Μίνι ρεπορταζ από την συγκέντρωση στην Κηφισσιά

Απεργοσπάστες-τραμπούκοι στην πόρτα του Μάνεση

-Ο Μάνεσης είχε βάλει γύρω στους 5-7 απεργοσπάστες μπροστά στην πόρτα του σπιτιού του, να φωνάζουν αντι-ΠΑΜΕ συνθήματα, να προκαλούν και να προβοκάρουν με κάθε τρόπο, με επικεφαλής μία εμφανώς υστερικιά με ένα ντουντουκάκι, που έβαζε την σειρήνα όποτε φωνάζοταν συνθήματα μέχρι που της τελείωσαν οι μπαταρίες!
-Μπροστά από αυτούς είχε βάλει (να τους φυλάνε;) καμμία δεκαριά φουσκωτούς οι οποίοι μας έπαιρναν και φωτογραφίες (και χεστήκαμε πάνω μας....), αλλά επειδή και πάλι ψιλοσκούρα θα ήταν τα πράγματα και για αυτούς, υπήρχε και απαραίτητη διμοιρία των ΜΑΤ (με πλήρη εξάρτηση) που φύλαγε τους τραμπούκους, που φύλαγαν τους απεργοσπάστες, που φύλαγαν το σπίτι του Μάνεση...
-Ο καπιταλιστής βρίσκεται ήδη (αν κρίνουμε από τις σπασμωδικές αντιδράσεις του) σε πανικό. Λίγο θέλει ακόμη για την πρώτη ΜΜ(μετά μνημονίου) εμβληματική νίκη.
-Την Κυριακή στις 12 το μεσημέρι, όλοι στον Ασπρόπυργο!
-Εργατες ενωμένοι/ποτέ νικημένοι!

“Δικαίωση” με ήττα; Η αναρχική-αυτόνομη εκδοχή των αστικών κηρυγμάτων #1

Μία πολύ αξιόλογη μελέτη για την ιδεολογία και τις πρακτικές του Α/Α χώρου, από Μαρξιστική-Λενινιστική σκοπιά. Προέρχεται από μία μπροσούρα του ΚΚΕ(μ-λ) που τυπώθηκε τον Ιούλη του 2009, και νομίζω πως αποτελεί μία πολύ σημαντική συμβολή στην ιδεολογική-πολιτική αντιπαράθεση του Μαρξιστικού-Λενινιστικού ρεύματος με αυτά του "ριζοσπαστικού μικροαστισμού", όπως ο αναρχισμός. Η μπροσούρα αυτή, υπάρχει εδώ σε pdf.

Η αναρχική-αυτόνομη εκδοχή των αστικών κηρυγμάτων

Εισαγωγη

Η πανσπερμία μορφωμάτων που αναφέρονται στον αναρχικό/

αυτόνομο/ελευθεριακό (α/α/ε) χώρο και κατά κύριο λόγο στη νεολαία υπήρχε βέβαια και πριν από το Δεκέμβρη του 2008. Με ένα πλήθος μεταβολών (διασπάσεις, αδρανοποιήσεις, επανενεργοποιήσεις, μετονομασίες κ.λπ.), εμφανίζεται σταθερά τα τελευταία χρόνια σε στέκια, φοιτητικούς συλλόγους, στοναγώνα της νεολαίας το 2006-2007, στις γειτονιές της Αττικής, σε περιφερειακές πόλεις της χώρας, σε κεντρικές/πανελλαδικές κινητοποιήσεις κ.λπ.

Καθώς φορτίζονται η ταξική πάλη και οι αντιθέσεις και καθώς γίνεται ολοένα πιο έντονη και φανερή η διαδικασία των ζυμώσεων και των διεργασιών στη νεολαία γενικά, που αναζητάει –κατά τη γνώμη μας- ιδεολογικοπολιτική ταυτότητα και ρόλο στο κίνημα, τα ερωτήματα που αφορούν αυτό το δυναμικό γίνονται πιο επίκαιρα και αντικειμενικά πιο πιεστικά. Το ενδιαφέρον δηλαδή που μπορεί να έχει όλο αυτό το δυναμικό των ομάδων αυτού του χώρου υπάρχει μόνο σε αναφορά με τα συνολικά ερωτήματα για τη νεολαία, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, τα αγωνιστικά σκιρτήματα, ξεσπάσματα και εκρήξεις που πραγματοποιεί στην προσπάθειά της να τοποθετηθεί και να χαράξει

δρόμο. Να τοποθετηθεί και να οριοθετηθεί ως δύναμη πάλης, στον αντίποδα του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού, ως δύναμη στο πλευρό της εργατικής τάξης και του λαού που (πρέπει να) είναι ο σύμμαχός της. Να χαράξει δρόμο στη βάση μιας τέτοιας τοποθέτησης και της επαναστατικής προοπτικής που αυτή θεμελιώνει και συνεπάγεται.

Βεβαίως αυτή η διαδικασία, η οριοθέτηση, η «ένταξη» δεν είναι καθόλου απλή – τουλάχιστον όχι όσο θα μπορούσε να είναι με βάση το δίκαιο, το ρεαλιστικό και το επαναστατικό αυτής της επιλογής. Δεν είναι καθόλου εύκολα ορατό στη σημερινή κοινωνικοπολιτική κατάσταση το «με ποιους να πας και ποιους να αφήσεις» και το τι σημαίνει πολιτικά, ιδεολογικά, θεωρητικά, φιλοσοφικά η επιλογή αυτή. Αλλά και αντίστροφα: με βάση ποια κοσμοθεωρία και ποια πολιτική αντίληψη θα επιλέξει κανείς να καταλάβει την κοινωνία και να πάρει θέση σε αυτήν. Και βέβαια για τη νεολαία ο δεύτερος δρόμος που μόλις αναφέραμε είναι ο πιο «συνηθισμένος», γιατί ακριβώς είναι νεολαία, που σημαίνει είτε ότι δεν βρίσκεται στη δουλειά είτε ότι έχει περιορισμένα δεδομένα και εμπειρίες απ’ τις αλήθειες αυτού του κόσμου. Γι’ αυτό είναι υποχρεωμένη να ξεκινήσει από τον «κόσμο των ιδεών», για να προσεγγίσει την υλική-κοινωνική-πολιτική πραγματικότητα.

η γαλλική Air Mediterranee απολύει υπαλλήλους της, πιλότους και αεροσυνοδούς, και τους προτείνει επαναπρόσληψη στην θυγατρική της στην Ελλάδα με… ελληνικό μισθό

Χτες διάβασα αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα είδηση: «Σύμφωνα με την εφημερίδα Le Parisien, η γαλλική Air Mediterranee απολύει υπαλλήλους της, πιλότους και αεροσυνοδούς, και τους προτείνει επαναπρόσληψη στην θυγατρική της στην Ελλάδα με… ελληνικό μισθό, αν και θα εξακολουθήσουν να πραγματοποιούν τα ίδια δρομολόγια στη Γαλλία! Δηλαδή ουσιαστικά θα εργάζονται στη Γαλλία, με μισθό ελληνικό και ιδιαίτερα μειωμένο… Οι αποδοχές έτσι ενός πιλότου από 6.000 ευρώ θα μειωθούν σε 3.700 ευρώ, ενώ των αεροσυνοδών των οποίων ο βασικός μισθός είναι γύρω στα 1.300 θα φτάσει τα 900 ευρώ. Δηλαδή μειώσεις 30% περίπου!». Την διάβασα εδώ.
Δεν ήθελα και δε μπορούσα να την πιστέψω, γι’ αυτό ζήτησα από μία καλή φίλη στο Παρίσι να μου πει αν έχει δημοσιευτεί και αλλού εκτός από τη συγκεκριμένη εφημερίδα. Μου είπε ότι φυσικά έχει δημοσιευτεί και στη «Le Figaro» και σε άλλες μεγάλες εφημερίδες της Γαλλίας.
Ιδού λοιπόν! Γίναμε ανταγωνιστική χώρα. Επιτέλους το καθεστώς και ο Λουκάς Παπαδήμος προσωπικά μπορούν να χαίρονται για την επιτυχία τους, ενώ οι «Μνημονιακοί» να νιώθουν δικαιωμένοι.
Αυτό δεν ήταν το ζητούμενο; Να μην ανοίγουν παραρτήματα οι ξένες εταιρείες στη Βουλγαρία, αλλά στην Ελλάδα; Εύγε επιτυχημένοι, οι ευρωπαίοι εργαζόμενοι σας ευχαριστούν.
Για να δούμε, όμως, ποιο είναι το κέρδος της Ελλάδας από αυτή την ιστορία. Μα φυσικά, κανένα. Η ανάπτυξη παραμένει και πάλι αγνοούμενη, θέσεις εργασίας δε δημιουργούνται και η Air Mediterranee θα συνεχίσει να φορολογείται στη Γαλλία καθώς δε μεταφέρει κάποια ουσιαστική δραστηριότητά της εδώ.

Ψηφιακός (βρώμικος) πόλεμος

Τα πολιτικά δίκτυα

Καθώς κυβερνήσεις και πολιτικοί, τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Ελλάδα , αντιλαμβάνονται την δύναμη του διαδυκτίου, τα social media καταλήγουν λιγότερο «μέσα κοινωνικής δικτύωσης» και περισσότερο εργαλεία πολιτικής επιρροής.

Ακολουθεί απόσπασμα από άρθρο του Άρη Χατζηστεφάνου στο περιοδικό Unfollow του Ιανουαρίου.

[…]

Για όλα φταίει το (συνθετικό) γκαζόν

Η προσπάθεια επηρρεασμού του δημόσιου διάλογου μέσα από οργανωμένα δίκτυα προπαγανδιστών είναι τόσο παλιά όσο και οι ανθρώπινες κοινωνίες. Στην σύγχρονη ιστορία είναι γνωστό ότι ο Ρίτσαρντ Νίξον έστελνε σε μεγάλες εφημερίδες πλαστές επιστολές με τις οποίες απλοί πολίτες υποτίθεται πως επικροτούσαν το έργο του προέδρου. Από το 1985 ο αμερικάνος γερουσιαστής Λόιντ Μπέντσεν θα ονομάσει αυτή την τεχνική “astroturfing” –από το όνομα μιας εταιρίας που παράγει συνθετικό γκαζόν. Το “astroturfing” σημαίνει να «φυτεύεις» καρπούς με την ελπίδα να δημιουργήσεις ένα ψεύτικο κίνημα βάσης, το “grassroot”, που φυτρώνει στο έδαφος, όπως το χορτάρι, για να προωθήσεις συγκεκριμένα συμφέροντα. Ο αμερικάνος γερουσιαστής είχε υποψιαστεί την ύπαρξη τέτοιων ομάδων όταν άρχισε να λαμβάνει εκατοντάδες γράμματα «πολιτών» οι οποίοι του ζητούσαν να στηρίξει τις μεγάλες ασφαλιστικές εταιρίες. Την ίδια εποχή η καπνοβιομηχανία Philip Morris δημιουργεί την οργάνωση «Εθνική Συμμαχία Καπνιστών», μέσω της οποίας βομβαρδίζει δημοσιογράφους και πολιτικούς με μυνήματα εναντίον της αντικαπνιστικής πολιτικής για νέους.

 Με την κυριαρχία του ιντερνετ οι κανόνες του παιχνιδιού αλλάζουν και τα τμήματα δημόσιων σχέσεων μεγάλων εταιρειών και κομμάτων αποκτούν νέο πεδίο δόξης. Στις ΗΠΑ, εταιρείες όπως η reputation.com  δίνουν ακόμη και σε απλούς πολίτες την δυνατότητα να «θάψουν» ανεπιθύμητες πληροφορίες που κυκλοφορούν στο ιντερνετ. Στην Ελλάδa η εταιρεία Civitas (η οποία ανέλαβε να «επικοινωνήσει»* τις θέσεις του ΔΝΤ και της τρόικας μέσω δημοσιογράφων) υπόσχεται να βοηθήσει τους πελάτες της «να επιρρεάσουν την online συζήτηση μέσα από ουσιαστικό περιεχόμενο και στοχευμένο engagement της online κοινότητας τους».

Έκτακτο: Για την επερχόμενη πετρελαική κρίση

Μία έκτακτη είδηση από το ιρανικό ειδησιογραφικό πρακτορείο ειδήσεων FARS, που την αναμετέδωσαν και πολλά άλλα, πχ το Reuters:

Iran denies Greece oil shipment of 500,000 barrels-Fars

Iran has refused to give Greece a shipment of 500,000 barrels of crude oil, the semi-official Fars news agency reported on Sunday, without giving a source.

"Oil tankers that had come to transfer 500,000 barrels of Iranian oil to a refinery in Greece had to go back empty-handed after Iran refused to give the shipment," Fars reported. 

Εν ολίγοις, το Ιράν δε στέλνει πλέον πετρέλαιο στην Ελλάδα. Βέβαια, αυτό δεν είναι επίσημη είδηση, τουλάχιστον όχι ακόμα. Όμως, "είναι απλά θέμα χρόνου" να συμβεί αυτό, άσχετα αν οι περισσότεροι θέλουν να αγνοούν το θέμα.

Ανάμεσα τους και το μεγαλύτερο μέρος της αριστεράς, που κάνει το ίδιο λάθος που έκανε πριν μερικά χρόνια με τη χρεωκοπία: Τότε, η αριστερά έλεγε ότι "δεν υπάρχει θέμα χρεωκοπίας", και "αυτά τα λένε οι καπιταλιστές για να μας τρομάξουν". Έτσι και τώρα, λέει "δεν υπάρχει πετρελαϊκή κρίση, αυτά τα λένε οι καπιταλιστές για να μας τρομάξουν". Βέβαια, οι καπιταλιστές όντως τα λένε έτσι ώστε να τρομοκρατήσουν τον κόσμο και να τον φέρουν εκεί που θέλουν, αλλά η απάντηση σε αυτό δεν είναι ο στρουθοκαμηλισμός και η άρνηση της πραγματικότητας.

Ομιλείτε πολιτικώς!

Ένας από τους πολλούς κινδύνους που απειλούν το κομμουνιστικό κίνημα στην Ελλάδα σήμερα αφορά στο ζήτημα της αντιμετώπισης εκ μέρους του ενός ιδιαίτερα προβληματικού διπόλου που στήνεται από πολιτικούς και παραπολιτικούς παράγοντες και τα ΜΜΕ, και συνομαδώνει διαφορετικές ιδεολογικές ομάδες, στα "αριστερά" και στα "δεξιά" --αλλά εν προκειμένω, είναι αυτοί ακριβώς οι όροι που καθίστανται προβληματικοί-- του ιδεολογικού τόξου. Το δίπολο αυτό είναι γνωστό και τετριμμένο και συνίσταται στην αντιπαράθεση του λαϊκιστικού εθνικισμού και του ευρωκοσμοπολιτισμού. Επανερχόμαστε σ' αυτό με αφορμή την πρόσφατη υπόθεση προστίμου στον δημοσιογράφο Γιώργο Τράγκα για την χρήση σεξιστικού και υβριστικού χαρακτηρισμού για την καγκελάριο της Γερμανίας, Άντζελα Μέρκελ. Σε σχετικό με το θέμα άρθρο της, η Άντα Ψαρρά, εκ των συντακτών του γνωστού "Ιού", επιτίθεται κατά της χρήσης αυτού που αποκαλεί "ελληνόμετρο" από μια πολύ ευρεία γκάμα της εγχώριας κυρίαρχης ιδεολογίας:

Χρήση του ελληνόμετρου έκαναν με απόλυτο τρόπο στο πρόσφατο παρελθόν οι φορείς των πιο ακραίων ρατσιστικών και μισαλλόδοξων αντιλήψεων - οργανώσεις σαν την Χρυσή Αυγή, διάφορες ενώσεις αποστράτων αλλά και πολλοί αθλητικοί συνδέσμοι. Μια πιο λελογισμένη χρήση του ελληνόμετρου υιοθετήθηκε, εξάλλου, σαν αντίδωρο στην ταύτιση εγκληματικότητας και μετανάστευσης. Παράγοντες της εκκλησίας, τηλεπαρουσιαστές, δήμαρχοι και πολιτικοί έκαναν συχνά χρήση του ελληνόμετρου σε διάφορες φάσεις (Ίμια, παράδοση Οτσαλάν, «Μακεδονικό», ελληνοσερβική φιλία κ.α.), ενώ το ελληνόμετρο ένωσε αριστερούς, δεξιούς και κεντρώους χρήστες. Ενδεικτικά αναφέρουμε κινήσεις όπως το Δίκτυο 21, κόμματα όπως η Πολιτική Άνοιξη και το κόμμα Παπαθεμελή, έντυπα όπως το Νέμεσις και η Ρήξη, αλλά και πλήθος επιχειρηματιών και απλών πολιτών που αποφάσισαν να συστηματοποιήσουν τη χρήση, αν και ακόμα βρισκόταν σε πειραματικό στάδιο. Ακόμα και ιδιοκτήτες αυθαιρέτων χτισμένων μέσα σε δάση άρχισαν να στολίζουν τα σπίτια τους με τεράστιες ελληνικές σημαίες, διότι κατάλαβαν ότι το ελληνόμετρο ίσως τους γλύτωνε από τα πρόστιμα.

Και συμπληρώνει: "Το ελληνόμετρο οδηγεί στη βαθιά βαρβαρότητα, στην απομόνωση και, κυρίως, στην έλλειψη μιας διαφορετικής πολιτικής που να βασίζεται στην αλληλεγγύη, την υπεράσπιση των κοινωνικά περιθωριοποιημένων και τη δημοκρατική εκπροσώπηση των πολιτών."

Ελα Αλέκο (Χαλβατζή)

Εκεί φτάσαμε;

Όταν πριν ένα χρόνο και κάτι είχε αποχωρήσει από το κόμμα ο Αλέκος Χαλβατζής, δημοσιοποιώντας μάλιστα και τους λόγους της αποχώρησης του, θυμάμαι πως τον είχα υπερασπιστεί, τόσο σε σχόλια μου στο διαδίκτυο όσο και σε κατ’ιδίαν συζητήσεις με συντρόφους, που έπνεαν μένεα εναντίον του. Τα δύο βασικά επιχειρήματα μου, υπέρ του ήταν:

• Εφόσον είχε φύγει από το κόμμα, θα ήταν παράλογο να του ζητήσουμε να κάνει την κριτική του στα «όργανα», εφόσον δεν είχε πλέον πρόσβαση σε αυτά.
• Το αξιοπρεπέστατο κείμενο που έγραψε λίγο μετά, και αφόπλιζε ό,ποιον θα προσπαθούσε να χρησιμοποιήσει την δική του (εποικοδομητική κατά τον ίδιο) κριτική για να βλάψει το Κόμμα. Μεταξύ άλλων, έλεγε τότε:

«Ομάδες και χώροι που επί δεκαετίες αντιμάχονται το μαρξισμό-λενινισμό, τις αρχές του ΚΚΕ και το υπάρχον Πρόγραμμα του (με τα οποία εγώ συμφωνώ απόλυτα) ήδη προσπαθούν να αξιοποιήσουν την αποχώρηση μου για να δικαιώσουν αναδρομικά ξοφλημένες από χρόνια θέσεις, πρακτικές και επιλογές τους.»

«Από την αρχή ξεκαθάρισα ότι οι επιλογές και οι κινήσεις μου είναι προσωπικές. Όποιος τολμήσει να υπονοήσει ότι τον προσεγγίζω ή τον δικαιώνω τελικά απλώς θα ξεφτιλιστεί ο ίδιος.»

14 μήνες μετά, δυστυχώς αυτοαναιρείται υπογράφοντας ένα κατάπτυστο κείμενο, βγαλμένο απευθείας από εγχειρίδια «βρώμικου πόλεμου». Πολιτικά, το μόνο που καταλαβαίνουμε είναι, πως η αριστερή στροφή του κόμματος τον πέταξε έξω, μια και οι διαφωνίες στις οποίες αναφέρεται (χωρίς όμως να τεκμηριώνει κάποια πολιτική διαφωνία) είναι η θέση περί ενδιάμεσης κατάταξης της Ελλάδας στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα, και η εμφάνιση της λέξης «αντικαπιταλιστικό» αντί «αντιμονοπωλειακό».

Το μέηκ απ, μιας ηλικιωμένης πόρνης

Ακολουθεί απόσπασμα κειμένου ιδεολογικής πλατφόρμας του «εκσυγχρονιστικού» ΠΑΣΟΚ. Η Λέξη ΠΑΣΟΚ δεν αναφέρεται πουθενά (προφανώς «ντρέπονται» ή ετοιμάζονται να την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια αλλά στην υπηρεσία των ίδιων πάντα συμφερόντων). Τα δικά μας σχόλια παρένθετα και με κόκκινο. Το πλήρες κείμενο θα το βρείτε εδώ.

Δεν σχολίασα το υπόλοιπο γιατί είναι τεράστιο και βαριόμουνα (είναι τόσο θανάσιμα προβλέψιμοι, αντιφατικοί και ανιστόριτοι...). Πάντως το ιδεολογικό κομμάτι έχει εκτεθεί σχεδόν πλήρως. Αν αντέχει το στομάχι σας, κοιτάχτε και το υπόλοιπο για να δείτε με πόσο φθαρμένα ιδεολογικά υλικά προσπαθούν να κάνουν πολιτικό λίφτινγκ

Νέοι Μεταρρυθμιστές

Το στομάχι μου....

Εμείς, η νέα γενιά της Δημοκρατικής Παράταξης (κάποιος να τους πει, πως καθώς «βασιλική παράταξη» δεν υφίσταται πλέον, όλοι στην «δημοκρατική παράταξη» ανήκουμε. Το θέμα είναι το πως αντιλαμβανόμαστε την «δημοκρατία»...)
Σπάζουμε τη σιωπή μας (πάλι;)
Μιλάμε, Προτείνουμε, Απαιτούμε(ωχ!)
Αλλαγή εποχής, Αλλαγή σκυτάλης, Αλλαγή γενιάς (μόνο για αλλαγή πολιτικής δεν μας λένε τίποτα)
Είναι ώρα να αλλάξουμε ολόκληρο το βιβλίο όχι απλώς να γυρίσουμε σελίδα (μάλλον το cd, ή την φωτοτυπία θα εννοούν....)
Α. Ποιοι είμαστε
Είμαστε η γενιά που κινδυνεύει να χάσει τα πάντα. (όλη η γενιά κινδυνεύει να χάσει τα πάντα; Ετσι, όλη η γενιά; Εγώ, ο Πετράκης ο Κόκκαλης, ο Τζίγκερ, ο Γιάννης ο οικοδόμος από τα Πετράλωνα και η υπόλοιπη γενιά μας φρύγδην μίγδην;) Είμαστε οι 30αρηδες και 40αρηδες που για πρώτη φορά κινδυνεύουν να ζήσουν χειρότερα από τους γονείς τους. (Κινδυνεύει το παιδί του Μπόμπολα να ζήσει χειρότερα από τον πατέρα του; Μον ντιέ! Δεν θα το αντέξω!!!!!!! Αυτό σηκώνει εξέγερση τουλάχιστον....)
Είμαστε η ίδια γενιά μ’ εκείνους που στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν βρει το δρόμο τους και στην οικονομία και στην πολιτική και στην τέχνη. Κοιτάξτε σε όλη την Ευρώπη. Παντού νέα στελέχη, νέοι άνθρωποι προχωρούν, συμμετέχουν, αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Πού είναι αυτή η γενιά στην Ελλάδα; Στη δική μας χώρα ένα ταβάνι, ένα τείχος ορθώνεται μπροστά μας και δεν μας αφήνει να ανασάνουμε, να δείξουμε τι μπορούμε να κάνουμε. (ως γνωστό στην «υπόλοιπη ευρώπη» όλοι είναι επιστήμονες και στελέχη επιχειρήσεων. Τους εργάτες και τους αγρότες, τους έχουν καταργήσει δια νόμου!)
Είμαστε η γενιά που αν τώρα γίνει το κρίσιμο λάθος, θα χάσουμε τη δημιουργική μας νιότη και στο τέλος της ζωής μας δεν θα πάρουμε ούτε καν αυτή την πολυσυζητημένη σύνταξη γιατί το κράτος δεν θα μπορεί να την πληρώσει (γιατί δεν θα μπορεί; Τις συντάξεις τις πληρώνουν τα ταμεία και όχι το κράτος! Οι κρατήσεις μας δε, γίνονται κανονικότατα τόσο για εμάς, όσο και για τους ξένους εργάτες που σύνταξη δεν πρόκειται να πάρουν ποτέ. Τι θα τα κάνει λοιπόν τα λεφτά μας, το κράτος, και δεν θα «μπορεί» να πληρώσει;) , αλλά, κυρίως θα κληροδοτήσουμε στα παιδιά μας τις τραγικές επιπτώσεις ενός συνεχιζόμενου λάθους.
Είμαστε η γενιά που μας ζητούν να πληρώσουμε όλο το κόστος (δηλαδή οι πατεράδες μας που καλούνται να ζήσουν με 400 ευρώ σύνταξη μετά από 40 χρόνια δουλειάς, και από πάνω τους κόβουν και τα φάρμακα, δεν πληρώνουν κανένα «κόστος;) , να εφαρμόσουμε όλες τις αποφάσεις αλλά την ίδια στιγμή κάνουν ότι μπορούν για να μας κρατήσουν έξω από εκεί που λαμβάνονται οι αποφάσεις.
Είμαστε η γενιά που κουράστηκε να ακούει, κουράστηκε να περιμένει, κουράστηκε να της μιλούν για μεγάλες ιδέες και αφηρημένα οράματα. (και ψάχνοντας το βόλεμα, βρεθήκατε ξαφνικά ξεκρέμαστοι από τα αφεντικά σας, γιατί το φαΐ σας, κόστιζε. Δεν πειράζει θα σας περάσει)
Είμαστε η γενιά του συγκεκριμένου, είμαστε η γενιά που θέλουμε να αλλάξουμε την Ελλάδα τώρα ώστε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια και ελπίδα στη χώρα μας. (γιατί να την αλλάξετε «τώρα» ρε παιδιά; Χθες είχαν απεργία τα τρόλεϊ και δεν προλαβαίνατε;)
Είμαστε η γενιά που θέλει να αλλάξει την ελληνική κοινωνία ώστε κάθε νέος που δεν έχει χρήματα και δεν βρήκε έτοιμη περιουσία, να μπορεί να ανταγωνιστεί εκείνους που βρήκαν δρόμους στρωμένους. (δηλαδή τι ακριβώς θα κάνετε; Θα καταργήσετε το κληρονομικό δικαίωμα, ή θα δίνετε και από πέντε φάμπρικες και τρία καράβια σε κάθε απόφοιτο Λυκείου, για να ξεκινάνε όλοι από την ίδια βάση;)

Πρότυπον διαλόγου για την λογοδοσία πολυσυλλεκτικού μορφώματος

-'Μα γιατί τα είπατε αυτά;'
-'Ποιοι, εμείς; Όχι, δεν τα είπαμε εμείς, αυτά τα λένε οι άλλοι'.
-'Ποιοι άλλοι;Εσείς τι είστε;'
-"Εμείς είμαστε άλλο.'
-'Μα δεν είστε με τους άλλους;'
-'Είμαστε, αλλά άλλο αυτό και άλλο αυτό που ρωτάς.'
-'Τι άλλο δηλαδή;'
-'Άλλη φορά θα σου εξηγήσω.'
-'Θα μου εξηγήσεις για σας;'
-''Οχι, για τους άλλους.'

[...]

-'Εμείς και οι άλλοι δεν είμαστε το ίδιο. Στην πραγματικότητα, δεν τα πάμε καθόλου καλά. Δεν συμφωνούμε σε τίποτα.'
-'Μα είστε στο ίδιο κόμμα.'
-'Αυτό το λένε οι άλλοι. Είναι ένα από τα σημεία διαφωνίας μας.'
-'Κι εσείς τι λέτε;'
-'Εμείς είμαστε αντίθετοι με τους άλλους.'

Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ

http://kartesios.com/?p=75966

Οι ευκαιρίες χαρίζονται. Δε δίνονται με ανταλλάγματα. Όταν συμβαίνει το δεύτερο, τότε είναι συναλλαγή μιας ήττας ή και άνευ όρων παράδοση. Σε κάθε περίπτωση, όταν κάποιος τονίζει το γεγονός πως σου δίνει μία «νέα ευκαιρία», τότε αμέσως ορίζονται οι θέσεις.
Εκείνος είναι ανώτερος κι εσύ κατώτερος. Όταν μέσα από αυτή την παραδοχή, αποδεχθείς τη «νέα ευκαιρία» τότε όχι μόνο αναγνωρίζεις την υποταγή σου, αλλά δέχεσαι πως ανήκεις σ’ εκείνον που σου την έδωσε.
Νέα ή δεύτερη ή τελευταία ευκαιρία δίνουν τα αφεντικά σε κάποιον υπάλληλο που δεν έκανε καλά τη δουλειά του. Νέα ή δεύτερη ή τελευταία ευκαιρία δίνει ο φύλακας στο φυλακισμένο για να μην τον τιμωρήσει στην απομόνωση. Τέτοιες «ευκαιρίες» δίνουν οι μαφιόζοι στα θύματά τους ως τελική προειδοποίηση και η κυρά στη δούλα που δεν ξεσκόνισε καλά το σαλόνι.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, με το δάχτυλο τεντωμένο προς το μέρος μας, δήλωσε χτες μετά τη λήξη του Eurogroup: «Δίδεται στη χώρα μας μία νέα ευκαιρία». Η Ελλάδα, λοιπόν, δεν έχει ευκαιρίες, αλλά πλέον της… δίδονται.
Της δίδονται από ποιους; Και για ποιο λόγο; Κι άραγε, όταν λέμε ότι «Δίδεται στη χώρα μας μία νέα ευκαιρία» ποιοι θα ευνοηθούν από αυτή την ευκαιρία; Αν ο Βενιζέλος καταλάβει κάποτε την ταπείνωση που κρύβεται σε αυτή την πρόταση, θα πρέπει αμέσως να αυτοκτονήσει από ντροπή. Εκτός κι αν την ξεστόμισε συνειδητά, που είναι και το πιθανότερο.

Οι μάσκες και οι κουκούλες

Tου Παντελη Mπουκαλα, από την "Καθημερινή"(!)

(αναδημοσιεύεται παρα τις -έως και σημαντικές- διαφωνίες, σε επί μέρους σημεία του κειμένου)

Τρεις δεκαετίες πριν, όταν ηγεμόνευε το ΠΑΣΟΚ, ο κ. Μητσοτάκης δήλωνε επιμόνως πως, αν βρεθεί στα πράγματα, θα ξηλώσει τη «17 Νοέμβρη» σε λίγα εικοσιτετράωρα. Ηταν η εποχή που κυριαρχούσαν σενάρια περί εμπλοκής υψηλών (ή και υψηλότατων) στελεχών του ΠΑΣΟΚ στην προστασία της τρομοκρατικής οργάνωσης. Ορισμένοι μάλιστα διατείνονταν ότι οι πράσινοι όχι απλώς την προστάτευαν, αλλά και την καθοδηγούσαν, χρησιμοποιώντας την για άθλιους σκοπούς. Και ήρθε κάποτε στα πράγματα ο κ. Μητσοτάκης, αλλά το αίνιγμα της «17Ν» παρέμεινε άλυτο και η τρομοκρατική οργάνωση συνέχισε την αιματηρή δράση της, ώσπου εξαρθρώθηκε επί ΠΑΣΟΚ – τυχαία.

Το πνεύμα της παλιάς μητσοτακικής δήλωσης ζήλεψε ο νυν πρόεδρος της Ν.Δ., ο οποίος, μετά τη νέα καταστροφή του αθηναϊκού κέντρου από ωμούς πυρπολητές, που, όπως και στη Μarfin, αδιαφορούσαν για το αν έθεταν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, είπε ότι, μόλις έρθει στα πράγματα, θα βγάλει την κουκούλα των «γνωστών αγνώστων» σε λίγα εικοσιτετράωρα. Οπως και ο ενδοπαραταξιακός πολέμιός του, ο κ. Σαμαράς μάς αφήνει να καταλάβουμε ότι κάποιοι στον κρατικό μηχανισμό ή στα (πράσινα) κυβερνητικά κλιμάκια ξέρουν ποιοι σαρώνουν την Αθήνα, δεν τους αποκαλύπτουν όμως. Και όχι μόνο δεν τους αποκαλύπτουν, αλλά τους καθοδηγούν, εκμεταλλευόμενοι τη δράση τους και εντάσσοντάς την σε σχέδια σκοτεινά.

Γιάπηδες κομμουνιστές;

Κι όμως είναι αληθινό! Σε δημοσκόπηση που διεξάγει το πόρταλ "Σοφοκλέους 10" μεταξύ των αναγνωστών του, με θέμα "τι σκοπεύετε να ψηφίσετε στις επόμενες εκλογές;", τα αποτελέσματα που προκύπτουν μέχρι και την Τρίτη, 21 Φεβρουάριος 2012 14:27
είναι τα εξής (επαναλαμβάνουμε, δεν είναι πλάκα!):

ΤΙ ΘΑ ΨΗΦΙΣΕΤΕ ΣΤΙΣ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ;

Το σωματείο των χαλυβουργών καταγγέλει την Χρυσή Αυγή

Ανακοίνωση του σωματείου

Στο μεταξύ, χτες, το ΔΣ του Σωματείου των εργαζόμενων στην «Ελληνική Χαλυβουργία» «Η Ενότητα» έβγαλε ανακοίνωση, με αφορμή νέες μεθοδεύσεις σε βάρος του απεργιακού αγώνα των χαλυβουργών, στις οποίες πρωτοστατεί και η «Χρυσή Αυγή». Η ανακοίνωση έχει ως εξής:
«Το ΔΣ του σωματείου των εργαζομένων της Ελληνικής Χαλυβουργίας καταγγέλλει την προσπάθεια της Χρυσής Αυγής και διάφορων άλλων ομάδων να προβοκάρουν, να συκοφαντήσουν και να αμαυρώσουν τον ηρωικό αγώνα μας.

Η Χρυσή Αυγή από την αρχή τάχθηκε ενάντια στον αγώνα μας, όπως και σε κάθε εργατικό λαϊκό αγώνα. Υπερασπίστηκε τον Μάνεση, λέγοντας πως η πρότασή του για απολύσεις και πεντάωρο ήταν λογική υπό τις δύσκολες συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί στην αγορά. Οτι κάθε επιχείρηση γι' αυτό υπάρχει, για να βγάζει κέρδος. Από την αρχή κατηγορούσε το σωματείο μας ως αδιάλλακτο και υποκινούμενο, ότι με τη στάση του οδηγεί το εργοστάσιο στο κλείσιμο, όπως έγινε με την ΠΙΡΕΛΙ και άλλα εργοστάσια, προσπάθησε να φέρει σε αντιπαράθεση τους συναδέλφους Χαλυβουργούς στο Βόλο με εμάς στον Ασπρόπυργο, λέγοντας ότι οι εργαζόμενοι του Ασπρόπυργου κάνουν απεργία, γιατί όταν απολυθούν έχουν εξασφαλίσει παχυλές αποζημιώσεις, σε αντίθεση με τους συναδέλφους τους στο Βόλο.Βλέποντας ότι αυτές οι αντιδραστικές θεωρίες δεν είχαν καμία απήχηση, ότι οι Χαλυβουργοί συνέχιζαν περήφανα τον αγώνα τους ενάντια στον Μάνεση και στην τάξη του συνολικά, ότι αυτός ο αγώνας είχε τη συμπαράσταση όλων των εργαζομένων εδώ και διεθνώς από τους εργάτες όλου του κόσμου και από τους μετανάστες που εργάζονται στη χώρα μας, αποφάσισαν να χτυπήσουν με άλλους, ύπουλους τρόπους τον αγώνα μας.

Το παραμυθάκι περί "κρίσης χρέους"

Από το cogito ergo sum

Σε τούτο το ιστολόγιο επιμένουμε, από την πρώτη στιγμή, να υποστηρίζουμε ότι η διεθνής καπιταλιστική κρίση, την οποία βιώνουμε, είναι κρίση προερχόμενη από υπερυσσώρευση κεφαλαίων και όχι κρίση χρέους, όπως διατείνονται "έγκυροι" μουμουεδοαναλυτές και ανεγκέφαλα παπαγαλάκια. Βέβαια, η επιμονή μας οφείλεται στην γνώση η οποία προέρχεται από τις εμπεριστατωμένες μαρξικές αναλύσεις και, συνεπώς, θα μπορούσε κάποιος να την αποδώσει σε κάποιο "κόλλημά" μας. Όμως, έρχεται το ίδιο το αστικό σύστημα να επιβεβαιώσει την ορθότητα των ισχυρισμών μας κι ας δούμε πώς.

Οι εκθέσεις τού ΟΟΣΑ διαπιστώνουν σαφώς την ύπαρξη αυξημένων ρίσκων και αβεβαιοτήτων στην ευρωζώνη, λόγω της αδυναμίας της πολιτικής διαχείρισης να δώσει λύσεις στην βύθιση των οικονομικών τής ευρωζώνης σε ύφεση. Παράλληλα, ο ΟΟΣΑ διαπιστώνει ότι η ύφεση εξαπλώνεται και στις θεωρούμενες ως μη ευάλωτες χώρες αλλά και ότι οι δημοσιονομικές αστοχίες δεν είναι η μόνη κινητήρια δύναμη στην εξάπλωση της κρίσης.

Για τα ζητήματα καθοδήγησης στο ΚΚΕ

Μια και μπήκε και ένα τέτοιο ζήτημα από τον Αντώνη, το επαναφέρουμε και εμείς. Ευχαριστούμε τον σχολιαστή  jorje7 του γλόμπινγκ που το έθεσε υπόψην μας.

Το κυρίως πρόβλημα και η απαιτητικότητα πρέπει να ανέβει στην καθοδήγηση της ΚΟΒ. Και για να ξεκαθαρίσω. Το πρόβλημα αρχίζει από την ΚΕ, τη βοήθεια στα παρακάτω όργανα, δεν αναφερόμαστε μόνο στα αχτιδικά αλλά, όπως και να το κάνουμε, η διαμόρφωση αυτού του καινούργιου οργάνου πρέπει να συνδυαστεί με τη βελτίωση της καθοδήγησης στην ΚΟΒ. Ούτως ώστε, η ΚΟΒ να μπορεί να βλέπει τη δουλειά της μέσα στο γενικό πλάνο, όχι τη δουλειά της μόνο.
Η δουλειά της ΚΟΒ πρέπει να είναι ενταγμένη στο γενικό προγραμματισμό, αλλά να είναι ενταγμένη με έναν τέτοιο τρόπο που να μην είναι ένα ξένο σώμα η γενική δουλειά ή να μην τη βάζει σε πολύ ειδικά καθήκοντα που τη δυσκολεύουν να κατανοήσει αυτό που λέμε τη στρατηγική μας. Ενα ζήτημα είναι αυτό. Δηλαδή απαιτητικότητα στη δουλειά. Δεν έχουμε περιθώρια. Η όποια βελτίωση υπάρχει στη δουλειά του Κόμματος, στις επεξεργασίες κ.λπ. πρέπει να εκφραστεί στην ΚΟΒ. Εκεί μετριέται και η δουλειά όλων μας των στελεχών. Και με αυτήν την έννοια, η ικανότητα του στελέχους δεν είναι μόνο το ίδιο να δρα σωστά. Βεβαίως, σημαντικό είναι αυτό. Αλλά κριτήριο για τη δουλειά όλων μας, ο καθένας ανάλογα με την ευθύνη που έχει σε όλη την ιεραρχία του Κόμματος, είναι το αν συμβάλλει στην κινητοποίηση των κομματικών δυνάμεων, στον προσανατολισμό τους και σε τελευταία ανάλυση στην ικανότητα καθοδήγησης μαζών.
Θα μου πείτε, δε λέω κάτι καινούργιο, όμως πολλές φορές στην καθοδηγητική μας δουλειά το ξεχνάμε. Και όταν λέμε στην καθοδήγηση μαζών, πρέπει να αποκτήσουμε μεγαλύτερη ικανότητα στην πειθώ, στην κινητοποίηση, στη συσπείρωση, βεβαίως στην κομματική οικοδόμηση στην εργατική τάξη και πριν από όλα στα εργοστάσια, στις επιχειρήσεις, εκεί που είναι μεγαλύτερος ο βαθμός συγκέντρωσης, χωρίς να σημαίνει ότι υποτιμάμε τα πιο μικρά, αλλά εκεί που εκφράζεται η βασική αντίθεση κεφάλαιο - εργασία, εκεί κρίνεται.

Με αφορμή την υποτιθέμενη επίδειξη αλληλεγγύης στους χαλυβουργούς από τους χρυσαυγίτες

Το κείμενο είναι απο τις "αντιγειτονιές", μπλογκ που "πρόσκειται" ιδεολογικά στο ΚΚΕ(μ-λ). Το αναδημοσιεύω παρά τις μεγάλες ιδεολογικές μας διαφορές, με την πεποίθηση πως όσο πιο γρήγορα πάρουν θέση απέναντι στην φασιστική προβοκάτσια, οι οργανώσεις-μπλογκ που συμμετέχουν στο κίνημα αλληλεγγύης, τόσο πιο αποτυχημένη θα είναι η ναζιστική προσπάθεια να σπάσει η αλληλεγγύη αυτή στο πιο κρίσιμο ίσως, σημείο του αγώνα. Γιατί οι φασίστες, την δουλειά τους έκαναν. Εάν όμως το προπαγανδιστικό βιντεάκι τους δεν είχε αναμεταδωθεί άμεσα απ΄όλα σχεδόν τα "κινηματικά" μπλογκ, σαν μία ευκαιρία να χτυπηθεί το ΚΚΕ (τόσο μακρυά βλέπουν και αυτοί...), καμμία αποτελεσματικότητα δεν θα είχε.

Με αφορμή την επίσκεψη της Χρυσής Αυγής στο εργοστάσιο της Ελληνικής Χαλυβουργίας έχουν ξεκινήσει μια σειρά δημοσιευμάτων και σχολίων στο διαδίκτυο που συγκλίνουν σε ένα πράγμα. Την απαξίωση των απεργών και του αγώνα τους, τη συκοφάντησή του. Φτάνουν κάποιοι στο σημείο να καλούν σε σταμάτημα του κινήματος αλληλεγγύης και να χαρακτηρίζουν τους χαλυβουργούς περίπου μικροαστούς βολεμένους που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι ο μισθουλάκος τους και τίποτα άλλο! Έτσι απλά για ανθρώπους που έπαιζαν τη ζωή τους κορώνα γράμματα, που στο όνομα της αξιοπρέπειάς τους δεν διστάζουν να ρισκάρουν το μέλλον τους επιλέγοντας την ενδεχόμενη ανεργία αλλά με ψηλά το κεφάλι και όχι με τον τρόπο που θέλουν τα αφεντικά. Κριτικές από ανθρώπους που μέχρι τώρα θεωρούσαν ότι η εργατική τάξη δεν υπάρχει και ότι η "άλλη κοινωνία" θα έρθει από φωτισμένους όλων των τάξεων!!! Κριτικές από ανθρώπους που δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι ακριβώς αυτό που θέλουν οι αστοί να περιορίσουν έως και να εξαφανίσουν είναι αυτό που αποκαλούν απαξιωτικά "μισθουλάκο".
Δεν θα επεκταθώ γιατί θα πω πολύ βαριές κουβέντες! 

Αντικομμουνισμός και "αντικκεδισμός"

Ατόφιος αντικομμουνισμός

Το ερώτημα (σχηματικά: δεν είναι άραγε διαφορετικό πράγμα ο "αντικομμουνισμός" από τον "αντικκεδισμό";) τέθηκε ρητά στο ιστολόγιο και είναι σημαντικό να συζητηθεί, όχι μόνο γιατί είναι ένα επαναλαμβανόμενο στο δημόσιο λόγο ερώτημα, αλλά και γιατί είναι δυνητικά κρίσιμο για την περίοδο που έρχεται.

Θεωρώ την ιστορική απάντηση σ' αυτό αφενός υποχρεωτικά μακροσκελέστατη και αφετέρου δυνητικά ικανή να οδηγήσει σε διχογνωμία, το ίδιο ή και περισσότερο από το ίδιο το ερώτημα. Για αυτό το λόγο, θα επιχειρήσω να δώσω μια λογική/φιλοσοφική απάντηση, χωρίς βέβαια να εξισώνω τη μία μεθοδολογική οδό με την άλλη.

Προφανώς, ανάμεσα στις αρνητικού χαρακτήρα έννοιες "αντικομμουνισμός" και "αντικκεδισμός" μεσολαβεί, στο καταφατικό επίπεδο, η σχέση μεταξύ άφθαρτης/απόλυτης Ιδέας (κομμουνισμός) και απτής, ιστορικά συγκυριακής και πεπερασμένης ενσάρκωσής της (Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας). Βρισκόμαστε, για να το πω σχηματικά, στο ίδιο πεδίο που βρίσκεται και ο Χέγκελ όταν διακρίνει μεταξύ του κράτους ως Ιδέας και του κράτους ως εμπειρικής πραγματικότητας. Εμείς βέβαια δεν θα διαπράξουμε το ιδεαλιστικό του σφάλμα, ανάγοντας την εμπειρική πραγματικότητα πίσω στον άφθαρτο και μεταφυσικό χαρακτήρα μιας Ιδέας.

Θα προτιμήσουμε να προτείνουμε τρεις απλές λογικές σχέσεις ανάμεσα στον "κομμουνισμό" ως έκφραση μιας ιδεολογίας που, ακριβώς επειδή δεν εδράζεται σε κάτι συγκεκριμένο, μπορεί να διατηρεί μια ιδεατότητα, και στο "ΚΚΕ" ως μια χωρικά και χρονικά πεπερασμένη κωδικοποίησή της. Σχηματικά, η σχέση του δεύτερου με την πρώτη μπορεί να έχει τις εξής λογικές μορφές:

Αλλοτρίωση και Μολότοφ (repeat)

Το κείμενο είχε ανέβει στο μπλογκ και στις 18 Οκτώβρη 2011. Θεωρώντας το (δυστυχώς) και πάλι επίκαιρο, με τις κουβέντες περί πρακτικών που έχουν ανοίξει μετά την διαδήλωση της Κυριακής, το δημοσιεύω και πάλι...

Το παρακάτω κείμενο το αλίευσα από το περιοδικό "Αρδην" (το τι μπορεί να διαβάσει ένας περιπτεράς όταν δεν έχει δουλειά, δεν μπορείτε να φανταστείτε). Παρά το ιδεολογικό χάσμα που με χωρίζει από τις απόψεις του εν λόγω έντυπου (και που σε καμία περίπτωση δεν υιοθετώ) το αναδημοσιεύω γιατί από μία τελείως διαφορετική οπτική από την δική μου, φτάνει σε κάποια οικεία  συμπεράσματα, πάνω στις ίδιες καταστάσεις. Ακόμη παρότι μπορεί να μην συμφωνώ 100% σε ό,τι λέει, νομίζω πως ανοίγει μία πολύ ενδιαφέρουσα οπτική του θέματος με το οποίο καταπιάνεται. [...]

Άρδην τ. 86 (Ιούνιος – Αύγουστος 2011)

Τώρα που φαίνονται τα πράγματα στην ελληνική κοινωνία να ζεσταίνονται περισσότερο, είναι χρήσιμο να κάνουμε μια προληπτική κουβέντα. Αλλά, νομίζουμε ότι αυτό το κείμενο δεν έχει ενδιαφέρον μόνο γι’ αυτό καθεαυτό που λέει ο τίτλος του. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι μεγαλύτερη σημασία έχει ο τρόπος συζήτησης του θέματος.

Ίσως εκείνο που πρόκειται να διακυβευθεί τον 21ο αιώνα να είναι ριζικά διαφορετικό απ’ αυτό που τελικά διακυβεύθηκε τους δύο προηγούμενους. Σ’ αυτή την περίπτωση, χρειαζόμαστε νέο πλαίσιο συζήτησης των θεμάτων και νέες έννοιες.
Στο κείμενο λοιπόν αυτό θα αναφερθούμε στις επιθετικές πρωτοβουλίες (μολότοφ, πετροπόλεμο, σιδερολοστούς κλπ.) ατόμων και ομάδων, που χρησιμοποιούν ως κάλυψή τους τις εκδηλώσεις κοινωνικής διαμαρτυρίας του πλήθους, όπως διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις και πορείες, και έχουν ως στόχο τοποθεσίες, σύμβολα και πρόσωπα της εξουσίας.

Δεν θα αναφερθούμε εδώ αναλυτικά, παρά μόνο όσο είναι αναγκαίο για το θέμα μας, στις επιθετικές πρωτοβουλίες και κινήσεις του πλήθους. Δεν θα αναφερθούμε επίσης σε επιθετικές πρωτοβουλίες που γίνονται μεμονωμένα και ανεξάρτητα από τις εκδηλώσεις κοινωνικής διαμαρτυρίας του πλήθους. Είναι φανερό ότι κάποιοι πάντα θα πιστεύουν ότι οι καταδρομικές και στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον τοπικών σημείων, συμβόλων και ανθρώπων της εξουσίας, μπορούν να έχουν θετικά πολιτικά και κοινωνικά αποτελέσματα στη μάχη εναντίον του καπιταλισμού. Δεν θα εξετάσουμε εδώ αυτό το θέμα. Θα κάνουμε όμως μια σημαντική παρατήρηση: Η στρατιωτική και βίαιη νοοτροπία δημιουργεί τη δική της οντότητα και επιζητά τη συνεχή και μάλιστα διευρυνόμενη αναπαραγωγή της. Δεν είναι τυχαίο ότι, ενώ πολλές τρομοκρατικές οργανώσεις ξεκινούν με δημοφιλία από πλευράς κοινωνίας, πάντα η διευρυνόμενη ισχύς της στρατιωτικής και βίαιης νοοτροπίας είναι ένας σημαντικός λόγος που τις οδηγεί σε μονομερείς αναλύσεις και σημαντικά στρατηγικά σφάλματα, που τελικά καταστρέφουν αυτή τη δημοφιλία.

Εγγυήσεις και από τα άλλα κόμματα ζητάει η ΕΕ!

Πανικός, με την θετική σημασία της λέξης, στα κόμματα της Βουλής που δεν συμμετέχουν στην κυβέρνηση της τρόϊκας, μετά την δήλωση της Κομισιόν, ότι θα ζητηθούν από όλα τα κόμματα και όχι μόνο από πασόκ και νδ έγγραφες εγγυήσεις για να εγκριθεί το νέο μπουκέτο στήριξης.

Ο λαϊκός ορθόδοξος ΟυουΟυουΟυου ανακοίνωσε ότι δεν υπογράφει με τίποτα, αλλά μπορεί και να υπογράψει, εξαρτάται που ανήκουν οι Βορίδης-Γεωργιάδης και τι ποσοστά δίνουν οι νέες δημοσκοπίσεις στο κόμμα.

Η Ντόρα έχει υπογράψει ήδη για κακό και για κακό εδώ και καιρό και θα στείλει την εγγύηση με δικά της έξοδα με κουρίερ.

Ο Φωτάκης ο Κουβέλης σκέφτεται να υπογράψει, αλλά όχι από πεποίθηση, αλλά μόνο από ευγένεια, πολύ ευγενής ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ βλέπετε.

Ντοκουμέντο! (γιατί πιστεύουμε ότι καλύτερος ραγιάς, είναι ο ενημερωμένος ραγιάς)

Η στήλη και το site μαζί είναι υπερήφανα που για πρώτη φορά δημοσιεύουν το κείμενο που απαίτησε  η Ευρωπαϊκή Ένωση,  από τους αρχηγούς των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση. Η στήλη και το site, είναι δυο φορές υπερήφανα, γιατί δημοσιεύουν το υπογεγραμμένο κείμενο, που απαίτησαν οι δανειστές μας. Και το κάνουμε αυτό γιατί πιστεύουμε ότι καλύτερος ραγιάς είναι ο ενημερωμένος ραγιάς. Ακολουθεί το πλήρες κείμενο:

3 κείμενα για την διαδήλωση της Κυριακής

Παραθέτουμε τρία πολύ ενδιαφέροντα κείμενα για την κυριακάτικη διαδήλωση, που προκάλεσαν και κάποιους αξιόλογους σχολιασμούς:

Κείμενο #1

Για κάποιους... πάντα θα φταίει το ΚΚΕ... (Οι εντυπώσεις μου από τη χτεσινή διαδήλωση και μια απάντηση)

Κυριακή απόγευμα. Ένα τραγούδι μου ‘ρχεται στα χείλη, συνέχεια από το πρωί. Ξεκινάμε οικογενειακώς με το αυτοκίνητο. Φτάνουμε στο σταθμό του μετρό «Δουκίσσης Πλακεντίας». Μπαίνω στο πάρκινγκ. Συνωστισμός. Κυριολεκτικά μόλις που χωρούσε να ελιχθεί το αυτοκίνητο για να βγούμε ξανά στο δρόμο. Το πρώτο σχόλιο δεν άργησε: «πολλά τα αυτοκίνητα, πολύς ο κόσμος».
Πηγαίνουν όλοι προς τη διαδήλωση; Βρίσκω θέση μακριά από το σταθμό, σ’ ένα στενό. Μπροστά μου παρκάρει ένα ακόμα αυτοκίνητο. Μια οικογένεια βγαίνει. Τους ρωτάμε αν πηγαίνουν στη διαδήλωση. «Εμείς πηγαίνουμε στο ΠΑΜΕ», μας απαντούν. «Ωραία, κι εμείς εκεί πηγαίνουμε».

Μπαίνουμε στο βαγόνι του μετρό. Ο κόσμος πολύς κι εδώ. Συζητήσεις για τα μέτρα και για την ψηφοφορία στη Βουλή. Αισιόδοξα λόγια, χαρούμενα πρόσωπα, κινήσεις στα σώματα που φανέρωναν αγωνία και μια αισιόδοξη ανυπομονησία. Η μικρή κόρη δεν άργησε –ως συνήθως- τις ερωτήσεις:  «μπαμπά γιατί πηγαίνουμε στη συγκέντρωση;» Είχαμε συζητήσει λίγο στο αυτοκίνητο, είπαμε κι άλλα στη διαδρομή με το μετρό. Της έκανε εντύπωση που τόσο πολύς κόσμος πήγαινε «εκεί που πηγαίνουμε κι εμείς».

Δεν θα έχουμε γάλα.............

Δεν θα χουμε γάλα λέει ο Παπάρας.

 Γιατί ρε μάγκα θα σταματήσουν οι 

αγελάδες να το κατεβάζουν;


Δεν θα έχουμε να φάμε!!.

 Θα έχει ψυχολογικά  το έδαφος και δεν θα φυτρώνουν οι πατάτες. Τα μαρούλια θα τα βλέπουμε αραιά και πού, .. σαν τα πεντοχίλιαρα, οι ελιές θα σταματήσουν να βγάζουν λάδι, τα πορτοκάλια στην Άρτα θα γίνουν κάτι σαν το γιοφύρι, και εκεί που τώρα τα αφήνουμε και σαπίζουν, αύριο θα κοιτάμε απορημένοι τις πορτοκαλιές, που θα βγάζουν κοροϊδευτικά τη γλώσσα τους.

Μικρές αλήθειες για το μνημόνιο

(ο τίτλος δικός μας, αναδημοσίευση από το Praxis)

Το νέο Μνημόνιο οδηγεί στην καταστροφή-Μόνη διέξοδος η αποδέσμευση από την ΕΕ

Kείμενο για την Ε.Ε που λάβαμε απο τον συγγραφέα. Τον ευχαριστούμε για την αποστολή.

Σταύρος Δ. Μαυρουδέας*

 

Το νέο Μνημόνιο, συνεχίζοντας το έργο του προηγούμενου, οδηγεί την χώρα στην καταστροφή. Οι κατεστημένες οικονομικές και πολιτικές ελιτ - δέσμιες της ανικανότητας τους, της άθλιας ιδιοτέλειας τους, των μυωπικών συμφερόντων και του στρουθοκαμηλισμού τους αλλά και των εξωτερικών δεσμεύσεων τους* *– το μόνο που κοιτούν είναι πως θα υποστούν αυτές την μικρότερη ζημία και ταυτόχρονα πως θα κοροϊδέψουν την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία (που στη ράχη της φορτώνεται όλη αυτή η λαίλαπα) έτσι ώστε να μην διασαλευθεί η κυριαρχία τους.

Είναι σαφές τόσο στους εγχώριους ιθύνοντες όσο και στους ξένους πάτρωνες τους ότι η Μνημονιακήστρατηγική είναι αδιέξοδη. Η τυπική αυτή στρατηγική του ΔΝΤ προβλέπει την άγρια λιτότητα των μισθοσυντήρητων («εσωτερική υποτίμηση») και την περιστολή των δημοσιονομικών δαπανών (όχι της μίζας και της διαπλοκής που καλά κρατεί αλλά των κοινωνικών δαπανών). Τα σχέδια-πατρον του ΔΝΤ έχουν άλλο ένα στοιχείο, την συναλλαγματική υποτίμηση (που κάνει λίγο ηπιότερη την «προσαρμογή»), και το οποίο λόγω του ευρώ δεν περιλαμβάνεται. Η στρατηγική αυτή έχει δύο επιπρόσθετα στοιχεία.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΜΠΟΡΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΘΗΝΑΣ -ανακοίνωση

Συνάδελφοι εμποροϋπάλληλοι
Ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας χαιρετίζει τους εκατοντάδες συναδέλφους που συμμετείχαν στην μεγαλειώδη διαδήλωση του ΠΑΜΕ στις 12-02-12 ενάντια στο μακέλεμα του λαού, και μαζί με τους χιλιάδες διαδηλωτές βροντοφώναξαν να φύγει τώρα η κυβέρνηση του εγκλήματος μαζί με την Τρόικα, να μην υπογραφεί κανένα μνημόνιο, καμιά νέα συμφωνία, να πληρώσει η πλουτοκρατία.

Ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας καταγγέλλει το κρατικό σχέδιο καταστολής και τρομοκράτησης του λαού. Την ώρα που τα κόμματα της πλουτοκρατίας και της Ευρωλυκοσυμμαχίας εκβίαζαν και απειλούσαν το λαό με χρεοκοπία, διάφοροι μηχανισμοί πυρπολούσαν κτίρια, και ΜΑΤ και κουκουλοφόροι δρούσαν συντονισμένα ενάντια στις μεγαλειώδεις λαϊκές διαδηλώσεις για να τις διαλύσουν.

Με ετοιμότητα και θάρρος να ορθώσουμε το ανάστημά μας απέναντι στην κρατική βία και καταστολή που θα ενταθεί, με στόχο τα βόλια του να χτυπήσουν το λαό και τις δημοκρατικές ελευθερίες. Τα προχθεσινά απαράδεκτα επεισόδια είναι μέρος της κρατικής προβοκάτσιας για να κτυπηθεί το εργατικό λαϊκό κίνημα, να συκοφαντηθεί ο αγώνας της ρήξης και της ανατροπής με την αξιοποίηση των κουκουλοφόρων, των λεγόμενων αντιεξουσιαστών, των ακροδεξιών συμμοριών , των χούλιγκαν. Ήδη εμείς οι εργαζόμενοι χάνουμε την δουλειά μας, περνάμε στην ανεργία, καθώς επιχειρηματίες αναγγέλλουν ότι ίσως δεν ανοίξουν ξανά τα μαγαζιά τους.

Ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας προχωρεί σε παρέμβαση στον υπουργό εργασίας όπως και στην διοίκηση του ΟΑΕΔ ώστε κανένας συνάδελφος να μην χάσει την δουλειά του , να μην μείνει απλήρωτος και ανασφάλιστος για το χρονικό διάστημα που θα χρειαστεί να αποκατασταθεί η λειτουργία των καταστημάτων , που έκαψαν και κατέστρεψαν οι προβοκάτορες.

Συνάδελφοι εμποροϋπάλληλοι να οργανώσουμε την πάλη μας σε κάθε τόπο δουλειάς, με σωματειακές επιτροπές και επιτροπές αγώνα μαζί με το κλαδικό μας σωματείο, να επαγρυπνούμε και να είμαστε σε ετοιμότητα για να εμποδίσουμε οποιαδήποτε απόπειρα λήψης αυταρχικών μέτρων. Με την οργάνωσή μας και την συλλογική μας δράση να ακυρώσουμε κάθε προσπάθεια και κάθε μορφή προβοκάτσιας, να διεκδικήσουμε σαρωτικές αλλαγές για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας.

 Από το μπλογκ του σύλλογου εμποροϋπάλληλων

Για «κρυφές» σελίδες του μνημονίου και ιδεολογική τρομοκρατία μίλησε η Αλ.Παπαρήγα

Τα επεισόδια ήταν «εντός σχεδιασμού»

Στις σελίδες του μνημονίου που «δεν φαίνονται» όπως είπε χαρακτηριστικά αναφέρθηκε η γ.γ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα.

Όπως εξήγησε αναφερόμενη στα κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση δεν υπέγραψαν μόνο ένα μνημόνιο που οδηγεί τους πολίτες στην εξαθλίωση και την χώρα στην χρεοκοπία, αλλά και συμφωνία για μισθούς πείνας και απαγόρευση των απεργιών-διαδηλώσεων και μετατροπής του Συντάγματος σε «υγειονομική ζώνη».

Η κυρία Παπαρήγα υποστήριξε ότι ακριβώς επειδή η προσέλευση του κόσμου ήταν αθρόα στην διαδήλωση τα εκτεταμένα επεισόδια ήταν «εντός σχεδιασμού».

«Ενημέρωση»… σε δραματικό ενεστώτα!!!

Δια χειρός Αλιθέρση

Ανελέητος ο βομβαρδισμός των «Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης». Η έντασή του εντείνεται όλο και περισσότερο όσο πλησιάζει η ώρα, για να γίνει… «νόμος του κράτους» το ξεπούλημά του!!!

Όσο πλησιάζει η ώρα, που με αγωνία οι «μεγάλοι» περιμένουν, να πεταχτούν και «δια νόμου» άνεργοι, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι στο λάκκο των λεόντων!

Όσο πλησιάζει η ώρα, οι πολιτικοί τους… υπάλληλοι-βουλευτές να μας γυρίσουν εκατό χρόνια πίσω!

«… Μέτρα διάσωσης»!!!

Έτσι αποκαλούν την επερχομένη καθολική πείνα, δυστυχία, και εξαθλίωση!

Έτσι αποκαλούν το κουρέλιασμα των ονείρων των νέων μας!

Έτσι αποκαλούν το ξεπούλημα της ίδιας μας της πατρίδας!

Έτσι αποκαλούν τα χρήματα που θα εισπράξουν οι τραπεζίτες!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΙΦΩΝΙΟΣ Ηρθε η ώρα να ξεσηκωθούμε!

Ίσως η πιο συγκλονιστική ομιλία που άκουσα ποτέ σε απεργιακή συγκέντρωση!
Έλπιζα να υπάρχει ολόκληρη στον "Ρ", αλλά ακόμη τα αποσπάσματα, αξίζουν τον κόπο της αναπαραγωγής, και της ανάγνωσης τους. Ακολουθεί βίντεο από την συγκέντρωση της 9ης και την απεργία της 10ης Φλεβάρη, όπως ανέβηκε στο κανάλι του ΠΑΜΕ στο you tube.

Εκτενή αποσπάσματα από την κεντρική ομιλία στη χτεσινή απεργιακή συγκέντρωση της Αθήνας

Γιώργος Σιφωνιός

Ο Γιώργος Σιφωνιός, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων της «Ελληνικής Χαλυβουργίας», από το βήμα της απεργιακής συγκέντρωσης στην Ομόνοια, ανάμεσα στα άλλα τόνισε:
«Οσοι μέχρι τώρα νόμιζαν ότι το κάλεσμά μας, "να γίνει όλη η Ελλάδα μια χαλυβουργία" ήταν υπερβολικό, τυχοδιωκτικό, πρέπει να το ξανασκεφτούνε. Τώρα, μπορούν να καταλάβουν ότι αυτό αποτελεί τη μόνη σωστή επιλογή, ρεαλιστική διέξοδο. Είναι μονόδρομος για όλους τους εργάτες. Η άλλη επιλογή είναι το γονάτισμα, η προδοσία της ζωής και του μέλλοντος των παιδιών μας. Είναι ο δρόμος που οδηγεί στην κόλαση. Δεν έχει και τόση σημασία αν θα πας γρήγορα ή αργά. Πολλές φορές ο αργός θάνατος είναι πιο οδυνηρός».

Δε βγαίνει τίποτα με το περίμενε, το φόβο, το σιχτίρισμα

«Εμείς θα προσπαθήσουμε να εκπληρώσουμε το καθήκον μας, να ανταποκριθούμε στην ευθύνη που μας αναλογεί. Θα κρατήσουμε τη σπίθα του αγώνα αναμμένη, ιδιαίτερα τώρα που ωριμάζει η κατάσταση να ανάψουν παντού φωτιές. Εχουμε υποχρέωση γι' αυτό απέναντι στον εαυτό μας, στην τάξη μας και στην αλληλεγγύη που δεχτήκαμε και δεχόμαστε απ' όλη την εργατική τάξη.

Καλλιτέχνες γίνετε χρήσιμοι!

Χωρίς σχόλια...

Aπό το my crazy creations

Και με την βούλα «νεοφιλελεύθερο» το μόρφωμα του Κουβέλη (μεταγραφές Μπίστη-Σωμερίτη κ.α.)

Και ενώ βρισκόμαστε σε αγωνιστικό αναβρασμό, με τα όπλα επ’όμου από την συγκέντρωση του πεδίου (του Άρεως), και σε κατάσταση πλήρους εγρήγορσης εν όψη της 48ωρης γενικής απεργίας, έπεσε σαν κεραυνός στα κεφάλια μας η είδηση που μας συγκλόνισε σαν την λυγαριά στο τσουνάμι...
Ολόκληρη σειρά νεοφιλελεύθερων αμερικανοτσολιάδων από το ΠΑΣΟΚ προσχωρεί στο μόρφωμα, [που σαν να μην έφταναν όλα τα υπόλοιπα, αποφάσισε να λερώσει και το κόκκινο χρώμα, προσθέτοντας το στο λογότυπο (sic) του.]
Ακολουθεί ρεπορτάζ. Διαβάστε το και ξεκουραστείτε γιατί ... «έχουμε αγώνες αύριο» που έλεγε και η διαφήμηση του «ΠΡΟ-ΠΟ». (οι προσθήκες μας, παρένθετες με κόκκινο)

«Αποφασίσαμε στις ερχόμενες εκλογές να στηρίξουμε τη Δημοκρατική Αριστερά, προσδοκώντας ότι θα συμβάλει στη δημιουργία μιας μεγάλης προοδευτικής πλειοψηφίας, ικανής να αναλάβει τις τύχες της χώρας μας και να την οδηγήσει και πάλι στο δρόμο της προόδου και της ανάπτυξης», αναφέρει η δήλωση στήριξης.
Τη δήλωση υπογράφουν οι: Παύλος Αθανασόπουλος, Νίκος Αργυριάδης, Σωτήρης Βαλντέν, Σπύρος Βάρελης, Στέφανος Διαμαντής, Κλειώ Ευαγγελάκου, Μιχάλης Κυριακίδης, Λέλα Κωστούλα, Γιάννης Μεϊμάρογλου, Νίκος Μπίστης, Παναγιώτης Παναγιώτου, Γιώργος Πιτουρόπουλος, Ριχάρδος Σωμερίτης, Μάνος Τρανταλίδης, Ηλίας Φιλιππόπουλος και Νίκος Χιωτάκης. (για κάποιους βλέπε και εδώ)

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ ζητούν 48ωρη πανεργατική απεργία και κλιμάκωση.

Δημοκρατική Αγωνιστική Συνεργασία(Δ.Α.Σ.)

Προς:  την Εκτελεστική Επιτροπή της ΓΣΕΕ

Οι ώρες είναι κρίσιμες. Είναι όμως και η ώρα να ακουστεί η φωνή των εργατών και των οικογενειών τους.

Ξεσηκωμός παντού, σε κάθε εργοστάσιο και επιχείρηση σε κάθε τόπο δουλειάς κλάδο τον κλάδο. Είναι ώρα ευθύνης και μάχης.

Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – Ν.Δ. – ΛΑΟΣ σε συνεργασία με την τρόικα, ικανοποιώντας τις όλο και αυξανόμενες απαιτήσεις και ανάγκες του κεφαλαίου, γενικεύει και κλιμακώνει τον καθολικό πόλεμο που έχει εξαπολύσει ενάντια στις εργατικές οικογένειες, στα πλατιά λαϊκά στρώματα για να τσακίσει ό,τι εργατικό δικαίωμα απέμεινε.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΓΕΝΙΚΟ ΞΕΣΗΚΩΜΟ από το ΠΑΜΕ

Όλοι στο δρόμο να ματαιώσουμε το έγκλημα!

Οι ώρες είναι κρίσιμες. Είναι όμως και η ώρα να ακουστεί η φωνή των εργατών και των οικογενειών τους. Οι καλοταϊσμένοι παπαγάλοι μίλησαν αρκετά.

Ξεσηκωμός παντού, σε κάθε εργοστάσιο και επιχείρηση σε κάθε τόπο δουλειάς κλάδο τον κλάδο. Είναι ώρα ευθύνης και μάχης.

Εργάτες και εργάτριες, άνεργοι, εργαζόμενε λαέ, νέοι και νέες.

Αποφασίστε απεργία, οργανώστε συλλαλητήρια, καταλήψεις, σηκώστε στο πόδι τις λαϊκές γειτονιές.

Η μαύρη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ με τον αρχιτραπεζίτη πρωθυπουργό, η τρόικα και η ΕΕ, αποφάσισαν την χρεοκοπία του λαού. Καταδικάζουν εμάς και κυρίως τα παιδιά μας να δουλεύουν και να ζουν εφ όρου ζωής με 400 ευρώ. Για να σώσουν τα κέρδη μιας χούφτας κηφήνων που ζουν από τον ιδρώτα μας, καταργούν όλα τα δικαιώματα που μας παρέδωσαν οι προηγούμενες γενιές με αμέτρητες θυσίες και αίμα.

Αν παραδοθούμε θα δουλεύουμε όλη μέρα με μισθό χαρτζιλίκι, χωρίς ασφάλιση για εμάς και τα παιδιά μας. Οι γέροντες θα φυτοζωούν με συντάξεις πείνας. Δεν θα αφήσουν τίποτα όρθιο ούτε από τα επιδόματα ανεργίας που παίρνει μικρό μέρος των ανέργων. Νομοθετούν ένα εφιαλτικό μέλλον για τις σημερινές και τις επόμενες γενιές.

Μην ακούτε τα ψέματα των βιομηχάνων, των κομμάτων του κεφαλαίου και των ανθρώπων τους. Αυτοί πληρώνονται καλά για τη βρώμικη δουλειά τους. Αυτοί δε θα πεινάσουν, ούτε θα δουλεύουν για ψίχουλα.

Spiegel: Ας τελειώνει η φαρσοκωμωδία με την Ελλάδα

"Είναι ώρα να τελειώνει αυτή η φαρσοκωμωδία" υποστηρίζει ο αρθρογράφος του Spiegel, Στέφαν Κάιζερ, αναφερόμενος στην επιχείρηση διάσωσης της Ελλάδας από τους εταίρους και το ΔΝΤ, "βλέποντας" ως μόνη λογική και "τίμια" εξέλιξη τη χρεοκοπία.

"Εδώ και δύο χρόνια η Ελλάδα διαπραγματεύεται με την Ευρώπη και το ΔΝΤ για τη λεγόμενη διάσωσή της. Συμφωνήθηκαν μέτρα λιτότητας, βοήθεια δόθηκε και οι ιδιώτες πιστωτές συμφώνησαν να υποστούν εθελοντικά απώλειες στα ομόλογά τους", λέει ο συντάκτης του άρθρου.


Και προσθέτει: "Παρόλα αυτά σήμερα η Ελλάδα είναι σε ακόμη χειρότερη κατάσταση από ό,τι ήταν στην αρχή. Η οικονομία συρρικνώνεται, το χρέος διογκώνεται και οι ελληνικές τράπεζες έχουν αποκοπεί από τις αγορές κεφαλαίου. Δεν υπάρχει η μικρότερη ένδειξη πως η κατάσταση βελτιώνεται. Κάτι πήγε εξαιρετικά στραβά με αυτή τη διάσωση".

"Κανείς εκ των πρωταγωνιστών δεν φαίνεται να καταλαβαίνει τι γίνεται", υποστηρίζει και σημειώνει ότι συνεχίζουν τις διαπραγματεύσεις ως όλα να έβαιναν καλώς, βάζοντας ξανά και ξανά τελεσίγραφα που παραβιάζονται επίσης επανειλημμένως.

"Με επιμονή αρνούνται να παραδεχτούν ότι αυτές οι διαπραγματεύσεις πλησιάζουν τον παραλογισμό. Θα ήταν πολύ καλύτερα αν τελειώναμε αυτή τη φάρσα", σημειώνει.

Η «εθνική αυτοκριτική» ως ιδεολογικός μηχανισμός

ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗ*

Η κρίση έχει πλέον το δικό της γραμματειακό είδος. Εννοώ εκείνο το είδος σχολίου που ηδονίζεται στο να απογυμνώνει και να μαστιγώνει τον κακό ελληνικό χαρακτήρα ως το πρώτο κινούν αίτιο των σημερινών κοινωνικών δεινών. Με αυτή την έννοια και ο λόγος του αντιπροέδρου της κυβέρνησης δεν είναι και τόσο ορφανός όσο πιστεύεται: μπορεί και να είναι η πιο προωθημένη στην ωμότητά της εκδοχή της συναφούς γραμματείας στην οποία δοκιμάζονται πολλοί λογοτέχνες και καλλιτέχνες, ιδιαίτερα όταν καλούνται να μιλήσουν για την κρίση ή, πιο απλά, να αποτιμήσουν το χρόνο που έφυγε.
Η στρατηγική των κυβερνώντων, η καθολική επικράτηση ενός κλίματος συλλογικής ενοχής και παραλυτικής ανασφάλειας, βρίσκει πλέον το ελεγειακό και στοχαστικό της συμπλήρωμα. Η πόζα της περίσκεψης και της περισπούδαστης αναθεώρησης συνδυάζεται με την αυθαίρετη χρήση του πρώτου πληθυντικού προσώπου. Βεβαίως το «όλοι τα φάγαμε» ηχεί μάλλον χυδαίο, ακόμα και για φιλοκυβερνητικούς δημόσιους γραφιάδες. Υπάρχουν όμως πολλά λογικά ισοδύναμα της ίδιας ομοταξίας φράσεων στιγματισμού. Για παράδειγμα, ένας συμπαθέστατος τραγουδοποιός, ο Φοίβος Δεληβοριάς, ανακαλύπτει ότι στις ρίζες του προβλήματος είναι η γνωστή «τεμπελιά των Ελλήνων». Όλοι υπήρξαμε τεμπέληδες, ανοργάνωτοι, βολεμένοι κλπ. Άβυσσος πρωτοτυπίας. Συγγραφείς από τη γενιά των τριαντάρηδων ισχυρίζονται ότι η κρίση είναι περισσότερο μια λέξη που σπέρνει κατάθλιψη και οργή παρά μια πραγματικότητα. Άλλοι επανέρχονται μονότονα στο θέμα του ψεύδους που επιτέλους τελειώνει και στις λυτρωτικές, σε τελική ανάλυση, συνέπειες της οικονομικής κρίσης. Ποτέ βέβαια δεν αναρωτιούνται ποιους ακριβώς αφορά η λύτρωση και πώς επέρχεται η σωτηρία των ψυχών στη νέα εργασιακή ζούγκλα. Ίσως με βαθιές εισπνοές και χαλάρωση (ποιος ξέρει;).

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΜΠΟΡΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΘΗΝΑΣ- ΟΛΟΙ 07/02/12 ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ 11πμ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

 
Κυβέρνηση, τρόικα και τα κόμματα της πλουτοκρατίας ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, και ΛΑΟΣ περνούν βαριές αλυσίδες στην εργατική τάξη, στο λαό, για να σώσουν τα κέρδη κα τα προνόμια των μονοπωλίων. Τα αρπάζουν όλα και καταδικάζουν το λαό σε μακροχρόνια φτώχεια και εξαθλίωση. Μετατρέπουν το μισθό σε χαρτζιλίκι, τις συντάξεις σε επίδομα φτωχοκομείου. Γαβγίζουν με την απειλή της χρεοκοπίας γιατί φοβούνται τη δύναμή μας.

Το ΠΑΜΕ καλεί την εργατική τάξη να μπει μπροστά στον αγώνα με όλες τις δυνάμεις της. Αυτή την ώρα μια επιλογή έχουμε: ή τις αλυσίδες ή τα όπλα του αγώνα.
Ξεσηκωμός, οργάνωση σε κάθε εργοστάσιο και τόπο δουλειάς.
Ενότητα κι αγώνας για:

• να φύγει τώρα η κυβέρνηση του εγκλήματος μαζί με την τρόικα.
• να μην υπογραφεί κανένα νέο μνημόνιο, καμία νέα συμφωνία.
• να πληρώσει η πλουτοκρατία.

Για την υπαγωγή τής «Τυποεκδοτικής» στο άρθρο 99: Στα Σάλωνα σφάζουν αρνιά και στο Χρυσό κριάρια, κι από σαμπάνιες γαλλικές, ντουζίνες τα μπουκάλια; Όχι ακριβώς.

Το κείμενο το βρήκαμε στο left g700. Παρά τις πολιτικές διαφορές με το εν λόγω ιστολόγιο, όσο και κάποιες διαφωνίες ακόμη και με την συγκεκριμένη ανάρτηση, την αναδημοσιεύουμε ως έχει, μια και την θεωρούμε τόσο μία έντιμη προσπάθεια κριτικής, όσο και μία καλή βάση παραπέρα κουβέντας...

Τον είχαμε προαναγγείλει τον τίτλο και δεν γινόταν για λειτουργικούς κυρίως λόγους να τον πάρουμε πίσω. Ωστόσο, τον αλλάξαμε λίγο. Γιατί πρέπει να παραδεχθούμε ότι ο κουρνιαχτός που σηκώθηκε μετά την αίτηση υπαγωγής τής «Τυποεκδοτικής» στο άρθρο 99 δεν ήταν ο αναμενόμενος και ο αντίστοιχος με το γεγονός. Πάντως, το ζήτημα συζητήθηκε κι έτσι δόθηκε η ευκαιρία για καγχασμούς και πανηγυρισμούς. Ακόμα, δόθηκε η ευκαιρία σε διάφορους ‘‘καλοθελητές’’ να χύσουν το δηλητήριό τους, σε κάποιους ‘‘κροκόδειλους’’ να χύσουν τα δάκρυά τους, αλλά και σε άλλους καλόπιστους μεν, πλην όμως ‘‘εγκυκλοπαιδικά’’ ενημερωμένους και επιφανειακά σκεπτόμενους, να εκδηλώσουν την άγνοια που τους δέρνει. Να σημειωθεί κι ένα άλλο που έχει τη σημασία του: διαφάνηκε για μια ακόμα φορά, έστω και σε μικρότερο βαθμό, η ‘‘αυτοκρατορική’’ και αλαζονική νοοτροπία που διακατέχει πολλούς οπαδούς τού ΚΚΕ, σύμφωνα με την οποία «ουδείς δικαιούται να κουνάει το δάχτυλο στο Κόμμα». Τέλος, ανάμεσα στα όσα αυθαίρετα ή και κακόπιστα συμπεράσματα και συλλογισμούς είχαμε την ευκαιρία να δούμε εμείς, δεν έλειψε και ένα κρούσμα καραμπινάτης συκοφαντικής και χονδροειδούς διαστρέβλωσης των θέσεων του ΚΚΕ.

Για όλους αυτούς τους λόγους, αλλά και εξ αιτίας τών γεγονότων που τρέχουν και μας οδηγούν κατ’ ευθείαν πάνω στον τοίχο τής νέας δανειακής σύμβασης, η ιστορία τής «Τυποεκδοτικής» ήδη έχει ξεθωριάσει. Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθεί να αξίζει έναν κάποιο σχολιασμό από τη μεριά μας, που θα είναι όμως, για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, σύντομος και επικεντρωμένος στα κύρια και ουσιώδη.

(Μνημονιακή) Ελλάς, το Μεγαλείον σου Βασίλεμα δεν Έχει!

Εδώ και καμιά δεκαπενταριά μέρες παρακολουθούμε(-ήσαμε) μια νεκρανάσταση του ελληνικού χρηματιστηρίου. Τι έχει συμβεί;

Ο διεθνής επενδυτικός και «αποτιμητικός» οργανισμός “Blackrock” είχε αρχικά αποτιμήσει τις επισφάλειες των ελληνικών τραπεζών (λόγω κουρέματος κ.λπ.) στα 17 δις Ευρώ, τα οποία θα έπρεπε να καλύψουν οι μεγαλομέτοχοι αν επιθυμούσαν να κρατήσουν τον έλεγχο των τραπεζών. Αυτοί φυσικά δε μπορούν και δε θέλουν να βάλουν το χέρι τόσο βαθειά στην τσέπη, οπότε το φάσμα της κρατικοποίησης πλανιόταν πάνω από τις ελληνικές τράπεζες. Σαν αποτέλεσμα, το ελληνικό χρηματιστήριο βρέθηκε να κατρακυλάει…

Και όμως! Ω του θαύματος, εδώ και δυο βδομάδες το Χρηματιστήριο ανέκαμψε! ΑΦΟΥ ανέκαμψε (π.χ. η Alpha Bank είχε ανέβει 27%) και κάποιοι μιλημένοι έβγαλαν το μνημονιακό τους χαρτζιλίκι, η Blackrock ανακοίνωσε ότι τελικά έγινε … θαύμα! Κατόπιν νεωτέρας και επιμελεστέρας καταμετρήσεως βρέθηκε ότι οι επισφάλειες δεν ήταν 17 δις, αλλά μόνο 5 δις! Και όχι μόνον αυτό, αλλά ο Ευ. Βενιζέλος του Λ. Παπαδήμου ανακοίνωσε ότι το ελληνικό μνημονιακό δημόσιο  «από κει που μιλούσαν για κοινές μετοχές για όσα δισεκατομμύρια χρειαστεί να βάλει το κράτος, θα πάρει ως αντάλλαγμα κοινές μεν μετοχές, ΑΝΕΥ ΨΗΦΟΥ όμως. Έτσι πήγε η καρδιά των μεγαλομετόχων-αφεντικών των τραπεζών στη θέση της.» (βλ. http://www.badmoney.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=13086%3A--17----blackrock---5--&catid=44%3A2011-05-17-12-53-26&Itemid=71&ref=nf).

Αλλά όπως ο Χριστός δεν περιορίστηκε σε ένα θαύμα, έτσι και η Ελλάς, χώρα των θαυμάτων, δεν μπορούσε να μείνει στάσιμη στο ένα θαύμα, έστω και για δεκαπέντε μόνο μέρες.

Ο Ελληνας ήρωας των εργατών της Αμερικής. Στη δημοσιότητα νέα στοιχεία για τον Λούη Τίκα

Απρίλιος 1914. Ιδιωτική φρουρά των ανθρακωρυχείων και μέλη
 της εθνοφυλακής έχουν τοποθετήσει τα πολυβόλα και σκοπεύουν
τον καταυλισμό των απεργών

Από τον οικοδόμο

Περίπου δυο βδομάδες πριν το ιστολόγιο παρουσίασε ένα μικρό αφιέρωμα στον Έλληναπρωτεργάτη της εξέγερσης των εργατών στα ορυχεία του Κολοράντο των ΗΠΑ το 1914, που έμεινε στην Ιστορία σαν η  «Σφαγή του Λάντλοου». Σήμερα η  ιστορία αυτή έρχεται εκ νέου στο φως από τον ανιψιό του Λούη Τίκα, Γιώργο Σταυρουλάκη, που συμπτωματικά έμαθε λεπτομέρειες για τα γεγονότα της εποχής και ύστερα από εντατική έρευνα κατέγραψε
την ιστορία του προγόνου του σε ένα βιβλίο με τίτλο «Λούης Τίκας: Ο ήρωας της ξενιτιάς». Πριν από λίγο καιρό ο κ. Σταυρουλάκης ταξίδεψε στην Αμερική, έφτασε στη μακρινή πόλη Τρινιτάν στο Κολοράντο, όπου διαπίστωσε ότι ο πρόγονός του αποτελεί σημείο αναφοράς.

Γράφει ο  Γιώργος Αποστολίδης στο ethnos.gr:

Ενα «κανονικό» γκάλοπ! Στο +50% ο δικομματισμός, 3ο με ...17% το ΚΚΕ! (Γενάρης 2012)

Γράφημα1 (χωρίς αναγωγή-κλικ για μεγέθυνση)

Όλοι γνωρίζουμε πως υπάρχουν γκάλοπ καταγραφής, και γκάλοπ διαμόρφωσης της κοινής γνώμης (η πιθηκίσια καταγωγή μας, μας κάνει ιδιαίτερα μιμητικά πλάσματα).
Βλέποντας τον τελευταίο καιρό διάφορες δημοσκοπήσεις, θα ομολογήσω πως είχα εκπλαγεί από τα εξωπραγματικά που έβλεπα:
-Κάτω από 10% το ...ΠΑΣΟΚ;!
-2ο κόμμα ο ...Κουβέλης;!
-Πάνω από 10% ο ...Τσίπρας;!
-Το ΚΚΕ ... σχεδόν στάσιμο (από τις τελευταίες δημοτικές);!
-Ο Καρατζαφύρερ σχεδόν στα ...ίδια;!
-Η Χρυσή Αυγή στην βουλή;!
Για να πω την αλήθεια, κάπως εξωφρενικά μου ακούγονταν όλα αυτά. Έλεγα θα είμαι εγώ μάλλον, ο μαλάκας που δεν μπορώ να δικαιολογήσω τέτοιες μεταβολές, με τα όσα βλέπω και ακούω γύρω μου.
 Ευτυχώς για την λογική και τα νεύρα μου, έπεσε στην αντίληψη μου και μία «κανονική» δημοσκόπηση. Από αυτές δηλαδή που παραγγέλνουν τα κόμματα για εσωτερική τους χρήση και πληροφόρηση και όχι για προπαγάνδα.
Και ω! ...του θαύματος!
Ξαφνικά όλα έγιναν λογικά και εύκολα εξηγήσιμα.
-Η ΝΔ με μικρές απώλειες είναι πρώτη, αλλά κυβέρνηση δεν κάνει που να χτυπιέται κάτω (ούτε με τον Καρατζαφύρερ βγαίνουν τα «κουκιά»)
-Το ΠΑΣΟΚ έχει μεγάλη (και αναμενόμενη) πτώση, αλλά κάτω από το 20%, δεν πέφτει η ΠΑΣΟΚάρα με τίποτα. Είναι πολύ βαθιές οι ρίζες της ξεφτίλας στην Ελληνική κοινωνία. Οι μισοί περίπου ΠΑΣΟΚοι εξακολουθούν να ελπίζουν. Ένα ρουσφετάκι, έναν διορισμό, μια καλύτερη μετάθεση για το παιδί στον στρατό, ...κάτι βρε αδερφέ.
-Το ΚΚΕ δείχνει να κεφαλαιοποιεί και εκλογικά την αγωνιστική του στάση, καθώς πλησιάζει στο 17%! Που είσαι ρε Χαρίλαε να το δεις το σύνθημα του ’81 να παίρνει σάρκα και οστά....
-Ο ΣΥΝ δείχνει να διπλασιάζει σχεδόν (9%), και αυτός τα ποσοστά του, και βγαίνει αρκετά ωφελημένος από τις ανακατατάξεις στον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας. Το παιχνίδι του Τσίπρα με το «λαϊκό ΠΑΣΟΚ» δείχνει να πιάνει.