης: συνέντευξη Πολ Ποτ σε γιουγκοσλάβους δημοσιογράφους (Μάρτης 1978)