Καλωσήλθατε στον Fadomduck2

To παρόν ιστολόγιο αποτελεί φυσική συνέχεια του Fadomduck στο οποίο θα βρείτε συλλογές κειμένων, παραπομπές σε ηλεκτρονικές διευθήνσεις με πολιτικά βιβλία και μουσική, καθώς και μια αρκετά μεγάλη συλλογή με αφίσσες από την Σοβιετική Ενωση (μέχρι και το 1956). Αρχείο με τα άρθρα του Fadomduck #1 θα βρείτε εδώ. O Fadomduck2 όπως και ο προκάτοχος του δηλώνει πως αν και ντρέπεται να κρύψει τις συμπάθειες του, δεν εκπροσωπεί καμμία συλλoγικότητα, παρά μόνο τον εαυτό του. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο alepotrypa200@gmail.com

Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2011

3 αποκαταστάσεις και μπόλικο θράσος#1



Μαθαίνουμε από τον «Ριζοσπάστη» πως  το ΚΚΕ  υλοποιώντας τις αποφάσεις της πανελλαδικής συνδιάσκεψης της 16ης /7/2011, προχωράει σε δημόσιες εκδηλώσεις για τις κομματικές αποκαταστάσεις Ν.Ζαχαριάδη, Ν.Βαβούδη, και την πολιτική αποκατάσταση του Θ.Κλάρα (Αρη Βελουχιώτη).
Καιρός του ήτανε λοιπόν, και μπράβο στο κόμμα που έστω και με καθυστέρηση αποφάσισε επιτέλους να κάνει το αυτονόητο, και να επανεντάξει στην κομματική εξιστόρηση τρεις αγωνιστές – πραγματικά υποδείγματα για κάθε κομμουνιστή- κάθε αγωνιστή που σέβεται τον εαυτό του, στην θέση που τους πρέπει.
Πολλά έχουν γραφτεί τόσο από τον αστικό (βλ.  Το Βήμα) όσο και τον οπορτουνιστικό τύπο (βλ. «Αυγή»)σε σχέση με αυτές. Αυτά έχουν σχέση με το «θράσος» του τίτλου, αλλά σε σχέση με αυτό θα επανέλθουμε στην συνέχεια.

Εκδήλωση του ΚΚΕ για την παρουσίαση της Απόφασης για την αποκατάσταση του Νίκου Ζαχαριάδη (Κυριακή 2/10)

Αναδημοσίευση από Erodotos
(μόνη παρέμβαση του fadomduck2 η απάλειψη της λέξης "αυτοκτόνησε" σαν εξήγηση της αιτίας θανάτου. Το μπλογκ θεωρεί πως αυτό στην καλύτερη περίπτωση, μένει να αποδειχτεί)
Νίκος Ζαχαριάδης, Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ (1931-1956)

Στα πλαίσια της Απόφασης της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης (16 Ιούλη 2011), σχετικά με τις αποκαταστάσεις του Νίκου Ζαχαριάδη, του Νίκου Βαβούδη και την πολιτική αποκατάσταση του Αρη Βελουχιώτη, το ΚΚΕ διοργανώνει μια σειρά εκδηλώσεις.
Η πρώτη θα πραγματοποιηθεί αυτή την Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2011, στις 11.30 το πρωί, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, για το Νίκο Ζαχαριάδη (Γενικό Γραμματέα του ΚΚΕ, 1931-1956).
Θα μιλήσει η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα. Ακόμα, το πρόγραμμα της εκδήλωσης περιλαμβάνει ανάγνωση κειμένων του Νίκου Ζαχαριάδη (δήλωση του Ν. Ζαχαριάδη κατά την ανάκρισή του στις φυλακές της Γκεστάπο Βιέννης και απόσπασμα από το τελευταίο γραπτό του με τίτλο «Μήνυμα από την άλλη μεριά»), απαγγελίες ποιημάτων και καλλιτεχνικό πρόγραμμα από χορωδία.

Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2011

Πόλεμος στους ριφιφήδες της ζωής μας!


Του Δημήτρη Τσιμούρα

Αποδείχτηκε με τον καλύτερο τρόπο και για τους πλέον δύσπιστους -ύστερα και από τα τελευταία  μέτρα -  ότι η  λεγόμενη «κρίση» αποτέλεσε ένα θαυμάσιο εργαλείο  για όλους αυτούς που έχουν τον πλούτο στα χέρια τους, μέσω των πολιτικών τους υπαλλήλων, να οργανώσουν και να εξαπολύσουν μια γενική επίθεση ενάντια σε όλους εμάς που τον παράγουμε.

Αποδείχτηκε επίσης ότι στόχος τους δεν είναι απλώς η συρρίκνωση κάποιων εργατικών κατακτήσεων, αλλά η καθολική υποταγή μας σε αυτούς και η κατά κράτος επικρατησή τους απεναντί μας.

Καθημερινά επίσης  αποδεικνύεται ότι  στόχος τους είναι και  ή άμβλυνση της έννοιας «πατρίδα» της οποίας τα περιουσιακά στοιχεία  ξεπουλιούνται με ταχείς ρυθμούς και φυσικά  και, εάν ακόμη δεν γίναμε, σε λίγο θα γίνουμε ξένοι στον τόπο μας.

Για να μας τα επιβάλουν όλα αυτά, οι σημερινοί κυβερνητικοί Εφιάλτες έχουν αναλάβει εργολαβικό ρόλο. Σε αυστηρή επίσης επιφυλακή και οι άλλοι από τους  εταίρους του δικομματισμού με τους δορυφόρους τους. Δεν παύουν καθημερινά να καταθέτουν διαπιστευτήρια και εγγυήσεις προς τους ανθρώπους του πλούτου, ότι θα είναι οι άξιοι συνεχιστές των προκατόχων τους.

Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2011

«Φτηνά πιόνια!»

Η εργασία, αναφαίρετο δικαίωμα του ανθρώπου σε όλες τις εποχές, γίνεται εφιαλτική προοπτική της μετατροπής του σε αντικείμενο-res, στo πολυβραβευμένο video, «el empleo», που κάνει το γύρο του κόσμου, του Αργεντινού  Bou Grasso. Ειδικά εμάς, ως λαό, μας ενδιαφέρει άμεσα, αφού, στις μέρες που ζούμε με τη δαμόκλεια σπάθη της οικονομικής καταστροφής και την ιλιγγιωδώς αυξανόμενη ανεργία,  προδιαγράφει για μας  ένα μέλλον που δεν θα απέχει πολύ από τα όσα περιγράφονται στο video του Bou Grasso.
Καυστικό, σκληρό και συγχρόνως τραγικό προδιαγράφει ένα μέλλον στο οποίο μας οδηγούν οι σημερινοί μας  «ηγέτες» με πλήρη συνείδηση.
Το video αφυπνίζει και δείχνει το μοναδικό δρόμο για την ανατροπή ενός τέτοιου σεναρίου, την αντίσταση.

Υακίνθη


Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2011

“Έφυγε” ο Νίκος Κοεμτζής…


From:ΠαραλληλοΓράφος
Λιπόθυμος βρεθηκε σήμερα το μεσημέρι στο μοναστηράκι ο Νίκος Κοεμτζής. Βρισκόταν ξαπλωμένος στο πεζοδρόμιο επι δύο ώρες προτού ειδοποιηθεί ασθενοφόρο απο περαστικούς. Οταν μεταφέρθηκε στην πολυκλινική Αθηνών διαπιστώθηκε απλώς ο θάνατός του. Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ ο θάνατός του 74χρονου Κοεμτζή αποδίδεται σε παθολογικά αίτια, αλλά προανάκριση διενεργεί το αστυνομικό τμήμα Ακροπόλεως.. 
Η είδηση του θανάτου του μου έφερε αυτομάτως στο μυαλό την ταινία “Παραγγελιά” του Τάσιου, τα ποιήματα της Γώγου αλλα και κάποια Σαβ/κα που τον πετύχαινα παλιότερα στο μοναστηράκι…  μου εφερε ακόμη στο μυαλό ενα παλιό άρθρο που είχε γράψει ο Φώτης Σπυρόπουλος στο τεύχος 7 του περιοδικού The Art of CrimeΓια όσους δεν θυμούνται ή δεν ετυχε να ακούσουν ως τώρα, μια μικρή εξιστόρηση της ζωής του Νίκου Κοεμτζή:

Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2011

Γραφείο τύπου του ΠΑΜΕ για την "Αυτόνομη Παρέμβαση"

Μία σημαντική ανακοίνωση του ΠΑΜΕ, που αναδημοσιεύεται εδώ με κάποια καθυστέρηση, από το redfly planet

Γραφείο τύπου του ΠΑΜΕ για την "Αυτόνομη Παρέμβαση"

Απ' την ιστοσελίδα του ΠΑΜΕ

« Κάποιο λάκκο είχε η φάβα» όταν η Αυτόνομη Παρέμβαση, επέμενε για Γενική Απεργία στις 5 Οκτώβρη στη κοινή συνεδρίαση ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ.
           Η Αυτόνομη Παρέμβαση ήθελε να εντάξει τις κινητοποιήσεις των Ελλήνων εργαζομένων στις δράσεις και τους σχεδιασμούς της Διεθνής Συνδικαλιστικής Συνομοσπονδίας – ΔΣΣ (ITUC) που κάνει την ίδια περίοδο.
Η ΔΣΣ (ITUC) όπως είναι γνωστό  είναι συνεργάτης του μεγάλου κεφαλαίου. Προωθεί την ανταγωνιστικότητα, την κερδοφορία των μονοπωλίων. Για παράδειγμα οι θέσεις της όσον αφορά τις ιδιωτικοποιήσεις στην υγεία, την παιδεία, τις ανατροπές των εργασιακών σχέσεων είναι ίδιες με τις θέσεις των G-20, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ. Η ITUC πιστεύει, ότι οι πολυεθνικές εταιρείες και το κεφάλαιο είναι συνεταίροι τους για το ξεπέρασμα της κρίσης, γεγονός που αντικατοπτρίζει τον χαρακτήρα και τους σκοπούς τους.
  Μέλη της είναι η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ.  Η Αυτόνομη Παρέμβαση στήριξε και στηρίζει την πλειοψηφία της ΔΣΣ (ITUC) και της ΓΣΕΕ μήπως και τους επαναφέρει στο σωστό δρόμο.
          Από κοινού Αυτόνομη Παρέμβαση - ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ συμμετέχουν στις αποφάσεις αυτών των συμβιβασμένων και ξεπουλημένων ηγεσιών.
          Υπενθυμίζουμε ότι :

Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου 2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Να δυναμώσει η ταξική πάλη και η αντιιμπεριαλιστική δράση μπροστά στις επικίνδυνες εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη περιοχή μας

1. Οι εξελίξεις στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο είναι εκρηκτικές και διαμορφώνουν μια πολύ επικίνδυνη κατάσταση, με τεράστιες συνέπειες στη ζωή των εργαζομένων. Μετά την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Λιβύη, που δίνει τη σκυτάλη στη μοιρασιά της λείας, δυναμώνουν οι απειλές της Τουρκίας ενάντια στην Κύπρο, οξύνονται οι σχέσεις ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ, ενισχύεται η επιθετικότητα του Ισραήλ ενάντια στον παλαιστινιακό λαό, στο Λίβανο και την Αίγυπτο, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη σχέδιο ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Συρία, που αποσκοπεί και σε επίθεση στο Ιράν, με πρόσχημα το πυρηνικό του πρόγραμμα. Οι εξελίξεις αυτές σχετίζονται με γενικότερες αναδιατάξεις στην περιοχή που συνδέονται και με το ιμπεριαλιστικό σχέδιο για τη «Νέα Μέση Ανατολή», με τις αλλαγές που γίνονται στη Βόρεια Αφρική και στη Μέση Ανατολή μετά την ανατροπή των αντιλαϊκών κυβερνήσεων στην Αίγυπτο και την Τυνησία, με την προσπάθεια αναδιοργάνωσης του αστικού πολιτικού συστήματος, ώστε να αντιστοιχηθεί στις σημερινές ανάγκες της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Αυτή η πραγματικότητα διαστρεβλώνεται από τη θέση περί «Αραβικής Ανοιξης», που αναπαράγουν αστικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις.
2. Η παραπάνω κατάσταση εκτυλίσσεται σε συνθήκες βαθιάς, συγχρονισμένης καπιταλιστικής κρίσης υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων που αναζητούν δρόμους υψηλής κερδοφορίας. Χαρακτηρίζεται από την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, που σε συνθήκες

Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2011

Είσαι αναρχικός-η ; Η απάντηση μπορεί να σε εκπλήξει


Το κείμενο το βρήκα στον «παραλληλογράφο» και νομίζω πως αξίζει κάποιον σχολιασμό. Αρχικά για τη μανιχαϊστική αντίληψη του συγγραφέα για τους ανθρώπους και τα πράγματα, μετά για να ρίξουμε μία ματιά στον «από καθ’έδρας» αναρχισμό (κατά το «από καθ’έδρας μαρξισμός»), αλλά και για το γεγονός πως οι απαντήσεις στο «τεστ» που επινόησε ο κ.Καθηγητής μάλλον τον ίδιο θα εξέπληταν περισσότερο, καθώς η πλειοψηφεία των «Σταλινικών» το περνάει αλλά όχι και αυτή των συντρόφων του. Κανονικά θα προσπέρναγα το κείμενο, σαν κάτι το οποίο είναι τόσο απλοποιημένο για να απευθήνεται σε μικρά παιδιά- οπότε κριτική δεν κάνεις, και στην αρχή τέτοια εντύπωση μου έδωσε- μου θυμησε μάλιστα το «προς τους νέους» του Κροπότκιν. Αλλά εδώ λέει και «τι θα πεις στα παιδιάσου», άρα σε ενήλικες μιλάει!
Αυτό συν το γεγονός πως ο κ. David Greaber ήταν και καλεσμένος του B-fest, κάνει θεμιτή μία κριτική (εκκλησία κλέβουμε, το ξέρω) στις θέσεις του.  Αφού υπογραμμίσω κάποια σημεία του κειμένου που προσυπογράφω, θα γράψω τα δικά μου σχόλια ένθετα και με κόκκινο:
Είσαι αναρχικός-η ; Η απάντηση μπορεί να σε εκπλήξει
Του David Greaber*
Πιθανώς να έχεις ήδη ακούσει ένα-δυο πράγματα για τους αναρχικούς και τι υποτίθεται ότι πιστεύουν. Το πιθανότερο είναι πως ότι έχεις ακούσει είναι ανοησίες. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι οι αναρχικοί είναι υποστηρικτές της βίας, του χάους και της καταστροφής ή ότι είναι τρελαμένοι μηδενιστές που απλά θέλουν να τινάξουν τα πάντα στον αέρα. Στη πραγματικότητα τίποτα δεν απέχει περισσότερο από την αλήθεια. (Πόσα θες να μας τρελλάνεις; Δεν υπάρχουν δηλαδή αναρχικές ομάδες, οι οποίες όχι μόνο υποστηρίζουν τα παραπάνω, αλλά μάλιστα προπαγανδίζουν και έντυπα αυτές τις απόψεις τους; Τι, αυτοί δεν είναι κατ’εσέ αναρχικοί; Ούτε εσύ για αυτούς κ.Καθηγητά αλλά αυτό δεν θα το λύσουμε τώρα...)

Ο γιος της Γιάννας Αγγελοπούλου αγανάκτησε

 Το βρήκα στον "κόκκινο άνεμο" και μου φάνηκε τόσο αστείο (κυρίως λόγω της "ξύλινης" φρασεολογίας) που δεν κρατήθηκα από το να το αναδημοσιεύσω. Τι έγινε ρε παιδιά, τι έγινε; Μπήκε το Αγγελοπουλάκι στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ;
 Ακολουθεί το κείμενο από τον "κόκκινο άνεμο":
Aφού διαβάσατε το άρθρο του Καμπουράκη, διαβάστε τώρα και το άρθρο του Παναγιώτη Αγγελόπουλου γιου της γνωστής Γιάννας Αγγελοπούλου.

Αναδημοσίευση από  Το Ποντίκι

Ένα… αναπάντεχο κείμενο για την πολιτική κατάσταση στη χώρα και για τους υπεύθυνους γι’ αυτήν υπογράφει ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος, πρωτότοκος γιος του Θεόδωρου και της Γιάννας, στην Athens Voice. Ο κληρονόμος μιας τεράστιας περιουσίας αναφέρεται στους «αγανακτισμένους», στις πλατείες, στην οικονομική εξαθλίωση και στο τι (κατά την άποψή του) πρέπει να γίνει. Τα σχόλια δικά σας.
Αναλυτικά το κείμενο έχει ως εξής:

«Η Εποχή των Τεράτων»
Στις 25 Μάη ξέσπασε στην πλατεία Συντάγµατος ένα µαζικό πολιτικό κίνηµα αντίστασης και χειραφέτησης, που αποτέλεσε µια κρίσιµη καµπή στον «παρατεταµένο λαϊκό πόλεµο», ο οποίος ξεκίνησε µε την ψήφιση του επαχθούς Μνηµονίου και κλιµακώθηκε µε έντεκα πανεργατικές γενικές απεργίες. Στην υπό «κινεζοποίηση» Ελλάδα της διαρκούς λιτότητας και της οικονοµικής εξαθλίωσης,

Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2011

Η μεταφυσική σαν τελευταία γραμμή άμυνας στην υπεράσπιση του καπιταλισμού


Άπιστος που αμφισβήτησε το "άκτιστο και αιώνιο" του καπιταλισμού
Τελικά από ό,τι φαίνεται ο καπιταλισμός δεν καταστρέφει μόνο τις παραγωγικές δυνάμεις που κατορθώνει να δημιουργήσει προκειμένου να κρατηθεί στην ζωή, αλλά δεν διστάζει να καταπατήσει με τον πιο άτσαλο τρόπο και τις πνευματικές εκείνες δυνάμεις που θα έπρεπε να ήταν η τιμή και το καμάρι του, όπως οι αξίες του διαφωτισμού και η χρήση του ορθού λόγου.
Έβλεπα το άρθρο για τις ιδιωτικοποιήσεις στην Σουηδία, και συνειδητοποίησα πως πουθενά δεν επιδιώχθηκε ποτέ να αποδειχτεί από την πράξη αυτό η καπιταλιστική θεωρία ισχυρίζεται:

Περί δεοντολογίας και άλλα τινά


Με αφορμή τον (εντελώς παράλογο κατ’εμέ) ντόρο που έγινε από τον radicaldesire σε σχέση με το δημοσίευμα μου για ...τα εξοπλιστικά προγράμματα της Ελλάδας, και από το οποίο κάποιοι έφτασαν μέχρι και στο ..."συμπέρασμα" (βλ.σχόλια) πως το ...ΚΚΕ εγκαταλείπει το «αδελφό» ΑΚΕΛ και συντάσεται με την ...ΑΝΤΑΡΣΥΑ(!!!!!!!!!!), οφείλω νομίζω να υπενθιμήσω κάποια αυτονόητα πράγματα για μία ακόμη φορά:
1)Η κεφαλίδα που λέει πως το μπλογκ «δεν εκφράζει καμμία συλλογικότητα, παρά μόνο τον εαυτό του», δεν μπήκε ούτε για πλάκα, ούτε για το ξεκάρφωμα! Μπήκε γιατί αυτό ακριβώς και συμβαίνει! Εάν ο fadomduck2 ή οποιοδήποτε άλλο μπλοκ εξέφραζε τις θέσεις ή τις απόψεις του ΚΚΕ, στην κεφαλίδα του θα έγραφε όπως ακριβώς και ο Ριζοσπάστης «οργανο της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε.». Δεν γράφει όμως αυτό, αλλά «δηλώνει πως αν και ντρέπεται να κρύψει τις συμπάθειες του, δεν εκπροσωπεί καμμία συλλoγικότητα, παρά μόνο τον εαυτό του.» Ετσι λοιπόν, από εδώ και μπρος (αλλά και αναδρομικά εάν χρειαστεί), ο ο,ποιοσδήποτε δοκιμάσει να χρησιμοποιήσει θέσεις, απόψεις, αναδημοσιεύσεις ή εκτιμήσεις του συγκεκριμένου μπλοκ  για να βγάλει συμπεράσματα και να κάνει κρίσεις σε σχέση με τις αντίστοιχες θέσεις, απόψεις,  ή εκτιμήσεις του ΚΚΕ ή άλλης συλλογικότητας, καταγγέλεται προκαταβολικά από εμένα , σαν τελειωμένος προβοκάτορας!

Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 2011

Το ενδεχόμενο θερμού επεισοδείου στη Μεσόγειο και τα κοράκια των πολεμικών βιομηχανιών


Το παρακάτω αναδημοσιεύεται από "βαθύ κόκκινο", όχι λόγω της πλήρους ταύτισης των απόψεων ή των προταγμάτων που εκφέρει με αυτές του fadomduck2, αλλά λόγω των πραγματικά χρήσιμων και πλούσιων στοιχείων που παραθέτει.

Η πολεμική ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ-Τουρκίας σαφώς δε μπορεί να ερμηνευτεί με τα γνωστά εθνικιστικά εργαλεία περί «τουρκικής επιθετικότητας» που οι κυβερνητικοί προπαγανδιστές χρησιμοποιούν για να αποπροσανατολίσουν από τα καυτά κοινωνικά προβλήματα, αλλά και από δυνάμεις του κινήματος καταλήγοντας να συμβάλλουν αντικειμενικά στη δημιουργία «εθνικού μετώπου», αδυνατώντας να περιγράψουν τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του τεράστιου ανταγωνισμού μεταξύ αστικών καθεστώτων εξουσίας που διακυβεύουν μεγάλα οικονομικά-πολιτικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα.

Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2011

(ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ)Αυτοί μολογάνε χωρίς ξύλο!

Αντιγράφω από τον "ριζοσπάστη" , και προσέξτε ποιο είναι εκείνο το σημείο που ενοχλεί περισσότερο από όλα τους (με τις τόσες εκκλήσεις για "ενότητα") επίδοξους "συντρόφους":
Με τον καημό του διαχειριστή

τώρα δεν κρατάνε ούτε τα προσχήματα

«Μπροστά σ' αυτόν τον Αρμαγεδώνα είναι όρος επιβίωσης για την κοινωνία η ενότητα της ευρύτερης δυνατής αριστεράς και οικολογίας. Η περιχαράκωση του καθενός στο "μαγαζάκι" του δεν σώζει τον λαό από τη χρεοκοπία. Θα αποδειχθεί ότι δεν σώζει ούτε και το "μαγαζάκι". Ενότητα με πολιτικό στόχο να πέσει η κυβέρνηση, να ανατραπεί το μνημόνιο (...) Χθες η Αλέκα Παπαρήγα απέρριψε την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ με επιχειρήματα που είναι για κλάματα, όπως "και τι θα κάνει μια κυβέρνηση με τον Τσίπρα πρωθυπουργό;". Στην ουσία το ΚΚΕ πάει πάσο. Αναχωρεί, με μοναδικό στόχο να περιχαρακώσει την εκλογική επιρροή του. Το σύνθημα "Εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά" παραπέμπει σε άλλες ιδεολογικές επιρροές και εξαφανίζει την αναγκαία πολιτική παρέμβαση»...

Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2011

Γράμμα του γιου ενός εργάτη (La lettera del figlio di un operaio)


Αναδημοσίευση από "οικοδόμος".
Το διάβασα και το αναδημοσιεύω με μεγάλη συγκίνηση. Ένας από τους λόγους; Θυμήθηκα λίγο, τον μακαρίτη τον πατέρα μου...

Είχα γεννηθεί λίγες ώρες πριν, τον είδα για πρώτη φορά, ήταν ψηλός, όμορφος, δυνατός και μοσχοβολούσε λάδια και μέταλλο.

Για χρόνια τον έβλεπα να σηκώνεται στις 4 το πρωί, να ανεβαίνει στο ποδήλατό του και να εξαφανίζεται μέσα στην ομίχλη του Τορίνο, με κατεύθυνση το Εργοστάσιο.
Τον είδα να αποκοιμιέται στον καναπέ, κατεστραμμένο από τις ώρες δουλειάς και από την παραγωγή χιλιάδων κομματιών, όλων ίδιων, όπως επέβαλε η δουλειά του.
Τον είδα χαρούμενο να περνά τον ελεύθερο του χρόνο με τα παιδιά και τη γυναίκα του.
Τον είδα να υποφέρει, όταν μου είπε ότι ο μισθός του δεν του επέτρεπε να με στείλει στο πανεπιστήμιο.
Τον είδα ταπεινωμένο, όταν του έδωσαν αύξηση 100 λιρών (5 λεπτά) για κάθε ώρα δουλειάς.
Τον είδα κατεστραμμένο, όταν στα 53 του χρόνια, ένας μάνατζερ του Εργοστασίου του είπε ότι ήταν πολύ μεγάλος για τις ανάγκες τους.

Ξύλο με Κνίτες στην ΑΣΟΕΕ(από indymedia)Παράρτημα

Ξύλο με Κνίτες στην ΑΣΟΕΕ(από indymedia)


Οταν τους λέγανε ΕΚΟΦίτες με αφορμή το ξύλωμα της πλακέτας για την Σωτηρία παρεξηγιώντουσαν. Ορίστε λοιπόν! Τα φασισταριά με αριστερή προβιά αποφάσισαν να απαγορεύσουν (και μάλιστα διά της βίας!) την πολιτική παρέμβαση της ΚΝΕ στα πανεπιστήμια! Και με ποιο σαθρό επιχείρημα; Απαγορεύονται λέει (στο όνομα κάποιας ενότητας φαντάζομαι) οι παρατάξεις!
Μα και η Διαμαντοπούλου ρε καραγκιόζηδες, ένα από αυτά που θέλει να κάνει ακριβώς αυτό είναι! Να διαλύσει τις φοιτητικές παρατάξεις! Αφελείς; Αν το περιστατικό ήταν μεμονωμένο θα το δεχόμαστε ευχαρίστως. Αλλά εδώ έχουμε συνεπείς επαναλήψεις.
 Όταν προσπαθούσαν να διαλύσουν τα κλαδικά σωματεία με τις επιχειρησιακές συμβάσεις, ακριβώς αυτοί οι χώροι καλούσαν τον κόσμο να οργανώνεται μόνο στα ...επιχειρησιακά πρωτοβάθμια!

Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2011

Όταν το κεφάλαιο υιοθετεί "ουτοπικές" μορφές σοσιαλισμού

Αναδημοσιεύω το κείμενο από το "Αριστερά και πολιτική" εκτός των άλλων, και γιατί έχει μεγάλη σχέση με μία κουβέντα που είχε ανοίξει πριν λίγες μέρες στο "γλόμπινγκ" περί εναλλακτικών μορφών κοινωνικής οργάνωσης εντός των καπιταλιστικών πλαισίων. Εδώ φαίνεται καθαρά πως αυτές όχι μόνο επαναστατικό πρόταγμα δεν συνιστούν, αλλά αντίθετα αυτού του τύπου τα ιδεολογήματα μπορεί να ταυτίζονται και με τις επιλογές της πιο μαύρης αντίδρασης.

13/9/11


Όταν το κεφάλαιο υιοθετεί "ουτοπικές" μορφές σοσιαλισμού




Διαβάζουμε στο γνήσιο τέκνο της άρχουσας τάξης και παιδί του ΔΟΛ, στο in.gr, ένα αφιέρωμα στην «Οικονομία της Αλληλεγγύης» με οδηγίες μάλιστα και πως θα την εφαρμόσουμε. Κάτι σαν την οικονομία των φτωχών που δίνει λύση στη φτώχεια του και στην κρίση χωρίς αντίσταση στο σύστημα και κυρίως χωρίς να χρειάζεται καμία κοινωνική και πολιτική επανάσταση!

Στις πιο άγριες νεοφιλελεύθερες στιγμές του καπιταλισμού και τις κρίσης του, την ώρα που όλα τα φερέφωνα του κεφαλαίου προβάλλουν με λύσσα κάθε αντεργατικό και αντιλαϊκό σχέδιο της κυβέρνησης και του διεθνούς κεφαλαίου, το in.gr διάλεξε να μας προβάλει την οικονομία της αλληλεγγύης, ή αλλιώς την «κοινωνική οικονομία». Μοιάζει με προώθηση μορφών ουτοπικού σοσιαλισμού μέσα στον καπιταλισμού, δηλαδή μια μορφή παραπλάνησης των μαζών για την ουσία της κρίσης και τους τρόπους εξόδου από αυτή.

Φυσικά δεν ανακάλυψε το in.gr την κοινωνική οικονομία ή της αλληλεγγύης. Οι ιδέες αυτές κυκλοφόρησαν χύμα στις πλατείες και στις Λαϊκές Συνελεύσεις της «αμεσοδημοκρατίας». Εκεί οι ιδέες αυτές περίσσευαν μπλεγμένες με τις ιδέες της αυτοοργάνωσης, της αυτοδιαχείρισης και της «αναχώρησης» από αυτόν τον φρικτό κόσμο του καπιταλισμού με ταυτόχρονη μετάβαση στον ιδανικό κόσμο του ουτοπικού σοσιαλισμού της αυτονομίας, της οικολογίας, των άμεσων ανταλλαγών πράμα με πράγμα, της γεωργίας, των συνεταιρισμών κλπ. Κάποιοι μάλιστα μιλούσαν και για χρήμα «μη χρήμα».

Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2011

«Απελπισμένος είμαι, όχι αγανακτισμένος…»


(ακολουθεί εξωτερική αναδημοσίευση. Οι απόψεις που εκφράζονται παρακάτω, δεν ταυτίζονται απαραίτητα και με αυτές του fadomduck2)

Του Δημήτρη Τσιμούρα

«Απελπισμένος είμαι, όχι αγανακτισμένος» φώναζε σήμερα το πρωί μικροέμπορος, στην αγορά της Βέροιας. Φώναζε και ακουγόταν μακριά. «Εσείς τους ψηφίζετε» μουρμούρισε ένας περαστικός και καλά που δεν ακούστηκε η φωνή του. Η αντίδραση ενός απελπισμένου είναι απρόβλεπτη. Το μάτι του είναι  θολωμένο, του φταίνε όλοι και όλα. Δεν μπορεί να δει την αιτία του κακού,  εύκολα χειραγωγείται από τους μαέστρους της παραπληροφόρησης και εύκολα στρέφεται σε λάθος στόχο.

Αν η «κρίσιμη μάζα» της κοινωνίας μας περάσει  στο στρατόπεδο των απελπισμένων τότε θα τους είναι πολύ εύκολο να μας γονατίσουν. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά  οι πολιτικοί εκπρόσωποι της άρχουσας τάξης και όσοι τους βάζουν πλάτες. Αυτός είναι και ο λόγος που επικεντρώνουν την προσπαθειά τους  πάση θυσία προς αυτή την κατεύθυνση. Αυτός είναι και ο λόγος  δημιουργίας  συνθηκών  εξαθλίωσης για το μεγαλύτερο κομμάτι του Ελληνικού Λαού και μάλιστα με ταχείς ρυθμούς.  Σπέρνουν και καλλιεργούν την απελπισία.

Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2011

11/9/11 Ποιος Σεπτέμβρης; Βλέποντας τα μέτρα να περνούν

From: Αριστερά και πολιτική

Το κείμενο «Πες αλεύρι; Ο Σεπτέμβρης σε… γυρεύει»!!! γράφτηκε και αναρτήθηκε στο http://aristeripolitiki.blogspot.com/2010/08/blog-post_23.html στις 23/8/10 για να κτυπήσει τα καμπανάκια της οργανωτικής γύμνιας της Αριστεράς και όχι μόνο, αλλά κυρίως τον μεσσιανισμό που αναπτύχθηκε από κάποιες μικροαστικές συνειδήσεις ότι τον Σεπτέμβρη (του 2010) θα γίνει κάποιο θαύμα(!) και ο λαός ως δια μαγείας θα ξεσηκωθεί και θα πάρει παραμάζωμα την κυβέρνηση, την τρόικα και το μνημόνιο και έτσι απλά ο λαός θα απαλλαχτεί οριστικά από τα βαριά δεσμά του χρέους και της εξάρτησης από το ντόπιο και διεθνές τοκογλυφικό κεφάλαιο.

Τον τελευταίο καιρό ένοιωθα σαν εφιάλτη να με τριγυρίζει το ίδιο κείμενο. Διάβαζα και πάλι στο f/b διάφορα μεσσιανικά κείμενα για τις 3 Σεπτέμβρη, για την ΔΕΘ κλπ και ο εφιάλτης μεγάλωνε. Δεν κρύβω ότι επηρεάστηκα πολύ στην αρνητική στάση μου και από την άλλη μικροαστική αντίληψη που ξαφνικά παράχθηκε με το «κίνημα των πλατειών» η οποία καλλιέργησε την φρούδα ελπίδα και εξίσου μικροαστική αυταπάτη στις μάζες, ότι μπορούν «να τους διώξουν» αρκεί να δηλώνουν αγανακτισμένοι και να διαμαρτύρονται στις πλατείες.

Παρόμοια ήταν και το κείμενο της ανάρτησης «Ο μεσσιανισμός του Σεπτέμβρη και η σκληρή πραγματικότητα» με διαπιστωμένες δυστυχώς τις προβλέψεις.

Ο εφιάλτης είχε μια σημαντική αιτία: χωρίς οργάνωση δεν πετυχαίνεις τίποτα. Ξαναδιαβάζοντας τα κείμενα προσπάθησα να δω τι έγινε από αυτά που είναι προϋποθέσεις ενός μαζικού λαϊκού κινήματος που έχει την απαίτηση να διώξει μια εξουσία και να εγκαταστήσει τη δική του στη θέση της.

Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2011

Περί απολύσεων στον 90,2 Αντικειμενικές ευθύνες -προπαγάνδα- ιδεολογικό κομφούζιο

Ο.Κ. Δεν είναι ...σοβιέτ

Με όλο αυτό τον κακό χαμό που έχει ξεσπάσει και πάλι με τα περί εργασιακών συνθηκών στις κομματικές επιχειρήσεις, (και μάλλον όχι τυχαία – προφανώς πλησιάζουν εκλογές) καλή θα είναι μία ψυχρή αποτίμηση της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί πολιτικά γύρω από το ΚΚ ως δήθεν υποκριτικό κόμμα και φορέα καπιταλιστικών αντιλήψεων και πρακτικών.
Αρχικά θα ήθελα να κάνω μία κριτική σε παλιότερους χειρισμούς του ίδιου του ΚΚ που τώρα τους πληρώνει, πολιτικά, πάρα πολύ ακριβά, γιατί ό,τι και να πούμε πάνω σε αυτά τα ζητήματα κανείς δεν μας ακούει. Ή μήπως έχει κάποιος την εντύπωση πως ο ήδη εθισμένος από την αστική προπαγάνδα του «όλοι ίδιοι είναι ντε», θα πάρει χαμπάρι τα περί «διαλεκτικών αντιφάσεων που διέπουν την πορεία ενός επαναστατικού κόμματος που δρα μέσα σε εχθρικές συνθήκες»;
Παραμύθια της χαλιμάς και σοφιστείες του φαίνονται αυτά! –άσε δε που ακόμη και οι φίλοι του κόμματος με βαριά καρδιά αποδεχόμαστε αυτές τις κατανοητές αναγκαιότητες.
Νομίζω λοιπόν πως το προπατορικό αμάρτημα αυτής της ιστορίας, είναι το πως βρέθηκαν άνθρωποι οι οποίοι ελάχιστη ή καθόλου σχέση δεν είχαν με το ΚΚΕ, να εργάζονται όχι απλά στα όργανα του Κόμματος, αλλά μέχρι και σαν συντάκτες του «Ριζοσπάστη»
Γιατί από την μεριά τους, τα δίκια τους τα έχουν (το πως τα χάνουν, θα το δούμε μετά).

Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2011

Την κρίση να πληρώσει η ...Τυποεκδοτική!

Ο αρχικός τίτλος είναι δικός μου.
Ακολουθεί μία αναδημοσίευση κειμένου από το radicaldesire με τίτλο: "Σχετικά με την απάντηση του Ριζοσπάστη στην καταγγελία για τον 902 (εισαγωγικά)"
...και όχι η πλουτοκρατία;
  • Το κομμάτι με τό κόκκινο φόντο, το ξεχώρισα γιατί δεν καταλαβαίνω σε ποια ακριβώς πραγματικά περιστατικά αναφέρεται.
  • Τα bold είναι δικά μου.
  • Από εμένα δύο μόνο ερωτήματα: 1)Γιατί δεν έχει γίνει ανάλογος ντόρος για τις απολύσεις στο «επίσημο όργανο» σύσσωμου του εξωκοινοβουλίου (από αυτούς ζει) την «ελευθεροτυπία»; 2)Εφόσον ο 90,2 κλείσει, θα έχει βελτιωθεί η θέση των εργαζομένων σε αυτόν; Εδώ δεν το βάζω καπιταλιστικά «τι θέλετε ρε, να κλείσει το μαγαζί και να βγείτε στο δρόμο;», αλλά ταξικά. Πόσο χρήσιμο θα είναι για την εργατική τάξη να σιγήσει και αυτή η φωνή, και εάν εν τέλη αυτό μπορεί να είναι χρησιμότερο από κάποια πρόσκαιρα οφέλη μιας ομάδας εργαζομένων, που σαν τέτοιοι βέβαια δικαιούνται την αλληλεγγύη μας; Μπορεί δηλαδή η συνδικαλιστική μας συνείδηση να μπαίνει πάνω από την πολιτική, δηλαδή την επαναστατική τέτοια;
  • Ακολουθεί το κείμενο του radicaldesire αυτούσιο, και επιφυλάσσομαι στο σχολιασμό του για αργότερα. Νομίζω πάντως πως η συμμετοχή στις κουβέντες που έχουν ανοίξει και σε άλλα blog αυτό τον καιρό πάνω στο ζήτημα, έχει ένα αρκετά μεγάλο νόημα.

Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2011

Το παραλήρημα του κυρίου καθηγητή (G.Roussis reloading)


Με άρθρο του στην «Ελευθεροτυπία» της 28/8, ο γνωστός και μη εξαιρετέος κ. Γ.Ρούσσης ξαναχτυπάει! Αφού ξεκινάει σαν σωστός «αριστερός αγωνιστής» να γράψει για το νομοσχέδιο για τα ΑΕΙ, υπόθεση που εμπίπτει και στα γνωστικά του αντικείμενα, και θα περίμενε κάποιος να διαβάσει και κάτι ενδιαφέρον ίσως, καταλήγει –που αλλού- πως αν φταίει κάποιος για την αντιδραστική μεταρρύθμιση, αυτός είναι το ...ΚΚΕ!

«Αν μέχρι τώρα δεν έχει αναπτυχθεί ένα τέτοιο κίνημα, αυτό οφείλεται κυρίως στην αντικειμενικά εγκληματική ευθύνη της ΚΝΕ και του ΚΚΕ, το οποίο με την πέρα πάσης λογικής σεχταριστική εμμονή του, βρήκε την ώρα που έπρεπε πάση θυσία το φοιτητικό κίνημα να πάρει τα πάνω του, για να αντιδράσει στο νομοσχέδιο έκτρωμα, να πάρει την περίφημη σχετική της απόφαση η ΚΝΕ, περί καταγγελίας συλλόγων και φοιτητικών συνελεύσεων, μποϊκοταρίσματός τους, και διασπαστικής ανέξοδης αντίδρασης στη μεταρρύθμιση.» (σ.σ.δηλαδή;)

Παρακολουθώντας μάλιστα την αρθρογραφία του, του τελευταίου τουλάχιστον χρόνου, από τις πάντα φιλόξενες στον αντικομουνισμό, στήλες της «Ε» , θα φτάσει εύκολα στο συμπέρασμα πως μάλλον το ΚΚΕ βρίσκεται στην εξουσία τα τελευταία 30 τουλάχιστον χρόνια αφού για όλα τα δεινά της ελληνικής κοινωνίας ευθύνεται, ανάλογα τον τομέα κάθε φορά, η «αλλοπρόσαλλη», η «σεχταριστική», η «διασπαστική», η «εγκληματική» πολιτική του ΚΚΕ, του ΠΑΜΕ, της ΚΝΕ, του ΜΑΣ, διαλέγετε και παίρνετε...

Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου 2011

Η επεκτατική πολιτική της Τουρκίας, νεοθωμανισμός και τουρκο-ισραηλινές σχέσεις

Μία πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση, από την γειτονιά μας. Κάπου με τα, της "κρίσης", τείνουμε να ξεχάσουμε πως ζούμε στην εποχή του ιμπεριαλισμού. Ο κόσμος ξαναμοιράζεται, και η γειτονιά μας δεν θέλει και πολύ να πάρει φωτιά. Οι γείτονες μακρυά από την ψευδαίσθηση της ασφάλειας λόγω ΕΕ (εδώ αυτή υπάρχει ακόμη, ότι τάχα δεν κινδυνεύουμε από πόλεμο τουλάχιστον σαν "ευρωπαίοι"), βλέπουν κάποιες αλήθειες στο πρόσωπο. Και οι αγωνίες τους είναι πραγματικές.
Το κείμενο είναι του Σεϊτ Αλντογάν ανταποκριτή στην Ελλάδα της ημερήσια εφημερίδας της Τουρκίας Evrensel” και το έγραψε για το μπλοκ Βαθύ Κόκκινο .  

Ο νυν υπουργός εσωτερικών της Τουρκίας πριν 3 χρόνια όταν είχε αναφέρει το νέο δόγμα της Τουρκικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή και την ευρύτερη περιοχή, πολλοί αναλυτές τονίζανε ότι η σύγχρονη Τουρκία πρέπει να ξεκινήσει να διεκδικεί με σύγχρονους τρόπους τις περιοχές που κάποτε ήταν υπό την επιρροή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η φράση νέος οθωμανισμός δεν είχε στόχο μόνο μία αλλαγή στην τουρκική πολιτική αλλά μία ολοκληρωμένη απαίτηση του τουρκικού κεφαλαίου η οποία είχε και έχει στόχο τον επεκτατισμό.

Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2011

Αναδιάρθρωση και έξοδος από το ευρώ ; (Η Αλέκα πάλι δικαιώνεται!)


Όλοι θυμόμαστε, το τι είχε γίνει πριν από μερικούς μήνες όταν η ΓΓ του ΚΚΕ Αλέκα Παππαρήγα είχε παρουσιάσει την θέση του κόμματος, πως η έξοδος από EURO-EE, εάν δεν συνοδεύεται από την αντικατάσταση της αστικής, με την λαϊκή εξουσία-οικονομία, μπορεί να οδηγήσει και σε ακόμη μεγαλύτερα δεινά τον λαό.

Το τι είχε ειπωθεί τότε (κυρίως από τον χώρο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά και από το «αριστερό» κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ), δεν λέγεται.

Από το πως to ΚΚΕ υπαναχώρησε τάχα από την πάγια διατυπωμένη άποψη του για αποχώρηση από EURO-EE, μέχρι το κάπως πιο «πολιτικοποιημένο» (για όσους δεν ήταν τόσο χαύνοι για να καταπιούν αμάσητο το πρώτο) πως μεταθέτει το αίτημα της εξόδου από από EURO-EE, για τις «καλένδες» (έτσι το βλέπουν αυτοί) της λαϊκής εξουσίας. Κάποιοι μάλιστα είχαν προχωρήσει ακόμη περισσότερο, βάζοντας το ζήτημα της εξόδου από ΕΕ-EURO, σαν «μεταβατικό προς τον σοσιαλισμό αίτημα» που ο ελληνικός καπιταλισμός δήθεν δεν μπορεί να σηκώσει, και είναι από αυτό μέχρι και επαναστατικό, φέρνοντας μάλιστα σαν παράδειγμα ακόμη και τους ...μπολσεβίκους του Λένιν!